Inka. Zachowałam się jak trzeba...

Okładka książki Inka. Zachowałam się jak trzeba...
Piotr Szubarczyk Wydawnictwo: Dom Wydawniczy Rafael albumy
64 str. 1 godz. 4 min.
Kategoria:
albumy
Format:
papier
Data wydania:
2013-01-01
Data 1. wyd. pol.:
2013-01-01
Liczba stron:
64
Czas czytania
1 godz. 4 min.
Język:
polski
ISBN:
9788375694055
Średnia ocen

                7,8 7,8 / 10

Oceń książkę
i
Dodaj do biblioteczki
Reklama

Kup Inka. Zachowałam się jak trzeba... w ulubionej księgarni i

Porównywarka z najlepszymi ofertami księgarń
W naszej porównywarce znajdziesz książki, e-booki i audiobooki z najpopularniejszych księgarń internetowych. Niektórzy partnerzy przygotowują dla użytkowników naszego serwisu specjalne rabaty, dlatego warto kupować książki przez lubimyczytać.pl.
Oferty są prezentowane w trzech kategoriach: „Oferta dnia” (promocje partnerów), „Polecane księgarnie” (sprawdzeni partnerzy handlowi, z którymi współpracujemy na podstawie umów) oraz „Pozostałe”. W każdej kategorii kolejność prezentacji zależy od ceny produktu przekazanej przez księgarnie lub dostawcę porównywarki.
Lubimyczytać.pl nie prowadzi sprzedaży i nie uczestniczy w procesie zakupowym po przekierowaniu na stronę sklepu. Mimo że dokładamy starań, aby wszystkie linki i informacje były aktualne, nie mamy wpływu na ewentualne nieścisłości cenowe, błędne przekierowania lub zmiany w ofertach księgarni. Jeśli zauważysz nieprawidłowość, prosimy o zgłoszenie jej na adres: admin@lubimyczytac.pl. Dzięki Twojej informacji możemy jeszcze lepiej dbać o jakość działania naszej porównywarki.
Ładowanie Szukamy ofert...

Polecane przez redakcję

Opinia społeczności i

Inka. Zachowałam się jak trzeba...



książek na półce przeczytane 1744 napisanych opinii 625

Oceny książki Inka. Zachowałam się jak trzeba...

Średnia ocen
7,8 / 10
33 ocen
Twoja ocena
0 / 10

Opinia

avatar
322
295

Na półkach: ,

Książka opowiadająca losy Danuty Siedzikówny - Inki. Czytając wspomnienia, oraz obraz tego co przeżyła ta niespełna 18 letnia dziewczyna, aż krew się gotuje. Książkę uzupełnia opis wydarzeń z obecnych czasów, działania by przywrócić Ince należne jej miejsce.
Czytając Przysięgę AK, różne wiersze i piosenki, aż łezka się w oku kręci.
Dodatkowo wspomniano tutaj o dowódcach Inki Zdzisławie Badochu - Żelaznym, oraz Majorze Zygmuncie Szendzielarzu - Łupaszce.

Losy tych bohaterów warto przeczytać.

Książka opowiadająca losy Danuty Siedzikówny - Inki. Czytając wspomnienia, oraz obraz tego co przeżyła ta niespełna 18 letnia dziewczyna, aż krew się gotuje. Książkę uzupełnia opis wydarzeń z obecnych czasów, działania by przywrócić Ince należne jej miejsce.
Czytając Przysięgę AK, różne wiersze i piosenki, aż łezka się w oku kręci.
Dodatkowo wspomniano tutaj o dowódcach...

więcej Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to

Poznaj innych czytelników

145 użytkowników ma tytuł Inka. Zachowałam się jak trzeba... na półkach głównych
  • 106
  • 39
35 użytkowników ma tytuł Inka. Zachowałam się jak trzeba... na półkach dodatkowych
  • 16
  • 9
  • 3
  • 2
  • 2
  • 1
  • 1
  • 1

Tagi i tematy do książki Inka. Zachowałam się jak trzeba...

Inne książki autora

Czytelnicy tej książki przeczytali również

Ci, którzy wrócili z zaświatów Antonio Socci
Ci, którzy wrócili z zaświatów
Antonio Socci
Ci, którzy wrócili 12 września 2009 Caterina, 24-letnia córka Antonia Socciego, po zatrzymaniu akcji serca zapadła w śpiączkę. To cud, że w ogóle przeżyła. Wydarzenie związane z jej śmiercią kliniczną stało się dla Socciego początkiem badań nad zjawiskami z pogranicza śmierci, które doprowadziły go do wielu fascynujących odkryć. Autor ma świadomość, że temat ten budzi obecnie wielkie zainteresowanie. Świadczy o tym chociażby popularność książki neurologa Ebena Alexandra pt. Dowód, o jego doświadczeniu zaświatów. Socci wie jednak również, jak wiele na ten temat jeszcze nie zostało powiedziane. Korzystając ze współczesnych odkryć naukowych, odróżnia to, co jest tylko pozorem śmierci, czyli tzw. doświadczeniem przedśmiertnym, od tego, co jest śmiercią rzeczywistą. Przytacza niezwykłe relacje tych, którzy doświadczyli tego pierwszego stanu, ale też – co rzadsze i bardziej fascynujące – dociera do tych, którzy rzeczywiście umarli, lecz zostali wskrzeszeni i powrócili do życia dzięki cudownej Bożej interwencji. Socci sięga do pism mistyków i świętych, nauczania i tradycji Kościoła oraz świadectw osób, które mogą o sobie powiedzieć, że naprawdę DOŚWIADCZYŁY ŚMIERCI i życia, które rozpoczyna się po niej. Antonio Socci – dziennikarz RAI, dyrektor Szkoły Dziennikarstwa w Perugii, współpracownik włoskiego dziennika „Libero”, autor licznych książek, m.in. Śledztwa w sprawie Jezusa, Czasu burzy, Tajemnic Jana Pawła II i Czwartej tajemnicy fatimskiej. Uchodzi za jednego z najbardziej kontrowersyjnych i poczytnych publicystów religijnych na świecie. Jego książki rozeszły się w milionach egzemplarzy na całym świecie, a w samej Polsce sprzedano ich już ponad pół miliona.
Szczuruś93 - awatar Szczuruś93
ocenił na 10 11 miesięcy temu
Roman Polański. Portret mistrza James Greenberg
Roman Polański. Portret mistrza
James Greenberg
Mam tę książkę-album już od kilku lat i bardzo lubię do niej wracać, dlatego postanowiłam pokrótce Wam ją przybliżyć. James Greenberg przedstawia w niej czytelnikowi w chronologicznej kolejności filmy, które Polański nakręcił, począwszy od kultowego „Noża w wodzie”, a kończąc na przezabawnej „Rzezi”. Inne to m.in.: Wstręt, Matnia, Dziecko Rosemary, Lokator, Chinatown, Dziewiąte wrota, Pianista, Autor widmo i wiele innych. Czytając opisy dotyczące tych filmów mamy wrażenie jakbyśmy znaleźli się na planie wraz z całą ekipą głównie za sprawą obfitej ilości zdjęć dokumentujących pracę przy danym filmie, a także mnóstwa ciekawostek dotyczących okoliczności powstawania filmu. Zarówno w tekście jak i zdjęciach aż kipi od emocji. Poza filmami mamy okazję przeczytać o wczesnych latach życia Polańskiego, zarówno wtedy kiedy był żydowskim chłopcem z getta, a także studentem kończącym łódzką filmówkę. Jego życiorys to dosłownie mieszanka słodko-gorzkich wątków z horrorem II wojny światowej w tle. Nie miał łatwego życia, ale zawsze wiedział, że urodził się, by kręcić filmy. Jeśli jesteście fanami Romana, to sięgnijcie kiedyś po tę książkę, bo na pewno nie pożałujecie. Jest tu dużo informacji uzupełnionej fantastycznymi fotografiami. Ta książka dobitnie pokazuje, czym dla Polańskiego jest film, a mianowicie największą pasją. To również wspaniały zapis jego dorobku filmowego. „Nie pytajcie mnie, dlaczego kręcę filmy. Po prostu jestem reżyserem”.- Roman Polański.
annaczyta - awatar annaczyta
oceniła na 8 4 miesiące temu
Pamiętnik (1941-maj 1949) Zdzisław Broński
Pamiętnik (1941-maj 1949)
Zdzisław Broński
Książka, której lekturze towarzyszyły mi ambiwalentne uczucia... Zaczynając po kolei - książka stanowi zredagowany dziennik jednego z dowódców partyzantki lubelskiej z czasów okupacji niemieckiej, radzieckiej oraz wczesnego PRL - Zdzisława Brońskiego "Uskoka". Ze względu na drobiazgowe uwagi zawarte w przypisach, tekst jest "rozbity", a przez to, jak przystało na opracowanie naukowe, bywa ciężkawy w odbiorze, lecz pomijając tą dodatkową niedogodność narracyjną - same pamiętniki czyta się zaskakująco dobrze i przyjemnie. Za to zdecydowanym zgrzytem jest dla mnie ich odbiór. Pan Kapitan jest elokwentny, ma świetny zmysł polityczny i wojskowy, w bieżącej ocenie sytuacji jest zaskakująco wnikliwy, prezentując jako współczesny te same wnioski, do których dochodzą historycy i inni komentatorzy, patrząc na tamte wydarzenia przez pryzmat znajomości całej minionej epoki. Zdzisław Broński zdecydowanie jest idealistą, momentami niepraktycznym życiowo i decyzyjnie, właśnie z tego powodu. Jest też dumny, uparty i konsekwentny. Błędny rycerz Polski XX wieku. A sama partyzantka? Chyba ten pamiętnik rozwiał do końca resztki moich romantycznych wyobrażeń (a nie były one mocno romantyczne już wcześniej) na temat żołnierki prosto z lasu. Nie ma tu zbyt wiele bohaterstwa, jest za to ogromny chaos, działanie po omacku, czasami na podstawie pomówień (i dotyczy to obu stron konfliktu), walka o przetrwanie, a wreszcie potworny impas, z którego nie było dobrego wyjścia. Czytając te wspomnienia nie było mi tak żal partyzantów - żal mi było ludności cywilnej, która bez względu na mniejsze lub większe opowiadanie się za którąkolwiek stroną konfliktu, cierpiała na tych wierchuszkach najbardziej, obrywając z każdej strony. Swoją drogą opisana w pamiętnikach tresura społeczna ma reperkusje po dziś dzień... Jest to na pewno pamiętnik człowieka tamtych czasów mocno uwikłanego w Historię. Nie nazwałabym tych zapisków pamiętnikiem bohatera. Mimo wszystko uważam, że jest to pozycja, którą warto przeczytać.
Ciocia_moll - awatar Ciocia_moll
ocenił na 8 4 miesiące temu
Potęga nadziei. Opowieść o cierpieniu człowieka i miłosierdziu Boga Mariusz Bernyś
Potęga nadziei. Opowieść o cierpieniu człowieka i miłosierdziu Boga
Mariusz Bernyś
Te książkę dostałem na jako nagrodę w konkursie teologicznym, jednak odłożyłem ją na półkę nie zaglądając, dopiero parę dni temu przypomniałem sobie że ją mam i za czołem czytać. Książka napisana przez zwykłego księdza który sprawuje szczególnie ciężką posługę w szpitalu. Książka jest zbiorem myśli księdza Mariusza wobec cierpienia i powołania do cierpienia, oraz zapisem kilku wierszy które co chwila się przewijają. Książka jest bardzo piękna, szacunek dla księdza za jego pracę ale również wielkie dzięki za naukę z tej książki płynie, ją trzeba przeczytać żeby zrozumieć ale ogólnie mówią : ludzie bardzo często zapominają czym właściwie jest śmierć, i często zapominają o Bogu, jako temu który kocha na wszystkich i pewnego dnia wezwie do siebie. Książka pokazuje podejście do cierpienia, jako jednej z ścieżek którą musimy podążyć. Książka jest pełna myśli św. Siostry Faustyny a także wierszy księdza Mariusza. O ile myśli Apostołki Bożego Miłosierdzia jak najbardziej pasują, to ogólny obraz tak pięknej książki nieco popsuły mi wiersze które, miom zdaniem , były nieodpowiednio wstawione, choć tematycznie pasowały to złe były poumieszczane np w środku działu. Książka piękna i warta polecenia, niesie ze sobą bardzo ważną naukę i przypomina nam o cierpieniu oraz wskazuje drogę wobec niego, aby przez cierpienie przyjść do Boga.
Tybero - awatar Tybero
ocenił na 8 8 lat temu
Rock w PRL-u. O paradoksach współistnienia Anna Idzikowska-Czubaj
Rock w PRL-u. O paradoksach współistnienia
Anna Idzikowska-Czubaj
Zaletą tej pozycji jest przede wszystkim szczegółowość opisu. Autorka, dbając o każdy szczegół, ukazuje czytelnikowi historię muzyki rock'n'rollowej (obejmując zarówno tzw. żelazną kurtynę, jak i Zachód) i wszystko co z nią związane: od poglądów po modę. Znajdziemy w niej m.in. opisy dawnych subkultur, takich jak bikiniarze (funkcjonująca w Polsce do końca lat 50. XX w. Jest ona polskim odpowiednikiem amerykańskiego bitnika). Ponadto muzyka rockowa jest protestem wymierzonym w politykę, więc autorka zadbała o szczegółowy opis przemian politycznych w owym czasie. Poniżej zamieszczam fragment, który ukazuje absurdalną politykę ZSRR: "Prawdziwym i niezmiennym symbolem epoki rock'n'rolla były jeansy-noszone przez Brigitte Bardot i Elvisa Presleya. Każdy młody buntownik w dobie rock'n'rolla po prostu musiał je mieć. Za żelazną kurtyną były symbolem "the american way of life"", wolności i Zachodu. [...] Władze postanowiły wówczas rozprawić się z nielegalnymi handlarzami jeansów. Przeprowadzono publiczny pokazowy proces, który skończył się tragicznie dla kilku młodych ludzi. Oskarżono ich o handel spodniami i dolarami, co było jednoznaczne z uznaniem ich za sabotażystów, zachodnich agentów i wrogów ludu. Po długich przesłuchaniach sąd skazał ich na 15 lat więzienia. Zszokowało to ogół społeczeństwa, gdyż powszechnie sądzono, iż kara będzie wynosić około 8 lat pozbawienia wolności. Jednak radzieccy przywódcy uznali, że i 15 lat to zbyt łagodny wymiar kary. Chruszczow wykrzykiwał, że "tych łobuzów należy ukarać odpowiednio wysokimi karami do wagi popełnionych przez nich przestępstw" i powiedział, że "taka jest wola wszystkich ludzi radzieckich". Rząd zorganizował kampanię na rzecz surowszego wyroku (rzekomo w imieniu oburzonego społeczeństwa). Następnie przywrócono, zniesioną kilka lat wcześniej, karę śmierci. W kolejnym procesie dwóch oskarżonych (przywódców grupy) w wieku 24 i 30 lat skazano na śmierć".
Karolina Hejmanowska - awatar Karolina Hejmanowska
oceniła na 8 11 lat temu

Cytaty z książki Inka. Zachowałam się jak trzeba...

Bądź pierwszy

Dodaj cytat z książki Inka. Zachowałam się jak trzeba...