Sztuka wojny

Podoba mi się książka, choć są literówki lub dziwne zdania, które mogły być lepiej przetłumaczone.

Podoba mi się książka, choć są literówki lub dziwne zdania, które mogły być lepiej przetłumaczone.

Trochę chaotycznie napisane, ale kilka forteli jest opisanych bardzo dobrze.

Trochę chaotycznie napisane, ale kilka forteli jest opisanych bardzo dobrze.

Kiepskie tłumaczenie i trochę chaotyczna kompozycja. Polecam zdobyć pozycje w przekładzie Jarka Zawadzkiego, jest o wiele lepsza.

Kiepskie tłumaczenie i trochę chaotyczna kompozycja. Polecam zdobyć pozycje w przekładzie Jarka Zawadzkiego, jest o wiele lepsza.

"Sun Tzu powiedział" tak zaczyna się każdy z rozdziałów, które czyta się bardzo przyjemnie, mimo upływu już ponad 1500 lat.

Informacje na temat taktyk wojennych, rodzaju terenu czy cech pozytywnych i negatywnych u dowódcy może i nie są dzisiaj zbyt odkrywcze, to nie można nie oddać szacunku inteligencji i autorytetowi Sun Tzu, który znał tą teorię już w starożytności.

Temat szpiegostwa, traktowania ludności podbitej oraz podbitego wojska w znacznym stopniu opisuje to, co wymagamy od współczesnych armii, a co niestety nie jest regułą. Mordowanie wrogich wojsk i cywilów, niszczenie podbitych miast i spalanie przyrody zostało uznane za działanie nie zgodne z poszanowaniem drugiej strony konfliktu.

Autor przedstawił wiele koncepcji, które może i są znane ludziom XXI wieku, jednak niejednokrotnie się o nich zapomina. Sądzę, że warto zapoznać się ze "Sztuką wojny", gdyż jest to prosta, krótka i naprawdę błyskotliwa książka, która pomoże uporządkować wiele informacji i przypomni, że wojna nie oznacza bezwzględnego mordu i spustoszenia.

"Sun Tzu powiedział" tak zaczyna się każdy z rozdziałów, które czyta się bardzo przyjemnie, mimo upływu już ponad 1500 lat.

Informacje na temat taktyk wojennych, rodzaju terenu czy cech pozytywnych i negatywnych u dowódcy może i nie są dzisiaj zbyt odkrywcze, to nie można nie oddać szacunku inteligencji i autorytetowi Sun Tzu, który znał tą teorię już w starożytności....

Oceniając dzieło będąc świadomym kiedy powstało uważam, że jest warte poznania. Wskazówki/aspekty obecnie wydają się błahe i oklepane, ale z perspektywy okresu który upłynął są dowodem, że są niezmienne

Oceniając dzieło będąc świadomym kiedy powstało uważam, że jest warte poznania. Wskazówki/aspekty obecnie wydają się błahe i oklepane, ale z perspektywy okresu który upłynął są dowodem, że są niezmienne

„Sztuka wojny” jest napisana w prosty sposób, ale pełna jest głębszych przemyśleń. Choć na pierwszy rzut oka może wydawać się zbyt abstrakcyjna i ogólnikowa, daje sporo do myślenia. Np. stwierdzenie, że „najlepsza walka to ta, której uda się uniknąć”, brzmi jak banał, ale w kontekście książki to prawdziwa mądrość – czasami lepiej unikać konfrontacji, niż pchać się w coś, z czego potem trudno wyjść bez szwanku.

Co mnie zaskoczyło, to fakt, że książka nie jest tylko o „wielkich wojnach” i potyczkach na froncie. Sun Tzu dużo mówi o psychologii, o tym, jak ważna jest percepcja i zmysł przewidywania, czyli po prostu o tym, jak bardzo warto zastanawiać się, co może się stać w przyszłości, zanim podejmie się jakiekolwiek kroki.

„Sztuka wojny” jest napisana w prosty sposób, ale pełna jest głębszych przemyśleń. Choć na pierwszy rzut oka może wydawać się zbyt abstrakcyjna i ogólnikowa, daje sporo do myślenia. Np. stwierdzenie, że „najlepsza walka to ta, której uda się uniknąć”, brzmi jak banał, ale w kontekście książki to prawdziwa mądrość – czasami lepiej unikać konfrontacji, niż pchać się w coś, z...

Strzępki z kilku dzieł pochodzących z dawnych epok, dodatkowo wiele zdekompletowanych przez historię. Książka w większości składa się komentarza, który w moim odczuciu był trochę „laniem wody”, choć ostatni rozdział uważam za bardzo ciekawy. Widać jak wojna zmienia się na przestrzeni dziejów, z jednej strony „must-have” z drugiej jednak nie dowiecie się czegoś niesamowitego o najbrutalniejszej sztuce człowieka jaką jest wojna…

Strzępki z kilku dzieł pochodzących z dawnych epok, dodatkowo wiele zdekompletowanych przez historię. Książka w większości składa się komentarza, który w moim odczuciu był trochę „laniem wody”, choć ostatni rozdział uważam za bardzo ciekawy. Widać jak wojna zmienia się na przestrzeni dziejów, z jednej strony „must-have” z drugiej jednak nie dowiecie się czegoś niesamowitego...

Sięgnęłam po tę książkę po filmie. W sumie nic odkrywczego, ale fajnie patrzeć na to, co ludzie komunikują i co chcą tym osiągnąć.

Sięgnęłam po tę książkę po filmie. W sumie nic odkrywczego, ale fajnie patrzeć na to, co ludzie komunikują i co chcą tym osiągnąć.

Wypada znać

Wypada znać

Sama treść książki i zawarte w niej taktyki robią wrażenie, zwłaszcza biorąc pod uwagę fakt, że prawdopodobnie powstała w 5 w. p.n.e. Jednakże po początkowym pozytywnym wrażeniu wkradła się nuda i miałem wrażenie, że niektóre tezy się powtarzają. Może aż tak by to nie raziło, gdyby nie fakt, że do każdego rozdziału (nawet powtarzającego się) był dodany komentarz.

Sama treść książki i zawarte w niej taktyki robią wrażenie, zwłaszcza biorąc pod uwagę fakt, że prawdopodobnie powstała w 5 w. p.n.e. Jednakże po początkowym pozytywnym wrażeniu wkradła się nuda i miałem wrażenie, że niektóre tezy się powtarzają. Może aż tak by to nie raziło, gdyby nie fakt, że do każdego rozdziału (nawet powtarzającego się) był dodany komentarz.