Najnowsze artykuły
Popularne wyszukiwania
Polecamy

Córki Warszawy

Okładka książki Córki Warszawy autora Maria Frances, 9788383433257
Okładka książki Córki Warszawy
Maria Frances
7,3 / 10
Wydawnictwo: HARDE Wydawnictwo powieść historyczna
400 str. 6 godz. 40 min.
Kategoria:
powieść historyczna
Format:
papier
Tytuł oryginału:
Daughters of Warsaw
Data wydania:
2024-04-24
Data 1. wyd. pol.:
2024-04-24
Data 1. wydania:
2024-01-04
Liczba stron:
400
Czas czytania
6 godz. 40 min.
Język:
polski
ISBN:
9788383433257
Tłumacz:
Igor Stefanowicz
Średnia ocen
7,3 7,3 / 10
31 opinii 92 ocen
Oceń książkę
i
Dodaj do biblioteczki
Reklama

Kup Córki Warszawy w ulubionej księgarni i

Porównywarka z najlepszymi ofertami księgarń
W naszej porównywarce znajdziesz książki, e-booki i audiobooki z najpopularniejszych księgarń internetowych. Niektórzy partnerzy przygotowują dla użytkowników naszego serwisu specjalne rabaty, dlatego warto kupować książki przez lubimyczytać.pl.
Oferty są prezentowane w trzech kategoriach: „Oferta dnia” (promocje partnerów), „Polecane księgarnie” (sprawdzeni partnerzy handlowi, z którymi współpracujemy na podstawie umów) oraz „Pozostałe”. W każdej kategorii kolejność prezentacji zależy od ceny produktu przekazanej przez księgarnie lub dostawcę porównywarki.
Lubimyczytać.pl nie prowadzi sprzedaży i nie uczestniczy w procesie zakupowym po przekierowaniu na stronę sklepu. Mimo że dokładamy starań, aby wszystkie linki i informacje były aktualne, nie mamy wpływu na ewentualne nieścisłości cenowe, błędne przekierowania lub zmiany w ofertach księgarni. Jeśli zauważysz nieprawidłowość, prosimy o zgłoszenie jej na adres: admin@lubimyczytac.pl. Dzięki Twojej informacji możemy jeszcze lepiej dbać o jakość działania naszej porównywarki.
Ładowanie Szukamy ofert...

Polecane przez redakcję

Więcej
więcej

Opinia społeczności i

Córki Warszawy

mommy_and_books
mommy_and_books
książek na półce przeczytane 2097 napisanych opinii 2085

Oceny książki Córki Warszawy

Średnia ocen
7,3 / 10
92 ocen
Twoja ocena
0 / 10
 
10
7 ocen
9
5 ocen
8
26 ocen
7
36 ocen
6
12 ocen
5
4 ocen
4
1 ocen
3
0 ocen
2
0 ocen
1
1 ocen

Opinia

avatar
304
74
Marzena
08.01.2026
6 / 10
Na półkach:
Przeczytane

Szkoda że autorka nie przysłała mi do recenzji 😁. Trochę raziły mnie błędy. Część teraźniejsza do mignięcia wzrokiem niż do wczytywania się specjalnego.
Opisy getta bardzo realne ale poza gettem jakby wojny nie było. Brakuje mi dokończenia historii Filipa.

Szkoda że autorka nie przysłała mi do recenzji 😁. Trochę raziły mnie błędy. Część teraźniejsza do mignięcia wzrokiem niż do wczytywania się specjalnego.
Opisy getta bardzo realne ale poza gettem jakby wojny nie było. Brakuje mi dokończenia historii Filipa.

Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to
Powrót do wszystkich opinii

Poznaj innych czytelników

203 użytkowników ma tytuł Córki Warszawy na półkach głównych
  • 106
  • 96
  • 1
31 użytkowników ma tytuł Córki Warszawy na półkach dodatkowych
  • 12
  • 6
  • 4
  • 3
  • 3
  • 2
  • 1

Czytelnicy tej książki przeczytali również

Ostatnie takie lato Nina Zawadzka
Ostatnie takie lato
Nina Zawadzka
Dobra powieść obyczajowa, która rozgrywa się w okresie dwudziestolecia międzywojennego i drugiej wojny wiatowej. To piękny, lecz tragiczny romans, który ukształtował całe życie Tamary i Olafa. Ona z pochodzenia Mazurka on bogaty Niemiec, których rodzice nie są im przychylni. Gdy zostają rozdzieleni ona na gwałt szuka męża i ojca dla jej dziecka. Uczucie który mimo upływających lat wciąż trwało i według mnie bardziej zaangażowany był Olaf, który podczas wojny chronił Tamarę i jej syna. Najbardziej chwyta za serce okres wojny, gdy spotykają się po latach. To powieść obyczajowa a nie historyczna, dlatego trochę denerwowały mnie ciągłe wzmianki historyczne, które powinny być umieszczone w posłowiu lub przypisach a nie w treści powieści, , bo z prowadzoną fabułą nie miały nic wspólnego i tylko rozpraszały uwagę czytelnika. Podobał mi się styl pisania autorki, tylko ja niezbyt przepadam za powieściami tak bardzo rozciągniętymi w czasie.
basik - awatar basik
ocenił na 6 8 miesięcy temu
Ostatnie dni beztroski Wiktoria Gische
Ostatnie dni beztroski
Wiktoria Gische
Rok 1933, przynosi sporo zmian w życiu rodzin Kaufmannów, Działoszyńskich i van Rietbergów. Syn Działoszyńskich Ludwik jest beznadziejnie zakochany w córce Kaufmannów Esterze, jednak, gdy rodzice próbują ich zeswatać, Estera z przerażeniem ucieka. Jej siostra Aleksandra wdaje się w romans z żonatym mężczyzną, czym doprowadza do skandalu i niemalże ataku apopleksji u swojej rodzicielki. Po dojściu do władzy Hitlera, synowie van Rietbergów obierają skrajnie różne drogi – najstarszy Manfred „ukochał mundur tak jak ojciec” i wstąpił w szeregi Schutzstaffel, a następnie podjął „pracę” w obozie w Dachau, jego młodszy brat Sven, od najmłodszych lat kochał naukę, więc mimo sprzeciwu ojca kontynuował naukę na Uniwersytecie w Breslau. Losy rodzin Kaufmannów, Działoszyńskich i van Rietbergów splatają się za sprawą miłości i przyjaźni, tylko czy Kaufmannowie, których głowa rodziny jest niepraktykującym Żydem, mogą spać spokojnie, gdy Hitler i jego ludzie coraz bardziej odbierają prawa Żydom? Czy Estera spełni swoje marzenia studiowania sztuki? Czy Aleksandra mimo skandalu będzie mogła być ze swoim ukochanym? „Ostatnie dni beztroski” to pierwszy tom Sagi Estery autorstwa Wiktorii Gische. Akcja pierwszego tomu osadzona została w roku 1933 i 34 i umiejscowiona w Krakowie, Wiedniu, Monachium i Breslau. Tym razem zacznę od tła historycznego, obyczajowego i architektonicznego. Autorce udało się plastycznie odmalować architekturę każdego z miast. Miałam wrażenie, że chodzę wraz z bohaterami po opisanych miastach, miastach, które znam w aktualnej formie, choć wiele z ich przedwojennego uroku przetrwało wojenną zawieruchę. Tło obyczajowe również zostało dobrze oddane, mamy w końcu do czynienia z bogatymi kupcami, plantatorami i rodziną wojskowego, który może „pochwalić się takim rodowodem”, że jego syn bez przeszkód zostaje członkiem SS. Samo tło historyczne zostało zarysowane zgodnie z prawdą historyczną. Ciekawym zabiegiem była retrospekcja ze świętowanie odzyskania niepodległości i emocji, jakie towarzyszyły mieszkańcom Krakowa. Bohaterowie zostali wykreowani w sposób realistyczny. Autorka oddaje głos każdemu z nich, dzięki czemu możemy poznać ich uczucia i motywacje. Mam wrażenie, że najlepszy profil psychologiczny trafił się Manfredowi, członkowi SS i adiutantowi komendanta obozu w Dachau. Można było zaobserwować jego upajanie się władzą nad więźniami, poddanie się swoim demonom, a w końcu sięgnięcie po „ukojenie”, gdy demony za bardzo doskwierały. Pozostali bohaterowie, choć jak wspomniałam dobrze wykreowani, nie otrzymali tak skomplikowanego i mrocznego rysu psychologicznego, choć mam wrażenie, że Sven ze swoimi zainteresowaniami może nas nieprzyjemnie zaskoczyć w kolejnych tomach. Podsumowując: „Ostatnie dni beztroski” to dobrze napisana powieść obyczajowa z tłem historycznym osadzonym w latach 30-ych XX-wieku, skupiająca się na trzech rodzinach pochodzących z różnych sfer społecznych i różnych narodów. Jeśli tak jak ja lubicie sagi rodzinne i powieści z tłem historycznym koniecznie sięgnijcie po tę powieść. Ja zabieram się za drugi tom.
Czytelniczka_Gosia - awatar Czytelniczka_Gosia
oceniła na 7 11 miesięcy temu
Zrabowane nadzieje Nina Zawadzka
Zrabowane nadzieje
Nina Zawadzka
Książkę bardzo fajnie i lekko się czyta, pomimo że dotyka trudnych i wojennych tematów. Mimo to, czytając niezliczoną ilość książek o tematyce obozowej, nie wywarła na mnie piorunującego wrażenia. Polecam tę propozycję książkową, ponieważ lekko się czyta, ciekawy wątek dotyczący patrzenia oczami dziecka na wojnę i zmianę ról ofiara/ciemiężca.
Yohanna88 - awatar Yohanna88
ocenił na 6 1 miesiąc temu
Błękitna wstążka Magdalena Wojtkiewicz
Błękitna wstążka
Magdalena Wojtkiewicz
Jest to moje pierwsze spotkanie z twórczością autorki i przyznam, że ma bardzo wciągający styl pisania. Nie mogłam się oderwać od lektury. W tej powieść nie brakuje różnorodnych emocji, miłości, nienawiści, strachu. Autorka bardzo realistycznie obrazuje tu czas wybuchu wojny. Wyczuwamy napięcie i strach bohaterów. Widać bardzo dobre przygotowanie pod względem merytorycznym i historycznym. Natomiast sam wątek miłosny Polki i Niemca, jak dla mnie jest bardzo kontrowersyjny.
anna - awatar anna
oceniła na 7 10 miesięcy temu
Paryska córka Kristin Harmel
Paryska córka
Kristin Harmel
Jaka jest wasza ulubiona, zagraniczna autorka? Paryż, tuż przed wybuchem II wojny światowej. Amerykańska rzeźbiarka Elise poślubia francuskiego malarza Oliviera. Latem na świat przychodzi ich córeczka, Mathilde. Juliette, właścicielka księgarni, mama dwóch chłopców, rodzi swoje trzecie dziecko, córeczkę Lucie. Kobiety bardzo szybko stają się sobie bliskie. Dzielą się swoimi radościami, ale w związku z niepewną sytuacją, także troskami i obawami. Wybucha II wojna światowa. Aresztowanie Oliviera, który był zaangażowany w działalność antynazistowską sprawiła, że Elise także stała się celem. Chcąc chronić swoją córkę, zostawia ją pod opieką swojej przyjaciólki, a sama, pod zmienionym nazwiskiem, opuszcza Paryż. W 1943 roku na księgarnię Juliette spadają bomby. Załamana Juliette wyjeżdża do Ameryki. Po powrocie do Paryża Elise chce odzyskać córkę, ale wszelki ślad po Mathilde i Juliette zaginał. Czy oklepany temat? Możliwe, ale @kristinharmel z takich tematów robi takie emocjonalne bomby, że klękajcie narody. Nie wiem, jak ona to robi, ale nie uroniłam na tej historii łzy. Ja ryczałam jak bóbr. @kristinharmel jest mistrzynią w łączeniu faktów historycznych z fikcją lub raczej historiami zainspirowanymi realiami. Autorka tworząc postaci Elise, Juliette, Ruth osadziła je w okupowanym Paryżu. Mieście, które zostało zajęte przez Niemców w 1940 roku, udowadniając po raz kolejny, że potrafi przepięknie opowiadać historie jednostek, snując opowieści o dramatach zwykłych ludzi, a nie skupiając się na wielkiej polityce. "Paryska córka" zbudowana jest na motywach, które od razu do mnie trafiły. Całym fundamentem powieści jest macierzyństwo, przyjaźń i utrata, ale także wina, nadzieja, odpowiedzialność i poświęcenie. I nawet jeśli wojna zabierze ci wszystko, więź przetrwa. Ja przepadłam! I jak dla mnie to najpiękniejsza powieść autorki. Kocham i zdecydowanie polecam!!
Związana-z-książkami - awatar Związana-z-książkami
ocenił na 10 2 miesiące temu
Pielgrzym Robert Baciocha
Pielgrzym
Robert Baciocha
Z tą pozycją powinien zapoznać się każdy, kto chce poczuć klimat z tygla narodów. To w literaturze obyczajowej słabo eksplorowany obszar, a Robert Baciocha sprawnie lawiruje pomiędzy wątkiem miłosnym, który w żaden sposób nie jest płytki i ckliwy, a powojenną traumą kilku narodów. W tej bitwie nie było zwycięzców. Kilka pokoleń później, na literackim polu staje się nim właśnie Pan Robert, który ma odpowiedni warsztat, by przekazać nam emocje tamtej kruchości dnia kolejnego. Polecam!
JasKieł - awatar JasKieł
ocenił na 8 1 rok temu
Ocaleni dla miłości Anna Rybakiewicz
Ocaleni dla miłości
Anna Rybakiewicz
„Ocaleni dla miłości” to historia, która przenosi nas do czasów II wojny światowej, gdzie młoda Henia podejmuje decyzję, na którą niewielu by się zdobyło – ratuje ukochanego Moszka z getta i razem z nim ukrywa się, walcząc o każdy kolejny dzień. Ich życie to ciągły strach, niepewność i próba przetrwania w świecie, który nie ma dla nich litości. Równolegle poznajemy historię Agaty – prawnuczki Heni, która po latach odkrywa przeszłość swojej rodziny i próbuje zrozumieć, czym tak naprawdę była miłość jej przodków. To jest jedna z tych książek, które niekoniecznie „czyta się przyjemnie", ale czyta się je z ogromnym zaangażowaniem. I chyba właśnie o to tutaj chodzi. Bo ja po tej historii miałam w sobie mnóstwo emocji – nie zawsze dobrych. Był smutek, była złość, było takie wewnętrzne „dlaczego to wszystko musiało tak wyglądać?”. Ale to tylko pokazuje, jak dobrze ta książka jest napisana. Ona nie zostawia czytelnika obojętnym. Bardzo podoba mi się to, jak autorka łączy prawdę historyczną z fikcją. To nie jest tylko tło – to jest coś, co realnie wpływa na bohaterów, na ich decyzje, na ich życie. Czuć, że to wszystko mogło wydarzyć się naprawdę. I to robi ogromne wrażenie. Historia Heni jest trudna, ale jednocześnie piękna. Bo pokazuje, do czego człowiek jest zdolny w imię miłości. Ile może poświęcić, ile znieść, jak bardzo może walczyć. I to nie jest taka „łatwa” miłość – to nie są słodkie sceny i wielkie słowa. To jest miłość, która musi przetrwać strach, głód, niepewność i ciągłe zagrożenie życia. Z kolei historia Agaty daje trochę innej perspektywy. Spokojniejszej, bardziej współczesnej, ale nadal bardzo emocjonalnej. I fajnie pokazuje, jak przeszłość wpływa na kolejne pokolenia. Jak bardzo jesteśmy związani z historią naszych rodzin, nawet jeśli na co dzień o tym nie myślimy. I po tej książce naprawdę zaczęłam się zastanawiać, czy taka miłość „do grobowej deski” w ogóle istnieje. Bo z jednej strony trudno mi to sobie wyobrazić w dzisiejszych czasach. A z drugiej – takie historie sprawiają, że chce się wierzyć, że jednak tak. Bo to jest coś niezwykle wzruszającego. I jednocześnie trochę bolesnego. Dla mnie to była bardzo emocjonalna lektura. Niełatwa, momentami przytłaczająca, ale jednocześnie bardzo wartościowa. I zdecydowanie taka, która zostaje w głowie na dłużej.
Antares - awatar Antares
ocenił na 9 11 dni temu
Obiecaj, że wrócisz Barbara Wysoczańska
Obiecaj, że wrócisz
Barbara Wysoczańska
To poruszająca powieść obyczajowa z elementami dramatu, opowiadająca o miłości, tęsknocie i trudnych wyborach, które zmieniają życie bohaterów. Historia pokazuje, jak wojenne i powojenne losy wpływają na relacje międzyludzkie oraz jak silne potrafią być obietnice składane bliskim. Książka jest emocjonalna i wciągająca – pełna wzruszeń, ale też refleksji nad lojalnością i nadzieją. Czyta się ją szybko, bo fabuła angażuje i skłania do myślenia o tym, jak cienka bywa granica między stratą a powrotem.
Patrycja - awatar Patrycja
oceniła na 9 20 godzin temu
Odnajdę cię Agnieszka Olejnik
Odnajdę cię
Agnieszka Olejnik
To ostatni tom serii łużyckiej. Chociaż nie bardzo lubię te wielotomowe powieści, to ta bardzo mnie wciągnęła. Bardzo dużo się dzieje u kilku bohaterów tej powieści. Niby osobne postacie, ale powiązane ze sobą. Wielka miłość, aż trudna do uwierzenia, no i okrutne czasy wojenne. Polecam całą serię.
ewik - awatar ewik
ocenił na 9 3 miesiące temu
Mój ojciec nazista Kate Hewitt
Mój ojciec nazista
Kate Hewitt
Przeczytałam wiele książek Kate Hewitt o tematyce wojennej, wszystkie były szalenie ciekawe i wzruszajace, ale... To, co zrobiła ze mną ta książka, nie mieści się w głowie. Jeszcze parę takich książek i stanę się emocjonalnym wrakiem. Czy potępiam Holokaust? Oczywiście, że tak. Czy potępiam zbrodnie wojenne, czy potępiam nazistów? Całą sobą. Czy potrafię potępić Hansa Brennera, zbrodniarza wojennego, jak sam o sobie powiedział? Jedyne, co czuję po lekturze tej niesamowitej powieści, to głębokie współczucie dla niego, całej jego rodziny. Czuję też niesamowitą wściekłość na przeklętą machinę Hitlera, która wmanewrowała z gruntu dobrego człowieka w tak tragiczne losy, która złamała młodego, ambitnego człowieka, kierując go do obozu w Sobiborze... Ostatnie strony tej książki, to dla mnie niekończący się strumień łez, a cała powieść zostanie ze mną już na zawsze
Wiesława Kamińska - awatar Wiesława Kamińska
oceniła na 10 1 miesiąc temu
W cieniu Majdanka Sylwia Kubik
W cieniu Majdanka
Sylwia Kubik
„Samotna noc” to thriller psychologiczny najwyższej próby. To lektura, która nie daje o sobie zapomnieć długo po odłożeniu na półkę. Link udowadnia, że nikt tak jak ona nie potrafi opisywać ludzkiej samotności i mroku, który czai się w pozornie zwyczajnych ludziach. Sylwia Kubik przenosi nas do czasów II wojny światowej, prosto w brutalną rzeczywistość okupowanego Lublina i obozu koncentracyjnego na Majdanku. Śledzimy losy ludzi, których życie zostało brutalnie przerwane przez wojnę, a codzienna egzystencja stała się walką o każdy kolejny oddech, kromkę chleba i zachowanie godności w nieludzkich warunkach. To nie jest suchy opis faktów. To historia o więziach, poświęceniu i miłości, która musi zmierzyć się z drutem kolczastym i strachem. Książka jest napisana z ogromnym szacunkiem i delikatnością, mimo okrucieństwa tematu. Sylwia Kubik oddaje głos tym, których głos miał zostać na zawsze uciszony. Lektura nie jest łatwa – wymaga od czytelnika skupienia i emocjonalnej gotowości. Jednak warto przez nią przejść. To jedna z tych powieści historycznych, które zostają pod powiekami jeszcze długo po zamknięciu ostatniej strony. Sylwia Kubik po raz kolejny udowadnia, że potrafi pisać o trudnej przeszłości w sposób, który porusza najczulsze struny w duszy.
Doorothyworld - awatar Doorothyworld
ocenił na 10 16 dni temu
Sanitariuszka Aneta Krasińska
Sanitariuszka
Aneta Krasińska
Okrucieństwo II wojny światowej pokazane zostało w wielu pozycjach książkowych. Trochę mniej podejmuje temat powstania warszawskiego, a tutaj mamy pokazany ten trudny etap wojenny oczami młodej pianistki Amelii. Dziewczyna obdarzona ogromnym talentem muzycznym zarabia udzielajac lekcji muzyki, aby w ten sposób wspomóc matkę w utrzymaniu rodziny. Amelia pod wpływem braci zamierza przystąpić do powstania, dlatego decyduje się wziąć udział w szkoleniu na sanitariuszkę. Czy decyzja o rozpoczęciu takich walk była słuszna, trudno osądzić, ale wraz z bohaterami powieści wchodzimy bezpośrednio na teren walk. A wywołuje to ogromne emocje, bo autorka zadbała o detale w powieści opisujace działania służb sanitarnych. Nie można przejść wobec tego dramatu obojętnie, przeżywając to co Amelia i pozostali bohaterowie. Cały też czas towarzyszy myśl czy ja byłabym w stanie poświęcić się aż tak w sprawie, która była skazana na porażkę. Wpleciony w powieść wątek miłosny podkreśla jak cenne były chwile względnej normalności w tych okrutnych dniach, pozwalając w ten sposob choć na chwilę zapomnieć o świecie zewnętrznym. Piękna, poruszająca powieść o czasach bezwględnych i okrutnych oraz o ogromnej roli kobiet działajacych częśto na tyłach frontu, ale odgrywajacych kluczową rolę w działaniach wojennych.
Agnieszka Garncarczyk - awatar Agnieszka Garncarczyk
ocenił na 8 2 miesiące temu
Droga ku marzeniom Aneta Krasińska
Droga ku marzeniom
Aneta Krasińska
"Droga ku marzeniom" to drugi tom trylogii „Matylda”. Główna bohaterka walczy o niezależność i realizację pasji w męskim świecie, dąży do rozwoju swojego talentu usiłuje przełamać stereotypy. Poszukuje satysfakcjonującej pracy oraz stabilizacji uczuciowej. Oprócz walki o marzenia, istotną rolę odgrywa silna więź z rodzeństwem. Jako starsza siostra jest dla rodzeństwa ogromnym wsparciem. Z ogromną przyjemnością podążam za główną bohaterką i liczą na szczęśliwą odmianę jej losu. Piękna książka, wciągająca i pełna emocji.
Botka - awatar Botka
oceniła na 8 12 dni temu
Dziewczyny ze Słowaka Maria Paszyńska
Dziewczyny ze Słowaka
Maria Paszyńska
Poruszająca ksiązka o uczennicach i nauczycielkach z liceum im. J. Słowackiego na warszawskiej Ochocie. Żeński odpowiednik Kamieni na szaniec Aleksandra Kamińskiego. Herstoria o harcerkach biorących udział w walce,ich męstwie.harcie ducha. ...Gdzie dziewczęta z tamtych lat?Jak te kwiaty... Gdzie dziewczęta z tamtych lat?Czas zatarł ślad... Gdzie dziewczęta z tamtych lat?Za chłopcami poszły w ślad.... Kto wie,czy byłó tak... Kto wie,czy było tak... Fragment piosenki Sławy Przybylskiej Gdzie są chłopcy z tamtych lat
Dorothea - awatar Dorothea
oceniła na 10 16 dni temu
Krąg życia Magdalena Kawka
Krąg życia
Magdalena Kawka
Znakomite zakończenie Lwowskiej Odyseji. Przeplatanie wydarzeń z roku 1951 i 2022 świetnie współgra i wyjaśnia wiele wątków, a zakończenie wzbudziło we mnie wiele różnych emocji. Gdyby powstał film lub serial na podstawie tej serii, byłby jednym z moich ulubionych.
Kamila - awatar Kamila
oceniła na 10 8 miesięcy temu
Dobra Pani Sylwia Winnik
Dobra Pani
Sylwia Winnik
https://czytamdlaprzyjemnosci.pl/2025/11/192-25-dobra-pani-sylwia-winnik/ Sylwia Winnik w książce „Dobra Pani” opisała historię kobiety, która wyprzedziła swoje czasy. Była bardzo zaradną oraz innowacyjną właścicielką dóbr, które pomnażała każdego roku. Uważnie słuchała z rad mądrych ludzi i wdrażała je do swoich inwestycji. Sfabularyzowana biografia Marianny Orańskiej wciąga od pierwszej strony. Burzliwe życie prywatne księżnej pokazuje, że nikt nie jest wolny od zdrad i pomówień, nawet księżniczka. Natomiast jej działania na niwie pomnażania majątku i traktowania podwładnych może być wzorem dla współczesnych ludzi. Szacunek dla innego człowieka i jego pracy jest bezcenny.
Andżelika - awatar Andżelika
oceniła na 8 4 miesiące temu
Romans w Paryżu Fiona Schneider
Romans w Paryżu
Fiona Schneider
Fiona Schneider zabiera nas do okupowanego Paryża, gdzie wojna nie tylko dzieli narody, ale i wystawia ludzkie serca na najtrudniejsze próby. Sylvie  odważna brytyjska agentka  zostaje wysłana z misją szpiegowską do serca nieprzyjacielskiego terytorium. Jej przykrywką jest praca w renomowanej francuskiej restauracji, odwiedzanej przez niemieckich oficerów. Wśród nich znajduje się Christoph  młody żołnierz Wehrmachtu, którego wojna postawiła po niewłaściwej stronie. Od pierwszych chwil między Sylvie a Christophem rodzi się uczucie  subtelne, niepokorne, pełne napięcia. Miłość ta rozwija się w cieniu tajemnic, niebezpieczeństwa i konieczności ukrywania prawdy. Czy można zaufać komuś, kto może okazać się największym zagrożeniem❓️ Czy można kochać szczerze, gdy wszystko wokół zmusza do kłamstwa❓️ Autorka z niezwykłą wrażliwością kreśli obraz miłości, która rodzi się mimo wszystko  wbrew historii, pochodzeniu i wojennej rzeczywistości. To opowieść o wyborach, odwadze i wewnętrznej sile, która pozwala marzyć nawet wtedy, gdy świat się rozpada. ,, Romans w Paryżu" to nie tylko historia miłosna  to również dramatyczna opowieść o cenie, jaką trzeba zapłacić za uczucia w czasach, gdy wszystko może być użyte przeciwko tobie. Klimat okupowanego Paryża, subtelna narracja i piękny język sprawiają, że książkę czyta się z zapartym tchem. To idealna lektura dla miłośników powieści historycznych, romansów z duszą i bohaterów, którzy nie boją się kochać  nawet jeśli świat zdaje się mówić im, że nie powinni.
zaczytana-milkaaa - awatar zaczytana-milkaaa
oceniła na 9 9 miesięcy temu
Czas ucieczki Sabina Waszut
Czas ucieczki
Sabina Waszut
Ciężko opisać wrażenia z lektury, i znaleźć słowa które oddałyby moje emocje i przemyślenia. Tom drugi zdecydowanie jest cięższy. Czytałam i wędrowałam z Ruth, czując jej strach, ból i niepewność. Poczucie brudu i głodu oblepiało w czasie lektury, i pozwoliło któryś już raz w moim życiu być wdzięczną za dach nad głową. Wojna odbiera wszystko. Godność, zdrowie, bliskich, życie... Na wojnie przewaga którejś ze stron jest niepewna, jak rozchuśtane ramiona wagi. Ofiara staje się katem, kat oprawcą jak napisała sama autorka. Po jednej i drugiej stronie są dobrzy i źli, ale to też nie jest takie oczywiste, bo propaganda i strach potrafią wiele zmienić. "Stracone pokolenia" jak i poprzednia część "Sekretny dom" uczą, że nie wszystko jest takie na jakie wygląda, a ludzkie uczucia, ich wartości i wrażliwość na zło, są wielką niewiadomą. Pewne jest jednak, że jeśli jesteś dobrym człowiekiem nie liczy się skąd jesteś, bo to Twoje czyny są ważniejsze.
Cleotka3007 - awatar Cleotka3007
ocenił na 7 1 rok temu
Córki czarnego munduru Sylwia Trojanowska
Córki czarnego munduru
Sylwia Trojanowska
Lata trzydzieste XX wieku. Niemieckie Pyrzyce. Ingrid mieszkała z babcią. Żyło im się dobrze choc nie za bogato. Ingrid szanowała ludzi. Nie rozumiała nazistowskiej polityki. Umiera babcia a ją ciężarną poślubia Wilhelm, który niezdolny do spłodzenia dzieci skorzystał z sytuacji. Chciał mieć syna. Tymczasem urodziły się dwie dziewczynki. Życie Ingrid zmieniło się w koszmar. Nadchodzi wojna. Ingrid była szczęśliwa tylko wtedy kiedy mąż wyjeżdżał. A pracował w obozie w Dachau. A później Ingrid z córkami musi uciekać. Pojawia się po raz wtóry kobieta o białych oczach.
ALEKSANDRA - awatar ALEKSANDRA
oceniła na 7 10 dni temu
Dziewczyna z Siódmej Alei Natasha Lester
Dziewczyna z Siódmej Alei
Natasha Lester
Ciekawa historia, bardzo ładnie napisana. Ale... mimo to jakoś zwyczajnie mnie nie oczarowała. Nie wiedziałam momentami, o czym tak naprawdę ta książka jest, o modzie, o wojnie, miłości, rodzinie, była trochę o wszystkim. I nie jest to w zasadzie komentarz krytyczny, ale miałam momentami problemy z pełnym zaangażowaniem się w fabułę. Jakoś nie mogłam się również w pełni wciągnąć w historię z przeszłości, przez co czasami musiałam wracać do poznanych już faktów, aby zrozumieć całokształt. Lekturę polecam, ale nie jest to książka, którą zapamiętam.
Izabella - awatar Izabella
oceniła na 6 1 rok temu

Cytaty z książki Córki Warszawy

Więcej
Maria Frances Córki Warszawy Zobacz więcej
Maria Frances Córki Warszawy Zobacz więcej
Maria Frances Córki Warszawy Zobacz więcej
Więcej