Gospodarka pasieczna w terenach spadziowych

Urodziła się 4 lutego 1924 w Łowociach na Suwalszczyźnie; po ukończeniu w 1948 Technikum Pszczelarskiego w Pszczelej Woli była instruktorem pszczelarskim, od 1954 podjęła pracę w Rolniczym Rejonowym Zakładzie Doświadczalnym w Siejniku, gdzie tworzyła od podstaw dział pszczelarski, z całym bagażem dobrze spełnianych obowiązków i z bogatym programem badawczym, który w pełni rozwinęła po przekształceniu tej placówki w Zootechniczny Zakład Doświadczalny Instytutu Zootechniki; założyła i rozbudowała pasiekę doświadczalną, urządziła pszczelarski ogródek botaniczny, prowadziła na szeroką skalę badania z zakresu technologii pasiecznej i pożytków pszczelich, trudziła się selekcją i hodowlą pszczół, zawsze z ukierunkowaniem na potrzeby praktyki; doskonaliła warsztat pracy badawczej i upowszechnieniowej; pogłębiając swoje przygotowanie profesjonalne uzyskała w 1957 tytuł inżyniera rolnika w Wyższej Szkole Rolniczej w Olsztynie, a w 1962-1967 odbyła zaoczne studia magisterskie na SGGW, gdzie też w 1985 doktoryzowała się; w międzyczasie zdążyła wyselekcjonować szeroko znaną linię pszczoły Mazurka, zająć się projektem hodowli zachowawczej pszczoły augustowskiej, wymyślić ul wielokorpusowy (ul Ostrowskiej) życzliwie przyjęty, i dorobić się niekwestionowanego uznania pszczelarzy; brała żywy udział w życiu pszczelarskich organizacji związkowych wszystkich szczebli sprawując odpowiedzialne funkcje, znana i ceniona w środowisku pszczelarskim jako wykładowca na kursach i autorka artykułów w Pszczelarstwie, które wspomagała świetnymi recenzjami; szczególną rolę odegrały jej podręczniki, jak Pszczelarstwo na Białostocczyźnie 1967 (współautorstwo z R.Żukowskim) oraz świetna Gospodarka pasieczna 1974, 1980, którymi wyszła poza stereotypy rodowodu radzieckiego pielęgnowane u nas w latach powojennych; w 1985 przyjęła obowiązki nauczyciela akademickiego w krakowskiej Akademii Rolniczej, które pełniła do 1989; zmarła 23 maja 1990 w Łomży.