Najnowsze artykuły
Popularne wyszukiwania
Polecamy

Hotel złamanych serc

Okładka książki Hotel złamanych serc autora Deborah Moggach, 9788378188384
Okładka książki Hotel złamanych serc
Deborah Moggach
6,0 / 10
Wydawnictwo: Rebis literatura piękna
352 str. 5 godz. 52 min.
Kategoria:
literatura piękna
Format:
papier
Tytuł oryginału:
Heartbreak Hotel
Data wydania:
2016-06-07
Data 1. wyd. pol.:
2016-06-07
Data 1. wydania:
2013-08-29
Liczba stron:
352
Czas czytania
5 godz. 52 min.
Język:
polski
ISBN:
9788378188384
Tłumacz:
Aleksandra Górska
Średnia ocen
6,0 6,0 / 10
13 opinii 72 ocen
Oceń książkę
i
Dodaj do biblioteczki
Reklama

Kup Hotel złamanych serc w ulubionej księgarni i

Porównywarka z najlepszymi ofertami księgarń
W naszej porównywarce znajdziesz książki, e-booki i audiobooki z najpopularniejszych księgarń internetowych. Niektórzy partnerzy przygotowują dla użytkowników naszego serwisu specjalne rabaty, dlatego warto kupować książki przez lubimyczytać.pl.
Oferty są prezentowane w trzech kategoriach: „Oferta dnia” (promocje partnerów), „Polecane księgarnie” (sprawdzeni partnerzy handlowi, z którymi współpracujemy na podstawie umów) oraz „Pozostałe”. W każdej kategorii kolejność prezentacji zależy od ceny produktu przekazanej przez księgarnie lub dostawcę porównywarki.
Lubimyczytać.pl nie prowadzi sprzedaży i nie uczestniczy w procesie zakupowym po przekierowaniu na stronę sklepu. Mimo że dokładamy starań, aby wszystkie linki i informacje były aktualne, nie mamy wpływu na ewentualne nieścisłości cenowe, błędne przekierowania lub zmiany w ofertach księgarni. Jeśli zauważysz nieprawidłowość, prosimy o zgłoszenie jej na adres: admin@lubimyczytac.pl. Dzięki Twojej informacji możemy jeszcze lepiej dbać o jakość działania naszej porównywarki.
Ładowanie Szukamy ofert...

Polecane przez redakcję

Więcej
więcej

Opinia społeczności i

Hotel złamanych serc

allison
allison
książek na półce przeczytane 8236 napisanych opinii 3785

Oceny książki Hotel złamanych serc

Średnia ocen
6,0 / 10
72 ocen
Twoja ocena
0 / 10
 
10
1 ocen
9
0 ocen
8
7 ocen
7
19 ocen
6
19 ocen
5
17 ocen
4
6 ocen
3
3 ocen
2
0 ocen
1
0 ocen

Opinia

avatar
928
805
Karolina
12.11.2017
8 / 10
Na półkach:
Przeczytane

"Hotel Złamanych Serc" ma tytuł łzawej powieści dla pań w średnim wieku, ale kryje ciepłą angielską opowieść, w ekranizacji której mogłaby wystąpić Maggie Smith. Buffy, niegdyś znany aktor, odziedzicza stary pensjonat w Walii i bez zastanowienia się tam przenosi. Uwielbia kontakt z ludźmi, więc postanawia dalej prowadzić przybytek. A ten szybko staje się centrum wszechświata Knockton zmieniając życie jego mieszkańców, bywalców, ale i rodziny Buffiego. Prosto opowiedziana historia mająca w sobie coś z magii normalnego życia z dala od zgiełku i reflektorów. Uważam, że Deborah Moggah w pełni pokazała tu swój talent ciekawych porównań i snucia od niechcenia anegdot z przeszłości bohaterów. Nie było tego widać w "Tulipanowej gorączce". Myślę, że mroczne historie z zamierzchłych czasów to po prostu nie jej temat.

"Hotel Złamanych Serc" ma tytuł łzawej powieści dla pań w średnim wieku, ale kryje ciepłą angielską opowieść, w ekranizacji której mogłaby wystąpić Maggie Smith. Buffy, niegdyś znany aktor, odziedzicza stary pensjonat w Walii i bez zastanowienia się tam przenosi. Uwielbia kontakt z ludźmi, więc postanawia dalej prowadzić przybytek. A ten szybko staje się centrum...

więcej Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to
Powrót do wszystkich opinii

Poznaj innych czytelników

211 użytkowników ma tytuł Hotel złamanych serc na półkach głównych
  • 116
  • 90
  • 5
35 użytkowników ma tytuł Hotel złamanych serc na półkach dodatkowych
  • 23
  • 2
  • 2
  • 2
  • 2
  • 2
  • 2

Tagi i tematy do książki Hotel złamanych serc

Aleksandra Górska

Inne książki autora

Więcej
Okładka książki At the Pond: Swimming at the Hampstead Ladies Pond Margaret Drabble, Esther Freud, Nell Frizzell, Amy Key, Jessica J. Lee, Sophie Mackintosh, Deborah Moggach, Leanne Shapton, Ava Wong Davies
Ocena 6,0
At the Pond: Swimming at the Hampstead Ladies Pond Margaret Drabble, Esther Freud, Nell Frizzell, Amy Key, Jessica J. Lee, Sophie Mackintosh, Deborah Moggach, Leanne Shapton, Ava Wong Davies
więcej
Deborah Moggach
Deborah Moggach
Brytyjska pisarka. Napisała szesnaście powieści a także kilka scenariuszy filmowych i telewizyjnych. Skończyła uniwersytet w Bristolu. Jest członkiem komitetu PEN. Mieszkała w Pakistanie i USA. Obecnie mieszka w Hampstead Heath, dzielnicy Londynu.
Zobacz stronę autora

Czytelnicy tej książki przeczytali również

Cytrynowy chleb z ziarnkami maku Cristina Campos
Cytrynowy chleb z ziarnkami maku
Cristina Campos
"Cytrynowy chleb z ziarnkami maku" mam w biblioteczce od kilku lat. Planowałam zostawić tę książkę na letni urlop ze względu na okładkę, która - wydawało mi się - kryje w sobie wakacyjną tematykę. Potrzebowałam jednak relaksu teraz i plany nieco zmieniłam. Cóż za niespodzianka spotkała mnie w środku! Prawie 50-letnie siostry Anna i Marina są ze sobą silnie związane emocjonalnie, choć różnią się bardzo od siebie. Starsza, Anna, wiedzie dość luksusowe życie w domu po rodzicach na Majorce. Ma słabe wykształcenie, nie pracuje zawodowo. Czas spędza na dbaniu o przemijającą urodę i wychowywaniu dorastającej córki. Marina uzyskała bardzo dobre wykształcenie medyczne w Stanach Zjednoczonych i pracuje w Etiopii w ramach programu Lekarze bez granic. Praca jest dla niej wszystkim i dlatego nie chciała mieć dzieci. Gdy pomaga przyjść na świat córeczce nastoletniej, zgwałconej dziewczyny, która wkrótce po porodzie umiera, w Marinie budzą się instynkty macierzyńskie dawno zepchnięte na dalszy plan. Musi je chwilowo znów zagłuszyć, bo właśnie przyszła wiadomość, że wspólnie z Anną odziedziczyły starą piekarnię i młyn na Majorce po nieznanej kobiecie. Książka wciągnęła mnie od pierwszej strony. Autorka porusza wielu różnych wątków, ale czyni to nienachalnie i nie na przymus. Szczególnie Marinie zależy na wiedzy, kim była kobieta, która zostawiła im swój cały majątek. W tle poszukiwań poznajemy kilka przepisów z wykorzystaniem kilku rodzajów mąk. Jest tu trochę o niezrozumieniu matki i dojrzewającej córki, o wzajemnych animozjach i niechęci. Nie brakuje epizodu o wygasającej miłości małżonków i ich problemach finansowych, ale też o przemocy psychicznej w rodzinie. Dla równowagi jest też historia dojrzałej miłości Mariny i Mathiasa wystawionej w pewnym momencie na kilka prób, m. in. związanej z rozłąką na dużą odległość. Czytelnik zostaje również zaznajomiony z tematyką międzynarodowej adopcji, która ku memu zdziwieniu okazała się szybsza niż adopcja w Polsce. Powieść jest zbudowana na tajemnicy, którą do grobu wzięło dwoje ludzi, ale jest nią związana trzecia osoba, która wciąż jeszcze żyje. Co lepsze: zachowanie tajemnicy , pozostanie wiernym przyjaciółce i złożonej przysiędze czy jednak pomoc w zrozumieniu siebie i poznaniu swojej przeszłości nowej przyjaciółce? Choć właśnie takiego zakończenia się spodziewałam, to książkę przeczytałam z wielką przyjemnością. I nie żałuję, że sięgnęłam po nią wiosną, a nie latem 😉
Badylarka - awatar Badylarka
oceniła na 7 3 lata temu
Weneckie lato Nicky Pellegrino
Weneckie lato
Nicky Pellegrino
"Weneckie lato" autorstwa Nicky Pellegrino to pełna uroku i inspiracji opowieść, która przenosi czytelnika do magicznej Wenecji. Addolorata Martinelli, główna bohaterka, jest postacią, z którą łatwo się utożsamić. Mimo posiadania rodziny i pracy, która powinna przynosić jej satysfakcję, czuje, że czegoś jej w życiu brakuje. Fabuła książki jest napisana z niezwykłą lekkością i ciepłem, a opisy Wenecji sprawiają, że miasto ożywa na kartach powieści. Pellegrino z mistrzowską precyzją oddaje atmosferę weneckich uliczek, kanałów i ukrytych skarbów, dzięki czemu czytelnik czuje się, jakby sam spacerował po tym urokliwym mieście. Podróż Addoloraty to nie tylko fizyczna wędrówka do Wenecji, ale także emocjonalna podróż w głąb siebie. Tworzenie listy dziesięciu rzeczy, które mogą przynieść jej szczęście, jest symbolem poszukiwania sensu i radości w życiu. Każdy z nowych znajomych, których poznaje w Wenecji, wnosi coś wyjątkowego do jej życia, pomagając jej odnaleźć pasję i równowagę. Historia ta pokazuje, jak ważne jest, aby nie bać się zmian i podejmować ryzyko w dążeniu do szczęścia. "Weneckie lato" to książka, która przypomina nam, że nigdy nie jest za późno, by zacząć wszystko od nowa, odnaleźć swoje miejsce na ziemi i otworzyć się na nowe doświadczenia. Nicky Pellegrino napisała powieść pełną ciepła, miłości i nadziei, która z pewnością zachwyci każdego czytelnika. To idealna lektura na lato, która pozostawia serce pełne pozytywnych emocji i inspiracji do poszukiwania własnego szczęścia.
LubiemCzytać - awatar LubiemCzytać
ocenił na 10 1 rok temu
Dobry uczynek Lucy Dillon
Dobry uczynek
Lucy Dillon
"dobry uczynek" traktuje o młodym małżeństwie, które boryka się z wieloma problemami. Libby przejmuje od teściowej stary pensjonat i zamierza urządzić go na nowo, by lepiej prosperował. Przy okazji w pobliżu domu znaleziono potrąconą przez samochód młodą kobietę, która po urazie cierpi na amnezję wsteczną. Libby oferuje jej dach nad głową w zamian za pomoc na recepcji. Kobieta każe mówić do siebie Pippa, ale po pewnym czasie identyfikuje się jako Alice. Luke,szwagier Libby, rozpoznaje w niej pracownicę pubu. Podobno ma walijskiego chłopaka, są szczęśliwi, więc kobieta z ulgą nawiązuje z Gethenem kontakt. Ma szybko wrócić do wspólnego domu. Potrzebuje wyciszenia i odszukania siebie, swojej tożsamości, ale czy znajdzie spokój właśnie tam? Kto ją potrącił, dlaczego nie pamięta szczęśliwych chwil z chłopakiem? Los szykuje jej kolejną niespodziankę. Tymczasem zaufanie Libby do Jasona zostaje mocno nadszarpnięte przez kłamstwa i machlojki finansowe czy błędne decyzje. Facet odchodzi, a Libby przy wsparciu Alice, Luke'a i innych doprowadza remont do końca. Czas leczy rany i jest gotowa dać mu drugą szansę. Z pewnością doświadczycie rozmaitych emocji czytając tę powieść. Różne komplikacje, wartka akcja, sprawnie rozwiązane wątki oraz dający się lubić bohaterowie to najważniejsze atuty tej książki. Przesłanie, że dobro powraca jest bardzo czytelne, a zakończenie poprawi humor romantycznym duszom. Warto dawać druga szansę ludziom, których się kocha- o tym zaświadczą bohaterowie. Mądra,ciepła i wciągająca historia.
Muminka - awatar Muminka
oceniła na 7 5 lat temu
Najlepsze chwile w życiu Maeve Haran
Najlepsze chwile w życiu
Maeve Haran
"W życiu piękne są tylko chwile" - chciałoby się zanucić. Maeve Haran proponuje nam typowo kobiecą powieść, której akcja osnuta jest wokół relacji czterech przyjaciółek w dojrzałym już wieku 60+. Każdej z nich życie ułożyło się trochę inaczej - Claudia i Laura są mężatkami, Ella jest samotną wdową, a Sal skupioną na karierze singielką. Regularnie od kilkudziesięciu lat spotykają się w tej samej restauracji i dzielą się troskami i radościami. W powieści poruszonych jest wiele wątków: romanse małżeńskie, problemy dorosłych już dzieci i starzejących się rodziców, choroby, trudności zawodowe. Jest też wątek polski - jednym z drugoplanowych bohaterów jest Wacław, uroczy, przystojny i niezbyt dobrze mówiący po angielsku imigrant. Choć książce nie można odmówić pewnych zalet, dla mnie była to lektura nużąca i miejscami zbyt rozwlekła (objętościowo ponad 550 stron!), z gatunku "szybko przeczytać, szybciej zapomnieć". A może to kwestia tego, że pokoleniowo odstaję od głównych bohaterek, więc i ich rozterki są mi obce? Stąd i oceniam ją jako przeciętną realizację w swoim gatunku, daleką od "prowokacyjnej" czy "zabawnej", a już na pewno nie "inspirującej" prozy z opisu wydawcy.
dagins - awatar dagins
ocenił na 6 3 lata temu
Hotel Marigold Deborah Moggach
Hotel Marigold
Deborah Moggach
Filmu nie widziałam. Książkę przeczytałam w szpitalu po operacji, a mój wiek zaczyna się od cyfry 5. Z tej perspektywy jest pokrzepiająca i skłaniająca do poważnych przemyśleń, a robi to w zabawny i lekki sposób. Czytając inne komentarze myślę, że trzeba być w pewnym wieku i miejscu życiowym, żeby zrozumieć niektóre motywy i je docenić. I nie chodzi mi o posiadanie jakiejś „życiowej mądrości” a tylko doświadczeń, głównie wprost związanych z wiekiem.
Marta Kwa - awatar Marta Kwa
oceniła na 7 1 rok temu
Czekoladowe pragnienie Care Santos
Czekoladowe pragnienie
Care Santos
„Czekoladowe pragnienie" to powieść Care Santos, która dostała za nią prestiżową nagrodę Premi Ramon Llull 🥳 🤎Barcelona - miasto w Hiszpanii i to w trzech różnych czasach. Mamy współczesność, XIX i XVIII wiek. Historia trzech różnych kobiet, które żyły w tamtych latach, otoczonych zewsząd lejącą się czekoladą 😁 🍫Sara, właścicielka sklepu z czekoladą, który jest w jej rodzinie od lat, pewnego dnia dowiaduje się od męża Maxa, że ich wspólny przyjaciel po 9 latach przyleciał do kraju. Słynny cukiernik, Oriol Poiret, ma dla nich nowinę. Jednak nie ona jest tu najważniejsza, ponieważ każdy z nich skrywa pewną tajemnicę. Sara ma plan, będzie podsłuchiwać rozmowy najbardziej bliskich jej sercu ludzi. Czego się dowie? Czy prawda wyjdzie na jaw? 🍫Aurora, służąca państwa Turull i przyjaciółka ich córki Candidy, w domu jej męża i początkującego producenta czekolady zaczyna poznawać zupełnie inny świat. Wchodzi na salony i nagle rolę się odwracają. Do czego doprowadzi ich naiwność? 🍫Mariana, wdowa po Fernandezie, którego śmierć jest tajemnicą. Ukrywa ten fakt, ponieważ chce pokazać, że kobieta też może być świetnym czeladnikiem. Zadanie ma utrudnione, ponieważ ktoś chce ukraść pierwszą maszynę do robienia czekolady w tabliczkach, bardzo cenną, bo wynalazł ją jej mąż. Czy jej się uda? 🤎Autorka ciekawe opisała losy niezależnych kobiet, które walczą o siebie, o swoje szczęście i utraconą miłość. Dużo wielkich słów, interesujących dialogów, pasji i cała gama emocji, które im towarzyszą. Każda epoka została odwzorowana tak, że czuć było tamte miejsca, charakterystyczny język i czas. Wszystko otulone interesującymi przepisami, smakami i aromatem czekolady. Idealny przykład jak okładka kompletnie nie pasuje do tego co jest w środku. 🤎Polecam Wam współczesną powieść obyczajową, powieść historyczno — społeczną i sztukę teatralną w jednym, gdzie głównym bohaterem jest jeden świadek, porcelanowy dzbanek do czekolady z niebieskim podpisem.
Urszula - awatar Urszula
oceniła na 8 4 lata temu
Świąteczna kafejka Amanda Prowse
Świąteczna kafejka
Amanda Prowse
Świąteczna kafejka była naprawdę piękną i niesamowitą opowieścią, o trudnej miłości, która przetrwała wiele lat w głębi serca. Od tej książki robi się niesamowicie ciepło na serduchu, ale też są momenty gdzie ciężko jest zebrać myśli, autorka w bardzo umiejętny sposób zaraża nas optymizmem i dodaje nam ciepła w te zimne wieczory. Sięgając po tą książkę byłam zauroczona jej magiczną otoczką, okładka jest naprawdę zachęcająca i stwarzająca pozory typowo świątecznej i lekkiej książki. Ale tak naprawdę nie jest to słodka i świąteczna lekka powieść. Dostajemy poruszającą historię, gdzie święta są tylko elementem tła... Nasza główna bohaterka Bea ma pięćdziesiąt trzy lata, prowadzi własną restauracje w Sydney, którą założyła wraz ze swoim mężem. Lecz gdy umiera jej mąż Peter, kobiecie jest bardzo ciężko pogodzić się z tym, że została całkiem sama choć ma dorosłego syna, to ich stosunki nie układają się najlepiej, a z synową nie może odnaleźć wspólnego języka. Na szczęście jest jeszcze Flora wnuczka Bei, która napawa ją radością... Bea kochała Petera na swój sposób był dla niej najlepszym przyjacielem i oparciem w niełatwym życiu, kochała go bardzo, ale nie aż tak jak swoją pierwszą miłość, Johna (ojca jej syna). Gdy się w nim zakochała była bardzo młoda a on miał już rodzinę. Rozstali się ale konsekwencje ich romansu Bea musi dźwigać przez całe życie. Choć Wyatt jest już sam ojcem, to nigdy nie poznał swojego ojca, ani Bea nie opowiedziała mu nic na jego temat. Natomiast Peter kochał go jak własnego syna. Bea doataje list od Alex McKay z Edynbymurga i po przeczytaniu postanawia odnaleźć forum na temat reastauracji w internecie, Flora przychodzi ciężki okres i przez jakiś czas pomieszkuje u Bei i uczy ją wysyłać e-maile, gdy zbliżają się święta wnuczka wpada na szalony pomysł aby gdzieś razem wyjechały. Choć Bea załapała dobry kontakt z całkiem obcą osobą, podejmuje szaloną decyzję i wraz z Florą udają się w podróż na drugą półkule, która już na zawsze odmieni ich życie... Czytałam tą książkę jednym tchem i muszę przyznać, że już po pierwszych stronach mnie do siebie przekonała. Ta piękną wzruszająca historia o miłości będzie w sam raz na relaks po świętach, polecam z całego serducha.
Zksiazkaprzykawie Karolina - awatar Zksiazkaprzykawie Karolina
oceniła na 7 1 rok temu
Malarka gwiazd Amelia Noguera
Malarka gwiazd
Amelia Noguera
Violeta i Diego, wnuczka i dziadek - to narratorzy tej książki. Każde z nich snuje własną historię. On szuka ukojenia na starość, pragnąc przed śmiercią uporządkować sprawy sięgające czasów II wojny światowej, a ona ucieka przed znęcającym się nad nią partnerem. Pod koniec książki ich opowieści spotkają się i zamkną historię ich życia w całość. Tytułową malarka jest zaś Elisa- ukochana Diega i babcia Violet, która choć nieobecna w życiu bohaterów, to jednak mająca wpływ na ich decyzje. Przepiękna opowieść o miłości i jej różnych obliczach.
Kasiaw - awatar Kasiaw
ocenił na 8 2 lata temu
Żona plantatora herbaty Dinah Jefferies
Żona plantatora herbaty
Dinah Jefferies
Książka o interesującej fabule, którą czyta się łatwo i przyjemnie. Autorka ukazuje realia panujące na Cejlonie w latach 20-tych i 30-tych XXw. Centralną postacią powieści jest tytułowa żona plantatora herbaty. Przez pryzmat jej przeżyć, duchowych rozterek i doświadczeń poznajemy pełne kontrastów stosunki społeczne kształtujące życie na ówczesnym Cejlonie. Nie brak też tutaj wątków historycznych, choć nie zostały one jakoś szczególnie wyeksponowane, stanowią raczej tło dla obyczajowej fabuły. Dodatkową atrakcją są też opisy egzotycznej, cejlońskiej przyrody.
Fryderyka - awatar Fryderyka
oceniła na 7 3 lata temu
Seniorzy w natarciu Catharina Ingelman-Sundberg
Seniorzy w natarciu
Catharina Ingelman-Sundberg
Plusem tej książki jest wartka akcja, komizm sytuacyjny i świetne pomysły emerytów, chociaż czasem mocno ocierające się o granicę absurdu. Kradzież obrazów z muzeum - majstersztyk! Turlałam się ze śmiechu. Minusem, a może raczej bardziej tym co mnie osobiście drażniło, to te wszystkie dziwne, niefortunne zbiegi okoliczności doprowadzające wciąż i wciąż do wpadek i utraty “majątku”. Trudno mi uwierzyć w to, że tak sprytni i przedsiębiorczy seniorzy, potrafiący wymyślać tak skomplikowane akcje, nagle zaniedbują taki banalny szczegóły który przekreśla wszystkie osiągnięcia. Trochę autorka na tym polu przekombinowała. Ale czyta się szybko i gładko, fajna lektura na oderwanie się od szarej rzeczywistości . Chociaż świat seniorów w Szwecji wcale nie jest taki kolorowy!! Nawet dość momentami przypomina nasze polskie realia…
sabuszka - awatar sabuszka
oceniła na 6 4 miesiące temu
Dom ciszy Blanca Busquets
Dom ciszy
Blanca Busquets
Przepięknie opowiedziana historia, w której króluje muzyka. Początkowo trudno mi było rozeznać się co łączy Teresę i Marię, których losy autorka opisuje naprzemiennie tytułując każdy rozdział imieniem bohaterki. Nie mniej jednak obie opowieści są przyjemne w odbiorze i bardzo wciągające. Kiedy pojawiają się kolejne postacie i kolejne epizody, stopniowo i płynnie losy kobiet się splatają i czytelnik odkrywa przy okazji historię pewnych skrzypiec. W moim odczuciu "Dom ciszy" to spokojna i taka "cicha" właśnie powieść, która otula i otacza czytelnika takim ukojeniem. Jednocześnie książka dotyka poważnych spraw i mówi o poważnych problemach zwykłych ludzi: o biedzie, samotności, rozbitej rodzinie....
Emily - awatar Emily
ocenił na 8 1 rok temu
Miejsce na ziemi Umi Sinha
Miejsce na ziemi
Umi Sinha
To były ciekawe chwile spędzone w północnych Indiach wraz z Anglikami z trzech pokoleń oraz towarzyszącymi im Hindusami w okresie ich pierwszego buntu wolnościowego w 1857 roku aż do końca I wojny światowej. Historia mężczyzn zaangażowanych w sprawy wojskowe to tło dla sytuacji kobiet rozerwanych pomiędzy Indiami a Londynem, podążających za swoimi mężami, zamkniętych w posiadłościach z tytułem memsahib, ocierających się o szaleństwo, szukających swojego miejsca na ziemi.
Beata - awatar Beata
oceniła na 7 1 miesiąc temu
Zapach czekolady Ewald Arenz
Zapach czekolady
Ewald Arenz
Książka o pięknym tytule i pięknej okładce. W środku pasujące do jednego i drugiego przepiękne opisy słodyczy oraz emocji, które są inspiracją do ich tworzenia oraz emocji jakie mogą wywoływać ich smaki i aromaty. W tle piękny Wiedeń końca XIX wieku, a także Berlin. Główny bohater, August, obdarzony jest ponadprzeciętnym zmysłem powonienia, ma węch absolutny, można powiedzieć że "widzi" świat i ludzi poprzez zapachy. W pewnym momencie doświadcza on straty ukochanej kobiety i wykorzystując swój talent zaczyna tworzyć praliny inspirowane pamięcią o ukochanej Elenie. Książka nie jest klasycznym romansem, ma w sobie coś więcej i zdecydowanie warto dać jej szansę, bo pod koniec zdecydowanie bardziej intryguje i dzięki temu wiele zyskuje. Jednak zakończenie - jak dla mnie - ,,zbyt otwarte". Wiadomo, że otwarte zakończenia mają to do siebie, że zostawiają pole do popisu wyobraźni czytelnika, ale według mnie autor był trochę nazbyt oszczędny w informacjach o bohaterach i ich uczuciach, zwłaszcza jeśli chodzi o Elenę. Trudno mi ocenić czy była ona dobra czy zła, dlaczego była taka, a nie inna i co determinowało jej zachowanie i decyzje. August też chyba tego nie potrafił przez długi czas zrozumieć, choć wydaje mi się na na ostatnich stronach powieści chyba mu się to w końcu udało... Mnie niestety nie do końca 🙂
bluliente - awatar bluliente
ocenił na 9 6 miesięcy temu
Dom na skraju nocy Catherine Banner
Dom na skraju nocy
Catherine Banner
Wdrążałam się w tę historię powoli, niczym Amedeo Esposito w życie na prowincjonalnej włoskiej wyspie, poznając jej klimat oraz panujące tam zwyczaje. Każdy krok był ostrożny, badawczy, gdzie zaczynałam martwić się, iż ten świat nie chce przyjąć mnie w swoje skromne progi. Niepotrzebnie: powieść chwyciła mnie za ręce, wciągając bez reszty w to zamknięte, pozornie nudne społeczeństwo. Bo choć zdarzają się nieco usypiające momenty, jakby czas próbował zatrzymać swój bieg, to trochę się tutaj działo. Trochę... Całkiem sporo! Nieraz myślałam, że nie nadążę za wszelkimi konfliktami, sojuszami czy plotkami, rozpychającymi się na stronach, naznaczające upływające lata, wiszące nad kolejnymi pokoleniami. Nieraz ciężko było brnąć dalej, czekając na nieuniknione, lecz właśnie to ukazuje ta powieść: nie da się uciec przed pisanym nam losem, lecz to właśnie my decydujemy, na jakich warunkach potoczą się dzieje tuż przed wiecznym spoczynkiem. Możemy popełniać błędy lub naprawiać cudze, możemy uciekać w nieznane lub tkwić w tym, z czym mamy do czynienia od zawsze... Jesteśmy niedoskonali, ale wyjątkowi na swój sposób. Catherine Banner, w jednej książce, zmieściła cztery pokolenia familii Esposito, gdzie każde z nich miało to coś, co wyróżniało je, podkreślając jego wyjątkowość. Co więcej, połączyła codzienność, zwyczajne zmagania z elementami baśniowości, zręcznie wplecionymi w historię wyspy i pojawiających się tam ludźmi, nadając temu nowy wydźwięk, nakreślając to magią. I choć czasami mnogość bohaterów, wszelakich imion, starała się zakłócić odbiór, a wspomniana wcześniej nuda zakradała się w progi, to i tak nie da się po prostu oderwać od „Domu na Skraju Nocy”. Przypuszczam jednak, iż nie każdy zdoła odnaleźć się w tej powieści, lecz myślę, że warto dać jej szansę i odkryć, co ma do zaoferowania przesiąknięta plotkami, a zarazem dość rodzinna wysepka Castellamare!
Szczera_Panna - awatar Szczera_Panna
oceniła na 7 11 miesięcy temu
Zaczęło się w Paryżu Cathy Kelly
Zaczęło się w Paryżu
Cathy Kelly
Jak już pisałam książkę mam przez przypadek z biblioteki. Jest dość gruba, ale szybko się ją czyta, bo wciąga, oczywiście jeśli macie czas ;) Mnie ostatnio go trochę brakuje... W książce opisane są losy trzech rodzin, ich losy przeplatają się także z innymi bohaterami. Jednak głównym wątkiem jest ślub i wesele Kathy i Michaela, co łączy wiele osób. A wszystko zaczyna się w Paryżu, na końcu książki dowiemy się dlaczego akurat tam :) Dwie siostry i Kathy to przyjaciółki od dawna, choć drogi sióstr się trochę rozeszły, wszystko przez mężczyznę...... Jednak takie więzi są silne i nie tak łatwo je zerwać, choć można ostro naciągnąć ;) Książka ciekawie napisane, fajnie połączone wątki i dialogi. Lekkim piórem pisana. Wcześniej nie znałam autorki, ale fajnie było ją poznać i mam nadzieję, że uda mi się jeszcze coś przeczytać i zobaczyć czy inne też są fajnie pisane. Jeśli lubicie lekkie obyczajówki, z ciekawym zakończeniem to wam ją polecam :)
Dorotxy - awatar Dorotxy
ocenił na 7 5 lat temu
Zabrania się miłosnych ekscesów na progu stancji Mamen Sánchez
Zabrania się miłosnych ekscesów na progu stancji
Mamen Sánchez
Sięgnęłam po tę książkę, ponieważ spodobał mi się... jej tytuł. Oczekiwałam czegoś niewymagającego i lekkiego, co pozwoliłoby mi ochłonąć po kilku wcześniejszych lekturach. Przyznaję, że "Zabrania się miłosnych ekscesów na progu stancji" to historia dość skomplikowana przez co wcale nie było tak łatwo i przyjemnie, jak się spodziewałam. Autorka włożyła do tej historii chyba wszystko, co tylko mogła. Naszych bohaterów spotykają m.in. zdrada, rozwód, niespodziewana ciąża, rodzinne tajemnice sprzed lat, problemy w pracy. Były też wątki związane z chęcią posiadania dziecka, nielegalnymi imigrantami, wkraczaniem w świat romansów, prostytucją i wieloma innymi problemami. Jak to czytałam to zdarzało mi się zarówno śmiać, jak i przewracać oczami. Główna bohaterka to oczywiście kobieta w średnim wieku, która właśnie układa sobie życie na nowo, bo mąż okazał się dupkiem (no sorry!). Postanawia w starym domu dziadków założyć stancję dla studentek. Takich wiecie, grzecznych i w ogóle, które nie są problematyczne i przestrzegają zasad panujących w domu. Co tam się będzie wyprawiać to sami zobaczycie, jeśli sięgniecie po tę książkę! Najgorsze jest to, że ja nie wiem, jak mam tę powieść ocenić, bo z jednej strony to wszystko było takie naiwne, nawet miejscami irytujące, ale z drugiej wciągało jak nie wiem, bo było sporo tajemnic a każda z bohaterek była inna i miała swoje za uszami. To takie czytadło, które i bawi, i denerwuje. Póki co o niej nie zapomniałam, choć upłynęło już pół miesiąca od jej przeczytania, więc jest to jakieś pocieszenie. Czy żałuję czasu z nią spędzonego? Nie, bo to była dla mnie rozrywka, przerywnik od innych poważniejszych tytułów. Takie naciągane 6 ;)
Kinga - awatar Kinga
oceniła na 6 4 lata temu
Salon d’Amour Anna Jansson
Salon d’Amour
Anna Jansson
Anna Jansson „Salon d`Amour” Seria „Gorzka Czekolada” to bez wątpienia jedna z tych, które są w stanie zaoferować szeroki wachlarz literacki dla potencjalnego czytelnika. Różnorodność tematyczna powinna zaspokoić nawet najwybredniejszych. W przypadku książki „Salon d`Amour” Anny Jansson nie było tylu fajerwerków, co przy innych książkach z tej serii, ale myślę że taki lżejszy przerywnik był odpowiedni w czasie, w którym go czytałam. Ta niepozorna i lekka książka zaniosła mnie do Szwecji i nadmorskiego miasteczka Visby, gdzie mogłam obserwować historię fryzjerki Angeliki i jej przyjaciół na dalekiej Gottlandii. Urok kameralnego salonu fryzjerskiego Angeliki Lagermark wydaje się być idealną przystanią dla samotnych i poszukujących miłości. Tak bowiem się dzieje, bo właścicielka salonu wraz z swoim pomocnikiem robią wszystko, by złączyć samotnych ludzi, w pary. Urok salonu d`Amour to również sielska atmosfera, kojąca i dająca cień nadziei dla każdego. Oprócz tego widzimy perypetie głównej bohaterki i monotonnego, spokojnego życia w historii Anny Jansson, które jednak jest pretekstem, by pokazać relacje międzyludzkie. Wątki obyczajowe splatają się z romansem i nawet kryminalnym – ale po prawdzie, ten ostatni, był „wepchnięty” na siłę i gdyby go nie było, historia na niczym by nie straciła. W tej banalnej, cukierkowatej historii jest wszystko czego potrzebowałam, by się odprężyć. Bo ani tu nic odkrywczego nie było, a same historie i postacie – lekko przelukrowane, kipiące nadmiarem dobra i ciepła. Feel-good books w pełnej krasie, czytadełko idealne na ciężkie dni, albo po prostu jako przerywnik od czegoś cięższego. Nie będę ani zachęcać, ani odradzać. Od mnie 6/10
zaczytanaOna - awatar zaczytanaOna
oceniła na 6 4 lata temu
Wyjątkowy rok Thomas Montasser
Wyjątkowy rok
Thomas Montasser
Książka o książkach. "Wyjątkowy rok" to opowieść dość niewielkich rozmiarów, ale za to bogata w treść. Czuję, że tu Autor chciał poniekąd oddać hołd literaturze samej w sobie. Choć trochę opowieści o naszych głównych bohaterkach było niewiele, a szkoda, to jednak rozumiem że nie taki był cel. No właśnie, ciekawe spojrzenie na czytanie książek, na księgarnie, na obcowanie z literaturą - idealna dla kogoś kto lubi czytać.
Renata - awatar Renata
oceniła na 8 1 rok temu
Dziewczyna z Bostonu Anita Diamant
Dziewczyna z Bostonu
Anita Diamant
Babka opowiada historię swojego życia swojej wnuczce. Niemal w telegraficznym skrócie przedstawia wydarzenia z życia i osoby, które ją ukształtowały. Gdzieś w tle trochę historii, emigracja, epidemia, dwie wojny, wielki kryzys. Lekko napisana, dobrze się czyta, ale trochę jej za mało i za lekko.
olla - awatar olla
oceniła na 6 5 lat temu
Rzymski poranek Virginia Baily
Rzymski poranek
Virginia Baily
Wybory i ich konsekwencje. Miłość i przebaczanie, historia i współczesność. Sięgając po powieść sądziłam, że to kolejna historia dla miłośników książek z zagładą Żydów w tle. Nie do końca. ★Fabuła toczy się trojtorowo- w 1943 roku, gdy Chiara Ravello w Rzymie ratuje z łapanki żydowskiego chłopca Daniele Levi i kilkadziesiąt lat póżniej, gdy kobieta odbiera dziwny telefon z Wali od szesnastoletniej Marii podającej się za córkę Daniele. Jest jeszcze opowieść środka, z ucieczki na włoską wieś i powojennego Rzymu. Historia chłopca stanowi szkielet, na którym oparta jest cała powieść. Autorka czytelnikowi zostawia poskładanie z fragmentów, których sensu i połączenia musimy sami się doszukać. Dlatego dziwna to książka, z nierówno prowadzoną akcją, ale piękną historią którą chce się odkrywać natychmiast i której świadkiem jest majestatyczny Rzym. Sposób narracji, przemyślenia kobiety, emocje które wnikają głęboko w duszę czytelnika powodują, że książkę czyta się jednym tchem. Nawet niezbyt przeszkadza trojtorowość akcji, bo w końcu zbiegają się w jeden. Dlaczego Chiara Ravello jest sama? Co z chłopcem, aktualnie już dorosłym mężczyzną? Czy Maria jest córką Daniele? Pytania się mnożą, a odpowiedz na nie znajdziecie w książce. Wartością dodaną tej książki jest piękna okładka. Polecam!
Jolanta Maciejowska - awatar Jolanta Maciejowska
oceniła na 8 2 lata temu

Inne materiały dotyczące książki Hotel złamanych serc

Cytaty z książki Hotel złamanych serc

Więcej
Deborah Moggach Hotel złamanych serc Zobacz więcej
Więcej