Ice Princess

Ta książka to połączenie świata polityki, medialnych pozorów i miłości, która mimo upływu lat wciąż pozostaje żywa. Główny bohater - James Campbell to charyzmatyczny, ambitny polityk, który staje przed ogromną wyzwaniem. Ma szansę zostać jednym z najmłodszych prezydentów Stanów Zjednoczonych. Zanim jednak zawalczy o przyszłość kraju, musi zmierzyć się z własną przeszłością. Presja mediów i oczekiwania od społeczeństwa sprawiają, że James musi podjąć decyzję, która na nowo skrzyżuje jego drogę z kobietą, którą kiedyś kochał najmocniej - Lainey Walker. Historia od samego początku wciągnęła mnie lekkim, przyjemnym stylem. To idealna książka na chwilę wytchnienia – taka, którą czyta się z uśmiechem, ale i z lekkim ukłuciem w sercu. Bardzo urzekło mnie to, jak pokazana została relacja między bohaterami. Pełna niewypowiedzianych emocji, żalu za straconym czasem i tęsknoty za tym, co mogło być. Ich ponowne spotkanie po latach - choć niespodziewane dla Lainey - jasno pokazuje, że niektóre uczucia nie znikają, nawet jeśli próbujemy je zagłuszyć codziennością. Szczególnie poruszyło mnie obserwowanie, jak James stopniowo stara się odzyskać zaufanie i bliskość ukochanej. Te małe, codzienne chwile, rozmowy i gesty budują napięcie emocjonalne i sprawiają, że trudno oderwać się od lektury. Mimo, że James ma ręce pełne roboty przed wyborami, każdego dnia stara się z nią spędzić chociaż chwilę sam na sam. Choć ona na początku Lainey stawia wyraźne granice, życie szybko pokazuje, że przed prawdziwym uczuciem nie da się uciec. To opowieść o drugich szansach, o miłości, która dojrzewa wraz z bohaterami, oraz o tym, że czasem los daje nam możliwość naprawienia dawnych błędów. Jeśli szukacie romantycznej, ciepłej historii z ciekawym tłem i emocjami, które zostają w sercu na dłużej, ta książka zdecydowanie jest warta uwagi. ❤️

🏒Romanse sportowe od Ludki Skrzydlewskiej bardzo lubię, więc nie mogłam przejść obok tego obojętnie! Zwłaszcza, gdy zobaczyłam małego uroczego mopsa na okładce. 🏒🐶 🏒Gdyby ktoś powiedział Rosie, że jedna opóźniona podróż może tak namieszać w jej uporządkowanym życiu, pewnie tylko uśmiechnęłaby się i wróciła do obowiązków, a jednak od tej nocy wszystko zaczyna się zmieniać. Najpierw spontaniczna rozmowa i przyciąganie, decyzja podjęta bez zastanowienia, a potem rzeczywistość weryfikuje plany. Matt trafia do drużyny, której PR-em zajmuje się Rosie, i to, co miało być jednorazowym spotkaniem, staje się początkiem codziennej, pełnej napięcia współpracy. 🏒Rosie najbardziej podobała mi się w momentach, gdy walczyła o swoje. To nie jest bohaterka, która czeka, aż ktoś ją uratuje. Jest ambitna, zdyscyplinowana, skupiona na karierze. Ma swoje zasady i naprawdę stara się ich trzymać – szczególnie jeśli chodzi o relacje z zawodnikami. Jej dystans nie bierze się znikąd. To efekt doświadczeń i przekonania, że łatwiej jest kontrolować sytuację niż później zbierać się po rozczarowaniu. 🏒Matt zrobił na mnie ogromne wrażenie. Na tafli lodu pewny siebie, odważny, przyzwyczajony do presji. Poza nią to chłopak, który kiedy pokocha, to całym sobą. Nie gra w uczucia i nie rzuca słów na wiatr. Jeśli mu zależy, pokazuje to czytani. Ma w sobie szczerość i upór, które naprawdę trudno zignorować. No i Frodo! Ten mops tylko potwierdza, że pod sportową pewnością siebie kryje się naprawdę ciepły facet. 🏒Chemia między Rosie a Mattem jest ogromna i wyczuwalna praktycznie na każdej stronie. Ich spojrzenia, gesty i drobne docinki sprawiają, że napięcie między nimi niemal fizycznie wisi w powietrzu. Każde spotkanie, każda rozmowa buduje przyciąganie, które trudno zignorować, a iskry między nimi sprawiają, że historia wciąga od pierwszych stron. 🏒Styl autorki pozostaje lekki i przystępny. Historia rozwija się dynamicznie, bez zbędnych przestojów, a dialogi są naturalne i swobodne. Nie brakuje gorętszych scen, to zdecydowanie książka dla dorosłych czytelników. Całość dobrze balansuje między sportowym klimatem a wątkiem romantycznym.

Szukałam lekkiego romansu i właśnie to znalazłam. Czytało się szybko i nawet przyjemnie. Szkoda że to przekomarzanie się głównej pary nie trwało dłużej, romans zaczął się dość wczesnie. Ogólnie klimat jak z takiej typowej komedii romantycznej, gdzie można przewidzieć co się wydarzy, ale i tak się ją ogląda. Przeszkadzały mi dialogi, które czasami były nieco dziecinne jak na dorosłych bohaterów i nienaturalne, tak samo jak matka karcąca 25-letnią córkę i 30-letniego syna. Dziwnie brzmiało też to, że Weston nazywał Ginger "słodką", uznałam to za błąd tłumaczenia, ale potem sprawdziłam, że autorka jest Polką. Myślę że użycie innego słowa byłoby mniej niezręczne. Zdecydowanie jest to pozycja dla kogoś, kto szuka nieskomplikowanej książki na jeden wieczór i lubi motyw świąt.

✈️”𝐊𝐮𝐬𝐳ą𝐜𝐚 𝐩𝐫𝐨𝐩𝐨𝐳𝐲𝐜𝐣𝐚” 𝐌𝐨𝐧𝐢𝐤𝐚 𝐍𝐚𝐰𝐚𝐫𝐚 [współpraca reklamowa] Recenzja: „Kusząca propozycja” to historia, od której nie można się oderwać. Autorka ma świetny styl pisania, a ja dosłownie pochłaniam książki spod jej pióra w mgnieniu oka. Tak było również w przypadku tej historii, która wzbudziła we mnie wiele emocji, fabuła została świetnie przedstawiona, a bohaterowie to ciekawe postacie. Nie brakuje tutaj tajemniczości w wielu sprawach przez co jeszcze bardziej chce się czytać tę książkę, aby dowiedzieć się, co będzie dalej. Między dwójką głównych bohaterów od samego początku iskrzy, aż czuć to napięcie przez kartki papieru. Z czasem coraz bardziej zaczynają się do siebie zbliżać, a emocje przejmują nad nimi kontrolę. Byłam ciekawa, jak zakończy się ta historia, no i nie zawiodłam się. Idealna książka, aby oderwać się od rzeczywistości i zatracić w świecie, gdzie emocje, napięcie i zmysłowość są najpierwszym planie. Polecam!

IG: ksiazkowe_zielone_migdaly 📚 Purple Rain ✍️ Joanna Balicka 🏆 6/10 👉 Wydawnictwo Niezwykle Purple Rain to pierwszy tom historii Ace’a i Stormi. I choć książka wciągnęła mnie na długie godziny, momentami miałam wrażenie, że fabuła po prostu zbyt mocno się przeciąga. 📖 Bardzo podziwiam autorkę, bo widać ogromny zasób słownictwa i dużą swobodę w operowaniu językiem. Świetnie odnajduje się w przenośniach i porównaniach, które nadają książce charakteru. Humor Ace’a naprawdę potrafił rozbroić mnie na łopatki 😄 — ale tylko do pewnego momentu. Po kolejnych stronach zaczęłam odczuwać przesyt. Zbyt wiele metafor i zabawnych porównań sprawiło, że historia zaczęła tracić dla mnie tempo. Momentami miałam wrażenie, że zamiast rozwijającej się fabuły dostaję ciąg kolejnych językowych ozdobników. Były zabawne, ale po prostu było ich za dużo, a za mało konkretów. Podobnie odebrałam poboczne wątki — mnóstwo rozmów telefonicznych, rodzinnych sytuacji i scen, które nie wnosiły wiele do relacji Stormi i Ace’a. A właśnie ich chciałam najwięcej. Za mało było tej głównej chemii między bohaterami, na którą czekałam przez większość książki. Przyznam też, że pierwszy raz spotkałam się z epilogiem, w którym praktycznie cała uwaga skupia się tylko na jednej postaci i jej rodzinie. Byłam przekonana, że dostanę mocne domknięcie relacji albo chociaż wyraźny kierunek ich dalszych losów, a po niemal 700 stronach pojawia się nagle bardzo mocny wątek zdrowotny, który całkowicie zmienia odbiór końcówki 🫣 I nie jest tak, że krytykuję tę książkę całkowicie — bo historia naprawdę potrafi wciągnąć, a styl autorki bardzo przypadł mi do gustu. Po prostu sama fabuła nie dała mi tego efektu „wow”, którego szukałam. Polecam ją osobom, które lubią delikatniejsze klimaty 💜 Ja ostatnio mocno siedzę w #darkromance, więc tutaj wszystko wydawało mi się po prostu zbyt słodkie i momentami zbyt spokojne. Naprawdę nie lubię krytykować książek polskich autorek, bo wiem, ile pracy stoi za każdą historią. Tym bardziej tutaj — bo talent Joanny Balickiej jest bardzo widoczny. Styl ma świetny, ale sama opowieść nie zaskoczyła mnie tak, jak liczyłam. #PurpleRain #AceWeston #StormiSullivan #YoungAdult A Wy? Czytaliście już książki Joanny Balickiej? Lubicie klimaty Young Adult, czy jednak wybieracie mocniejsze historie? 😊📚✨ 🎙️⭐Stormi Sullivan — piosenkarka młodego pokolenia, ogromna gwiazda, która coraz bardziej męczy się życiem pod ciągłym ostrzałem fleszy i paparazzi. Utrata prywatności zaczyna dawać jej się we znaki właśnie wtedy, gdy na jej drodze pojawia się Ace. Stormi zakochuje się w nim, choć doskonale wie, że w jej świecie na takie uczucia nie ma miejsca. Zobowiązania, kontrakty i wizerunek, który musi utrzymać, nie przewidują miejsca na spontaniczną miłość. Coraz mocniej czuje, że sława stała się dla niej klatką — zupełnie inną, niż kiedyś sobie wyobrażała. 🎤✨ 🏍️💪Ace Weston — spontaniczny motocyklista, który sam jeszcze nie wie, dokąd właściwie zmierza. Przyjeżdża do Seattle, żeby nabrać dystansu i świeżego spojrzenia na swoją przyszłość. Nie ma konkretnego planu, nie wie, czym chce się zajmować ani jak ma wyglądać jego dalsze życie. Wie tylko jedno — chciał zjeść najlepsze burrito na świecie 🌯🏍️ Los szybko jednak zmienia jego plany, gdy na tył jego motocykla wskakuje uciekająca przed paparazzi dziewczyna, którą początkowo bierze za zwykłą influencerkę. Prośba o pomoc w ucieczce staje się początkiem znajomości, która szybko przeradza się w przyjaźń… a potem również w zakazaną miłość. ❤️

To bardzo ciekawa książka. Początkowo myślałam, że będzie to kolejna młodzieżówka, która niewiele wnosi jednak szybko okazało się, że w tej historii naprawdę dużo się dzieje. Główna bohaterka przeszła w życiu bardzo wiele. Jej największą pasją jest łyżwiarstwo figurowe, a dzięki ciężkiej pracy i determinacji dąży do osiągnięcia swojego celu. Jej historia pokazuje, jak ogromną rolę w spełnianiu marzeń odgrywa wytrwałość. Autorka porusza w książce wiele trudnych, ale bardzo ważnych tematów, takich jak: tłamszenie, zastraszanie, przemoc fizyczna i psychiczna, strata, poczucie bezsilności czy samobójstwo. To sprawia, że książka może być dla młodych czytelników ważnym sygnałem, że nie warto iść w stronę przemocy czy milczenia. Czasem wystarczy się postawić albo powiedzieć komuś o problemie, żeby nie zostawać z nim samemu. Kategoria wiekowa 16+ jest – moim zdaniem – nieco zawyżona. Uważam, że już około 14-latkowie mogą po nią sięgnąć. Pojawia się wprawdzie trochę przekleństw, ale w dzisiejszych czasach młodzież i tak słyszy je na co dzień. Końcówka książki naprawdę zaskakuje trudno się od niej oderwać. A epilog zostawia czytelnika z uśmiechem na twarzy. Jeśli lubicie młodzieżowe historie z emocjami i ważnym przekazem, zdecydowanie polecam tę książkę.

„For The Cheer” - to romans sportowy, który zaczyna się dość klasycznie - mamy motyw udawanego związku, playboya i dziewczynę, która straciła wiarę w miłość. Elis ma za sobą serię nieudanych relacji i postanawia opuścić temat uczuć, a Beck to typowy hokeista z reputacją chłopaka, który nie angażuje się w nic na poważnie. Brzmi schematycznie? Trochę tak..., ale tylko na początku. Bo im dalej, tym robi się ciekawiej. Relacja między bohaterami rozwija się powoli, a emocje są naprawdę dobrze wyważone. Czuć chemię, ale też niepewność, napięcie i wewnętrzne blokady - wszystko to sprawia, że ich historia wypada bardzo naturalnie. Dużym plusem jest też to, że ta książka nie skupia się wyłącznie na romansie, a wątek sportowy nie jest jedynie tłem, lecz świetnie współgra z całością. Pojawiają się również ważniejsze tematy: samoakceptacja, trauma, problemy rodzinne, presja otoczenia, próba odnalezienia siebie oraz problem uprzedmiotowienia kobiet, zwłaszcza w środowisku, gdzie wygląd i wizerunek mają ogromne znaczenie. Co ważne, te wąteki nie są tylko dodatkiem, ale realnie wpływają na decyzje bohaterów i rozwój głównej bohaterki. Styl autorki jest lekki i przyjemny, więc przez te książkę po prostu się płynie (mimo, że ma ponad 500 stron). To taki typ historii, przy której łatwo się wciągnąć i jeszcze jeden rozdział zamienia się w pół nocy. „For The Cheer” to historia pełna ciepła, humoru i emocji, która pokazuje, że czasem miłość przychodzi w najmniej oczekiwanym momencie... To idealna książka, jeśli masz ochotę na emocjonalny, ale wciąż lekki romans sportowy. Ps. Ta część zdecydowanie bardziej skradła moje serce. Polecam!!

Nie lubię sięgać po książki z dużą różnicą wieku, a zwłaszcza gdy bohaterka ma mniej niż dwadzieścia lat, a on jest po trzydziestce. Jednak w przypadku tej książki ta różnica wieku kompletnie mi nie przeszkadzała. Nie wiem, czy to przez styl, w jaki została napisana, czy autorka po prostu ma dar, aby przekierować myśli czytelnika na inny tor. Ruby, jak na dziewczynę, która ma niespełna dziewiętnaście lat jest bardzo dojrzałą i rozsądną kobietą. Vincent, no cóż… zawsze stawia dobro innych na pierwszym miejscu. Ich relacja zaczyna się od niechęci względem siebie, ale z czasem te całe złe nastawienie się zmienia, gdy oboje poznają się lepiej. A gdy planują fikcyjny ślub i zamieszkują razem między nimi zaczyna pojawiać się uczucie, któremu z czasem ulegają. Ich sielanka nie mogła trwać jednak długo, bo przeszłość lubi przypomnieć o swoje w bardzo brutalny sposób. Samo zakończenie książki powoduje, że trzeba rozchodzić emocje, jakie w nas pozostawia i to dosłownie. Podobała mi się ich historia 🫡

Reckless – Magdalena Szponar „Reckless” to historia, która łączy motyw sportowego świata z emocjonalną przemianą bohaterów i powolnie rozwijającym się uczuciem. Główny bohater, Misha, w wyniku skandalu trafia na roczne wypożyczenie do Edmonton Oilers, co ma pomóc mu odbudować wizerunek. Niestety, zamiast spokojnego początku, szybko ponownie wpada w kłopoty, co tylko potwierdza jego reputację buntownika. Z kolei Shelby — córka trenera — wyraźnie stroni od hokeistów i zmaga się z trudnościami w budowaniu relacji. Punktem zwrotnym ich znajomości staje się nietypowa propozycja Mishy: lekcje randkowania. To, co początkowo wydaje się układem bez większego znaczenia, stopniowo przeradza się w coś znacznie głębszego. Autorka w wiarygodny sposób pokazuje, jak bohaterowie, czując się coraz swobodniej w swoim towarzystwie, zaczynają odkrywać siebie na nowo. Na szczególną uwagę zasługuje przemiana Shelby — od nieśmiałej, zamkniętej w sobie dziewczyny do osoby pewniejszej siebie, świadomej swoich granic. Równie interesująco wypada Misha, który pod maską pewnego siebie sportowca skrywa wrażliwość i romantyczną naturę. Relacja między bohaterami rozwija się stopniowo, bez pośpiechu, co nadaje historii autentyczności i pozwala czytelnikowi w pełni zaangażować się w ich emocje. To właśnie ten spokojny, stabilny rozwój uczucia stanowi jedną z największych zalet książki. „Reckless” to opowieść o zmianie, budowaniu zaufania i odkrywaniu siebie — zarówno w relacjach z innymi, jak i we własnym wnętrzu.

Tematyka mafijna to nie mój ulubiony wątek, jednak ta powieść bardzo mnie wciągnęła. Nie nudziłam się,a akcja płynęła wartko. Lubię bojowe babki takie jak główna bohaterka. Co do Bragi to choć od pierwszych stron go polubiłam jako mrocznego bohatera to długo nie mogłam siłę do niego przekonać tak do końca. Był dla mnie za mało pochłonięty Revą, jak gdyby usprawiedliwiał się, że nie stracił dla niej głowy. No I tak też czułam, ale później wszystko się zmieniło, a jego uczucia aż się wylewały na kartkach książki. Rozdział gdy Saverio włamuje się do mieszkania dziewczyny, aby znowu ją porwać jest najlepszy!

Dwudziestoczteroletnia Miracle Ackerman nie cierpi zimy ani świąt. Kobieta pracuje jako graficzka, mieszka w spokojnym miasteczku i ma swoją bezpieczną rutynę. Jej codzienność zaburzają jednak sąsiedzi, którzy dwa lata temu wprowadzili się do domu obok – Dax Shelley wraz z córką Charlie, kochającą Boże Narodzenie i śnieg. Mira od samego początku nie pała sympatią do mężczyzny, a wszelkie próby Daxa, by nawiązać porozumienie, kończą się niepowodzeniem. Przynajmniej do czasu, aż pomoc przy siedmiolatce i nieodpalającym samochodzie zaczyna ich do siebie zbliżać. Marudna i stroniąca od towarzystwa Miracle mięknie nieco pod wpływem uroku Charlie, uśmiechu jej ojca oraz… magii świąt. Tylko czy bitwy na śnieżki, wspólne pieczenie pierników i śpiewanie bożonarodzeniowych piosenek pomogą Mirze pokonać jej wszystkie strachy? Zwłaszcza gdy na horyzoncie pojawi się także inna poważna przeszkoda… Niby romans, ale trudny charakter Miry nie bierze się znikąd. Traumy sprzed lat dają o sobie znać. Bardzo fajnie się słuchało i nawet pare razy się wzruszyłam.

Dziś przychodzę do Was z opinią o książce, która przeczołgała mnie emocjonalnie tak, jak żadna inna w ostatnim czasie. Z książką, o której nie mogę przestać myśleć, choć od momentu, w którym skończyłam ją czytać, minęło już kilka dni. Nie spodziewałam się, że pod tak niepozorną okładką szaleje takie tornado emocji, które porywa w swój wir już od pierwszej strony i z każdą kolejną przewracaną stroną zbiera ogromne emocjonalne żniwo. Znajomość Mii i Masona nie zaczyna się zbyt optymistycznie, dziewczyna ucieka z domu, w którym doświadcza przemocy od własnego ojca i narzeczonego. Trafia do niewielkiej miejscowości, błagając o pomoc i ukrycie. Zostaje przyjęta do pracy i powoli wkrada się w łaski lokalnej społeczności, niestety Mason ma złe przeczucia do nowo przybyłej dziewczyny, rozpoczyna prywatne śledztwo, bo nie umie sobie przypomnieć, skąd zna tę osobę. Z czasem odkrywa kim jest dziewczyna, ale jest już za późno na odwrót, bo pojawiają się zbyt ciepłe uczucia, a po Miię wyciąga macki przeszłość, przed którą tak bardzo uciekała.... Nie napiszę Wam, co się zadziało później, jakie kłopoty i nieszczęścia spadły na główne postacie, ale gwarantuję, że to, co przeczytacie złamie Wam serce niejednokrotnie. Przyznać muszę, że zaczynając odkrywać tę historię, początkowo sądziłam, że mam do czynienia z kolejnym "zwykłym" romansem, nie spodziewałam się tego, co Autorka zrzuciła na bohaterkę, autentycznie złamało mnie nie raz. Historia, do której poznania zaprosiła nas A. P. Mist to opowieść o życiu w złotej klatce, o niebezpieczeństwie, bólu i zdradzie przez najbliższych, o strachu przed przeszłością, która drepcze nam po piętach nawet w najdalszych zakątkach świata, o zaufaniu i zwyczajnym ludzkim dobru, o rodzącym się uczuciu podszytym obawami strachem i niepewnością, o przyjaźni i pięknej i wyjątkowo rzadkiej w dzisiejszych czasach miłości, miłości, o którą się walczy z całych sił i do końca, którą przerwać może tylko jedno... Jest to opowieść o normalnym życiu, pełnym wzlotów i upadków, o życiu, które może przydarzyć się każdemu z nas. Jest to historia o miłości, przyjaźni, o szczęściu i cierpieniu, o dawaniu kolejnej szansy i nadziei na lepsze jutro, nie brakuje tu ciepła i namiętności, ale na równi pojawiają się łzy bólu i rozczarowania. Jest to historia niosąca w sobie ważne przesłanie. Autorka stworzyła piękną, choć bardzo bolesną historię, udowadnia także, że mając przy sobie ludzi, którym na nas zależy, można przenosić przysłowiowe góry a przyjaźń i miłość, którą jesteśmy otoczeni, potrafi zdziałać cuda. Autorka pięknie te uczucia pokazała, choć ubrała je w niezwykle smutny strój. Wykorzystała potencjał tej historii w całych stu jak nie dwustu procentach. Ja jestem nią zachwycona, choć musiałam kilka razy ją odkładać, bo emocje rozmywały mi obraz, wracałam do niej za każdym razem z wielką ciekawością, ale i nadzieją na to, że wszystko się jakoś ułoży. Bohaterowie tej historii stali mi się niezwykle bliscy. Razem z nimi śmiałam się i płakałam, byłam szczęśliwa i rozczarowana, bałam się i patrzyłam z nadzieją na przyszłość, czułam tę historię całą sobą- a to zdarza mi się ostatnio dość rzadko. Książkę pomimo bardzo trudnego tematu i wielu przerw z mojej strony czyta się bardzo dobrze. Napisana ładnym językiem, bez zbędnych opisów i ozdobników, co najważniejsze wyzwalająca mnóstwo emocji, zmuszająca do szczerej refleksji i niedająca o sobie szybko zapomnieć. Akcja nie goni może na złamanie karku, ale gwarantuje stały dopływ adrenaliny do wszystkich najmniejszych komórek ciała. Jest przemyślana pod każdym względem Uwielbiam wszystkie postacie (poza tymi złymi!), które tu występują. Każda z nich jest inna, każda wnosi coś innego do tej historii, ale wszystkie są fantastycznie poprowadzone, co ważne mają swoje charaktery i nie są przerysowane. Bardzo się cieszę, że mogłam poznać tę historię, na pewno zostanie ona na długo ze mną i choć mamy dopiero luty, zdecydowanie wpisuje się do mojej topowej dziesiątki tego roku. Jest to moje pierwsze spotkanie z twórczością A. P. Mist, i zaznaczyć muszę, że jest ono bardzo bardzo udane. Jeśli pozostałe książki Autorki są równie wciągające, z wielką przyjemnością po nie sięgnę w niedalekiej przyszłości. Czy polecam? Zdecydowanie tak, choć początkowo może się wydawać, że wzięliśmy kolejny "zwykły" romans to historia z ogromnym i bardzo ważnym przesłaniem. Ja jestem nią zachwycona! Polecam z całego serca.

„The ASMR” to lekka, a jednocześnie pełna emocji historia o tym, jak bardzo nieprzewidywalne potrafi być życie - szczególnie wtedy, gdy los zmusza do bliskiego kontaktu dwie osoby, które na pierwszy rzut oka nie mają ze sobą absolutnie nic wspólnego. Główną bohaterką książki jest Parker Coldman. Dziewczyna o nietypowych zainteresowaniach i wyraźnie introwertycznym charakterze. Najlepiej czuje się w ciszy, w towarzystwie książek i mrocznego klimatu, a jej pasją jest nagrywanie audiobooków oraz materiałów ASMR. Parker unika ludzi, ceni spokój i ma dość specyficzne poczucie humoru, przez co bywa postrzegana jako ekscentryczna. Zupełnym przeciwieństwem dziewczyny okazuje się Cameron Payne - jej nowy współlokator. Chłopak jest energiczny, głośny i niezwykle towarzyski. Z łatwością zjednuje sobie ludzi i emanuje optymizmem, który dla Parker bywa wręcz irytujący. Początek ich znajomości jest dość burzliwy. Parker planowała zamieszkać z przyjaciółką, jednak nagła zmiana planów sprawia, że musi dzielić dom z kimś zupełnie obcym. Różnice charakterów szybko prowadzą do licznych spięć i zabawnych sprzeczek, a codzienne życie pod jednym dachem zamienia się w serię nieporozumień i słownych potyczek. Sytuacja komplikuje się jeszcze bardziej, gdy przez przypadek bohaterowie zostają wciągnięci w udawany związek. Jedno niewinne kłamstwo uruchamia lawinę wydarzeń, które sprawiają, że Parker i Cam muszą odegrać przed innymi rolę zakochanej pary. W miarę rozwoju historii napięcie między bohaterami zaczyna przybierać zupełnie inny charakter. Pod powierzchnią żartów i docinków stopniowo pojawiają się szczere emocje, a oboje zaczynają odkrywać, że za ich zachowaniem kryją się własne problemy i życiowe zawirowania. Wspólne doświadczenia sprawiają, że między nimi rodzi się więź, której żadne z nich początkowo się nie spodziewało. To powieść, która łączy humorystyczne dialogi z cieplejszą, bardziej refleksyjną historią o relacjach, akceptacji i odkrywaniu siebie nawzajem. Autorki stworzyły wyrazistych bohaterów oraz dynamiczną fabułę pełną zabawnych sytuacji i niespodziewanych zwrotów akcji. To książka, która potrafi jednocześnie rozbawić, wzruszyć i wciągnąć od pierwszych stron.

„Uwikłani w układ” Agnieszki Brückner to historia, która z pozoru zaczyna się jak klasyczny romans, ale bardzo szybko odsłania znacznie więcej warstw - od napięcia i tajemnic po emocjonalne rozterki bohaterów, którzy nie potrafią uciec przed własną przeszłością. Główną postacią jest Kevin Lange - mężczyzna, który przez lata sprawiał wrażenie lekkoducha, unikającego poważnych zobowiązań. Dopiero bliższe poznanie jego historii pokazuje, że jego podejście do relacji nie jest przypadkowe, lecz wynika z trudnych doświadczeń rodzinnych. Kevin skrywa w sobie potrzebę bliskości, ale jednocześnie panicznie boi się zaangażowania. Zupełnie inaczej wypada Alexis Drone - młoda, ambitna dziewczyna, która mimo łatki „tej gorszej” w rodzinie, próbuje udowodnić swoją wartość i niezależność. Jest impulsywna, momentami zagubiona, ale jednocześnie odważna i zdeterminowana. Ich relacja od początku jest pełna napięcia - balansuje między niechęcią, przymusem współpracy a rodzącym się uczuciem. Fabuła koncentruje się wokół nietypowego zlecenia. Kevin ma chronić Alexis przed niebezpiecznym prześladowcą. Sytuacja komplikuje się, gdy okazuje się, że ich drogi już kiedyś się przecięły, a teraz zmuszeni są udawać parę i zamieszkać razem. Wspólna codzienność szybko przestaje być tylko częścią planu, a zaczyna odsłaniać prawdziwe emocje. W tle pojawiają się dawne uczucia Kevina do Veroniki Drone, rodzinne konflikty oraz narastające zagrożenie, które nadaje historii momentami sensacyjny charakter. Największą siłą tej książki są bohaterowie i ich przemiany. To opowieść o dojrzewaniu do miłości, przełamywaniu własnych lęków i konfrontacji z przeszłością. Autorka sprawnie łączy lekki, momentami humorystyczny styl z trudniejszymi tematami, dzięki czemu historia nie jest jednowymiarowa. To opowieść, która wciąga i zostawia czytelnika z refleksją, że czasem najważniejsze uczucia pojawiają się tam, gdzie najmniej się ich spodziewamy.

Kolejna część mojej ukochanej serii i kolejna która mnie zachwyciła! To książka zupełnie inna od poprzednich. Trudniejsza w emocjach, cięższa w odczuwaniu, ale tak samo piękna i niesamowicie przejmująca. Ta książka boli inaczej ale jednocześnie leczy serce jak żadna inna 💖

Współpraca recenzencka Editio Red To historia, którą dosłownie się połyka. Czyta się ją błyskawicznie – to idealna książka na jeden wieczór, kiedy masz ochotę na coś romantycznego, emocjonalnego i wciągającego od pierwszych stron. W skrócie: to opowieść o hokeiście i opiekunce do dziecka, których drogi niespodziewanie się przecinają. Z pozoru zwyczajna relacja zawodowa szybko przeradza się w coś więcej, a bohaterowie muszą zmierzyć się z emocjami, przeszłością i decyzjami, które wpływają nie tylko na nich, ale też na dziecko będące w centrum tej historii. Motyw: Hokeista i opiekunka – i to wcale nie w wersji slow burn. Tutaj akcja rozkręca się bardzo szybko. Uczucia pojawiają się dynamicznie, napięcie między bohaterami jest wyraźne od początku i nie trzeba długo czekać na rozwój relacji. Jeśli ktoś lubi, kiedy „coś się dzieje” od razu – to będzie strzał w dziesiątkę. Największy plus: Zamysł fabuły. Pomysł był naprawdę świetny i aż szkoda, że historia nie została bardziej rozbudowana, bo potencjał był ogromny. Chętnie spędziłabym z tymi bohaterami więcej czasu. Momentami książka jest bardzo słodka i urocza – daje to typowe romantyczne „aww”. Ale są też sceny, które potrafią złapać za serce i wycisnąć łzy. I właśnie to połączenie lekkości z emocjonalną głębią sprawia, że ta historia zostaje w głowie na dłużej. Podsumowując: szybka, emocjonalna, romantyczna historia z hokejowym klimatem, która idealnie sprawdzi się jako comfort read – choć mogłaby być trochę dłuższa.

Chemia, to książka którą przeczytałam z ciekawością, ale nie wciągnęła mnie bez końca, jest to jednak przyjemna lektura, po którą zdecydowanie warto sięgnąć. Mamy tutaj barona Luciano Soareza, który stracił już kilku chemików i szuka kolejnego, ale tym razem chce by ten chemik był niemal pod kloszem, tak by nie stała się mu żadna krzywda. Osobiście nie możne znaleźć odpowiedniej osoby, więc zasięga pomocy u swojego przyjaciela, który ma szerokie kontakty i dzięki temu podstępem porywa pewną młoda chemiczkę.

Chemiczkę, która ma siostrę oraz małą siostrzenicę o która dbała jak o własną córkę. Dziewczyna zaprzyjaźnia się z jednym z pracowników Soareza. Co później okazuje się być wielkim błędem, a jednocześnie kluczem do rozwiązania pewnej zagadki. Mi w tej książce brakowało zbudowania relacji ze mną jako czytelnikiem, nie byłam w stanie też do końca jakoś poznać bohaterów, trochę miałam uczucie odrealnienia, ale to wiadomo… książka. :) Przeczytaj i daj znać co myślisz. :)

"Władca zazdrości" - Ana Huang Wydawać by się mogło, że Ayana Kidane spełniła wszystkie swoje marzenia i wszystko układa się tak jak ona chce. Rozwijająca się kariera modelki, wysoko postawiony narzeczony i ślub na horyzoncie. Jednak tak naprawdę Ayana wszystko to robi, aby wreszcie pozbyć się piętrzących się wokół niej problemów. Małżeństwo z Jordanem to jedyna szansa na rozwiązanie jej problemów, a jednocześnie okazja, która może przynieść korzyści obu stronom. Vuk Markovic nie może patrzeć z boku na przyjaciela, który układa sobie życie z kobietą, która weszła do jego głowy i nie chce z niej wejść. To on jako pierwszy dostrzegł Ayanę i nie potrafi wyobrazić jej sobie jako żony Jordana, który kiedyś tak bardzo mu pomógł. Ślub tej dwójki zbiega się wraz z powrotem przeszłości Vuka, dawne znajomości i wydarzenia dają o sobie znać, a Markovic musi coraz częściej oglądać się za siebie. Historia Ayany i Vuka jest dość nieoczywista, ona planuje ślub z innym mężczyzną, lecz tak naprawdę go nie kocha i nie czuje do Jordana nic prócz przyjaźni. To Markovic zaczyna wzbudzać w niej pierwsze emocje, przy Vuku czuję się inaczej, właśnie tak jak kobieta powinna czuć się przy swoim wybranku. Jednak Ayana nie może zapomnieć o swoich problemach, ślub może być dla niej kartą przetargową. Podobała mi się ta niebezpieczna przeszłość głównego bohatera, to na niej opiera się znaczna część historii. Ayana akceptuje Vuka takim jakim jest, a mężczyzna ma sporo na sumieniu i mogą ciągnąć się za tym spore nieprzyjemności. Skomplikowane wydarzenia, które niespodziewanie łączą się także z karierą głównej bohaterki. Pewne osoby dość niespodziewanie okazują się powiązane z całą sytuacją i robi się naprawdę niebezpiecznie. Bardzo szybko czuć, że bohaterowie czują do siebie przyciąganie, że może wyniknąć z tego coś więcej, lecz związek kobiety na długo blokuje uczucia pary. Los postanawia dać szansę Vukowi i Ayanie, podchodzą oni do tego dość rozważnie, bo jeszcze chwile temu ich życie miało wyglądać zupełnie inaczej. Choć ten tom był trochę inny od poprzednich części tej serii i bohaterowie popełnili pewne błędy. Bo Ayana jest w związku, a od pewnego momentu poważnie myśli o Vuku, on zaś robi bardzo złe rzeczy, jednak jako bohaterowie tej książki dobrze poradzili sobie ze swoimi problemami. Była to zupełnie inna historia, choć czuć było tutaj klimat panujący w książkach Any Huang, było pożądanie i ta nić porozumienia. W pewnym momencie i tak dałam się zaskoczyć, co oczywiście na plus. Polecam 🔥💚

Podczas gdy obecnie romanse mafijne często przypominają wyścig o to, który autor wykreuje bardziej mrocznego i wypranego z uczuć psychopatę, Broken Whispers stanowi niezwykle odświeżający wyjątek od tej reguły. Zamiast epatowania czystą toksycznością, dostajemy tu niesamowitą czułość, którą autorka umiejętnie wplotła w brutalne realia przestępczego świata. Kiedy wchodzimy w świat ich relacji, uderza przede wszystkim to, jak naturalnie i głęboko autorka poprowadziła wątek porozumienia bez słów. Bianca, jako niema baletnica, wnosi do życia Mikhaila spokój, którego on nigdy nie zaznał. Jej milczenie nie jest w tej historii słabością, lecz unikalnym sposobem komunikacji, opartym na niezwykłej uważności. Świetnie się czytało, jak ci dwoje uczą się siebie nawzajem poprzez gesty i spojrzenia, budując więź o wiele trwalszą niż ta oparta na pustych deklaracjach. Tyle że ta sielanka ma też swoją ciemną stronę, która mocno wpłynęła na moją ocenę. To właśnie przy postaci Mikhaila pojawiają się największe zgrzyty, które psują ogólny odbiór lektury. Najbardziej uderzający jest brak balansu w ich doświadczeniach życiowych. Podczas gdy Bianca nosi w sobie wyłącznie bolesne i traumatyczne wspomnienia intymności, Mikhail jest przedstawiony jako mężczyzna, który regularnie korzystał z usług kobiet, traktując je w sposób skrajnie przedmiotowy i mechaniczny. Taki zabieg kompletnie niszczy aurę Bestii, która czeka na jedyną osobę zdolną dostrzec w niej dobro. Mikhail, w roli samotnego ojca Leny, to postać, która całkowicie przełamuje utarte schematy mrocznego romansu mafijnego. To, z jaką naturalnością i szczerością troszczy się o małą, sprawiło, że ten groźny facet błyskawicznie zyskał moją sympatię. Nie da się przejść obojętnie obok tego, jak Mikhail obsesyjnie pragnie sprawić, by Bianca czuła się przy nim bezpieczna i kochana. Mikhail nie uznaje półśrodków. Dla Bianki i Leny jest gotów na każde poświęcenie.

Świetny gorący romans Zabawny i przyjemny, bawiłam się super. Książka bardzo mnie wciągnęła, przeczytałam w kilka godzin. Ria pracuje razem z siostrą w firmie, której właściciel jest miliarderem. Niefortunny traf sprawia, że podczas Halloween bierze go za dupka, który klepnął ją w tyłek i w odwecie uderza go w krocze podczas zagranicznych negocjacji. Adrien traci wielomilionowy kontrakt i jest rozwścieczony jej zachwaniem, chce się zemścić na Arianie, ale ucierpieć ma też jej siostra. Ria nie może do tego dopuścić, robi wszystko aby Adrien przywrócił ciężarną siostrę do pracy. W rewanżu musi być na każde wezwanie szefa, czego nienawidzi.