Idealny rodzic nie istnieje

Moim zdaniem książka jest raczej średnia. Zawiera dużo banałów i relacji z życia obcych ludzi, które w praktyce niewiele wnoszą do tematu. Brakuje konkretnych porad, jak reagować w trudnych sytuacjach z dzieckiem, kiedy proste metody lub zabawy nie działają. Osobiście nie wyniosłam z niej zbyt wiele praktycznych wskazówek, a całość mogłaby być skrócona nawet o połowę

Zostanie rodzicem po raz pierwszy jest ogromnym wyzwaniem. Tę książkę polecano na warsztatach dla przyszłych mam, więc sięgnęłam po nią w poszukiwaniu rady i pomocy. Spełniła moje oczekiwania. Dzięki niej dowiedziałam się o wielu aspektach zaburzeń sensorycznych, które są powszechnym problemem, a dla mnie zagadnieniem nieznanym, a także poznałam liczne zabawy dla maluszka od pierwszych tygodni życia. Polecam wszystkim rodzicom i opiekunom małych dzieci.

Bardzo fajna dawka wiedzy dla pierwszorazowych rodziców. Na pewno informację z książki powinny być znane każdemu, kto ma dziecko jeszcze w wieku przed-przedszkolnym. Jedyny minus, jak dla mnie, to.. ta książka jest zwyczajnie za duża, za długa. Wszystkie informacje mogłyby być ujęte na 30 stronach. Autor bardzo często się powtarza - i choć kieruje nim tutaj dobro czytelnika, żeby mu wbić do głowy pewne informacje, to i tak uważam, że to niepotrzebne.

Gdy zaszłam w ciążę zaczęłam kompletować książkową wyprawkę, która miała pomóc mi w przygotowaniu na narodziny dziecka i zostanie mamę. Poza książkami o pielęgnacji, karmieniu itd. znalazła się też "Mama lama". Od niej zaczęłam i to było najlepsze, co mogłam dla siebie zrobić, by oswoić się z tematem macierzyństwa. Co znalazłam w tej książce? Spokój. Dużo wspierających myśli. I przede wszystkim urealnienie macierzyństwa. Zdjęcie z piedestału obrazu matki idealnej a postawienie na nim obrazu matki realnej, prawdziwej. Autorki - mamy trójki dzieci w wieku niemowlakowo-przedszkolnym - opowiadają, czym dla nich jest macierzyństwo, jak sobie z nim radzą i nie radzą zarazem. Przeczytacie więc o bałaganie, radosnych zabawach, rozstępach, odpuszczaniu, złości, miłości bezwarunkowej, dbaniu o siebie i dbaniu o rodzinę. Ta książka dała mi nadzieję i przekonanie, że będzie dobrze - trudno, ale dobrze :) Polecam wszystkim mamom - przyszłym, nowym czy z większym doświadczeniem, które potrzebują złapać dystans. Ps. Dopiero podczas lektury dowiedziałam się, że autorki prowadzą kanał na YouTube o tej samej nazwie co tytuł książki. Rzeczywiście, treści się trochę powtarzają, ale mi to nie przeszkadza.Odbieram to jako ukłon w stronę tych, co wolą czytać niż słuchać :)

Gdy czytałam tę książkę kilka lat temu, nie doceniłam przesłania. Teraz, po wielu innych pozycjach z tematyki psychologii oraz własnych doświadczeniach, doceniam jak autor na przykładach pokazuje sposoby komunikacji i wartości płynące z budowania relacji z dzieckiem opartej na szacunku i godności.

Bardzo dobra książka, chociaż oceniam ją "tylko" 8/10. To ze względu na fakt, że jest tak duży rozstrzał informacji. Porady dla rodzica niemowlaka mieszają się często z poradami np. dla rodzica 5-latka. A w końcu żaden rodzic nie mierzy się takimi problemami jednocześnie. Mogliby to lepiej uporządkować lub skupić się na węższym porad opieki nad dzieckiem. Jednak oprócz tego świetne i inspirujące porady, które są podparte naukowymi dowodami.

Książka ta w łatwy i przystępny sposób przekazuje wiedzę z zakresu edukacji seksualnej oraz biologii. Przygotowana jest w sposób bardzo czytelny dla osoby, która nie jest zawodowo związana z systemem ochrony zdrowia, a pragnie w tym zakresie poszerzyć swoją wiedzę. Może okazać się przydatna zarówno dla rodziców przed którymi czeka wyzwanie wprowadzenia w świat związany z inicjacją seksualną oraz reforma co należy zwrócić uwagę dziecku w tym okresie. Dodatkowo warto zwrócić uwagę na rozdziały związane z seksualnością dzieci młodszych oraz sposobami rodzenia sobie z występującymi u nich zachowaniami.

Świetny poradnik. Nafaszerowany ogromem cennych uwag, jak wspomagać dziecko w rozwoju, zamiast strofować. Jeśli Twoje dzieci są już w wieku starszym niż opisywany, to i tak warto pochylić się z autorefleksją, by zmienić trochę to, jak mówimy i jak traktujemy swoje dzieci.

Zmagania ze szkołą w formie, jaka jest dostępna obecnie, to bardzo przykra sprawa. Nadszedł czas żeby zmienić to, jak, kiedy i ile się uczą nasze dzieci. Zmiana nie będzie mogła zaistnieć jeśli rodzicie i nauczyciele nie będą chcieli. Jeśli nie będziemy próbować, wciąż będziemy tkwić w modelu, który sprawdzał się 200 lat temu. Czyżby od tego czasu niewiele się zmieniło? Do dzieła kochani. Czytajcie, działajmy, niech nasze dzieci mają sprzyjające środowisko do nauki, a nauczyciele możliwość działania kreatywnego.

Przeczytałam tom I i II, obie książki zostają u mnie na zawsze – nie oddam, nie sprzedam, przytulam! :) Ogromna ilość aktualnej wiedzy, każdy rozdział napisany przez inną mamę ekspert, ale za wszystkim stoi 1200 kobiet. Autorki to np. lekarki, położne, doule, psycholożki – wszystkie mają własne dzieci, więc wiedzą, o czym piszą nie tylko z książek, ale z życia. I to jest super - że to nie jest tylko podręcznikowa wiedza. Czyta się jak sms-y od koleżanki: „słuchaj, u mnie było tak…”, „uważaj na to…”, „ja spakowałam to…”. Zero suchych wykładów. Tematy: ciąża, badania, poród, połóg, co się dzieje z ciałem, co z głową, co z partnerem. Wszystko aktualne. Tom II to kontynuacja po porodzie – karmienie, sen, płacz, powrót do formy. Razem dają pełny obraz. Dla mnie super, że tyle mam + ekspertek w jednym miejscu. Jak masz pytanie, na bank ktoś je tu poruszył. Fajnie, że są rodziały i od ojców i dla ojców i że to jest też napisane dla "taty" Pozycja obowiązkowa. Kompletna.

ciekawa. dużo ważnych treści i uniwersalnych - choć nie wszystkie do mnie przemawiają i jakoś mnie nie przekonują bo jednak codzienność, rzeczywistość różni się od sytuacji opisanych w książkach to wierze że rozmową, wsparciem i zrozumieniem można dużo zdziałać

Wspaniała książka. Nie tylko dla rodziców dzieci rozpoczynających edukację w przedszkolu, ale także dla tych, których dzieci do przedszkola już chodzą. Myślę, że książka może dać wiele cennych informacji, ale też przynieść ulgę rodzicom, obawiającym się o rozwój swoich dzieci. Daje akceptację dla tego jak zachowują się dzieci w wielu przedszkolnym i tłumaczy skąd się różne zachowania biorą.

Naszą dewizą jest hasło „Dzień bez spaceru to dzień zmarnowany”. Należę do grona tych matek, które wietrzą dziecko, ile tylko się da. Od urodzenia wychodziłam z córką na bardzo długie spacery. Pobliski las zachęca do przebywania i mogę śmiało stwierdzić, że to tam wychowuje się moje dziecko i dzięki kontaktowi z naturą bardzo wiele osiągnęliśmy, ponieważ bardzo długo tylko tam córka była aktywna, chciała chodzić, biegać. W mieście wyłączała się, odpływała w wózku z powodu nadmiaru bodźców. Późniejsze wyjście z domu zawsze kończyło się krzykami. To było jeszcze przed zdiagnozowaniem padaczki i dobraniem lekarstw. Spacery dotleniały, relaksowały i sprawiały, że ataków było mniej, były łagodniejsze, dlatego zawsze będę wielką orędowniczką zabierania dziecka na spacery do lasów. Często jednak spotykałam się z murem niechęci i przekonywania mnie, że wówczas można się przeziębić. O dziwo u nas infekcji było mało. A jeśli się pojawiły w czasie uczęszczania do placówek oświatowych to w czasie spacerów w sosnowym lesie szybko znikały. Trudno było mi wyjaśnić innym jak takie dziecko ubrać. Dla mnie było to intuicyjne i wiedziałam, że muszę mieć ubrania na zmianę, ciepłe i jednocześnie wygodne rzeczy oraz bardzo ciepły kokon w wózku zimą, aby umęczone marszem dziecko przywieź do domu. Kiedy zobaczyłam publikację „Nie ma złej pogody na spacer. Tajemnica szwedzkiego wychowania dzieci” Lindy Åkeson McGurk wiedziałam, że to strzał w dziesiątkę, bo zawiera bliskie mi podejście. Do tego na pewno znajdziemy tam niezbędną instrukcję, co i jak robić. I się nie zawiodłam. Autorka jest mieszkającą od dwudziestu lat w Stanach Zjednoczonych Szwedką. To właśnie wychowanie dzieci oraz obserwacja ich reakcji na kontakt z naturą zainspirowały ją do napisania poradnika dla rodziców oraz nauczycieli. Linda Åkeson McGurkwprowadza nas do książki, kiedy Maya ma siedem lat, a Nora cztery. Zaskakuje ją bunt córek, które nie chcą wyjść na spacer, bo jest zimno, a później są zachwycone kontaktem ze śniegiem i dostrzegają, że w parku nie ma innych dzieci. Gdzie one są? Siedzą przed telewizorami. Później cofniemy się w czasie, zobaczymy jak bardzo odmienne od Norweskiego jest podejście Amerykanów do zabaw na świeżym powietrzu. Ku zaskoczeniu autorki dzieci zwykle nawet nie mają ciepłych ubrań, ponieważ przewożone są w ciepłych środkach transportu do ciepłych pomieszczeń. Zobaczymy świat, w którym wszystko (nawet wizytę w banku) da się załatwić z samochodu. To sprawia, że coraz mniej osób spaceruje po parkach, lasach i rezerwatach. Do tego przepisy często nie sprzyjają takiej aktywności, wymagane jest trzymanie się szlaków, zakazuje kąpieli w potokach i wiele innych rzeczy w imię pozornej dbałości o środowisko. Sytuacja rodzinna sprawiła, że Linda musiała wrócić w rodzinne strony w rodzinne strony na pół roku, gdzie może przypomnieć sobie to wszystko, co było bliskie jej dzieciństwu. Zmiana otoczenia obwarowana jest też wieloma wyzwaniami. Zwłaszcza tymi dotyczącymi edukacji. Odmienne podejście Amerykanów do nauki sprawia, że dzieci muszą wiele materiału przepracować. Opuszczenie w wieku siedmiu lat niektórych materiałów może zaprzepaścić przyszłość i zamknąć drzwi na Harwardzie. Autorka wyjeżdża w swoje rodzinne strony z takimi lękami. Zastanawia się, czy szwedzkie leśne szkoły i przedszkola, w których dziecko kilka godzin dziennie przebywa na placu zabaw, są w stanie czegoś nauczyć i przygotować do planowanych studiów. Śledząc życie Lindy widzimy, że Szwedzi od pierwszych dni życia są przyzwyczajani do przebywania na świeżym powietrzu, chociaż temperatury nie wydają się zachęcające. Spacerujące z wózkami matki to widok powszechny i nie budzi tu takiej sensacji jak w Stanach Zjednoczonych, gdzie uważano, że Linda przemieszcza się na piechotę, bo nie stać jej na samochód. Do tego innym powszechnym widokiem są wózki stojące przy oknie restauracji, kiedy rodzice spotykają się ze znajomymi w środku. Pisarka zabiera nas do świata, który jest mi bardzo bliski: spacery z dzieckiem w czasie deszczu. Pokazuje innym, że nie ma złej pogody. Wystarczy dobrze dobrane ubranie: na deszcze wodoodporne, ma mróz ciepłe, a w letnie dni lżejsze. W osobistą opowieść o doświadczaniu macierzyństwa wpleciono cenne rady, w jaki sposób ubierać dziecko, dlaczego drzemki na świeżym powietrzu są tak ważne, dla najmłodszych, dlaczego warto pozwolić dzieciom na brudzenie się i doświadczenie otoczenia, jak zorganizować piesze wycieczki, dlaczego ważne jest nastawienie oraz brak pośpiechu, a także pozwolenie dzieciom na swobodę oraz wskazywanie dokąd chcą podążać. Wyjaśni jak zainteresować pociechy otoczeniem, dobrać dla nich szlaki, zachęcić do wędrówki dzięki obecności pupili oraz dlaczego warto zabierać na spacery przekąski i picie. Wszystko wyjaśnione w bardzo prosty, przejrzysty sposób. „Nie ma złej pogody na spacer. Tajemnica szwedzkiego wychowania dzieci” to publikacja podzielona na osiem części. Wszystkie pozwalają nam na przyjrzenie się kontaktowi z przyrodą, osobistym doświadczeniom autorki z różnych stron. Dowiemy się jak obcowanie z naturą w tym wieku wpływa na postawy ekologiczne, dlaczego osoby dużo przebywające na świeżym powietrzu w otoczeniu roślin i zwierząt lepiej dbają o to otoczenie w wieku dorosłym. Podkreśla też terapeutyczne znaczenie takiej aktywności, zauważa jak ruch sprzyja zdrowym nawykom żywieniowym oraz pomaga regulować emocje. Znajdziemy w tej książce zderzenie dwóch światów, innego podejścia do wychowania i wskazania jak to przekłada się na zmiany w zakresie zdrowia. Widzimy też odmienne priorytety w dwóch kulturach. Autorka nie idealizuje życia w Szwecji. Pisze o wyzwaniach, jakim musi stawić czoło. Po długim pobycie w USA musi przywyknąć do tego, że ciepła woda jest limitowana (starcza na kilka minut), w pomieszczeniach jest zimno i zimne są też podłogi, trzeba ciągle ciepło się ubierać. Do tego sam dom, w którym musi zamieszkać jest jak na amerykańskie standardy bardzo mały, a wszystko przez to, że życie toczy się głównie poza nim, że ludzie nastawieni są do spędzania większości czasu na świeżym powietrzu. Wyzwaniem okaże się też niewypełnianie dzieciom czasu po szkole zajęciami pozalekcyjnymi, które tu są przeznaczone na odpoczynek i zabawę. „Nie ma złej pogody na spacer” nie jest poradnikiem tylko czymś w rodzaju osobistej opowieści z radami oraz odwołaniami do publikacji naukowych i popularnonaukowych. Czyta się tę książkę jak powieść o wychowywaniu dzieci w określonych warunkach i nastawieniu.

Dobra pozycja, na swój sposób rozwijająca horyzont spoglądania na nerwy i dorosłych i dzieci, poprzez dostrzeganie składowych całego procesu, który prowadzi do nerwów czy zbyt niskiej pobudliwości. Nie podoba mi się natomiast amerykański styl pisania, powtarzanie co akapit zwrotu 'samoregulacja/self-reg" daje odczucie marketingowego bełkotu.

Wiele cennych informacji. Spokojnie mogę napisać, że warto ją przeczytać. Na pewno przyda się kobietom, które jeszcze nie rodziły i nie wiedzą kompletnie niczego w tematach okołoporodowych. Autorka przeprowadza przez wszystkie fazy porodu, omawia logistykę porodową, mówi o połogu. Nie zabrakło też informacji o historii rodzenia, podstawowych ćwiczeń oraz psychologicznego podejścia do tematu. Podział na różne rozdziały ułatwia czytanie. Tak samo forma i szata graficzna. Niektórym może ona jednak przeszkadzać. Autorka wyjaśnia też

📝 Kultowa książka o metodzie BLW (Baby Led Weaning), czyli rozszerzaniu diety niemowlęcia w oparciu o samodzielne jedzenie. Autorki pokazują, jak wspierać dziecko w nauce jedzenia, pozwalając mu poznawać smaki, faktury i kształty bez presji i łyżeczki podawanej co minutę. To praktyczny poradnik pełen wskazówek, przykładów i doświadczeń rodziców. 💭 Moja opinia: Czytałam ją i stosowałam wskazówki prawie 10 lat temu, ale warto o niej przypomnieć. To podejście, które naprawdę ułatwia życie i daje dzieciom wolność w odkrywaniu jedzenia. Dla mnie wtedy była przełomowa i nadal mam do niej duży sentyment. ⭐ Ocena: 7/10

Książka jest wywiadem z Jesperem Juulem i przedstawia jego opinie i rozwiązania związane z wychowaniem i byciem razem. Po przeczytaniu już trzech pozycji tego autora stwierdzam że to trudne do wdrożenia bo często umykają nam te rady zawarte w jego wizji wychowania, należałoby do nich ciągle wracać i je utrwalać ... Zdecydowanie zgadzam się z tym że jako dorośli powinniśmy mówić wprost i szczerze bo dzieci to czują, powinniśmy mówić o swoich odczuciach i obawach w różnych sytuacjach a nie obarczać je odpowiedzialnością za nasze niedoskonałości i słabości.... nawet proszenie dzieci o pomoc jak sobie poradzić z jakaś trudną sytuacją wychowawczą okazało się dla mnie nowością...ale działa!

Alfie Kohn w swojej książce pokazuje, że wychowanie dzieci w oparciu o nagrody i kary może przynieść szybkie efekty, ale nie rozwija prawdziwej motywacji, empatii ani poczucia odpowiedzialności. Autor zachęca rodziców do refleksji nad własnym stylem wychowawczym i pokazuje, że podejście oparte na szacunku, współpracy i zrozumieniu potrzeb dziecka pozwala budować trwałe relacje i pozytywne wzorce zachowań🌱 Kohn w praktyczny i przystępny sposób tłumaczy, dlaczego tradycyjne systemy kar i nagród często prowadzą do strachu, rywalizacji i poczucia winy. W książce znajdziemy liczne przykłady z życia codziennego – od sprzątania pokoju po odrabianie lekcji czy konflikty w grupie rówieśniczej – w których rodzic może wspierać dziecko w rozwiązywaniu problemów i podejmowaniu decyzji, zamiast narzucać mu gotowe rozwiązania. Autor pokazuje też, jak wzmacniać wewnętrzną motywację dziecka, rozwijać empatię oraz uczyć współpracy poprzez rozmowę, wyjaśnianie konsekwencji i wspólne ustalanie zasad🖋️. Dzięki tej książce łatwiej zrozumieć, że wychowanie bezwarunkowe nie oznacza braku granic, lecz tworzenie środowiska opartego na szacunku, zaufaniu i empatii. Alfie Kohn daje rodzicom narzędzia, które pozwalają świadomie kształtować charakter dziecka i budować z nim głęboką, partnerską relację – gorąco polecam każdemu rodzicowi, który chce wychowywać w sposób świadomy i pełen miłości ❤️🪶

Miałam duży problem, by ocenić tę pozycję. Z jednej strony posiada dużo treści zbędnej, a z drugiej daje wewnętrzny spokój z każdej kolejnej przeczytanej strony. Myślę, jednak, że dla tego spokoju warto po nią sięgnąć. Książka głównie dedykowana dla rodziców i opiekunów niemowlaków.

Autorzy "Potęgi obecności" wskazują na 4 filary komunikacji z dzieckiem, to powinno czuć się: bezpieczne, dostrzeżone, ukojone i w efekcie - pewne. Poruszają oni temat stylu przywiązania i omawiają różne reakcje rodziców (pożądane i te niekoniecznie właściwe), a wszystko aby budować model komunikacji oparty na empatii, zrozumieniu, delikatności, ale i przy poszanowaniu zasad i ustalaniu granic. Bardzo szczegółowe (wnikliwe), sugestywne i budujące.