Dlaczego mężczyźni nie potrafią robić dwóch rzeczy jednocześnie, a kobiety na moment nie przestają gadać

Psychologii w tym bardzo mało, zero naukowego podejścia, jedynie różne chiromancje i inne wróżbiarstwa. Ale... ta książka to super zabawa w gronie znajomych! Analizowanie pisma, sposobu trzymania papierosa, kształtu dłoni, pozycji snu, ulubionego koloru, kształtu twarzy... Wybuchy śmiechu gwarantowane. :)

Nigdy nie byłem wielkim fanem takiej tematyki, ale ta książka mnie urzekła. Autorzy wskazują czytelnikowi różnice w mózgu u kobiety i mężczyzny. Tłumaczą różnice w percepcji obu płci i z czego to wynika, różne preferencje, zachowania. Informacje podane w bardzo przystępny sposób bez zbędnego przeintelektualizowania.

"Gdy dochodzi do rytuału zalotów, większość mężczyzn jest w tym tak skutecznych, jak ktoś stojący w rzece i próbujący ogłuszyć płynącą rybę uderzając ją w głowę wielkim kijem." O jakże nieświadoma byłam znaczenia wykonywanych przeze mnie niektórych gestów! Książka ta stanowi dobry wstęp do języka ciała. Jak każdy język składa się on z wyrazów, zdań i interpunkcji. Tylko jeśli umieścimy je w odpowiednim kontekście, możemy w pełni odczytać ich znaczenie. Dzięki lekturze wiem już, dlaczego grając w planszówki mam ochotę konkurować z pozostałymi graczami. To wszystko wina stołu :D Dowiedziałam się też czemu siedząc w niektórych miejscach jest nam dobrze, a w innych przyspiesza oddech i wzrasta ciśnienie. To z kolei nawiązanie do pierwotnych instynktów. Autor (przytaczając sytuacje społeczne i biznesowe) chciał nauczyć czytelników jak prowadzić fachowe obserwacje, wykrywając i rozszyfrowując zachowania niewerbalne innych, aby móc skuteczniej z nimi współdziałać. Czy mu się to udało? Jak dla mnie - nie do końca. Napisana merytorycznie, zawiera sporo przykładów i obrazków(!), jednak wciąż jest to tylko teoria. "Chcąc studiować sztukę mowy ciała, możesz iść na przyjęcie, przesiedzieć je samotnie w kącie i spędzić ekscytująco czas tylko obserwując rytuały mowy ciała innych ludzi!"

Małżeństwo autorów z wielką uwagą stara się zgłębić kilka różnic, jakie dzielą płcie męską i żeńską. Treść, mimo iż jest uniwersalna do czytania, zdaje się czasem celować bardziej do kobiet, a czasem bardziej do mężczyzn. To świetna strategia. Osobiście, jako kobieta, z chęcią przeczytałam o tym, czym jest zrzędzenie i dlaczego nie przynosi żadnych rezutlatów. Trafiło do mnie również to, jak podświadomie oceniam czynności wykonywane przeze mnie i faceta, a jak na to samo patrzy płeć przeciwna. Dowiedziałam się, czemu mężczyźni są, jacy są i jakie potencjalne problemy przychodzą wraz z posiadaniem teściowej. Ciekawe było porównanie umiejętności komunikacji, oceny atrakcyjności płci nawzajem oraz zagadnień związanych z postrzeganiem emerytury, jako kolejnego etapu życia. Jak widać, książka w swej treści odnosi się do konkretnych zagadnień, a powyższe nie są wszystkimi, jakie znajdziemy w recenzowanej pozycji. Podejście bazuje na pierwotnych dążeniach płci w czasie, kiedy ludzie byli w epoce prehistorycznej. Tak podparte stwierdzenia stanowią bazę do omówienia różnic w zachowaniu i myśleniu współcześnie. Książka ma 13 rozdziałów, a dalej podrozdziałów. Ponad 300 stron, dodatkowo grafiki i zdjęcia, a także wyróżnione z treści stwierdzenia. To sprawia, że lektura nie jest nudna i czasem w humorystyczny sposób stara się się zostać zapamiętana. Polecam przeczytać te treści osobom w każdym wieku, które są ciekawe poznać lub zweryfikować zaobserwowane różnice między płciami. Może nie dowiesz się wszystkiego, ale tyle na początek wystarczy :)

Książkę przyjemnie się czyta, czytałam glownie dla funu, gdyż niektóre spostrzeżenia są dość zabawne i płytkie. Z jednej strony jest to zachęta dla kobiet do szanowania siebie i to jest duży plus, z drugiej zaś stosowanie tym rad w nadmiarze może być już aktem egoizmu i przyjmowania postawy księżniczki zadufanej w sobie. Wszystko wymaga rozsądku i elastyczności, a nie stosowania sztywnych zasad.

Jest to książka dla osób spragnionych wiedzy i ciekawostek odnoszących się do ludzi, którymi się otaczamy. Państwo Pease w świetny i przystępny sposób wyjaśnili, jak uwarunkowania biologiczne w naszych mózgach wpływają odmiennie na obie płcie. W trakcie czytania dużo ciekawostek wypisywałam sobie, aby o nich nie zapomnieć, a potem opowiadałam koleżankom w pracy o nich :D

Myślę, że do każdej diety należy podchodzić z ostrożnością i przede wszystkim dążyć do wyrobienia w sobie dobrych nawyków. W książce ‘Nie potrafię schudnąć Pierre Dukan próbuje pokazać nadzwyczajne działanie białek, co z pewnością ma wytłumaczenie naukowe, ale uważam, że należy do tych rewelacji podchodzić z umiarem, bo takie restrykcyjne eliminowanie wszystkich oprócz protein składników może być na dłuższą metę niebezpieczne. Można jednak spróbować krótkiego wyłączenia np. metody 1 na 1 (1 dzień proteiny, drugi warzywa i proteiny). Zdecydowanie zgadzam się z ograniczeniem tłuszczów, unikaniem węglowodanów i zwiększeniem ilości białek. Przy takich nawykach jest spora szansa na schudnięcie, a wprowadzając w życie rady dotyczące uniknięcia efektu jo-jo, ten efekt może być trwały. Na końcu książki przydatne przepisy.

Tytuł mógłby równie dobrze brzmieć "Nie zależy JEJ na tobie". Mechanizmy tłumaczenia sobie, dlaczego druga osoba nas ignoruje są bowiem przerażająco podobne u obu płci. Insta pop psychologia uczy, że druga osoba nie pisze/nie dzwoni/ma nas gdzieś bo ma "unikowy styl przywiązania". Ok, może ma to coś wspólnego z unikaniem, ale na pewno nie z przywiązaniem. Chcesz zrozumieć dlaczego? Przeczytaj ten poradnik. Sama książka napisane zabawnie, z humorem i dystansem. Na szczescie nie sili sie na poważny podręcznik. Bardzo bawiły mnie mini ankietki na koniec kazdego rozdziału.

To arcydzieło zmieniło moje życie. Przed przeczytaniem byłem życiowym przegrywem, który nigdy nie dotknął kobiety, a całe życie spędzał przy komputerze. Jednak po lekturze wszystko się zmieniło. Mam teraz piękną dziewczynę, która mnie kocha i nigdy mnie nie zostawi, bo już wiem jak postępować z przedstawicielkami płci pięknej. Jedyny problem jaki z nią mam to zastanawiający fakt, że po paru miesiącach wspólnego spania muszę ją wyprać i wyprasować bo materiał robi się pognieciony i nieświeży.

Jak dla mnie jedna z najważniejszych książek w życiu. Dobrze napisana i dla każdego - amatora i profesjonalisty. Niżej niektórzy skrytykowali tę książkę za to, że zniechęca ogólnie do ludzi, ale to nieprawda. Zdając czyjeś absurdalne nawyki możesz lepiej porozumieć się z taką osobą, zwłaszcza, że autorka podpowiada konkretne sposoby radzenia sobie z poszczególnymi "toksycznymi" osobami. W ten sposób książka pomaga poprawić relacje z tymi, którzy są "toksyczni", ale mimo wszystko wartościowi, ale też zachęca by zakończyć znajomość z tymi, którzy tylko odzierają nas z godności. Po latach mogę powiedzieć po samej sobie, że zgadzam się z autorką - pewne znajomości lepiej zakończyć, a pewnych ludzi lepiej definitywnie unikać, bo tylko nam szkodzą i prędzej czy później te znajomości i tak pewnie by się zakończyły, tyle że po dopiero wielu szkodach dla nas samych. Trzeba się cenić i szanować, bo to droga do poznania, tych drugich - fajnych, mądrych, ciepłych i życzliwych osób. Ja tak właśnie miałam i ta książka była pierwszym znaczącym krokiem. Nieraz nawet nie czujemy jak ktoś wysysa z nas energię, a autorka celnie opisuje każdy trudny typ osobowości. No i wszystko jest opisane zabawnym językiem. Płakałam ze śmiechu czytając o samej sobie ;) Polecam :)

Kupiłam bo bardzo lubię program pani Bosackiej i musze przyznać ze książka jest bardzo fajna. Wszystko co było w programie znajdziemy po krótce opisane w książce. Podoba mi sie jej forma graficzna. Nie jest to typowa klasyczna książka. Środek tylko zachęca do czytania. Wszystko podzielone na rozdziały, tekst i grafika umieszczone sa w różny sposób przez co nie jest to takie nudne. Dla mnie super :)

Myślę, że ta książka jest trochę niedoceniona. Ta publikacja jest absolutnie ponadczasowa- mimo, że teraz po 20 latach stosuje się dodatkowe środki wyrazu (jak np. Social Media) - to i tak można sięgnąć po tę książkę i uzupełnić wiedzę z zakresu reklamy i budowania tekstów (sloganów) tak częstych w tych nowych formach reklamy.

Jak już zauważono, książka może zawierać naciągane pytania. Jednak mają one taka formę, by zaciekawić czytelnika. Dzięki nim książka jest oryginalna. Gorąco polecam ją jako przerywnik między cięższymi lekturami. Można się z niej dowiedzieć wiele interesujących informacji, którymi możemy zaskoczyć znajomych. :)

To bardzo solidna książka — spokojnie 8/10, a momentami nawet 9/10. Czytałem ją razem z dziewczyną i realnie, diametralnie zmieniła moje podejście do kontaktów z ludźmi, a szczególnie do relacji z kobietami. Największą wartością tej książki jest uświadomienie fundamentalnych różnic w sposobie funkcjonowania mężczyzn i kobiet. My, jako faceci, mamy tendencję do rozwiązywania problemów, podczas gdy kobiety częściej chcą mówić o emocjach i zostać wysłuchane. Dzięki temu zrozumiałem, skąd brały się zgrzyty między mną a dziewczyną — ona chciała się wygadać, a ja odruchowo próbowałem „naprawiać sytuację”. Bardzo ważnym odkryciem była dla mnie także koncepcja „jaskini faceta”. Wcześniej nie miałem pojęcia, że coś takiego istnieje, a ta wiedza pozwoliła mi lepiej zrozumieć, co się ze mną dzieje w momentach wycofania czy potrzeby bycia samemu. To jeden z tych elementów, które realnie pomagają ogarnąć siebie i swoje reakcje. Dużym plusem książki jest też ilość praktycznych przykładów i wskazówek, a nie samej teorii. Zdecydowanie polecam ją parom — to lektura, która realnie poprawia komunikację i wzajemne zrozumienie.

XXI w. – czas, kiedy przychodzi nam zmierzyć się z konsekwencjami walk feministek o równouprawnienie. O noszenie spodni, karierę zawodową i równe z mężczyznami zarobki. Ale co z tradycyjną rolą kobiet? Co z zajmowaniem się domem, opieką nad dziećmi, sprzątaniem czy gotowaniem? Kto w sytuacji, kiedy matka realizuje się zawodowo, przejmuje obowiązki, o których nie da się przecież zapomnieć? Mężczyźni? Ojcowie? A i owszem, coraz częściej możemy zaobserwować nowy model rodziny – kobieta w pracy, a mąż w domu. Zamiana ról niewątpliwie ma swoje konsekwencje – panie zamieniają się w jędze, które biorą na siebie zbyt wiele zobowiązań, a panowie? Tytułowi dranie na kanapie? Miałam okazję czytać „Jędzę w domu” Cathi Hanauer, w której wypowiadały się współczesne kobiety, które zmagają się z nowym modelem rodziny, który coraz częściej możemy zaobserwować w społeczeństwie. Raz za razem ktoś decyduje się na związek partnerski, równe dzielenie obowiązków zawodowych i tych związanych z domem i dziećmi. Czasem rozwiązanie to wypala, czasem nie, co mogliśmy zauważyć w „Jędzy w domu”. Ale co z mężczyznami? Jak oni zapatrują się na ten nowy model, który zaczyna spychać ich do dziecięcych pokoi i kuchni wypełnionej brudnymi garami i bulgoczącą na kuchence zupą? Właśnie dlatego powstał ciąg dalszy, a raczej przeciwieństwo „Jędzy…”, czyli „Drań na kanapie”, w którym to mężczyźni zabierają głos w tej jakże istotnej sprawie. Tym razem spotykamy się z 27 facetami, którzy wypowiadają się nie tylko na temat nowego modelu rodziny, ale również wolności, ojcostwa, zdrady i rozwodów. Myśląc stereotypowo, wydaje nam się, że to niemożliwe, żeby mężczyźni otwierali się przed publicznością ukazując swoje głęboko skrywane emocje. Przecież faceci są prości jak budowa cepa, więc gdzie tu opcja na gadanie o uczuciach? Oj, mylicie się w swoim bardzo błędnym myśleniu. To, że na co dzień mężczyźni się nie uzewnętrzniają, nie znaczy to, że nie myślą i nie czują. Tutaj mamy świetny dowód na to, że jednak tak jest, bo wypowiadający się w publikacji mężczyźni opowiadają o swoim życiu z niebywałą szczerością i wrażliwością, która zaskakuje. Mój ulubiony tekst, który zadziwił mnie męską uczuciowością, był tekst Elwooda Reida „Nie chciała Wrażliwego Faceta New Age – chciała mnie”. Jednakże znów pojawia się ten sam problem, który pojawił się w przypadku „Jędzy w domu”. Otóż trudno odnieść realia przedstawione w książce, do tych naszych polskich, zupełnie odmiennych. Bo po pierwsze, model rodziny, w którym to kobieta zarabia, a mężczyzna zajmuje się domem, wciąż jest naprawdę rzadki, przede wszystkim przez to, że nie możemy sobie pozwolić na to, by tylko jeden małżonek pracował – większości społeczeństwa nie stać na taki luksus. A po drugie, w książce w głównej mierze wypowiadają się reporterzy, redaktorzy i freelancerzy, którzy mogą pozwolić sobie na pracę w domowym zaciszu (bądź chaosie) – ilu Polaków pracuje w domu, zarabiając na zleceniach, które napływają nieregularnie? Jak na moje oko, niewielu, przynajmniej w moim bliższym i dalszym otoczeniu. To trochę ujmuje na wartości publikacji, gdyż nie jesteśmy w stanie odnieść jej do własnego życia i do polskich realiów. Tak więc czyta się przyjemnie, owszem, ale z chęcią przeczytałabym takie publikacje, zarówno wypowiedzi kobiet, jak i mężczyzn, w wersji polskiej – może wtedy łatwiej byłoby nam się utożsamić z bohaterami czy wypowiadającymi się osobami. W żadnym wypadku nie żałuję, że przeczytałam zarówno „Jędzę…”, jak i „Drania…”, bo były to naprawdę wartościowe teksty, dzięki którym poznałam instytucję małżeństwa i rodziny z trochej innej perspektywy – w głównej mierze takiej, której sama nie chciałabym w swoim życiu spotkać, więc teraz wiem, czego się wystrzegać i do czego nie dążyć. Polecam, jako przyjemną, często pełną humoru i wzruszeń, ciekawostkę.

Świetna, bardzo potrzebna książka, którą z całego serca polecam innym Kobietom. Autorka przedstawia 100 założeń, charakteryzujących sedno bycia atrakcyjną, pewną siebie kobietą. Wiele z nich może wydawać się oczywistych, ale jeżeli spojrzymy na książkę z pozycji młodziutkiej, niedoświadczonej dziewczyny, to każda z tych rad może okazać się cenna i przydatna w życiu. Bardzo mi się podoba to, że Sherry Agrov podkreśla wagę i znaczenie poczucia wartości i godności osobistej kobiet. Przypominając im, że bez tych cech, stają się łatwym celem dla takich mężczyzn, którzy bez większych przeszkód będą chcieli je wykorzystać. Z treści wynika konkluzja, że nie zbuduje się trwałej i dobrej jakościowo relacji, jeżeli zabraknie w niej równowagi, wzajemnego szacunku, zaś jedna strona (najczęściej kobieta) stara się usługiwać i zaspokajać potrzeby tej drugiej, równocześnie własne dobro odkładając na potem. Jako matka córki wiem, że polecę jej tę książkę, gdy podrośnie 😊

To nie jest książka typu "Kamasutra". To nie jest poradnik seksualny dotyczący fizyczności. To jest książka, która tłumaczy różnice pomiędzy kobietami i mężczyznami podobnie jak w "Mężczyźni są z Marsa, a Kobiety z Wenus" patrząc od strony emocjonalnej czy psychicznej. Lew Starowicz opisywał problemy z jakimi przychodzą do niego pacjenci, którzy odwiedzają jego gabinet. Michalina Wisłocka opisywała seksualność bardziej od strony biologicznej, funkcjonalnej. John Grey opowiada o potrzebach emocjonalnych, ewentualnie psychicznych kobiet i mężczyzn, czym się różnią i jak sprawić, aby te emocjonalne potrzeby były zaspokojone. Opisuje różnice czym seks jest dla kobiety, a czym dla mężczyzny. Właściwie to nie rozumiem niskiej oceny tej książki. Niektórzy zarzucają jej to, że jest wiele opisów dla mężczyzn, a mniej dla kobiet. Osobiście uważam, że to nie jest ujma. Mężczyżni może dostają pewne instrukcje, ale kobiety mogą czytać tę rozdziały i same wiele się dowiedzieć na temat samych siebie. Właściwie to nie jest ujma, bo jak twierdzi autor, gdy kobieta jest zadowolona, mężczyzna również z tego korzysta. Jeśli przeczyta to ktoś, dla kogo jest to oczywiste, to może będzie to nudne, ale dla osób, które nigdy nie patrzyła w ten sposób, może to być ciekawe odkrycie. Osobiście polecam tę pozycję, bo bardzo podoba mi się podejście autora od strony emocjonalnej do tematu.

Kiedyś czytałem inną pozycję Cialdiniego i bardzo mi się podobała, więc teraz bez namysłu kupiłem tą... Jakież było moje zdziwienie jak czytnik pokazał mi, ze książka jest na godzinę z hakiem :). Ale nie była to stracona godzina - taka esencja. Czytałem w postaci audiobooka - było ok - ale z tego co widzę w książce było dużo obrazków - których z wiadomych względów nie mogłem zobaczyć. Nie było też dodatku o którym mówi autor na zakończenie.

Mam wrażenie ,że autorka napisała tą książkę żeby się wypisać z własnych obserwacji na temat kalectwa emocjonalnego i nieudolności ludzkich charakterów głównie męskich ,a nie po to aby pomóc komuś w radzeniu sobie z mężczyzną i tymi problemami. Niestety jak jest większość ludzi wie, ale co zrobić żeby zdobyć mężczyznę i stworzyć związek idealny z tym już ciężej. Z tej książki się tego nie dowiemy ,ale za to mamy wypisane mnóstwo rodzajów nieudaczników kobiet i mężczyzn i ich chorych relacji, które kończą albo powinny się skończyć rozwodem.

Ciekawa książeczka Francuskiego Autora, na szczęście pozbawiona ezoteryki. Gdyż na Polskim rynku Ezoteryka wchłonęła tego typu publikacje. Poznamy w niej zasady odnośnie dobrej koncentracji, różnic między prawą i lewą półkula, jak pobudzić ciało modzelowate i wiele innych zagadnień plus kilka zagadek. Bardzo wartościowa praktyczna książeczka. Wszystko można zastosować i zweryfikować. Polecam każdemu kto bawi się w poprawianie swych zdolności intelektualnych....