Wystrzałowa wycieczka szkolna (serio). Tomek Łebski. Tom 17

Mamy za sobą już siódmy tom „Pamiętnika 8-bitowego wojownika” autorstwa Cube Kida, a ja zauważyłam, że nie wspomniałam Wam o tym cyklu ani razu, wiec, o każdym, będzie króciutko, abyście wiedzieli, jaką tematykę oraz wyzwania się w nich pojawi. Oczywiście mamy tu po raz kolejny nawiązanie do Minecrafta. Autor serii skrywający się pod pseudonimem Cube Kid to mieszkający na Alasce Erik Gunnar Taylor, wielki fan gier wideo. Jego pierwsza opowieść nawiązująca do Minecrafta pojawiła się w 2015 roku w formie ebooka ("The Diary of a Minecraft Villager"). Minecraftowy fanart spotkał się z ciepłym przyjęciem fandomu i dzięki temu bardzo szybko do czytelników trafiły książki Cube Kida, a później tłumaczono je na wiele języków. "Pamiętnik 8-bitowego wojownika" to seria w której znajdziemy opowieści połączone z komiksami. Stworzona wokół bohaterów opowieść funkcjonuje jako fanfik i jest "nieoficjalna opowieść ze świata Minecraft" (ta informacja znajduje się na okładkach książek). Realia gry są widoczne gołym okiem, a seria ma formę pamiętnika wzbogaconego pięknymi ilustracjami Saboten. Do tego każdy tom lekko nawiązuje do poprzednich, ale jednocześnie jest autonomiczny, a tytuł nawiązuje do kolejnych etapów awansu społecznego bohatera. W "Pamiętniku 8-bitowego (wieśniaka) wojownika" poznajemy 12-letniego Runta mieszkającego w Minecraftii, czyli w wiosce nękanej przez moby (potwory i stwory). Bohatera określającego się jako wieśniak jest monotonne. Codzienność toczy się wokół uprawy ziemi. Runt marzy jednak o bardziej urozmaiconym, pełnym przygód i wyzwań życiu, w którym potrafiłby walczyć z mobami. Nowy rok szkolny może przynieść odmianę losu młodego wieśniaka, który będzie mógł nauczyć się obrony przed mobami. Do tego pięcioro najlepszych uczniów będzie mogło kontynuować edukację i podążać ścieżką Wojownika. Rywalizacja będzie ostra.. W drugim tomie cyklu zatytułowanym "Od ziarna do miecza", który dążąc do spełnienia marzeń musi mierzyć się ze swoimi słabościami i przeciwnościami losu oraz prześladowcami w szkole. Na szczęście ma wspierających przyjaciół, nawet jeśli tego nie widzi i nie docenia. Zobaczymy też, że wioska jest w większym niebezpieczeństwie nim nam się początkowo wydawało. Mieszkańców czeka wielka bitwa z mobami. "Craftingowe sojusze" to opowieść o wyzwaniu jakim jest bitwa oraz jak niewiele wiedzą i potrafią, aby stanąć do walki z groźnymi mobami. Uczenie w szkole sztuk walki okazała się niewystarczająca. Do tego uczniowie tworzą grupki rywalizujące o możliwość dalszej nauki. Runt zdecydowanie nie jest tu faworytem, który miałby szansę na dalsze rozwijanie umiejętności. Jednocześnie Herobrine (najpotężniejszy wróg) coraz bardziej zagraża mieszkańcom wioskomiasta. Ludzie nie bardzo wiedzą, w jaki sposób można go pokonać. "Ścieżka diamentu" to tom pełen zmian. Bohater stara się wybrać ścieżkę diamentu, a akcja tutaj wydaje się pędzić oraz staje się coraz bardziej napięta. Do tego Peble wysadza mur, Runeze staje się aktualne (Runt+Breeze),do akcji coraz wyraźniej wkracza optymistyczna geniuszka kraftingu Lola, humanoidy zaczynają kraftować ludzką odzież, a wyznaczony przez Herobrine czas nieuchronnie się zbliża. W „Trybie misji” mamy kolejne zmiany i wyzwania, a także zmiany zasad: 5 najlepszych uczniów nie tylko będzie mogło wybrać Ścieżkę Wojownika, ale też staną się kapitanami drużyn wojowników. Nim do tego dojdzie po drodze mają jeszcze trudne egzaminy i dużo pracy, a także starć z mobami. Na Runta czekają poważniejsze zadania. Po uzyskaniu kolejnego poziomu w stopniu wojownika musi ruszyć poza mury osady i odnaleźć artefakty, a mianowicie strój i kuźnię, a później rusza w drogę do Grobowca Zapomnianego Króla. „Kuźnia przeznaczenia” to szóste spotkanie z bohaterami. Przemianie ulegają relacje społeczne. Runt musi zaufać swoim wrogom, a także poznaje nowych przyjaciół. Nie zabraknie tu tez duetu Runt i Breeze. Bohaterzy wyruszają do Zatoki Puszczyka, gdzie spotkają kolejnych sprzymierzeńców w walce z mobami oraz rycerzy Aetcherii. Dotrą też do opuszczonych murów wioski Elfów. Do tego Runta oraz jego przyjaciół czeka niezwykłe szkolenie w samej stolicy, a później walka z siłami ciemności. „Pamiętnik 8-bitowego wojownika: poszukiwacza przygód” to tom zapowiadający zmiany. Zobaczymy, że Runt jest jedynym wojownikiem mogącym ruszyć na poszukiwania Udoskonalonego Stołu Rzemieślniczego, bezcennego urządzenia w walce z wrogiem. Misja pozwali mu zdobyć nowe umiejętności oraz poszerzenie wiedzy o świecie. W każdym tomie na plan pierwszy wyraźnie wysuwa się walka dobra ze złem. Bohaterzy muszą być gotowi na odparcie ataku oraz naprawę zniszczeń. Podróż i nowe miejsca obfitują w wiele niespodzianek. Runt, Breez, Max, Strup, Ophelia, Lola i Emerald opuszczają wioskę by udać się do Aetherii, zwanej również Loriką. W szkole ważne miejsce odegra tabliza z wyzwaniami. Zobaczymy też, że nie każdemu uczniowi udaje się ukończyć Akademię. Dla fanów Minecrafta cykl ten jest ciekawą propozycją. Twórca bardzo wiele czerpie z fantastyki. Całość ma ciekawą szatę graficzną i dużą, zróżnicowaną czcionkę. Akcję poznajemy z pamiętnika bohatera ulegającego licznym przemianom, wyznaczającego sobie cel i awansującego społecznie. Zobaczymy tu średniego ucznia, który systematycznie dąży do spełnienia marzeń.

Jest to czwarta część z serii przygód Winstona. Książkę czyta się lekko i przyjemnie. Akcja toczy się z perspektywy sympatycznego kota, który po raz kolejny musi zmierzyć się z zagadką jaką w tym wypadku stwarza problem z tajemniczymi trucicielami i szantażystami. Bardzo lubię poczucie humoru i wielokulturowość książki (niemiecka autorka, akcja przeprowadzona w Polsce, imię głównego bohatera od brytyjskiego premiera, jego trójka ludzkich przyjaciół pochodzi z Rosji a w sprawę jest zamieszany właściciel restauracji pochodzący z Włoch :) ) Przyjemna lektura dla dzieci Polecam!

Większość tej powieści przygodowej przeczytałam z uśmiechem na twarzy. Nie pamiętam kiedy ostatnio przeczytałam tak obfitą w szczegóły książkę. Tutaj wszystko idzie w parze zgodnie ze stopniem zaangażowania czytelnika. Całą sobą uczestniczyłam w wątkach, kiedy bohaterowie znajdowali kolejne wskazówki potrzebne do rozwikłania zagadki ;) Koniecznie przeczytam w przyszłości pozostałe tomy, bo w tym przypadku książka dostarczyła mi tego, co najlepsze :)

@mamcia_tomusio_lilusiowa Książki Minecraft Nieoficjalny Przewodnik z serii Nether składającej się z 4 tomów w których bohaterami są Frigiel i Fluffy. II tom "Więźniowie Netheru" tutaj akcja toczy się w uniwersum Minecrafta. Główni bohaterzy Alice, Frigiel i Fluffy próbują poruszać się po Netherze. Ich przyjaciel Abel dowiaduje się o liście gończym wystawionym za Frigielem. Czy uda mu się w porę ostrzec przyjaciół o grożącym om niebezpieczeństwie? Bardzo dobre lektury grube tomiska z dużą czcionką dzięki czemu szybko się je czyta. To świetne książki dla wielkich fanów serii Minecraft

Tomek Łebski i super ferie, kreacje i inne wariacje to książka dla młodzieży z ostatnich klas podstawówki ale na pewno młodszym tez by się spodobała. Wszystkie książki z serii są przedstawione w. ciekawy sposób, ni to komiks ni to historyjka z obrazkami czyli coś co dzieci a zwłaszcza chłopcy w tym wieku lubią czytać najbardziej (jak mówią badania, także te które przeprowadzałam do swojej magisterki). Oprócz tego w książce znalazło się mnóstwo propozycji zadań dla dzieci aby mogły porobić coś kreatywnego w czasie ferii czy innego czasu. Myślę że pozycja spodoba się bardziej chłopcom ale ja tez się przy niej dobrze bawiłam 😊

Komiks jest przyjemny, kreska odpowiednia do wieku w który ten komiks uderza. Kupiłam córce (ówcześnie 9lat),ocena należy do niej. Były fragmenty, których osobiście nie lubiła, ale ja uważam, że były dobrze poruszone by dać świadomość dziecku że "rzeczy się zdarzają"

Wartościowa pozycja dla młodszych dzieci (6-9 lat). Bardzo ładnie napisana. Opisuje dziecięce relacje w klasie, konflikty, emocje i uczucia towarzyszące dołączeniu do nowej klasy. Poznajemy Idę, Benniego i Jo oraz ich wychowawczynię pannę Cornfield. Okazuje się, że jej brat, pan Morrison, jeździ magicznym autobusem po całym świecie w poszukiwaniu magicznych zwierząt. Następnie przywozi je do szkoły i obdarowuje dzieci, które najbardziej tego potrzebują. Każde dziecko może mieć jedno przypisane zwierzę - swojego powiernika, przyjaciela i pomocnika. Mnie książka nie powaliła na kolana, ale córce się spodobała:)

Jedna z moich ulubionych części Dzienniki Nikki. Nikki jest podekscytowana Balem, który ma się odbyć (niestety nie pamiętam kiedy, bo dawno nie czytałam, dlatego wypożyczę jeszcze raz i zmienię opinię na lepszą i dłuższą). Polecam, bo mimo tego, że nic praktycznie nie pamiętam to wiem, że byłą bardzo ale to bardzo fajna. KocieLiterki;)

Wszystko ok, ale inne części są bardziej ciekawsze. Ósmy tom Dzienników Nikki nie za bardzo mnie wciągnął. Wypożyczyłam ten tom w bibliotece prywatnej i musiałam z jakieś cztery lub trzy razy przedłużać książkę. Mimo tego książki są MEGA i są moimi ulubionymi. Czekam na kolejne części. Polecam;) KocieLiterki;)

Czy Wasze dzieci lubią tajemnice i przygody ? To seria zdecydowanie dla Was. „Na tropie czarnego klejnotu" świetna seria kryminalno-sensacyjnych powieści. Klucz do zagadki to pierwszy tom przygód naszych bohaterów. Książka przepełniona jest zabawnymi sytuacjami, intrygami. Można z bohaterami szukać skarbów niczym Indiana Jones. Znajdziemy tu również szkolne wariacje i rodzące się przyjaźnie. Poznajemy Marysię, Rafała, Kamila, Marka i Julkę niezła z nich paczka ... Szykuje się wycieczka i zwiedzanie Starych Ruin ( my też to bardzo lubimy ). Tak jak w większości zamków i ich ruin dowiadujemy się że znajduje się tu ponoć skarb a w czasie pełni można zobaczyć błąkającego się barona...czyżby to był jego skarb? Chłopcy będą korzystać ze starej mapy czy znajdą ukryta tajemnice? Gdzie doprowadzi ich tajemny korytarz? Czyj głos niesie się w ciemnościach ? Zaciekawieni ? Szykujcie się na poszukiwań pełnych wrażeń 🤩

„...zwierzęta w naszym życiu nie zjawiają się bez powodu: udzielają nam nauk o tym, jak zostać lepszym człowiekiem”. Cesar Millan Nigdy nie zwracałam na to uwagi, ale buszując ostatnio po księgarni, zauważyłam, że wiele książeczek dla małych dzieci opiera swoje historyjki na zwierzętach. Zaczęłam się temu przyglądać i zauważyłam, również, że książki fantasy dla młodzieży, także mają wątki lub całkowicie są poświęcone zwierzętom, jak np. magiczne jednorożce, czy koty. W ogóle chyba w każdej książce przeznaczonej dla młodszego czytelnika bohater ma zwierzęta kota, psa, papugę chomika etc. Kolejna książka, jaką miałam okazję przeczytać Pana Davida Baddiela, również oscyluje dookoła tego tematu. ZwierzoChłopiec Dzikie życie Malcolma, bo o tym tytule mowa, również jest pozycją opartą na relacji człowieka ze zwierzęciem, tym razem inaczej niż w innych publikacjach, chłopca, który nie znosi czworonogów. Nasz główny bohater Malcolm, jest wielkim fanem laptopa i wszystkiego, co z nim związane. Nie uważa, aby posiadanie pupila było mu do czegokolwiek potrzebne, przeżywa katorgi, ponieważ cała jego rodzina kocha futrzaki. Gdy rodzice zapisują go na szkolną wycieczkę, chłopak totalnie nie wie, że będzie to spełnienie jego najczarniejszego snu, mianowicie odwiedziny na… Farmie. Czy może by coś gorszego dla maniaka gier komputerowych, a całkowitego ignoranta czworonogów? Malcolm podczas tej wycieczki nauczy się wiele o zwierzętach, stanie się nimi, a nawet będzie jadł to co one. To wielka przygoda wydawałoby się na niepozornej farmie. Czarodziejska otoczka wokół tej pozycji bardzo mi się podobała. Myślę, że przedstawienie tematu w formie wielkiej przygody, coś w stylu filmu Tajemne życie zwierzaków domowych, było strzałem w dziesiątkę. Z tej publikacji dzieci uczą się empatii, opieki nad słabszymi, przyjaźni, czy lojalności. Niesamowicie zabawne dialogi, oraz ciekawe ilustracje uzupełniają tę powieść. Książka, wydana jest w półmiękkiej okładce, co dodatkowo zwiększa jej atrakcyjność, brakuje tylko jakiejś ciekawej zwierzęcej wklejki. ZwierzoChłopiec, to powieść troszkę z pogranicza przygodówki oraz dziecięcego fantasy. Nie wiem dlaczego, ale mimo innej treści czytając ją, przypomniałam sobie o Folwarku zwierzęcym Orwella. Uosobienie nie jest moją ulubioną formą przekazu, ale tutaj wypadło wspaniale, zresztą to książka dla dzieci więc myślę, że młodzi czytelnicy bardzo to lubią. Aż dziwne, że np. Pani Rowling nie pokusiła się o to w swojej serii o Harrym. U Pana Baddiela wypadło, to znakomicie i jestem przekonana, że fani książek, w których bohaterami są nasi kudłaci przyjaciele, będą zachwyceni. zaczytanizkawa.blogspot.com

Jeśli książkę dla młodzieży może z zainteresowaniem czytać dorosły to czego można oczekiwać więcej? Tu mamy wszystko na najwyższym poziomie : klimat, lekkość stylu, delikatne ale wyraźne tło obyczajowo-historyczne, spójność i logika fabuły, ciekawe barwne postaci, oprócz morderstwa także tajemniczy szpieg. Dodatkowo autorka oddała hołd królowej kryminałów i zainteresowała "Morderstwem w Orient Expresie".

Prześwietny pomysł na zapoznanie się z nudną historią. Trzy przyjaciółki z klasy Hela, Mela i Ela oraz ich koledzy zostają wysłani przez nauczyciela historii, pana Cebulę, w daleką przeszłość. Najpierw - lot próbny, dla rozpoznania polskiego władcy. A potem hop w przygodę! Ciekawostki historyczne same wskoczą do głowy, a komiksowa forma przemówi do najbardziej opornych. Polecam!

Każdy ma sekrety. Niektóre chciałby zostawić tylko dla siebie, i różnie reaguje na możliwość ich nagłośnienia… Hazel i Daisy mają kolejną zagadkę do rozwiązania. Śmierć podłej prefektki naczelnej wstrząsa szkołą, ale zostaje uznana za wypadek. Tylko Towarzystwo Detektywistyczne wie, jaka jest prawda, ale musi zdobyć dowody i znaleźć winną. Dziewczęta oprócz trudnego śledztwa, przeżywają też prywatne nieporozumienia. Książkę jak poprzednie czytało się lekko i przyjemnie.

"Upiorny pociąg" - Terry Deary. Jest to książka dla dzieci chodzących do szkoły i mlodziezy. Autor serii Strrrraszne historie, którą osobiście uwielbiam i przeczytałam prawie wszystkie książki jakie się ukazały. To taka historia na wesoło. Nauczyciele nie uczą w ten sposób, dlatego sądzę że uczniom ten sposób nauki historii oraz język jakim jest napisana, spodoba się znacznie bardziej. "Upiorny pociąg" jest jednak troszkę inny od dotychczasowych książek autora. Przedstawia co prawda również elementy historyczne, jednak książka jest z gatunku fantastycznych. Opis książki z okładki : skradziony telefon. drzwi do woskowego świata. Tajemnicza wieża. Dziewczyna zamknięta w gablocie. Wejście do Woskowego Świata Wiggotta może być największym błędem chłopca. Nie, największym błędem będzie wejście do upiór jego pociągu. Główny bohater - Chłopiec, kradnie super telefon Infinit - G. Musi go dostarczyć Panu Wiggottowi aby otrzymać zapłatę. I tak spotyka go masa niebezpiecznych przygód po drodze. Jednak z telefonem, który jest zasilany mózgiem prawdziwego człowieka żadna przygoda mu nie straszna. Faktycznie każdy okaże się ważnym elementem układanki a niektórzy bohaterowie zaskoczą Was kim tak naprawdę są. Nie mogę napisz za dużo o treści bo nie chcę spojlerować. Jednak książkę czyta się bardzo szybko, bo jest podzielona na krótkie rozdziały. W sumie zawiera ich sto. Czytelnik jest ciekawy co będzie dalej dlatego czytanie idzie szybko. Podczas lektury towarzyszyła mi ciekawość, niekiedy strach i jednak duże zaskoczenie pod koniec. Zabrakło mi jednak pewnego wstępu do całej tej historii. Książka od razu wprowadza w swój tajemniczy świat co może być początkowo nie zrozumiałe. Jednak myślę że dla fanów historii opowie dziwnej trochę na wesoło, w całkowicie inny sposób niż zawsze oraz lubiących fantastykę i różne nietypowe stwory, książka ta powinna się spodobać. Polecam jednak młodzieży klas 6 i dalej, choć na pozycji jest adnotacja, że lektura jest od lat 9+ ;-) przyznaje mocne 7/10 punktów ;-)

Fabularyzowana wersja mitów. Autor trzyma się faktów (czy też raczej "faktów") jednak nie rozwodzi się nad istniejącymi wersjami danego mitu ale wprowadza wartką akcję i dialogi. Dzięki temu odbiór jest łatwiejszy, bohaterowie nabierają życia, a tracą charakter zakurzonego posągu z muzeum. Moim zdaniem to mity idealne dla dzieci z podstawówki, bezboleśnie wprowadzają w świat antyku. Wierni czytelnicy Parandowskiego i Kubiaka będą raczej zawiedzeni.

Arcydzieło ! Wyjaśnia wszystko co trzeba i ma kilka ciekawych wątków typu śmierć jakiegoś kota ,rozdział krótki o tym .Są ukazane terytoria ,najlepsi przywódcy i ich zastępcy oraz uczniowie ,zasłużeni medycy .Jest też małe wprowadzenie do każdego Klanu .Radzę ją kupić ponieważ ,ciągle można zaglądać i dowiedzieć się szybko dużo ciekawych rzeczy. Jest też calu kodeks wojownika i powstanie każdego prawa typu „Słowo przywódcy jest prawem" i historia jak ono zostało stworzone, mogło to być coś takiego : Ostowy Mróz nie posłuchał się przywódcy i przez to są problemy, po ich rozwiązaniu przywódcy wszystkich klanów zdecydowali że ich słowo jak i każdego kolejnego przywódcy jest prawem. (To mój wymyślony teraz przykład ). Oraz jak wymyślili spotkania. Itd. . Polecam !

Uwielbiam! Na początku byłam bardzo zawiedziona kiedy Lottie zastanawiała się czy nie zostawić Daniela dla Antonie'go! DOSŁOWNIE POZNAŁA GO NA WYJEŹDZIE W FRANCJI! To nie miało szans wypalić! Było mi bardzo szkoda Daniela! Na szczęście Lottie miała jeszcze trochę rozumu! 😅 Byłam też bardzo zdziwiona kiedy Antonie napisał jej w liście że chciał ją pocałować! 🫢 Polecam bardzo!

"Powrót z Arktyki” to moja pierwsza książka autorstwa Dawida Walliamsa, ale już wiem, że na pewno sięgnę po kolejne. Już od pierwszych chwil zachwyciło mnie przepiękne wydanie – barwione brzegi stron przyciągają wzrok, a całość prezentuje się bardzo estetycznie. Książkę wydało wydawnictwo Mała Kurka. Historia Elci jest momentami poruszająca, a wręcz przerażająca. Szczególnie trudny do zniesienia jest jej pobyt w ponurym Gadzińcu i okrutne praktyki stosowane przez panią Skwaszoną. Elcia czuła się tam bardzo samotna i opuszczona. Przełomowym momentem w jej życiu okazuje się sprowadzenie mamuta do Muzeum Historii Naturalnej – ta sytuacja wzbudza w dziewczynce ogromny zachwyt. Mamut przypomina jej największą na świecie przytulankę – coś pomiędzy słoniem a pluszowym misiem, co od razu wzbudza sympatię również w czytelniku. Książkę czyta się niezwykle szybko, dzięki lekkiemu i zabawnemu stylowi pisania autora. Dodatkowym atutem są świetne ilustracje, które doskonale obrazują wydarzenia i ułatwiają wyobrażenie sobie niektórych scen. Podczas lektury nie brakuje momentów, które wywołują śmiech – niektóre sytuacje są naprawdę przezabawne. Jedną z moich ulubionych scen była ta, gdy Puchatynka próbowała dżemów owocowych w szpitalnej spiżarni – nie mogłam powstrzymać się od śmiechu! Na końcu książki znajdziemy również kilka ciekawostek o epoce wiktoriańskiej i mamutach, które stanowią miłe uzupełnienie historii i pozwalają dowiedzieć się czegoś więcej. Zdecydowanie polecam tę książkę – to ciepła, wzruszająca, a momentami zabawna opowieść, która na długo zostaje w pamięci. Wydawnictwo - mała kurka Autor - David Walliams Wiek - 8+ Moja ocena - 🦣🦣🦣🦣🦣/5