Koncepcja Alter Ego. W poszukiwaniu prawdziwego „ja”

Mam dość mieszane uczucia, gdyż książka trochę przegadana i oparta przede wszystkim na anegdotach. Z drugiej strony sama idea wykorzystywania koncepcji alter ego jest ciekawa. Obecnie raczej dostrzegam w niej coś, czym w bardziej profesjonalny i naukowy sposób zajmują się w psychoterapii praca z częściami czy Internal Family Systems. Tak więc odesłałbym do książek na ten temat.

Duża część tej książki to opisy ćwiczeń, co w sumie jest zaletą, no ale wiem, że dla wielu osób to wada...

Samo główne przesłanie książki to takie, że wszyscy gramy i przyjmujemy różne role w życiu. Wielu z nas robi to nieświadomie i może łapiemy się na tym, że w niektórych sytuacjach i kontekstach jesteśmy osobą, której wręcz nie poznajemy. W innych przypadkach z kolei nie potrafimy sobie jej przywołać.

Celem książki jest właśnie nauczenie tego, jak takie alternatywne osobowości sobie zbudować i sprawnie wykorzystywać do konkretnych celów – jak biznes, sport, trening i relacje.

Kilka fajnych myśli z książki i moich uwag:

● Sama koncepcja alter ego jest od lat wykorzystywana. Te wszystkie sceniczne postaci, alternatywne imiona (jak np. Sasha Fierce w przypadku Beyoncé) to właśnie narzędzia, z jakich korzystają choćby artyści, by wejść w inne role.

● Czasami te role życiowe wchodzą ze sobą w konflikt. Herman opisuje tenisistkę Rachel, która odpuszczała w meczach z dużą przewagą, bo wpuszczała na kort "Codzienną Rachel" ceniącą sprawiedliwość i współpracę. Tej "Codziennej Rachel" głupio było zdemolować rywalkę przez skuteczną grę.

● Co niestety typowe dla takich biznesowo-rozwojowych książek, autor nieumiejętnie powołuje się na badania naukowe. Cytuje choćby badania, które pokazały, że ludzie, którzy znaleźli głębszy sens swojej egzystencji, odznaczają się silniejszym układem odpornościowym niż ci skupieni na własnej osobie. Na tej podstawie wywodzi, że znajdując głębszy sens starań, stajesz się silniejszy – dosłownie. No ale przecież równie dobrze może być tak, że ludzie z sensem po prostu lepiej dbają o zdrowie, są w bardziej uprzywilejowanej pozycji ekonomicznej itp. Typowe wyciąganie zbyt daleko idących wniosków z przesłanek.

Mój ulubiony cytat z książki:

"Kiedy się nad tym zastanowisz, dostrzeżesz, że jesteś urodzoną maszyną do tworzenia opowieści. Każdego dnia powtarzasz sobie w myślach narrację pełną barwnych stwierdzeń na temat swojego życia. Poza tym słuchasz innych osób, które opowiadają Ci swoje osobiste historie, a dodatkowo zasysasz niezliczone opowieści prezentowane w mediach społecznościowych, telewizji i prasie."

W skrócie więc nie rekomenduję szczególnie. Niektórym może się przydać, no ale jeśli chodzi o idee subosobowości i różnych ról, to lepiej analizować to pod kątem psychologii i psychoterapii (co akurat jest teraz rozwijającym się nurtem).

Mam dość mieszane uczucia, gdyż książka trochę przegadana i oparta przede wszystkim na anegdotach. Z drugiej strony sama idea wykorzystywania koncepcji alter ego jest ciekawa. Obecnie raczej dostrzegam w niej coś, czym w bardziej profesjonalny i naukowy sposób zajmują się w psychoterapii praca z częściami czy Internal Family Systems. Tak więc odesłałbym do książek na ten...

Nie bardzo rozumiem, recenzji krytykujących treść. To poradnik: "zrób to sam" trzeba sprawdzić czy u ciebie działa czy nie.

Nie bardzo rozumiem, recenzji krytykujących treść. To poradnik: "zrób to sam" trzeba sprawdzić czy u ciebie działa czy nie.

O kształtowaniu swojej osobowości w taki sposób, żebyśmy potrafili radzić sobie ze szczególnie trudnymi sytuacjami. Jeden z tych "cudownych" poradników pełnych historii "od zera do bohatera". Chociaż w sumie nie od zera, bo sporo tu opowieści o osobach, które wiele już osiągnęły, no ale halo, przecież stać je na więcej! Herman swoją koncepcję przedstawia teoretycznie krok po kroku, pokazując na bieżąco na przykładzie swoich klientów jak to ma działać, ale przez to narracja trochę się rozmywa. Czasem zaczyna cały rozdział od historii klienta, żeby przerwać w momencie, w którym jeszcze nie wiemy, co mu poradził "do Johna wrócimy później", potem jest teoria, a potem omówienie jak ten aspekt koncepcji alter ego pomógł właśnie Johnowi. Najbardziej mnie w tym męczyły przytoczone dialogi z klientami, np. pewna tenisistka mówi: "Nigdy w ten sposób o tym nie myślałam. To brzmi naprawdę sensownie! <<Codzienna Rachel>> ma swoje cele, a <<Rachel z kortu>> potrzebuje szytej na miarę persony, dopasowanej do tego środowiska" (s. 133) - na pewno każdy przeciętny człowiek tak mówi, w natchnieniu rozprawiając o swojej personie!
Autor mnóstwo miejsca poświęcił na wyjaśnianie rzeczy, które są intuicyjne (czyli w ten czy inny sposób nam znane). Sam zauważa kilka razy, że różne osoby (w tym jego późniejsi klienci) sami wpadają na to, by wprowadzić w swoje życie alter ego - wyodrębnioną część swojej osobowości, wzorowaną na jakimś autorytecie czy idolu, która pomaga im mierzyć się z trudnymi sytuacjami. Zatem koncepcja Hermana w jakiś sposób dookreśla i porządkuje coś, co wiele osób i tak robi. Natomiast kompletnie nieintuicyjne są nazwy, jakie nadaje różnym aspektom osobowości (chyba że jest to kwestia tłumaczenia). Np. "skryte moce" kojarzą się raczej z ukrytym potencjałem, a tutaj mają charakter pejoratywny, oznaczają zagrożenia, czynniki osłabiające nasze motywacje. W gąszczu tych wymyślnych określeń łatwo się pogubić i stracić wątek przedstawianej metody.
Dobrze, że ze strony autora nie ma tutaj fałszywej skromności, ale z drugiej strony odmienia "ja" przez wszystkie przypadki i ewidentnie lubi mówić o sobie. Czasem pisze tak, jakby jego osobista historia była najbardziej spektakularnym przypadkiem w jego karierze. Rzuca też takimi tekstami: "Jeżeli szukasz książki opisującej, co robią przeciętniacy, to znajdziesz ich na półkach księgarń całe setki" (s. 306). Czytaj - moja wyjątkowa książka jest dla wyjątkowych ludzi. Wszystko, bylebyś drogi czytelniku, trwał w przekonaniu, że warto było tę pozycję kupić i przeczytać.
Nie oceniam wartości książki pod względem ściśle merytorycznym, ponieważ nie jestem psychologiem. Wydaje mi się trochę ryzykowne spychanie w głąb siebie lęków i stresu i załatwianie spraw przy użyciu sekretnej tożsamości, którą po danej akcji odwieszamy do szafy, ale być może są to obawy bezpodstawne.
Według mnie niekoniecznie warto, ale jak chcecie to przekonajcie się sami - może do Was ta koncepcja przemówi.

O kształtowaniu swojej osobowości w taki sposób, żebyśmy potrafili radzić sobie ze szczególnie trudnymi sytuacjami. Jeden z tych "cudownych" poradników pełnych historii "od zera do bohatera". Chociaż w sumie nie od zera, bo sporo tu opowieści o osobach, które wiele już osiągnęły, no ale halo, przecież stać je na więcej! Herman swoją koncepcję przedstawia teoretycznie krok...

To jedna z ważniejszych książek, jakie przeczytałam w życiu. Wymaga pracy nad nią, wykonania poszczególnych ćwiczeń, przejścia przez porządny trening mentalny, ale każdy taki wysiłek daje niewiarygodne efekty. Od momentu przeczytania książki w angielskiej wersji w minionym roku, przekroczyłam wiele moich osobistych ograniczeń. GENIALNA, ale niełatwa.

To jedna z ważniejszych książek, jakie przeczytałam w życiu. Wymaga pracy nad nią, wykonania poszczególnych ćwiczeń, przejścia przez porządny trening mentalny, ale każdy taki wysiłek daje niewiarygodne efekty. Od momentu przeczytania książki w angielskiej wersji w minionym roku, przekroczyłam wiele moich osobistych ograniczeń. GENIALNA, ale niełatwa.