Martwi za życia

Główne wątki w tej książce były dla mnie wyjątkowo bolesne - pojawiło się okrucieństwo wobec zwierząt, a okrucieństwo wobec ludzi wzniosło się na wyższy poziom. Czytało się to bardzo nieprzyjemnie, zdarzyło mi się pominąć akapit lub dwa, przelatując tylko na szybko oczami żeby mniej więcej orientować się co się stało. W dodatku coraz mniej rozumiem zachowania Katie Maguire, co odbiera mi ważny aspekt z czytania czyli utożsamienie się z główną bohaterką.

Główne wątki w tej książce były dla mnie wyjątkowo bolesne - pojawiło się okrucieństwo wobec zwierząt, a okrucieństwo wobec ludzi wzniosło się na wyższy poziom. Czytało się to bardzo nieprzyjemnie, zdarzyło mi się pominąć akapit lub dwa, przelatując tylko na szybko oczami żeby mniej więcej orientować się co się stało. W dodatku coraz mniej rozumiem zachowania Katie Maguire,...

Podobnie jak w poprzedniej serii było ostro i krwawo, wrażliwym radzę omijać fragmenty o okaleczeniach ciała, narządów, oczu, itp. O ile jeszcze miałam nić sympatii dla głównej bohaterki w poprzednich częściach to tu już niestety na dobre ją znielubiałam, w ogóle nie da sie jej lubić , jeśli chodzi o sledztwa podziwiam upór i bezwzlędność w sciganiu bandziorów ale jeśli chodzi o jej sprawy sercowe denerwujące jest to jak potraktowała Johna, zimna i bezduszna sucz, nowy kochanek nagle okazuje się wielka miłością, a koncowe zdanie tej ksiazki zwiastuje chyba jdnak wielką pomyłkę...o rety

Podobnie jak w poprzedniej serii było ostro i krwawo, wrażliwym radzę omijać fragmenty o okaleczeniach ciała, narządów, oczu, itp. O ile jeszcze miałam nić sympatii dla głównej bohaterki w poprzednich częściach to tu już niestety na dobre ją znielubiałam, w ogóle nie da sie jej lubić , jeśli chodzi o sledztwa podziwiam upór i bezwzlędność w sciganiu bandziorów ale jeśli...

Na początek zaznaczę - książki słuchałem w formie audiobooka podczas dojazdów do pracy. I był to idealny sposób jej przyswojenia, bo gdybym siadał z papierową wersją wieczorami na fotelu czułbym zmarnowanie tego czasu.
Muszę przyznać, że główny wątek jest naprawdę pomysłowy i przerażający. Motyw człowieka pozbawionego niemal wszystkich zmysłów po porwaniu przez złoli mrozi krew w żyłach. Jednak jego zakończenie nie było w ogóle satysfakcjonujące, a nawet leniwe. Przestępcy zaangażowani w ten preceder wpadli, bo byli sprawcami kolizji drogowej - działania policji nie miały tutaj żadnego znaczenia.
Sama Katie tą sprawą zajmowała się tak sobie, bo na głowie miała inną, związaną z kradzieżą psów. Ta została poprowadzona i rozpisana równie ciekawie, a nawet dłużej i bardziej szczegółowo niż ta pierwsza. Dla mnie minus - to śledztwo interesowało mnie mniej, ale to kwestia subiektywna.
Sama Katie... no cóż. Jest coraz gorszą osobą z tomu na tom i nie chciałbym żeby ktoś taki stanął na mojej drodze. Już tłumaczę dlaczego. W poprzedniej części partner Katie - John - został z jej winy okaleczony, przez co w tej książce jest niepełnosprawny i nie chodzi. Pani komisarz łaskawie postanawia się nim zaopiekować, chociaż jej to nie w smak i nie poczuwa się do odpowiedzialności. Przede wszystkim dlatego, że John jest dla niej już ciężarem, bo nie jest tak przystojny jak wcześniej i jej się po prostu nie podoba. Dosłownie w ten sposób Katie zaznacza swój problem - nie chodzi o to, że facet jest niepełnosprawny, a jest już mniej atrakcyjny i śmie narzekać. A to wszystko nasila się, kiedy na drodze głównej bohaterki pojawia się przystojny detektyw, którego po kilku dniach Katie tak po prostu postanawia przyprowadzić do siebie do domu na noc. Do tego samego domu, w którym obok pokoju Katie śpi John, wciąż w niej zakochany. Oczywiście nic o tym mu nie powiedziała, a później była zaskoczona, że dla Johna jest to problem. Miła i empatyczna kobieta trzeba przyznać. No głównej bohaterki po prostu nie da się lubić. Ma ego większe od swoich piersi (których rozmiar na kartach książki jest niejednokrotnie opisywany),jest niestabilna, bezduszna, egoistyczna i naiwna - bierze na akcję policyjną mężczyznę poznanego dopiero kilka dni temu (to akurat wiadomo dlaczego - jest przystojny, a Katie tylko takich ludzi lubi).
Panie Masterton, ja naprawdę lubię pana książki, bo kojarzą mi się z czasami gimnazjum, więc dam panu jeszcze szansę, ale litości - niech kolejna część cyklu będzie lepsza.

Na początek zaznaczę - książki słuchałem w formie audiobooka podczas dojazdów do pracy. I był to idealny sposób jej przyswojenia, bo gdybym siadał z papierową wersją wieczorami na fotelu czułbym zmarnowanie tego czasu.
Muszę przyznać, że główny wątek jest naprawdę pomysłowy i przerażający. Motyw człowieka pozbawionego niemal wszystkich zmysłów po porwaniu przez złoli mrozi...

jak do tej pory najlepsza z części. Ciekawa, wciągająca, przerażająca.

jak do tej pory najlepsza z części. Ciekawa, wciągająca, przerażająca.

Po przerwie wróciłam do Katie Maguire i jak zwykle się nie zawiodłam. Zastanawiam się tylko, jak można nie lubić i ciągle doświadczać głównego bohatera. Oczywiście polecam i jestem ciekawa, co jeszcze ją spotka.

Po przerwie wróciłam do Katie Maguire i jak zwykle się nie zawiodłam. Zastanawiam się tylko, jak można nie lubić i ciągle doświadczać głównego bohatera. Oczywiście polecam i jestem ciekawa, co jeszcze ją spotka.

Kolejna , bardzo dobra i bardzo przerażająca powieść kryminalna z cyklu o Katie Maguire. Zapętlona, brutalna wielowątkowa opowieść wciąga i intryguje. Przeczytałam z przyjemnością, chociaż detektyw komisarz Maguire irytowała mnie chwilami swoim zachowaniem i niekonsekwencją, szczególnie wobec Johna.

Kolejna , bardzo dobra i bardzo przerażająca powieść kryminalna z cyklu o Katie Maguire. Zapętlona, brutalna wielowątkowa opowieść wciąga i intryguje. Przeczytałam z przyjemnością, chociaż detektyw komisarz Maguire irytowała mnie chwilami swoim zachowaniem i niekonsekwencją, szczególnie wobec Johna.

Nie wiem jaką ocenę wystawić tej książce, widziałam parę recenzji, które trafnie opisują także moje zdanie. Dla mnie ta pozycja - mimo wielu wątków - była nudna. To co mogło być bardziej rozbudowane - jak wątek z kliniką, było raczej krótko opisywane, a temat psów itp barrzo rozciągnięty. Bardzo dużo brutalności, autor uśmierca kolejne osoby z otoczenia Katie, jakby nie mógł wymyślić już nic innego. Sceny erotyczne jak zwykle cringują. Nie po to sięgam po thriller czy kryminał, żeby potem czytać jakieś wyuzdane dialogi. Oczywiście Katie bezgranicznie ufa typowi spotkanemu przed paroma dniami, bierze jakiegoś randoma na akcję policyjną. Serio? xd Dziwią mnie aż takie wysokie noty, ale dla mnie- która zauważa takie szczegóły, książka w niektórych momentach jest pozbawiona sensu. Bawi mnie też to, że gdziekolwiek się pojawi nasza bohaterka, każdemu się podoba, albo nie chce chodzić do niektórych knajp, bo ją rozpoznają xd. Jest rano w domu, ale i tak przychodzi do niej sąsiadka wyprowadzić psa. No głównej bohaterki nie da się lubić po
prostu. Mogłabym tak bez końca wypisywać co mi się nie podobało, ale chyba nie ma to sensu:)

Nie wiem jaką ocenę wystawić tej książce, widziałam parę recenzji, które trafnie opisują także moje zdanie. Dla mnie ta pozycja - mimo wielu wątków - była nudna. To co mogło być bardziej rozbudowane - jak wątek z kliniką, było raczej krótko opisywane, a temat psów itp barrzo rozciągnięty. Bardzo dużo brutalności, autor uśmierca kolejne osoby z otoczenia Katie, jakby nie...

Co człek może zrobić drugiemu człowiekowi dla zysku? Do jakiego okrucieństwa jest zdolny wobec innej istoty ? Przerażający jest umysł ludzki że potrafi wymyśleć takie rzeczy. Kate w życiu osobistym ponosi ciągle poraszki ,nie umie ułożyć życie tak by móc mieć z niego przyjemność, wszystko ma chwilę i przy problemach zaczyna się wycofywać, unika trudności,idzie trochę ma skróty nie tak jak zawodowo.

Co człek może zrobić drugiemu człowiekowi dla zysku? Do jakiego okrucieństwa jest zdolny wobec innej istoty ? Przerażający jest umysł ludzki że potrafi wymyśleć takie rzeczy. Kate w życiu osobistym ponosi ciągle poraszki ,nie umie ułożyć życie tak by móc mieć z niego przyjemność, wszystko ma chwilę i przy problemach zaczyna się wycofywać, unika trudności,idzie trochę ma...

Świetna, choć początek zapowiadał się zwyczajnie. Wraz z postępem czytania budująca się atmosfera przeraża, czasami miałem wrażenie, że opisane zdarzenia miały miejsce w rzeczywistości.

Świetna, choć początek zapowiadał się zwyczajnie. Wraz z postępem czytania budująca się atmosfera przeraża, czasami miałem wrażenie, że opisane zdarzenia miały miejsce w rzeczywistości.

Jak już się pogodzimy z faktem, że Masterton jednak pisze także czasem coś innego niż krwawe horrory to seria nie jest już taka zła. Oczywiście nadal za mało krwiście, za mało brutalnie ale trzeba przyznać, że akurat w tej części okaleczanie ofiar mogło miejscami robić wrażenie.

Jak już się pogodzimy z faktem, że Masterton jednak pisze także czasem coś innego niż krwawe horrory to seria nie jest już taka zła. Oczywiście nadal za mało krwiście, za mało brutalnie ale trzeba przyznać, że akurat w tej części okaleczanie ofiar mogło miejscami robić wrażenie.