Opowieści z Zielonej Krainy

Tym razem w moim cyklu "czytam na głos" padło na pierwszy tom wojny czarownic. Już żałuję że przetłumaczono tylko pierwszy tom, bo książka jest godna polecenia zarówno do wspólnego czytania, jak i samodzielnego czytania przez młodych, ale już sprawnie czytających czytelników. Oprócz uroczej historii, w opowieści ładnie pokazana jest solidarność, życzliwość, współpraca oraz to że nieraz trzeba zrezygnować ze swoich potrzeb i marzeń, ale nie oznacza to wcale że to rezygnacja ze szczęścia.

Świetne wydanie, super ilustracje, sposób przedstawienia żywotów świętych jest co prawda odrobinę holywoodzki (pełen krwi, brutalizmu i dynamicznych uproszczeń),ale pozwala zapoznać się w przystępny i ciekawy sposób z historiami świętych. Polecam, zwłaszcza dla nastolatków.

Nie jestem osobą, która często wraca do raz już przeczytanych książek. Na świecie jest tyle literatury do przeczytania po raz pierwszy, że nie widzę w tym sensu... Jedyny wyjątkiem jest właśnie Jaga. To moja dobra znajoma, poznałyśmy się, gdy miałam 9 lat - wtedy właśnie otrzymałam niepozorną, biało-czarną książeczkę, która wizualnie mnie nie zachwyciła. Ale skoro ją dostałam, wypadało chociaż spróbować ją przeczytać, prawda? I tak przeczytałam ją w wieku lat 9, wróciłam jako poszukująca Boga nastolatka, równie zagubiona dwudziestokilkulatka, by wreszcie teraz, jako starsza pani po trzydziestce, po raz kolejny przeczytać o Bogu, Miłości, Panu Duchu Świętym i całej mądrej ufności, jaką posiada wyłącznie serce dziecka. Za każdym razem odbieram treść książki trochę inaczej i za każdym razem ona do mnie trafia w ten "właściwy" sposób. Trochę nie pasuje mi klasyfikacja jako "literatura dziecięca" - jest w tym tyle mądrości, ciepła, drogi do Boga, że niezależnie od wieku, można tutaj znaleźć coś, czego poszukujemy. Bliżej tutaj filozofii, zabarwionej teologicznym podejściem, choć w narracji po dziecięcemu - lekko infantylnie. Polecam gorąco każdemu.

Lubicie historie o kosmosie? Znacie się na gwiazdach, planetach, galaktykach? Dziś opowiem Wam o książce, która niesamowicie spodobała się moim córkom. Zwykle gwiazdy oglądamy tylko po zmroku, dzięki tej powieści mogłyśmy oglądać gwiazdy za dnia. Odkryłyśmy kolejność planet w układzie Słonecznym, podróżowałyśmy między galaktykami, oglądając nie tylko Drogę Mleczną ale i Galaktykę Andromedy. Książka George i Wielki Wybuch, przybliża nam teorie powstania świata, pokazuje pracę wielkich fizyków, którzy szukają odpowiedzi na pytanie jak powstał Wszechświat. Sąsiad Georga i tata jego przyjaciółki Annie to słynny fizyk, który pracuję nad nową teorią dotyczącą Wielkiego Wybuchu. Jednak zanim skupimy się na wielkiej fizyce. Poznajmy chłopca, który szuka szczęśliwego miejsca dla swojej hodowlanej świnki… Tak dobrze widzicie George posiada własną hodowlaną pełnometrażową świnie. Nie było by w tym nic niezwykłego, gdyby chłopiec mieszkał na wsi. Jednak dom Georga znajduje się w mieście a do zagospodarowania ma tylko niewielki ogródek, w którym jego rodzice hodują warzywa, więc miejsca dla Freddiego jest naprawdę niewiele, zwłaszcza, że już dorósł i jest dosyć pokaźnych rozmiarów. Rodzice chłopca postanawiają oddać Freddiego na farmę, niestety świnka po pewnym czasie, zamiast na spokojnej farmie, trafia do mini ZOO gdzie nie jest szczęśliwy. Jego mały właściciel chce mu pomóc, wpada więc na pomysł, by poprosić KOSMOSa - super komputer, o znalezienie idealnego miejsca dla świnki. KOSMOS to komputer, który jest własnością jego sąsiada Erica, mężczyzna jest wykładowcą na wydziale matematyki i fizyki na pobliskim uniwersytecie, oraz jednym z naukowców należącym do Cechu Badań Naukowych, jest też ojcem Annie, najlepszej przyjaciółki Georga, dziewczynka postanawia pomóc chłopcu i tak razem z KOSMOSem rozpoczynają poszukiwania idealnego miejsca dla świni Freddiego. Wszystko idzie w całkiem niezłym kierunku, dopóki przez przypadek, trafiają na miejsce gdzie odbywa się zebranie organizacji, która chce zniszczyć postęp ludzkości. Na szczęści portal, który otworzył KOSMOS zamknął się nim dzieci zostały zauważone. Kim są POTWORY i dlaczego chcą zniszczyć teorię nad, którą od lat pracuję Eric? Czy uda się znaleźć odpowiednie miejsce dla nieszczęśliwego świniaka? Na to i wiele innych pytań odpowie Wam ta książka. To już trzecia część przygód Georga i Annie, nam nie udało się przeczytać wcześniejszych ich przygód, ale jak to mówią nic straconego, wszystko jeszcze można nadrobić. Zwłaszcza, że ta powieść jest przepięknie wydana, znajdziemy w niej naprawdę wiele ciekawostek związanych z kosmosem ale i całym Wszechświatem, poznamy budowę Wielkiego Zderzacza Handronów, obejrzymy mnóstwo prawdziwych zdjęć satelitarnych różnych ciał niebieskich. Zobaczymy Ziemię, Słońce, inne planety układu słonecznego czy całej Drogi Mlecznej. Mamy okazje zobaczyć, też zdjęcia symulacji Wielkiego Wybuchu. Są również ilustracje, które przedstawiają przygody głównej pary bohaterów, są one przepięknie wykonane i pobudzają wyobraźnie dzieciaków. Jeśli więc macie w domu maluchy żądne wiedzy, ciekawe świata, zadające pytania dotyczące gwiazd czy Słońca ta książka na pewno się im spodoba. Tak na dobrą sprawę nawet ja czytając to córkom bardzo się wciągnęłam, może nie tak tematem przeniesienia świnki, ale całą tą fizyczną otoczką. Nauka aż wylewa się z kart tej historii a przy tym jest spisana w lekki, przyjemny i łatwy w odbiorze sposób. Autorzy przybliżyli nam wielki świat, który zazwyczaj nie jest dostępny dla zwykłych ludzi.

Jestem leworęczna i co mi zrobisz? Na szczęście żyłam już w czasach, gdy mogłam pisać normalnie, bez zmuszania się do przeorientowania. I choć dzisiaj czytałam tę książkę z moim przedszkolakiem, to sama dowiedziałam się z niej kilku rzeczy. Wiele z doświadczeń (trudności) opisanych w niej znam z autopsji (problemy z wycinaniem nożyczkami, szturchanie się łokciami w szkole, problemy ze złym oświetleniem - bo sale szkolne są zorientowane tak, że okna są po lewej, brudne ręce od pisania ołówkiem i długopisem itp. itd.). Fajnie, że powstają takie książki, pisane w sposób lekki i przystępny. Mogą być ciekawą lekturą dla lewo- i praworęcznych.

Świetna, pięknie ilustrowana książka dla dzieci. Opisuje ona drogę do Watykanu papieża Benedykta XVI. Przedstawia kilka ciekawych faktów z życia obecnego papieża, między innymi jego spotkanie z kardynałem w wieku około 3 lat. Mały Józef zauroczony tym spotkaniem powiedział: "Jak dorosnę, to też zostanę kardynałem". O życiu papieża opowiada nam kot Cziko. Książka jest pięknie ilustrowana przez Donata Dal Molin Casagrande. Książka nadaje się także dla niesłyszących - dołączony jest do niej audiobook. Książkę czyta Anna Dymna.

Szybko się czyta, napisana łatwym i zrozumiałym językiem dla dzieci. Duża czcionka - to też uważam za plus. I przede wszystkim bardzo aktualna, wspomina czas nauki zdalnej podczas pandemii. Doskonały punkt wyjścia na zajęciach biblioterapeutycznych czy na godzinach wychowawczych w młodszych klasach lub do zrealizowania podobnie - jako projekt.

Sympatyczna książka o przygodach zgrai nietuzinkowych kotów z kotem Kacprem na czele. Historie są ciekawe i mają w sobie coś takiego co sprawia, że wywołują uśmiech na twarzy. Do tego całkiem ładne rysunki. Na plus długość opowiadań - ani nie za długie, ani nie za krótkie. U mnie w domu przez długi czas pozycja numer jeden jako książka do zasypiania dla mojej dwuletniej córeczki. Książka na tyle zaczytana, że trzeba było ją kilka razy sklejać.

Myślę, że większości z nas Mikołajka nie trzeba przedstawiać. I książki, i filmy o nim są bardzo popularne. Ten bohater to sympatyczny łobuziak, który skradł serce czytelników i widzów. Ma on jednak jeszcze inną, godną pochwały cechę: nie jest samolubem. Sam o sobie mówi: „(...) kiedy będę bardzo sławny, to w kinie będą wyświetlać film o mnie i o moich rodzicach, a wtedy ja, (…),podzielę się sławą (...) z moimi autorami.”1. Bo – pewnie wiecie, a jak nie wiecie to Mikołajek wam to wyjaśni – że, każdy bohater literacki może dumie stwierdzić, iż „poza rodzicami mam jeszcze autorów”2. W książce „Szczęście Mikołajka” Anne Goscinny doprowadza właśnie do spotkania fikcyjnej postaci z jego twórcą. Z publikacji dowiemy się, kim byli autorzy cyklu o „Mikołajku” i jak to się w ogóle stało, że opowiadania z jego udziałem powstały – od pomysłu do gotowej książki. Czym (a może kim) Goscinny i Sempe inspirowali się kreując kolejne postacie i wymyślając ich przygody. Istna skarbnica ciekawostek dla fanów cyklu, a także nieco sentymentalna podróż, dla tych którym wydaje się, że już z niego wyrośli. Fantastyczny jest sposób napisania książki, czyli oddanie głosu Mikołajkowi. To on rządzi, zadaje pytania, komentuje. Rozmawia z autorami, wyrusza z nimi na wycieczki, proponuje tematy, jakie można poruszyć. Przyznacie, że niebanalna forma, a przy tym wspaniały pokłon ku młodym czytelnikom. Dostają książkę z przygodami bohatera literackiego, którego lubią, a przy tym poznają genezę jego powstania. Genialne pomieszanie fikcji z rzeczywistością. Genialny pomysł na „biografię” okołomikołajkową. Lepiej nie dało się tego zrobić. Powiem krótko: „Rewelacja!”. Pomysł, treść, wykonanie – rewelacja. „Szczęście Mikołajka” to książka o tym, jak powstawała ta popularna postać z książek i filmów dla dzieci, napisana w dobrze znany czytelnikom sposób, czyli w formie przygód małego bohatera. Na stronach tej książki spotykają się autorzy oraz ich dzieło, aby przybliżyć nam proces twórczy. 1 Anne Goscinny, „Szczęście Mikołajka”, przeł. Paweł Łapiński, wyd. Znak Emotikon, Kraków 2023, s. 9-10. 2 Tamże, s. 9.

Dzieci dzikich zwierząt z różnych stron świata to bohaterowie tej książki. Mamy to m.in. słonika z Kenii, orangutanka z Borneo, pingwinka z Antarktydy. Piękne wydanie. Dziesiątki zdjęć i ciekawostek o życiu i zwyczajach zwierząt. Autorka nie unika też trudnych tematów. W delikatny i przystępny dla małego czytelnika sposób pisze o kłusownictwie, zabijaniu dla skór i kłów, zawłaszczaniu siedlisk, zmianach klimatu. To jest wartość dodana tej publikacji. Polecam dzieciom i rodzicom!

Czy lista lektur szkolnych zmieniła się w ciągu ostatnich 20 lat? Mi (8 lat, choć mówi że 9) czyta właśnie „Kajtkowe przygody” Marii Kownackiej. Choć książka wydawała się kiedyś ciekawa, to teraz właściwie nie przystaje ani do zainteresowań dzieci, ani do realiów świata, w którym się wychowują. Mi opiera się jak może, cedzi ją. Czyta poszczególne opowiadania, choć książka ma trochę ponad 30 stron. Czy naprawdę nie ma innych książek, które mogłyby zaszczepić w dzieciach chęć czytania i wzbudzić na tyle ciekawość żeby same po nie sięgały? Otóż są! Ulubioną pozycją Mi jest książka Najfutbolniejsi Wydawnictwo Finebooks . Świetnie wydana sprawia, że sam po nią sięga. Nie raz i nie dwa. A historia Franka Łamagi powoduje wybuchy śmiechu nie tylko najmłodszych członków zespołu Gdzie czytam. Można? Można!

@mamcia_tomusio_lilusiowa Książki Minecraft Nieoficjalny Przewodnik z serii Nether składającej się z 4 tomów w których bohaterami są Frigiel i Fluffy. IV tom "Bitwa na Równinach Meraim" w tej książce nie zabraknie ataków i walk. Bardzo dużo się dzieje, szybka i dynamiczna akcja. Pojawia się tutaj wielu nowych bohaterów takich jak "Tom Rachu-Ciachu czy Chiron. Bardzo dobre lektury grube tomiska z dużą czcionką dzięki czemu szybko się je czyta. To świetne książki dla wielkich fanów serii Minecraft

Zabawna, bardzo inspirowana dwoma tomami przygód Alicji w Krainie Czarów, opowieść o podróży pewnego chłopca poza granice własnej wyobraźni. Bogata w smaczne zabawy słowne (brawa dla polskiego tłumacza!) oraz rozważania logiczno-matematyczne historia przyniesie przyjemność lektury zarówno młodszym, jak i starszym czytelnikom. Zaskakująco świeża mimo wieku (powstała 60 lat temu),uzupełniona charakterystycznymi ilustracjami powieść wciąga i inspiruje do rozmyślań językowych oraz filozoficznych. Dziesięcioletnia czytelniczka podpuszczona, żeby przeczytała początek i powiedziała czy jej się podoba, połknęła połowę tomu za jednym zamachem :)

@mamcia_tomusio_lilusiowa To niepozorna książka w twardej oprawie, która zawiera w sobie aż ponad 40 krótkich historyjek w których bohaterami są dinozaury różnego typu. Jeśli macie w domu fanów tych prehistorycznych stworzeń, to polecam Wam tę książkę. Świetna jest zarówno na krótkie jak i dłuższe czytelnicze spędzanie czasu. My lubimy takie książki, zwłaszcza na dobranocne czytanie. Jeśli chcecie przeczytać o dinozaurach i przenieść się choć w wyobraźni do ich świata, to z tą książką będziecie się świetnie bawić