Kuroshitsuji Tom 27

Śliczna kreska! Kupilam bo mialam od roku jedenasty tom wiec uznalam ze pora zaczac te serie. Jak na razie jestem pozytywnie zaskoczona, mam wrazenie ze zdarzenia sa przedstawione lepiej niz w anime. Chociaz nadal nie rozumiem dlaczego vanitas kissed jeanie. Jak Noe mowil ze opowie o historii bla bla na koncu zabije vanitasa wlasnymi rekami to sie prawie poplakalam. Vanitas przezyje trust me

Tomy 1-3 Księgi Vanitasa to naprawdę dużo akcji, jeszcze więcej fabuły i opisu świata. Z początku zostajemy rzuceni w wir akcji, gdzie nie za bardzo wiadomo, co i dlaczego się dzieje. Dopiero kolejne rozdziały powoli informują nas na temat wszystkich wydarzeń prowadzących do obecnej sytuacji. Z początku miałem obawy, czy jest to dobre podejście. Początek historii to istny chaos i można się pogubić w tym, co się dzieje, a także zniechęcić do całości. Na szczęście dalej jest znacznie lepiej i ciekawiej.

Oczywiście o tron Anglii walczy więcej osób. Powstają kolejne sojusze i machinacje Henryk VI, czyli niedawny król kraju jest przetrzymywany w niewoli. Jednak jego rodzina buduje armie i szuka wsparcia gdzie tylko to możliwe, by odzyskać koronę i ponownie zawładnąć krajem. Sam Henryk jest jednak nadal niezainteresowany władzą. Marzy tylko o spotkaniu z bratnią duszą, którą jest Ryszard> Ryszard odwzajemnia te uczucia, co jest niezwykle trudne dla bohatera mangi. W końcu mowa o wrogu do korony i rywalu dla rodu Ryszarda. Jednak serce nie jest sługą, co tylko pogarsza stan psychiczny bohatera targanego wieloma rozterkami. https://operacjapanda.pl/2024/recenzja-mangi-requiem-krola-roz-tom-4-6

om 26 otwiera się szokującą sekwencją próby zabójstwa jednej z ważnych postaci ze świata mangi Kuroshitsuji. Ktoś próbuje pozbawić życia księcia Somę. Jego wierny poddany i przyjaciel Agni udaremnił próbę zabójstwa. Niestety odbyło się to kosztem ciężkich obrażeń. Ran, które koniec, końców kosztowały życie dzielnego mężczyznę. Sebastian i młoda głowa rodu Phantomhive chcą zbadać sprawę zamachu i poznać sprawcę tej okrutnej zbrodni. Śledztwo nie będzie trwało jednak strasznie długo, bo w rezydencji bohaterów pojawia się niepodziewany gość. Najprawdopodobniej ma on związek ze zamachem na księcia i śmiercią Agniego. Na dodatek pojawienie się tej osoby w życiu Ciela wywraca wszystko do góry nogami. Co takiego wydarzy się dalej i jaki los spotka młodego bohatera i jego piekielnego kamerdynera?

POPKulturowy Kociołek: Dzieło autorstwa Takaya Kagamiego i Daisuke Furuya ma pewne dość proste założenia fabularne. Pierwsze trzy tomy serii prezentują nam świat, w którym ludzkość prawie całkowicie została zniszczona przez tajemniczy wirus. Zdołały ocaleć tylko dzieci poniżej 13 roku życia. Ich los nie był jednak nazbyt przyjemny. Stały się one bowiem więźniami wampirów, które przetrzymują je w podziemnym mieście, gdzie służą im one jako odnawialny bank krwi. W takich właśnie realiach funkcjonuje młody bohater, który stara się przetrwać wraz z grupką przyjaciół. Ich największym marzeniem jest wolność, postanawiają więc spróbować uciec swoim wampirzym panom. Niestety udaje się to tylko Yuichiro, który poprzysięga zemstę na krwiopijcach. Nieoczekiwanie pojawia się ku temu pewna okazja, ale będzie to wymagać od niego dużego poświęcenia i wielkiej determinacji. Sam zarys fabuły brzmi więc jak dość typowy shonen z głównym wątkiem zemsty. Nie ma co ukrywać, że tytuł pod wieloma względami na pewno nie jest nadmiernie innowacyjny. Warto dać mu jednak szansę, gdyż manga nie jest tak prosta, jak wyglądałoby to na pierwszy rzut oka. Przewracając kolejne strony komiksu, zagłębiamy się bowiem w świat pełen złożonych mechanik, gdzie nic nie jest całkowicie jasne, a każde wydarzenie skrywa jakąś swoją tajemnicę. Dzięki temu czytelnik kilkukrotnie (w początkowych rozdziałach) zostanie naprawdę mile zaskoczony pewnymi zwrotami fabularnymi.... https://popkulturowykociolek.pl/seraph-of-the-end-tom-1-3-recenzja-mangi/

Prawdziwy CIel zmarł podczas satanistycznego rytuału, który dał początek relacji Sebastiana i głównego bohatera mangi. Osoba, która teraz pojawiła się w życiu bohaterów, jest reanimowaną wersją brata bliźniaka chłopaka. Całe zamieszanie ciągnące się przez wiele tomów mangi prowadziło do tego. Zdobywanie krwi przez dziwne organizacje, żywe trupy, zawiłości w świecie żniwiarzy i tak dalej. Wszystko związane było z powrotem prawdziwego Ciela i odzyskaniem przez niego formy niczym lalka napędzana duszą zmarłego dziedzica. To szokujące wyznanie nie ma jednak strasznie dużo znaczenia, bo nasz Ciel zostaje obdarty z tytułu i spreparowane dowody sprawiają, ze to on ma być winny wszystkiemu złemu, co działo się ostatnio w Anglii. Teraz chłopak wraz z Sebastianem są na celowniku policji i muszą opracować plan poradzenia sobie ze starszym bratem, który oficjalnie staje się hrabią Phantomhive. Czy bohaterowie znajdą sposób na pokonanie nowych trudności?

Ciekawy pomysł dzięki , któremu jest szansa na rozbudzenie ciekawości o azjatyckich literatach, w śród tych, którzy mogliby nawet nie pomyśleć do tej pory o ich istnieniu. Z drugiej strony smaczek dla zaznajomionych już bardziej w literaturze. Mimo to kompletnie nie poczułam się kupiona podaną historią. Możliwe, że jest to kwestia tego, że nie przepadam za wątkiem "super hero". Tom pierwszy przeczytany i na tym raczej jak na razie zostanę :)

Spoko to nie określenie dla tej książki jest ona mega, już wcześniej sięgałam po mangi ale ta jest najlepsza z tych które czytałam (a było ich całkiem sporo) bardzo ciekawa, fajna, zabawna, a jednocześnie potrafi zaskoczyć. Yuu traci rodzinę i zamieszkuje w sierocińcu, tam poznaje swoją nową rodzinne, ale staje się katastrofa wszyscy dorośli i dzieci do 13 lat umierają i yuu i jego rodzinę porywają wampiry do jakiś podziemi. Yuu na początku nie chciał zbliżać się jakoś do swojej nowej rodziny ale ostatecznie wszyscy się do siebie zbliżyli i ufali sobie najbardziej na świecie, każdy tam mogł skoczyć dla siebie w ogień, ich przyjaźń jest niesamowita u sposób w jako Yuu pogodził się ze śmiercią bilskich a później swojej nowej rodziny, jego celem było pomszcenie swojej rodziny i zamierzał wybić wszystkie wampiry. Nie jest jakoś bardzo straszna powiedzieć to taka sci-fi, fantasy, komedia. Polecam tym który lubią oglądać i czytać fantasty i sci-fi. Nie ma tam scen seksualnych, są sceny zabijania ale nie jakieś przesadnie brutalne, jak każda manga jest ona czarno-biała więc... krew jest czarna. Gatunek wiekowy bym dała 12-14 lat, chyba za stara na nią jesteśmy mam 35lat😅. Ale moja córka też ją czytała i mówiła ,, mamo ale to jest dla nastolatek co ty czytasz, nie za stara jesteś". Ma 13 lat. Bardzo jej się podobała, mi też się spodobała i chyba kupię jej więcej tomów i też je przeczytam bo bardzo mnie zaciekawiła ta książka. Gorąco polecam wszystkim, nie myśl sobie że jesteś za stara/y na taką ,,książkę dla dzieci". Ja przeczytałam i bardzo mi się spodobała a moja córka poprostu to uwielbia jak masz dziecko w jej wieku polecam. POLECAM

Fajna manga, ciekawe postaci, dobre wprowadzenie do Egiptu i do "gry o tron". Jednym z celów to przybliżenie kultury, tradycji i historii Egiptu. Zachęciło mnie to do ponownego zgłębienia tematyki starożytnego Egiptu.... Być może w przyszłości pojawią się książki o tej tematyce na mojej półce przeczytane :)

Drugi tom z pewnością nie jest tak chaotyczny jak pierwszy. Powoli relacja głównej bohaterki z jej opiekunem normalizuje się i czytelnik trochę już wie, w jakim kierunku pójdzie ta seria. Ponownie poznajemy też całą gamę nowych, baśniowych stworów, jednak te raz już poznane postacie nie odchodzą w niebyt, tylko stają się istotnym elementem świata, w którym funkcjonuje bohaterka. Całość podoba mi się o wiele bardziej niż pierwszy tom. Tam nie miałem już ochoty czytać, tak wiele było nowych rzeczy, jakby autorka bała się, że nie zdąży opowiedzieć w tomiku swojej historii. Tutaj wszystko dzieje się wolniej, a przez to lepiej rozbrzmiewa i dużo chętniej powraca się do lektury.

Recenzja całości. Ta czterotomowa seria to całkiem przyjemna i lekka rozrywka. Typowe shoujo rozgrywające się w szkole i okolicy z uczniami i demonami o dość sympatycznym usposobieniu. Choć nie ma tu nic odkrywczego ani wielkiego łał, trzeba przyznać opowieści, że płynie ładnie gładko, dowcipnie, a wątek romansowy jest subtelny i wywołuje raczej uśmiech niż przyspiesza bicie serca. Warto też zwrócić uwagę na delikatne przesłanie jakie nie się ze sobą - a mianowicie, że nikt nie jest od początku zły, a Ci, którzy przejawiają negatywne usposobienie nie muszą w cale skończyć jako "grzesznicy". To otoczenie i wiele czynników zewnętrznych ma wpływ na to jak ukształtują się emocje i jakie decyzje zostaną podjęte.

Tom, w którym poznajemy odrobinę przeszłości Mafuyu. Czytając mangę mam wrażenie, że akcja posuwa się do przodu szybciej, niż w anime i to jest dobre. Nie trzeba tak długo czekać na rozwinięcie niektórych wątków. Scena pocałunku podczas koncertu to było coś poruszającego i emocjonalnego. ❤️

Sympatyczna ładnie narysowana nowa wersja opowieści o Śnieżce, która musi uciekać przed grożącym jej niebezpieczeństwem... chociaż nie ze strony macochy tylko zepsutego arystokraty. Choć ten tomik mangi spodobał mi się, to jednak mnie nie oczarował. Nie wiem czy zabiorę się za kolejne tomiki.

"Kimże jesteś? Czymże jesteś? Swoją prawdziwą 'ja' czy upragnioną? Aniołem czy ofiarą?" Zdarzało mi się niekiedy sięgnąć po mangę internetową, jednak nigdy nie miałam szczególnej okazji, by przeczytać jakąkolwiek w całości w formie fizycznej. Ostatnio udało mi się jednak nabyć pełną serię pod tytułem „Aniołowie Zbrodni”, którą kilka lat temu obejrzałam w formie animowanej. Pierwszy tom ukazał się w 2016 roku w Japonii, a na polskie półki trafił w 2018 nakładem wydawnictwa Waneko. Pozycja bazuje na grze komputerowej o tej samej nazwie: jednym z jej producentów był Makoto Sanada – autor scenariusza do powstałej później wersji mangowej. Autorem rysunków jest z kolei Kudan Naduka. W piwnicy dziwnego budynku budzi się Rachel Gardner. Trzynastolatka, której ostatnim wspomnieniem jest przybycie do szpitala na terapię w związku z tragicznymi wydarzeniami, jakich była świadkiem. Nie wie, gdzie się znajduje, więc iść może wyłącznie przed siebie. Komputer zbiera o niej podstawowe informacje, ściany zdobią zagmatwane cytaty, a wszystkiemu przygląda się sztuczny, niemalże papierowy księżyc za oknem. Po wejściu do windy nadany zostaje przerażający komunikat. Staje się ofiarą – jedyną możliwością ucieczki jest przemierzanie kolejnych pięter tak, by uniknąć zamordowania przez ich rezydentów. Wkrótce jednak odkrywa, że… tak naprawdę chce umrzeć. W odniesieniu do anime związanego z tą mangą, pierwsza część serii pokrywa materiał mniej więcej do połowy drugiego odcinka. Akcja zaczyna się bardzo dynamicznie, pierwszy atak następuje raptem po kilkunastu stronach, a ucieczka pełna jest napięcia. Umiejętnie wprowadzono tajemnicę, niepewność, nie sposób przewidzieć dalszych losów głównej bohaterki. Psychopatyczny morderca z piętra B6 jest przy tym w moim odczuciu bardziej przerażający niż swój animowany odpowiednik, a zagubiona dziewczynka wydaje się być dużo bardziej przestraszona od pierwszych stron niż ekranowa Rachel. Wprawdzie większość materiału pokrywa się z wersją anime, jednak manga wprowadza kilka unikalnych informacji. Można się tu bliżej przyjrzeć chociażby przeszłości doktora Danny’ego oraz poznać genezę jego obsesji, jak również treść zamazanej wiadomości ukrytej na piętrze B5. Pojawiają się także notki od autora, w których nakreśla on etapy pracy nad powstałą wcześniej grą, jej pierwotnymi wersjami, rozwijanymi pomysłami – co stanowi dość ciekawy dodatek do całej opowieści. Podobnie jest w przypadku samej okładki: pod obwolutą kryją się dodatkowe panele komiksu, które mają dużo bardziej komediowy wydźwięk. Rysunki są bardzo udane i szczerze powiedziawszy podobają mi się nawet bardziej niż kreska wykorzystana w anime. Klimat jest tu zdecydowanie gęstszy, a niektóre plansze wręcz przerażające – szczególnie, że tekstury rysunków dodają im głębi, której zabrakło w dość płaskich pomieszczeniach animacji. Również charakter postaci lepiej został oddany w ich wyglądzie: Rachel wydaje się być jeszcze bardziej niewinna w obliczu spotkań z kolejnymi mordercami, którzy wręcz ociekają szaleństwem. Rzuca mi się przy tym w oczy fakt, że historia ta miejscami traci w swej czarno-białej odsłonie. Nie sposób przykładowo skojarzyć, co oznacza fraza „Moje oko jest jak aleksandryt”, skoro realnie nie można dostrzec jego koloru. Pomijając jednak ten drobiazg, całość wypada wizualnie naprawdę świetnie. „Aniołowie Zbrodni #1” stanowią całkiem udany wstęp do opowieści, który przyciąga uwagę dużo bardziej niż pierwszy odcinek serii animowanej. Mimo tego mam wrażenie, że to pozycja raczej dla osób, które już kojarzą ten pokręcony świat z anime bądź gry i darzą go szczerą sympatią. W przeciwnym razie tempo może być odrobinę zbyt szybkie, by dobrze zorientować się we wszystkim. Odradzałabym ją również tym, którzy nie lubią, gdy historia opiera się w głównej mierze na domysłach, a chłodną logikę zastępuje symbolizm. Mi osobiście przypada ona dzięki temu do gustu, dzięki czemu pierwsza część zyskuje ocenę 8/10.

Coraz więcej demonów, wcielanie ludzkiej duszy do piekła i lekka zmiana zasad demonicznych zawodów. Dużo się dzieje w tym tomie, nie było nudy, choć relacja pary głównych bohaterów stoi w miejscu, ale to nic, lubię gdy romans rozgrywa się bez pośpiechu. W tym tomie podobnie jak w pierwszym mamy ciekawe wątki "grzeszników", każdy z nich ma swoje motywy i usprawiedliwienia. Podoba mi się także przesłanie, że nic nie jest czarno-białe i o ile na świecie jest dużo złych ludzi, to nie warto całkowicie tracić nadzieję w ludzkość i wrzucać wszystkich do jednego worka. Wielka szkoda, że te tomy są takie cieniutkie. Całe szczęście na urodziny dostałam wszystkie ;) 9,5/10

O, ja Szekspira uwielbiam i filmy, i dramaty. U niego ludzie są zawsze tacy pełnokrwiści. Ta krew w nich aż buzuje do przesady, że gdy patrzę na współczesnych ludzi, mam wrażenie, że są tylko namiastką bohaterów Szekspira. I w tej mandze cudownie to widać - krew kipi i tryska na kewo i orawo.

Bohaterem tytułu jest nastolatek Ashiya. Młodzieniec napotyka pewnego dnia stworzonko, które myli z zagubioną pluszową zabawką. Okazuje się, że jest to demon, który uczepił się chłopaka i wysysa jego energię życiową. To sprawia bohaterowi olbrzymie problemy w życiu. Dlatego Ashiya decyduje się na skorzystanie z usługi egzorcysty. Tak trafia on na Abeno, który wrabia chłopaka w gigantyczny dług, który bohater będzie musiał odpracować, pomagając egzorcyście. Tak zaczyna się niezwykła i barwna przygoda nastolatka dowiadującego się o istnieniu demonów i wszelkiej maści dziwacznych stworów, które są niewidoczne dla większości ludzi.

W tym tomie naprawdę sporo się dzieje. Dochodzi do starcia trzech organizacji, które zrzeszają Uzdolnionych. Na końcu tomu czekają "Literackie szorty", których autorem jest Yuu Okubo. Mam wrażenie, że rysunki są z tomu na tom coraz bardziej dopracowane. Historia jest nieco zawiła, a przez ilość postaci można się czasem pogubić, z jakiej kto jest organizacji, ale niewątpliwie jest to seria godna uwagi.

! Dotyczy całej serii ! Jest to pierwsza manga, którą czytam i nie zawiodłam się. Kreska jest przyjemna, nie mam problemu z rozróżnianiem postaci, czego z resztą się bałam, a fabuła jest bardzo wciągająca. Znalazłam tu wątki takie jak muzyka, romans mlm, trudna przeszłość oraz found family. Polecam po przeczytaniu 6 tomu obejrzeć anime i film oraz zapoznać się z muzyką, jaką tworzy zespół Given (moje słuchawki mają już jej dość).

Manga dość karkołomna w swoim pomyśle, ale wyszła naprawdę dobrze. Otóż młody pracownik dziekanatu otrzymuje zadanie zajęcia się przybyszem z bliżej nieokreślonej wyspiarskiej społeczności, który przyjeżdża uczyć się na uniwersytecie. Qaltaqa nie zna ani słowa w języku angielskim lub japońskim, boi się samochodów i w przerażenie wprawia go toaleta. Ale równocześnie szybko uczy się nowego języka, stopniowo też przywiązuje się do swego opiekuna. Ryo traktuje swoje zadanie jak dopust boży, ale także do czasu, kiedy lepiej poznaje Qaltakę. Ich miłość rozwija się bardzo powoli i nie jest pozbawiona zabawnych czy romantycznych scen, które naprawdę chwytają za serce. Kreska bardzo ładna, psychologicznie postaci dość realistyczne. Również tło jest dość szerokie, zwłaszcza związane z plemieniem Ruta. Manga jest zdecydowanie przeznaczona dla dojrzałego czytelnika. Polecam :)