The Cursed

Życia akademickiego nadal mamy mało, a wręcz w tym przypadku wcale. Jedynie tyle, że bohaterowie żyją w budynku akademii, ale na tym koniec. Willow już nie może uczęszczać na zajęcia jako jedna ze Zgromadzenia. A przy tym za tym, że to akademia, czujemy tylko po studentach na korytarzach.
Mamy tutaj nadal sporo magii. Ten system magiczny podoba mi się nadal, ale oprócz niego siła bohaterki mocno się rozrasta, przez wydarzenia z początku książki.
Relacja dwójki bohaterów jest mega toxic, ale wiecie, jak ma być między czarownicą, a samym diabłem?😏
Jest różnie, ale jest intensywnie, tyle Wam powiem.
Intensywność jest też w knowaniach. Jakie decyzje zapadną, jak potoczą się losy bohaterów? Tego byłam cały czas ciekawa, nie wiedziałam co mnie czeka do samego końca.
Bałam się najgorszego wiele razy, ah, tak dopingowałam, żeby w końcu się to wszystko jakoś neutralnie rozwiązało, a tu co rusz nowe rzeczy wychodziły. Parę razy już gubiłam się w tym wszystkim, ale to akurat pamiętam z części pierwszej, że jest tutaj lekki chaos.
Zakończenie mocne- zdrady, walki, płacz, krwawa jatka. Tak było!
Teraz tylko odliczam, aż pojawi się tom trzeci 😍

Życia akademickiego nadal mamy mało, a wręcz w tym przypadku wcale. Jedynie tyle, że bohaterowie żyją w budynku akademii, ale na tym koniec. Willow już nie może uczęszczać na zajęcia jako jedna ze Zgromadzenia. A przy tym za tym, że to akademia, czujemy tylko po studentach na korytarzach.
Mamy tutaj nadal sporo magii. Ten system magiczny podoba mi się nadal, ale oprócz...

Drugi tom symbolicznie oddziela dwa oblicza Graya. I podczas gdy ponownie dostajemy pewną siebie, arogancką i manipulującą postać diabła, to zaskakuje przebijające się przez niego uczucie do Willow. W końcu kto by się spodziewał, że diabeł może coś czuć? Z kolei ona jest jeszcze bardziej rozdarta niż w pierwszej części historii. Kiedy finalnie dopuszcza do siebie w końcu uczucia i stawiając wszystko na jedną kartę próbuje dokonać morderstwa, okazuje się, że znowu została oszukana, tym razem przez tych, których próbowała chronić przed tym, kogo pokochała. Muszę przyznać, że w pewnym momencie mocno zastanawiałam się kto jest dobry, a kto jest zły. I czy jednocześnie można być i takim, i takim. I w końcu czy diabeł, który kocha nadal może być uważany za najgorszego z tych złych?

Drugi tom symbolicznie oddziela dwa oblicza Graya. I podczas gdy ponownie dostajemy pewną siebie, arogancką i manipulującą postać diabła, to zaskakuje przebijające się przez niego uczucie do Willow. W końcu kto by się spodziewał, że diabeł może coś czuć? Z kolei ona jest jeszcze bardziej rozdarta niż w pierwszej części historii. Kiedy finalnie dopuszcza do siebie w końcu...

Zawiodłam się na drugiej części. Po zakończeniu, jakie zafundowała nam autorka w pierwszym tomie, spodziewałam się naprawdę ciekawej fabuły. Skończyło się na słownych przepychankach Willow i Graya, a fabuła została przykryta mnóstwem scen erotycznych średniej jakości. Czy pomysł na świat i fabułę jest dobry? Oczywiście, że jest. Czy książkę szybko się czytało? Tak. Czy polecam tę lekturę? Jeżeli szukacie erotyka osadzonego w świecie fantasy, to tak. Jeżeli liczycie na coś głębszego, to raczej ominęłabym tę pozycję.

Zawiodłam się na drugiej części. Po zakończeniu, jakie zafundowała nam autorka w pierwszym tomie, spodziewałam się naprawdę ciekawej fabuły. Skończyło się na słownych przepychankach Willow i Graya, a fabuła została przykryta mnóstwem scen erotycznych średniej jakości. Czy pomysł na świat i fabułę jest dobry? Oczywiście, że jest. Czy książkę szybko się czytało? Tak. Czy...

Lepsza od 1 tomu. Tutaj przynajmniej coś sie dzieje a fabuła nie opiera sie na samym seksualnym napięciu miedzy Will i Graysonie. Chodź muszę przyznać, że Will jest mega irytujacą i niezdecydowaną czarownicą.

Końcówka bardzo fajna i w sumie to zacheca do sięgnięcia po 3 tom.

Lepsza od 1 tomu. Tutaj przynajmniej coś sie dzieje a fabuła nie opiera sie na samym seksualnym napięciu miedzy Will i Graysonie. Chodź muszę przyznać, że Will jest mega irytujacą i niezdecydowaną czarownicą.

Końcówka bardzo fajna i w sumie to zacheca do sięgnięcia po 3 tom.

“Oboje wie­dzie­li­śmy, że Wil­low po­trze­bu­je kary, że­by­śmy mogli za­cząć wszyst­ko od nowa. Pra­gnę­ła jej tak samo mocno jak ja”.

[ reklama ] @wydawnictwopapieroweserca

"Przeklęci" Harper L. Woods to powieść, która zaczyna się dość chaotycznie. Serio, pierwsze pięćdziesiąt stron było dla mnie trudne do przebrnięcia – dużo się dzieje i ciężko złapać rytm. Ale gdy już się to uda, historia naprawdę wciąga. Nagle wszystko wskakuje na swoje miejsce, a ja nawet nie zauważyłam, kiedy przepadłam.

Willow to postać, która przeszła sporo zmian. W pierwszym tomie wydawała się trochę naiwna, ale tutaj widać, że dorosła. Zaakceptowała swoje zdolności nekromancji i przestała przed nimi uciekać. To było fajne do obserwowania, jak się odnajduje i pokazuje, na co ją stać.

Gray na początku mnie irytował. Wydawał się nadal zbyt skomplikowany, ale z czasem okazał się całkiem spoko. Jest jednym z tych bohaterów, którzy zrobią wszystko dla swojej ukochanej, co zawsze dodaje historii trochę więcej emocji. W pewnym momencie złapałam się na tym, że go naprawdę lubię, choć wcześniej byłam do niego sceptycznie nastawiona po zakończeniu pierwszego tomu.

Jako kontynuacja, dobrze zamyka większość wątków. Nie pozostawia wielkich znaków zapytania, choć jest jedna rzecz, którą chętnie bym zobaczyła rozwiniętą. Nawet jeśli nie będzie mi dane dowiedzieć się więcej, to historia i tak daje ogromną satysfakcję.

Sceny erotyczne w "Przeklętych" są dokładnie takie, jakie lubię – mocne, wyraziste i bez zbędnych ozdobników. Nie ma ich wiele, ale każda z nich robi ogromne wrażenie. To nie są delikatne opisy, ale momenty, które pochłaniają i zostają w głowie. Jest ostro, zmysłowo i ze smakiem, bez przesłodzenia, czyli tak jak powinno być między Willow a Grayem, bo ich relacja nie jest w ani jednym stopniu urocza.

"Przeklęci" to książka, która może mieć trudny początek, ale szybko się rozkręca i nie pozwala się oderwać. Willow i Gray przechodzą ciekawe przemiany, a historia trzyma w napięciu aż do samego końca.

“Oboje wie­dzie­li­śmy, że Wil­low po­trze­bu­je kary, że­by­śmy mogli za­cząć wszyst­ko od nowa. Pra­gnę­ła jej tak samo mocno jak ja”.

[ reklama ] @wydawnictwopapieroweserca

"Przeklęci" Harper L. Woods to powieść, która zaczyna się dość chaotycznie. Serio, pierwsze pięćdziesiąt stron było dla mnie trudne do przebrnięcia – dużo się dzieje i ciężko złapać rytm. Ale gdy...

Zapowiada się na 3 część końcówka nabiera tempa

Zapowiada się na 3 część końcówka nabiera tempa

[Współpraca reklamowa]
Właśnie skończyłam czytać „Przeklętych”, drugą część dylogii Sabat Kości, i muszę przyznać, że jestem zachwycona. W tej części śledzimy dalsze losy Willow Madizzy i Greya, a teraz już Willow i Lucyfera Gwiazdy Zarannej. Po wydarzeniach z końca Sabatu, Willow żywi nienawiść do Thorne’a za wszystko, co jej uczynił. Młoda czarownica nie wie, co ze sobą zrobić, ale jedno jest pewne – chce za wszelką cenę skrzywdzić mężczyznę. Na początku myśli o ucieczce, jednak po nieudanej próbie wyrwania się od Greya, pojawia się w jej głowie pomysł, by wysłać go z powrotem do piekła. Z rozmów z przyjaciółmi i rosnącą w niej nienawiścią staje się zdeterminowana, by to osiągnąć. W międzyczasie Lucyfer pokazuje swoją lepszą stronę. Okazuje się, że nie jest tak zły, jak mogłoby się wydawać – dba o Willow, troszczy się o nią i przede wszystkim pokazuje, że naprawdę ją kocha. Chroni ją przed całym złem tego świata, mimo że czarownica nie wierzy w jego szczere intencje i uważa, że znowu chce ją wykorzystać. Z czasem Willow dostrzega te drobne gesty troski, ale wciąż czuje, że musi zniszczyć męża. Nie rezygnuje z planu, by ratować zgromadzenie i przymierze, które sama teraz buduje. Jej najbliżsi wymyślają inne zakończenie i chcą się pozbyć Greya raz na zawsze, zabijając go. Willow jest załamana, bo choć wie, że zabicie mężczyzny to decyzja nieodwracalna, nie chce go wyrzucić ze swojego życia. Mimo wszystko nadal go kocha i zdaje sobie z tego sprawę. Jak to Willow, postanawia się poświęcić i czuje, że to jej obowiązek. Ostatecznie decyduje się na ten krok. Lucyfer jednak nie ginie, a kolejny raz udowadnia, jak bardzo ją kocha. Wyciąga do niej rękę, wybacza i tłumaczy, kto tak naprawdę nią manipuluje. Zostaje przy niej, dbając o nią tak, jak robił to wcześniej. Od tamtego momentu są ze sobą razem na wieczność i nikt, ani nic nie jest w stanie ich rozdzielić. Książka wywołała we mnie wiele emocji, głównie negatywnych wobec głównej bohaterki, która przez niemal całą powieść starała się kreować na męczennicę. Jednak nie miała ku temu powodów, ponieważ nie była niczemu winna, a jej traktowanie przez zgromadzenie i przymierze było zdecydowanie niezasłużone. Zamiast poczucia winy, zasługiwała jedynie na szczęście. Mimo to uwielbiam tę silną i ukochaną wiedźmę. Ich relacja w tej części jest dużo trudniejsza niż w Sabacie, szczególnie z uwagi na to, przez co przeszła młoda czarownica – i wcale się jej nie dziwię. Cieszę się, że tak się stało, ponieważ dzięki temu Willow może stać się jeszcze silniejszą postacią. Historia pokazuje, że jesteśmy w stanie wybaczać wiele rzeczy, a prawdziwa miłość jest ponad śmierć. Na końcu opowieści płakałam jak bóbr, ponieważ moi ukochani bohaterowie, z którymi mocno się zżyłam, w końcu otrzymali swoje szczęśliwe zakończenie. Zdecydowanie polecam tę książkę każdemu, kto uwielbia motyw „enemies to lovers” oraz postacie skrzywdzone przez życie. Ta dylogia na długo pozostanie w mojej pamięci i z pewnością należy do najlepszych, jakie przeczytałam w tym roku.

[Współpraca reklamowa]
Właśnie skończyłam czytać „Przeklętych”, drugą część dylogii Sabat Kości, i muszę przyznać, że jestem zachwycona. W tej części śledzimy dalsze losy Willow Madizzy i Greya, a teraz już Willow i Lucyfera Gwiazdy Zarannej. Po wydarzeniach z końca Sabatu, Willow żywi nienawiść do Thorne’a za wszystko, co jej uczynił. Młoda czarownica nie wie, co ze sobą...

Współpraca reklamowa [ wydawnictwo papierowe serca]
Drugi oraz finałowy tom dylogii ,,Sabat” poznajemy w niej dalsze losy Willow.
Cudownie było wrócić do świata stworzonego przez autorkę i bardzo ubolewam nad tym że to już koniec. Klimat książki, opisy oraz relacja głównych bohaterów bardzo mi się podobała.
Willow oraz Lucyfer zmieniają się na plus, pokazują swoje mocne oraz słabe strony.
Książka jest bardzo dynamiczna przez co czyta się ją na jednym wdechu.
Pierwszy raz spotkałam się z przedstawieniem Boga jako złej postaci i przyznam szczerze że to było naprawdę dobre.
,,Przeklęci” zalicza się do grupy książek w których drugi tom jest lepszy od pierwszego.
Polecam wszystkim fanom romantasy.

Współpraca reklamowa [ wydawnictwo papierowe serca]
Drugi oraz finałowy tom dylogii ,,Sabat” poznajemy w niej dalsze losy Willow.
Cudownie było wrócić do świata stworzonego przez autorkę i bardzo ubolewam nad tym że to już koniec. Klimat książki, opisy oraz relacja głównych bohaterów bardzo mi się podobała.
Willow oraz Lucyfer zmieniają się na plus, pokazują swoje mocne...

Biorąc pod uwagę ostrzeżenie na początku książki o może trochę kontrowersyjnej treści niestety byłam rozczarowana słodkim romansem jaki miał tu miejsce.
Sama historia była ok. Nie mogę powiedzieć, że była zła, tak jak i zdecydowanie nie była dobra. Niektóre sceny były bardziej intrygujące jak sytuacja z pieczęcią czy sam epilog. Jednak inne były totalnie irracjonalne i zupełnie nie pasujące do Bohaterów.
Autorka bardzo chciała stworzyć moralnie wątpliwego Bohatera by na sam koniec uczynić go nikim więcej jak ciepłą kluchą. Trochę szkoda...

Biorąc pod uwagę ostrzeżenie na początku książki o może trochę kontrowersyjnej treści niestety byłam rozczarowana słodkim romansem jaki miał tu miejsce.
Sama historia była ok. Nie mogę powiedzieć, że była zła, tak jak i zdecydowanie nie była dobra. Niektóre sceny były bardziej intrygujące jak sytuacja z pieczęcią czy sam epilog. Jednak inne były totalnie irracjonalne i...

„Przeklęci” to drugi i finałowy tom dylogii „Sabat Kości”, który skupia się na dalszych losach Willow. Po emocjonującym zakończeniu pierwszego tomu, byłam ciekawa jak potoczą się losy bohaterów w drugim tomie. Tutaj już na starcie dostajemy plot twistem, który sprawił, że przez chwilę miałam takie: czekaj, co?! Także książka zaczyna się z grubej rury. Dzięki temu w czytanie wkręciłam się od razu i byłam naprawdę zaaferowana tym, co się działo. Autorka ma przyjemny styl, z którym polubiłam się już w pierwszym tomie. Fabuła skupia się na wydarzeniach kończących pierwszy tom i dalszych losach Willow. Dziewczyna wreszcie poznaje prawdę – od samego początku była marionetką w rękach Alarica Thorne’a. Zorientowała się jednak zbyt późno, by powstrzymać nadchodzącą tragedię. Alaric wypuścił z czeluści piekieł najniebezpieczniejsze demony stanowiące zagrożenie dla całego świata. Sam stał się wcieleniem Lucyfera, wykorzystując Willow do realizacji swojego krwawego rytuału. Zdradzona i upokorzona Willow musi poradzić sobie z gniewem innych czarownic wywołanym rolą, jaką odegrała w doprowadzeniu do upadku Zgromadzenia. Dziewczyna zamierza chronić najbliższych przed Alarikiem bez względu na cenę. Pragnie zemsty, ale pożądanie pomiędzy tym dwojgiem jest równie intensywne, co nienawiść. Willow obwinia się za swoją naiwność, ale Lucyfer jest czarującym przeciwnikiem. Relacja tej dwójki to przyciąganie pomieszane z nienawiścią. Jest pełna wybojów i niezdecydowania. Ta dwójka się przyciąga i odpycha. Podobnie jak w przypadku pierwszego tomu, tutaj również miałam wrażenie, że relacja głównych bohaterów, przyćmiewa fabułę. Willow ma mocny powód by nienawidzić Alarika jednak w rzeczywistości – finalnie wychodzi trochę inaczej. Ewidentnie serce walczy z rozumiem pomiędzy tym czego chce, a tym czego powinno. Dziewczyna po tych wszystkich wydarzeniach przechodzi zmianę. Ma nową moc i musi przyzwyczaić się do tego, kim teraz jest. Sama postać Lucyfera jest intrygująca i niezaprzeczalnie czarująca. Nie powiem, w tym tomie bardziej zyskał w moich oczach. Czytanie rozdziałów z jego perspektywy było naprawdę ciekawe i interesujące. Uwielbiam klimat jaki posiada ta historia, bo jest on mroczny i przyprawiający o ciarki. Było tajemniczo, niebezpiecznie i magicznie. Cały świat jaki wykreowała autorka, pomimo swoich wad, jest nieszablonowy i interesujący. Książka nie jest idealna, jednak czytanie jej mnie pochłonęło i sprawiło przyjemność.

„Przeklęci” to drugi i finałowy tom dylogii „Sabat Kości”, który skupia się na dalszych losach Willow. Po emocjonującym zakończeniu pierwszego tomu, byłam ciekawa jak potoczą się losy bohaterów w drugim tomie. Tutaj już na starcie dostajemy plot twistem, który sprawił, że przez chwilę miałam takie: czekaj, co?! Także książka zaczyna się z grubej rury. Dzięki temu w czytanie...