Zazdrość

Zazdrość to smutek w obliczu dobra innych ludzi, który rodzi obmowy, obsesję na punkcie rywalizacji, niepohamowane poszukiwanie prestiżu za wszelką cenę. Zazdrosna osoba mierzy wszystko wedle skali egoizmu, dlatego jest smutna, żyje zgorzkniała i staje się niezdolna do odkrycia niezliczonych bogactw życia, świata i innych osób.

Zazdrosny człowiek jest nieszczęśliwy. Jeśli pozwolimy, aby ta wada nas pochłonęła, serce straci zdolność do radości. Osoba zazdrosna żyje zgorzkniała. Jej serce jest jak czarna dziura – pochłania i unieważnia wszystkie radości, które pukają do drzwi, wszystkie możliwe promienie szczęścia, które zapraszają do uśmiechu. Gdybyśmy mogli wykorzenić z naszej duszy zazdrość, bylibyśmy dużo szczęśliwsi, nasze oczy otworzyłyby się i odkrylibyśmy niezliczone bogactwa życia, których teraz zazdrość nie pozwala nam dostrzec i którymi nie pozwala nam się cieszyć.

Ta książka jest przede wszystkim zaproszeniem do radości. Została napisana z zamiarem niesienia pomocy przynajmniej niektórym, by uwolnić ich duszę od tej fatalnej wady, która jest jak płot z drutu kolczastego, który wiąże duszę, lub jak rak, który pożera serce. Ukazuje prawdziwe oblicze zazdrości, korzenie, z których wyrasta, i zło, które powoduje. Uświadamia, że jeśli będziemy prości, pokorni i wielkoduszni, i pozwolimy prowadzić się Bogu, to w tych samych sytuacjach, w których znajdujemy powody do zazdrości, będziemy mogli znaleźć powody do wdzięczności. Tam, gdzie czujemy się pogardzani, będziemy mogli odkryć wartość; zamiast porównywać się z innymi, nauczymy się konfrontować siebie z naszym osobistym ideałem – i w ten sposób, zaprzestawszy pełnej niepokoju gonitwy za złudnym szczęściem, będziemy mogli znaleźć prawdziwe szczęście i dzielić się nim z innymi.