Fast Driver

Zaczyna się jak typowa młodzieżówka. Trochę szkoły, problemów typowych dla nastolatków, szybkich aut i niebezpiecznych chłopców. Jednak potem następuje zmiana na moim zdaniem nie udany dark romans. Wszystko toczyła się za szybko, a i wątków jest za wiele
Noe jest to za ambitna lektura, jednak przeczytałam szybko.

Zaczyna się jak typowa młodzieżówka. Trochę szkoły, problemów typowych dla nastolatków, szybkich aut i niebezpiecznych chłopców. Jednak potem następuje zmiana na moim zdaniem nie udany dark romans. Wszystko toczyła się za szybko, a i wątków jest za wiele
Noe jest to za ambitna lektura, jednak przeczytałam szybko.

Jestem wkurzona. I nie chodzi mi o zwroty akcji, która rozłożyły mnie na łopatki, ale o kumulację wydarzeń w ostatniej 1/3 książki. Początek się rozkręca - mamy tu motywy slow burn i enemies to lovers. A potem nagle temat relacji spada na drugi plan i wchodzi akcja sensacyjna, która wprowadza dezorientację. Nie ma przestrzeni żeby zmierzyć się z tym co się dzieje bo akcja tak gna, są dziury czasowe bo nagle urywa się motyw szkoły i nagle jest połowa wakacji. Nie wiem dlaczego końcówka została tak spłycona bo pierwsza połowa skupiała się mocno na uczuciach. Jeśli chodzi o styl to czuć lekko, że jest to początkująca praca natomiast świetnie nadrabiało się braki emocjami i przeżywaniem dramatów. Książka ogólnie ok ale czuję ogromny niedosyt.

Jestem wkurzona. I nie chodzi mi o zwroty akcji, która rozłożyły mnie na łopatki, ale o kumulację wydarzeń w ostatniej 1/3 książki. Początek się rozkręca - mamy tu motywy slow burn i enemies to lovers. A potem nagle temat relacji spada na drugi plan i wchodzi akcja sensacyjna, która wprowadza dezorientację. Nie ma przestrzeni żeby zmierzyć się z tym co się dzieje bo akcja...

Szczerze nawet nie wiem co napisać.. Jest to ksiazka którą w pewnym momencie odstawiłam na półkę i czekała… kiedy w końcu do niej wróciłam to okazuje się że miałam non stop łzy w oczach by w końcu płakać nad nią aż do ostatniej strony🫣

Szczerze nawet nie wiem co napisać.. Jest to ksiazka którą w pewnym momencie odstawiłam na półkę i czekała… kiedy w końcu do niej wróciłam to okazuje się że miałam non stop łzy w oczach by w końcu płakać nad nią aż do ostatniej strony🫣

Czytałam te książkę 12 razy nie mam pojęcia dlaczego tak mnie do niej ciągnie ale poprostu ma to coś chociaż nie potrafię powiedzieć co. Za każdym razem przeżywam ją tak samo, a za pierwszym razem przez długi czas nie mogłam się zabrać za nic innego bo tak bardzo poruszyła mną końcówka. Posiadam mnóstwo książek w swojej biblioteczce. Choć ta jest moją ulubioną. Odkąd ją przeczytałam szukam czegoś tak dobrego lecz nadal nie znalazłam.

Czytałam te książkę 12 razy nie mam pojęcia dlaczego tak mnie do niej ciągnie ale poprostu ma to coś chociaż nie potrafię powiedzieć co. Za każdym razem przeżywam ją tak samo, a za pierwszym razem przez długi czas nie mogłam się zabrać za nic innego bo tak bardzo poruszyła mną końcówka. Posiadam mnóstwo książek w swojej biblioteczce. Choć ta jest moją ulubioną. Odkąd ją...

Jak książka pisana w tak młodym wieku jest świetna! Idealna na wieczór by się rozluźnić i przeczytać w jeden wieczór ale końcówka…nie spodziewałam się. Do dziś o niej myślę

Jak książka pisana w tak młodym wieku jest świetna! Idealna na wieczór by się rozluźnić i przeczytać w jeden wieczór ale końcówka…nie spodziewałam się. Do dziś o niej myślę

Nie polecam, fabuła strasznie chaotyczna, niw trzymająca się kupy.

Nie polecam, fabuła strasznie chaotyczna, niw trzymająca się kupy.

Jaka to była męka… nie wiem dlaczego sobie to robię i zamiast przerwać czytanie staram się dobić do końca. Pierwsze 80 str to była czysta walka, żeby nie odłożyć tej książki. Później było coraz gorzej 🥹 ona tańczy - w książce może dwa razy był poruszony ten wątek. Nie wiem czy określenia „idiotko” albo „debilko” co dialog to była konieczność? tak na serio młodzież teraz ze sobą rozmawia? 😶 twist wątków, gdzie podejmowane decyzje przez bohaterów są totalnie od czapy, nie wspominając o wujku, który pojawił się ni stąd ni z owąd i okazuje się, że jest równie ważną postacią. Styl pisania totalnie do mnie nie przemawia… daje 3 za końcówkę, ogólnie nie lubię takich zakończeń, ale plus za chęci bo takiego miszmaszu i poziomu zażenowania już dawno nie doswiadczylam 😅

Jaka to była męka… nie wiem dlaczego sobie to robię i zamiast przerwać czytanie staram się dobić do końca. Pierwsze 80 str to była czysta walka, żeby nie odłożyć tej książki. Później było coraz gorzej 🥹 ona tańczy - w książce może dwa razy był poruszony ten wątek. Nie wiem czy określenia „idiotko” albo „debilko” co dialog to była konieczność? tak na serio młodzież teraz ze...

Początek tej książki porównałabym to czegoś ala czytanie "r/Im14andthisisdeep", które trochę prosiło się o wywracanie oczami... Ale im dalej w las, tym poruszane tematy faktycznie zaczęły skłaniać mnie do pewnych refleksji, które, kończąc prolog, liczyłam, że brały się od dorosłej kobiety - a nie nastolatki (głównie dlatego, że nie miałam jeszcze przyjemności trafić na głębokie bohaterki-licealistki, które byłyby dobrze napisane). Okazało się jednak inaczej, więc schowałam moje przekonania do kieszeni i starałam się podejść do fabuły z otwartym umysłem... Ale bardzo szybko okazało się, że nie było to możliwe.

Listy są proste i przejrzyste, więc znowu w ten wygodny sposób pozwolę sobie pomówić o najważniejszych (a jednocześnie najgorszych) elementach:
- taniec - powinien być istotną częścią fabuły, prawda? w końcu on się ściga, a ona tańczy... ta, jasne. oprócz CAŁEJ JEDNEJ SCENY gdzie jedzie na zajęcia i wspominek w stylu jej układów na yt, czy tego, że lubi to robić, nie widzimy tego w ogóle. bohaterka dosłownie więcej się ścigała/jeździła, niż w ogóle było wzmianek o jej tańcu;
- nasza główna bohaterka (której imię to wcale nie Mary Sue, a Skye) nie ma prawa jazdy (a przynajmniej tak to pamiętam, bo choć ma 17 lat, pamiętajmy, że w Ameryce, w zależności od stanu, panują inne zasady),a jednak bez problemu wariacko jeździ ferrari i wygrywa wyścigi bez absolutnie żadnych przygotowań - no chyba, że chcemy liczyć to, że jako dziecko lubiła się bawić samochodzikami, znała się na autach hobbistycznie i oglądała F1;
- główny bohater, Nick, oczywiście od razu zakochuje się w bohaterce i oczywiście ludzie dookoła nie raz będą wspominać, że OD DAWNA NIE MIAŁO TO MIEJSCA Z INNYMI KOBIETAMI, podkreślając przy tym, jak super wyjątkowa jest Skye... a i oczywiście praktycznie wszyscy faceci w jej życiu, oprócz rodziny i nauczycieli, na nią lecą;
- mnóstwo bezsensownego wpychania postaci sobie w ramiona i stwarzanie sytuacji, które nie miały miejsca funkcjonować w świecie osób, za które nadal odpowiadali rodzice (w wypadku Skye, bo Nick ma 19 lat) ALBO SZKOŁA - świetnym przykładem jest ich wycieczka do Nowego Yorku, gdzie tak o wystarczyło zadzwonić, że ej, my zostajemy, rodzice/obecni opiekunowie prawni się zgodzili i tym samym szkoła nie miała problemu, żeby nie zabierać ich ze sobą z powrotem (choć pewnie i tak nawet nie zauważyliby ich zniknięcia, skoro tyle razy wymykali się bez żadnych problemów ani konsekwencji);
- prawie każda sytuacja, która się wydarzyła, była rampą do jakiejś traumy, których było tyle, jakby autorka próbowała wygrać złoto olimpijskie w kategorii najbardziej tragicznego bohatera w historii;
- zerowe praktycznie opisy, a korekta chyba spała, jak sprawdzała, bo wyłapałam tak wiele bezsensownie złożonych zdań, że wolę chyba wierzyć, że nikt tego nie sprawdził, niż że to zatwierdził;
- nierealistyczni bohaterowie, których nie dało się lubić, ani w nich wczuć, przez co przez całą książkę kibicowałam przeciw nim;
- autorka podejmowała się poważnych wątków, które spłycała do głębokości kałuży na równej drodze, a potem zapominała o nich, czasem nawet zanim w pełni je rozwiązała. to było nawet gorsze niż próba łapania wielu srok za ogon jednocześnie - to bardziej przypominało patrzenie, jak dziecko z naręczem pełnym klocków sięga po kolejny klocuszek, upuszczając przy tym jeden, więc się schyla go podnieść, przez co inny spada, więc znów się schyla... i tak w kółko.

To nie wszystko, ale gdybym miała przytoczyć wszystkie moje zarzuty, które zebrały się w prawie 2 godziny nagrań głosowych (nie, nie żartuję ani nie wyolbrzymiam) do znajomych, którzy pomagali mi nie stracić resztek rozumu, musiałabym napisać istną pracę licencjacką, a nie uważam, że jest to gra warta mojego czasu.

Nie mniej jednak zakończenie mnie zaskoczyło - niekoniecznie pozytywnie, ale szanuję za pewne odważne wybory (odważne w znaczeniu, że rzadko kiedy autorzy się na nie decydują).

Początek tej książki porównałabym to czegoś ala czytanie "r/Im14andthisisdeep", które trochę prosiło się o wywracanie oczami... Ale im dalej w las, tym poruszane tematy faktycznie zaczęły skłaniać mnie do pewnych refleksji, które, kończąc prolog, liczyłam, że brały się od dorosłej kobiety - a nie nastolatki (głównie dlatego, że nie miałam jeszcze przyjemności trafić na...

Średnia. Dla mnie mało co się dzieje, typowy scenariusz W większości książkach.

Średnia. Dla mnie mało co się dzieje, typowy scenariusz W większości książkach.

Co tam się działo...
Początek - typowe licealne romansidełko, nawet spoko, takie trochę hate-love, ale później - wyścigi, porwania, strzelanki, morderstwo, udawane związki, traumy z przeszłości. No mamy tu wszystko. Autorka przedobrzyła i to bardzo. Wiele wątków nie rozwiązanych, a przede wszystkim nierealnych. Dziewczyna wychodzi na imprezę ze znajomymi, a wraca do domu z nowiutkim Ferrari. No co w tym dziwnego?? Mogłabym przytoczyć mnóstwo innych takich momentów, ale nie chcę za dużo spojlerować :)
Do tej pory nie mogę pojąć czemu 19 letni chłopak i 17 letnia dziewczyna udają narzeczeństwo? No kto ma to kupić pytam się???? Ale w książce oczywiście nikogo to nie dziwiło.

Co tam się działo...
Początek - typowe licealne romansidełko, nawet spoko, takie trochę hate-love, ale później - wyścigi, porwania, strzelanki, morderstwo, udawane związki, traumy z przeszłości. No mamy tu wszystko. Autorka przedobrzyła i to bardzo. Wiele wątków nie rozwiązanych, a przede wszystkim nierealnych. Dziewczyna wychodzi na imprezę ze znajomymi, a wraca do domu z...