Już się nie boję! Wszystko, czego nie mówią nam o menopauzie

Okładka książki Już się nie boję! Wszystko, czego nie mówią nam o menopauzie autora Naomi Watts, 9788383678054
Okładka książki Już się nie boję! Wszystko, czego nie mówią nam o menopauzie
Naomi Watts Wydawnictwo: Znak Literanova zdrowie, medycyna
336 str. 5 godz. 36 min.
Kategoria:
zdrowie, medycyna
Format:
papier
Data wydania:
2025-05-07
Data 1. wyd. pol.:
2025-05-07
Liczba stron:
336
Czas czytania
5 godz. 36 min.
Język:
polski
ISBN:
9788383678054
Tłumacz:
Aleksandra Weksej
Średnia ocen

7,2 7,2 / 10

Oceń książkę
i
Dodaj do biblioteczki
Reklama

Kup Już się nie boję! Wszystko, czego nie mówią nam o menopauzie w ulubionej księgarnii

Porównywarka z najlepszymi ofertami księgarń
W naszej porównywarce znajdziesz książki, e-booki i audiobooki z najpopularniejszych księgarń internetowych. Niektórzy partnerzy przygotowują dla użytkowników naszego serwisu specjalne rabaty, dlatego warto kupować książki przez lubimyczytać.pl.
Oferty są prezentowane w trzech kategoriach: „Oferta dnia” (promocje partnerów),„Polecane księgarnie” (sprawdzeni partnerzy handlowi, z którymi współpracujemy na podstawie umów) oraz „Pozostałe”. W każdej kategorii kolejność prezentacji zależy od ceny produktu przekazanej przez księgarnie lub dostawcę porównywarki.
Lubimyczytać.pl nie prowadzi sprzedaży i nie uczestniczy w procesie zakupowym po przekierowaniu na stronę sklepu. Mimo że dokładamy starań, aby wszystkie linki i informacje były aktualne, nie mamy wpływu na ewentualne nieścisłości cenowe, błędne przekierowania lub zmiany w ofertach księgarni. Jeśli zauważysz nieprawidłowość, prosimy o zgłoszenie jej na adres: admin@lubimyczytac.pl. Dzięki Twojej informacji możemy jeszcze lepiej dbać o jakość działania naszej porównywarki.
Ładowanie Szukamy ofert...

Polecane przez redakcję

Opinia społeczności i

Już się nie boję! Wszystko, czego nie mówią nam o menopauzie



książek na półce przeczytane 55211 napisanych opinii 3155

Oceny książki Już się nie boję! Wszystko, czego nie mówią nam o menopauzie

Średnia ocen
7,2 / 10
69 ocen
Twoja ocena
0 / 10

OPINIE i DYSKUSJE o książce Już się nie boję! Wszystko, czego nie mówią nam o menopauzie

avatar
418
328

Na półkach: ,

W pigułce ujęta większość najważniejszych spraw związanych z menopauzą. I przede wszystkim wyraźny ton "to jest ważna sprawa" i nie należy jej lekceważyć i bagatelizować.
Napisana lekkim i przystępnym językiem. Polecam.

W pigułce ujęta większość najważniejszych spraw związanych z menopauzą. I przede wszystkim wyraźny ton "to jest ważna sprawa" i nie należy jej lekceważyć i bagatelizować.
Napisana lekkim i przystępnym językiem. Polecam.

Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to

avatar
431
274

Na półkach:

Dobra jako lekka, przyjemna lektura poruszająca temat menopauzy. Takie trochę "wprowadzenie do tematu" - nie jest to pozycja medyczna, raczej zestaw anegdot, opowieści o życiu w menopauzie i sposobach na radzenie sobie z nią.
Trafnie ujęte, że to naturalna część życia kobiety i nie powinno się przemilczać tematu menopauzy.

Dobra jako lekka, przyjemna lektura poruszająca temat menopauzy. Takie trochę "wprowadzenie do tematu" - nie jest to pozycja medyczna, raczej zestaw anegdot, opowieści o życiu w menopauzie i sposobach na radzenie sobie z nią.
Trafnie ujęte, że to naturalna część życia kobiety i nie powinno się przemilczać tematu menopauzy.

Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to

avatar
986
433

Na półkach:

Kilka pierwszych rozdziałów – na wagę złota. Mnóstwo ważnych informacji, krótko mówiąc: coś, co każda kobieta wiedzieć powinna (a często nie wie, ba, nawet nie przypuszcza!). Dalej już nieco słabiej. Trochę przemyśleń autorki, troszkę moralizatorstwa. Niepotrzebne moim zdaniem rady dotyczące ubioru i makijażu (z kilkoma stanowczo nie mogę się zgodzić!) czy odżywiania (to z kolei zbyt obszerny temat, który został mocno uproszczony; zalecałabym ostrożność). Różne tematy i zagadnienia zostały spłycone, ledwie muśnięte – można to poniekąd zrozumieć, wszak gdyby książka miała być kompendium wiedzy o menopauzie, musiałaby się chyba rozrosnąć dziesięciokrotnie, jednak te nadmierne uproszczenia bywały irytujące. Sporo niepotwierdzonych informacji ("Słyszałam, że...") – po co właściwie czytać o czymś, co autorka jedynie zasłyszała, a nie zostało naukowo potwierdzone?

Zaletą jest wielka życzliwość, z jaką autorka zwraca się do czytelniczek, trudno nie zauważyć jej humoru i otwartości, niezbędnej do opisania bardzo nieraz prywatnych historii (niektóre czytelniczki na pewno to docenią, dla mnie nie było konieczne czytać aż tyle o życiu autorki).

Dlaczego więc przyznaję tak wysoką ocenę pomimo wymienionych zastrzeżeń? Właśnie za tę wiedzę przekazaną w kilku pierwszych rozdziałach. Sporo mi wyjaśniła, mimo że o menopauzie czytam dużo i nie od dziś. Chyba najważniejsze, co wyniosłam: gdy masz jakiś problem zdrowotny, najpierw wyklucz menopauzę jako przyczynę (nawet jeśli wydaje się nie mieć z nią nic wspólnego),a dopiero potem diagnozuj się pod kątem innych przyczyn.

Kilka pierwszych rozdziałów – na wagę złota. Mnóstwo ważnych informacji, krótko mówiąc: coś, co każda kobieta wiedzieć powinna (a często nie wie, ba, nawet nie przypuszcza!). Dalej już nieco słabiej. Trochę przemyśleń autorki, troszkę moralizatorstwa. Niepotrzebne moim zdaniem rady dotyczące ubioru i makijażu (z kilkoma stanowczo nie mogę się zgodzić!) czy odżywiania (to z...

więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo to

Poznaj innych czytelników

164 użytkowników ma tytuł Już się nie boję! Wszystko, czego nie mówią nam o menopauzie na półkach głównych
  • 82
  • 78
  • 4
25 użytkowników ma tytuł Już się nie boję! Wszystko, czego nie mówią nam o menopauzie na półkach dodatkowych
  • 10
  • 7
  • 3
  • 2
  • 1
  • 1
  • 1

Czytelnicy tej książki przeczytali również

Jedyna córka Guadalupe Nettel
Jedyna córka
Guadalupe Nettel
https://klubczulejczytelniczki.pl/jedyna-corka-guadalupe-nettel/ "Próbując być szczęśliwi, ludzie skaczą w dół ku własnemu cierpieniu." --- Meksyk. Laura, Alina i Doris - trzy różne kobiety, które łączy jedno: rozterki dotyczące macierzyństwa. I... To chyba tyle, co chciałabym Wam powiedzieć na temat fabuły tej książki, mając nadzieję, że przekonam Was do sięgnięcia po nią tylko na bazie moich emocji. --- A emocje miałam ogromne. "Jedyna córka" (10/10) to książka, która trafiła w takie zakamarki mojego serca, o których chyba zapomniałam, że istnieją. Nie ma wielu stron, ale ma ogrom treści. Dla mnie to historia o miłości. Do dziecka, do przyjaciółki, do siebie. Ale to właśnie wątek dziecka tak mną wstrząsnął. Nie powiem, dlaczego, bo to byłby ogromny spojler, ale uwierzcie mi - to wątek, który porusza. Mnie poruszył z bardzo osobistych względów: widziałam w nim część (nie dosłownie) swojego życia, zobaczyłam, jakie emocje mogły towarzyszyć moim rodzicom. Ostatnie 1/3 książki przepłakałam tak, że nie mogłam długo dojść do siebie. A dla mnie to najlepszy wyznacznik, czy książka jest moja, czy nie. Czy będzie Wasza? Nie wiem. Bardzo bym chciała. Bo oprócz tych emocji, mamy tu wyraziste postaci (bardzo podoba mi się narracja Laury, z którą dość mocno utożsamiałam się pod niektórymi względami),opowieść o depresji, o meksykańskim społeczeństwie. Nie twierdzę, że to idealna książka. Nie do końca wiem, po co był końcowy wątek między głównymi bohaterkami, ale wiecie co? Książka nie musi być idealna, żeby trafiła prosto w serce ❤️ "Jedyną córkę" poznałam dzięki @klubczulejczytelniczki , za co będę klubowi i @aleksmakulska wdzięczna do końca życia 🥹❤️ A Was zachęcam do przeczytania. Może akurat to będzie TA książka ❤️ https://klubczulejczytelniczki.pl/
OstatniaKropka - awatar OstatniaKropka
oceniła na101 miesiąc temu
Czas zatrzymany Maja Lunde
Czas zatrzymany
Maja Lunde
Maja Lunde, autorka tetralogii klimatycznej, która bardzo mi się podobała, pozostaje w problematyce ekologicznej i konfrontuje czytelników z odwiecznym marzeniem ludzkości- zatrzymaniem upływającego czasu. Bo czyż nie wzdychamy czasami: Ależ ten czas leci? Czyż nie robimy wszystkiego, co się da, aby go oszukać? Konsekwencją tykających zegarów i zmieniających się kartek kalendarza jest przecież starzenie się i w efekcie śmierć, a tej się boimy. „Czas zatrzymany”to opowieść o świecie, w którym nagle przestał płynąć czas człowieka. W naturze wszystkie procesy przebiegają normalnie, ale ludzie przestali się rodzić i umierać. Choroby nie postępują, dzieci w łonach matek nie rozwijają się, nie rosną nawet włosy i paznokcie. Nie trzeba jeść, pić, ani spać, bo ludzkie organizmy nie potrzebują energii. Po początkowej euforii (szczególnie wśród tych, którzy czuli śmierć na karku),świat pogrąża się w chaosie. Giełdy pikują, zakłady pogrzebowe świecą pustkami, a w szpitalach obserwuje się trwanie tych, którzy powinni być martwi. Na tym tle Lunde przedstawia kilkoro bohaterów, mierzących się z zastojem świata: terminalnie chorą fotografkę Jenny, pasjonata ogrodnictwa Ottona, uzależnioną od sportów ekstremalnych Ellen, Jacoba i Lisę oczekujących narodzin pierwszego dziecka i innych. Okazuje się, że zatrzymany czas dla każdego z nich jest koszmarem, a marzenie o powrocie do czasów, gdy ludzie umierali jest bardzo silne. Do tego stopnia, że lansuje się modę na siwiznę, a młodzi chłopcy marzą o stosunkach ze staruszkami. Autorka formułuje tu tezę, że anomalie czasu są karą dla ludzi za brak szacunku dla świata natury, za ludzką pychę, która każe nam konsumować, nie oglądając się na szkody, jakie czynimy na ziemi. Natura wyrzuca więc człowieka poza nawias, odbiera mu linearnie biegnący czas. Surowa to kara, choć na pierwszy rzut oka może wydawać się inaczej. Ludzkość zawieszona w czasie miota się między udręką a nadzieją, a śmierć, choć do tej pory przerażająca, okazuje się być nieosiągalnym marzeniem. Podobała mi się ta powieść ze względu na jej nietuzinkowość i świeżość. Fabuła prowokuje do rozmyślań o charakterze filozoficznym, a historie bohaterów zaskakują.
Anna-Maria - awatar Anna-Maria
oceniła na814 dni temu
Którędy do wyjścia? Katarzyna Boni
Którędy do wyjścia?
Katarzyna Boni
Czy zdajemy sobię sprawę z tego,że kiedy pijemy wodę ,pijemy kosmos? A lodowce odkrywane są całunami ? Czy wyobrażamy sobie świat po zmianach klimatycznych za kilkanaście,kilkadziesiąt lat ? Książka " Którędy do wyjścia ?" jest wyrazem wrażliwości, uważności na sprawy klimatu,przyrody. Także dziesięcioletnią pracą naukową, (emocjonalną) nad kwestią zmian klimatu i kryzysami. Autorka przybliża nam kwestię żałoby po odchodzącym powoli świecie ( każdego dnia giną bezpowrotnie kolejne gatunki roślin,zwierząt ) i przekonuje,że " ...doświadczamy straty tylko w takim stopniu, w jakim doświadczaliśmy połączenia z tym , co utracone ". Pani Katarzyna Boni pokazuje jak naprawdę wygląda kryzys ,którego wszyscy doświadczamy i którego jesteśmy sprawcami. Książka porusza problem poczucia winy ,rozdźwięku między poczuciem straty a pędem codziennego życia. Znajdziemy tutaj informacje o zagrożonych gatunkach ,o wyprawie do krainy lodowców, o historii rozwoju technologii, o historii Smeerenburga, o sposobach naukowców na odtworzenie wymarłych gatunków zwierząt ,o Banku Nasion,o Bibliotece Końca Świata,gdzie za pięćset euro można oddać do depozytu własne wspomnienia ..o badaniach geologicznych ( plastikowe gwoździe !),o próbach stworzenia samodzielnego ekosystemu na ziemi etc. Żałoba osobista po dziadkach splata się z żałobą po świecie przyrody. A nieprzewidywalność życia ( zmienione plany osobiste ,pandemia ) wymagają od człowieka odwagi ,żeby każdą żałobę przeżywać i doświadczać życia we wszystkich jego aspektach. " Przestań jęczeć,zacznij tańczyć". I co zostaje ? Tam gdzie jest strach przed utratą, skrywa się przecież miłość do tego świata . ....pieczenie bułeczek z Maciupkiem ,obserwowanie ślimaków ,opiekowanie się roślinami ,dotyk futra psa ,kota,zapach ziemi po deszczu, sadzenie roślin..,świadome życie. Dobre to było .
Vera - awatar Vera
oceniła na813 dni temu
Irlandzka dziewczyna Edna O'Brien
Irlandzka dziewczyna
Edna O'Brien
Zapraszam Was do literackiej podróży przez życie, które meandruje od głębokiej, dusznej prowincji w ultrakatolickiej rodzinie, aż po blichtr i światła wielkich metropolii. Autobiografia Edny O’Brien to rzadki przypadek wspomnień, w których oszałamiający sukces nie wiąże się z zadęciem. Autorka z tą samą wrażliwością opisuje traumatyczne dzieciństwo ,kiedy to matka oddała ją do klasztoru, rygor klasztornego internatu, co kulisy wielkiego świata kultury i polityki. O’Brien z lekkością porusza się w świecie high life'u, traktując wielkie umysły epoki jak partnerów do rozmowy, a nie trofea. Hollywood szybko upomniało się o jej talent, co zaowocowało współpracą z takimi postaciami jak Miloš Forman czy Norman Mailer. Jej życie wypełniały spotkania z ikonami: od Maggie Smith i Brendy Blethyn, po Stephena Rea i Neila Jordana. Niezapomniana pozostaje anegdota o wizycie u Clintonów, gdy jako jedyny gość podjechała pod Biały Dom zwykłą taksówką – ten gest idealnie oddaje jej brak pozy i dystans do protokołów władzy. W prozie O’Brien nazwiska takie jak Paul McCartney, Jane Fonda czy Samuel Beckett pojawiają się naturalnie, bez „pudelkowego” szukania sensacji. Ciekawostka o Jackie Onassis zachwyconej Herbertem staje się tu pomostem łączącym różne światy kultury. Autorka mistrzowsko decyduje, co pokazać światu, a co osłonić przed naszym wzrokiem, zachowując mądrość kobiety, dla której miłość była – za Cwietajewą – „zarówno wehikułem, jak i czyśćcem”. Mimo światowej sławy i nominacji do Nobla, Edna pozostaje wierna swoim korzeniom. Choć uciekała od bigoterii rodzinnego domu, to właśnie irlandzkie niebo, torfowiska i ruiny Drewsboro stanowią jej fundament. Odwaga: Jako feministka, której flagą było słowo, nie ugięła się przed cenzurą i wyklęciem z ambon. Szczerość: Bez maski przyznaje się do niemocy wobec przemocy i bólu rozpadu rodziny. Paradoks: Życie wypełnione anegdotami i towarzyskim rozpasaniem skrywa w środku kobietę otuloną samotnością „niczym wygłuszającą watą”. „Irlandzka dziewczyna” przywraca nam pisarkę niepospolitą – bezbronną, a jednocześnie silną; kontrowersyjną, a przy tym niezwykle kunsztowną w każdym zdaniu. To lektura o kobiecie, która wywalczyła wolność nie tylko dla siebie, ale i dla pokoleń następczyń, udowadniając, że jedyną rzeczą, której nie można zdradzić, jest własna narracja.
Muminka - awatar Muminka
oceniła na73 miesiące temu

Cytaty z książki Już się nie boję! Wszystko, czego nie mówią nam o menopauzie

Więcej
Naomi Watts Już się nie boję! Wszystko, czego nie mówią nam o menopauzie Zobacz więcej
Naomi Watts Już się nie boję! Wszystko, czego nie mówią nam o menopauzie Zobacz więcej
Naomi Watts Już się nie boję! Wszystko, czego nie mówią nam o menopauzie Zobacz więcej
Więcej