"Śmiertelni nieśmiertelni" to wyjątkowa pozycja zarówno pod kątem ujęcia tematu przewodniego jakim jest choroba nowotworowa, a też z uwagi na konstrukcję. Formalnie przypomina pamiętnik, wspomnienia pisane z punktu chorującej Terry oraz Kena będącego osobą wspierającą na tym wyboistym szlaku. Tej książki nie łykasz, a poddajesz kontemplacji każde jej słowo.
Oto książka, którą odczytać można na rożnych poziomach, a trafi do czytelnika w zależności od stopnia jego wrażliwości. Uważam, że nie ma znaczenia czy wywodzimy się z kultury Zachodu i jesteśmy przypisani do religii chrześcijańskiej, bo możemy czerpać z różnych kultur by rozwijać swego ducha. Zdarzało mi się usłyszeć, że oddając się rozważaniom nad innymi religiami zdradzamy naszego Boga. Skąd takie pojmowanie? Ucząc się, poznając i doświadczając nowego zgłębiamy przy okazji własną wiarę, przyglądamy się kulturze, w której wzrastamy, nie pozostając jedynie w sztywnych ramach nakreślonych ideologicznie, kulturowo czy społecznie, a sięgamy dalej i dalej. Ta książka Wilbera pokazuje, że poszukiwanie, medytowanie, transcendencja, odwoływanie się do innych kultur, metod i wierzeń nas nie zabija, a przeciwnie, buduje pełny obraz rzeczywistości i rozwija naszą świadomość. Wszelkie systemy mogą być sprzymierzeńcem w walce z wrogiem, który nas bezpośrednio atakuje. Książka powinna uświadomić nam, że tu gdzie żyjemy duch nie istnieje bez ciała, ale i cielesność stanowi integralność z duszą, więc gdy coś psuje się w ciele nie można tylko skupiając się na cielesnej postaci choroby. Jeśli mamy silną motywację do przeżycia, którą być może dają nam najbliżsi, ich zaangażowanie i szczere oddanie albo wcześniej założony cel do osiągnięcia, a może wiara tak nas buduje, że pokonujemy przeszkody, a szczęśliwcy mogą mieć to wszystko razem i jeszcze więcej, gdy przychodzi im zmierzyć się z nieuleczalną chorobą, to już jesteśmy wygrani bez względu na ostateczny wynik.
W ujęciu Kena Wilbera dostajemy szeroki szeroki plan, w którym rozgrywa się najtrudniejsze pięć lat jego życia jako osoby wspomagającej podczas choroby jego żony Terry. Niezwykle emocjonujące i dramatyczne mierzenie się w walce z nowotworem poprzez sięganie do chemioterapii, naświetleń, leków przeciwnowotworowych oraz różnych alternatywnych metod skutecznego oddziaływania na guzy, jak wzmacniająca dieta, witaminy, ruch, medytacja, wizualizacja, odwiedzanie różnych miejsc i ludzi mogących pomóc, ale nie skupianie się tylko na guzie. A w tym wszystkim postawa i przemiana Terry, która w swoje czterdzieste urodziny przyjmuje imię Treya (wybór nie bez znaczeni),która wsłuchuje się w siebie, podejmuje decyzje, walczy, zmienia się jej świadomość, postrzeganie pewnych prawideł, bo znajduje w tym wszystkim to, co daje jej siłę, co ostatecznie ukierunkowuje jej ducha.
Dzięki tej książce zahaczymy o różne teorie, m.in tę zbudowana przez Levensona, o sensie której rozmyśla zarówno Treya, jak i Ken z punktu widzenia swojego życia, a która głosi:
"ludzie są bardziej podatni na raka, jeśli jako dorośli mają trudności w kontaktach z ludźmi, przejawiają tendencje do hiperindywidualizmu, zbyt są skupieni na sobie, nigdy nie proszą o pomoc, zawsze usiłują wszystko robić na własną rękę. Stres, który się w nich gromadzi, nie uwalnia się w związkach z innymi ludźmi, kiedy prosi się o pomoc czy uzależnia się od kogoś. Ten skumulowany stres nie ma więc żadnego ujścia i dlatego tacy ludzie, jeżeli mają genetyczne skłonności do raka, pod wpływem napięcia mogą zachorować." (s.296)
Natomiast "Nowa szkoła psychoneuroimmunologii znalazła przekonywujące dowody na to, że myśli i emocje wywierają bezpośredni wpływ na układ odpornościowy.(...) Udowodniono zwłaszcza, że wyobraźnia i wizualizacja są najważniejszymi składnikami tego "niewielkiego, ale istotnego" wpływu umysłu na ciało i układ odpornościowy." (s.323/324). To podkreśla, jak istotne jest spojrzenie na człowieka jako całość, co przez cały czas robią bohaterowie.
Jednak najwyższą wartością tej publikacji jest ukazanie zarówno świata Trey, jej walki fizycznej oraz przemyśleń przelanych na papier, a jednocześnie pokazanie, jak funkcjonuje partner, osoba wspierająca, która również cierpi, zmaga się z wysokim stresem na co dzień, a która przez innych może być postrzegana jako ta, która nie ma prawa do użalania się, bo to nie jego zabija nowotwór. A przecież przezywanie głębokiego cierpienia jest równie destrukcyjne i rujnujące zdrowie. Przy czym Kena rzeczywiście w pewnym momencie dopada nieznana choroba, czemu ten przypisuje znamiona depresji, jednak ta ustępuje wraz z prawidłowo postawioną diagnozą.
Czytając pewien rodzaj książek mamy szczególną predyspozycję do oceniania postaw bohaterów, gdy nie zgadzamy się z ich decyzjami, bo my byśmy tak nie postąpili, bo to niemądre, bo tak nie można, przemawiał przez nią/niego egoizm i tak dalej. Uważam, że po przeczytaniu "Śmiertelnych nieśmiertelnych" takich głosów pojawiła się znikoma ilość. Nie wiemy na pewno jakich decyzji możemy spodziewać się po sobie, nawet jeśli w tej chwili mamy ugruntowane podejście do zasadniczych spraw. A jeśli nadal z całym przekonaniem wierzymy, że w danej sytuacji postąpilibyśmy w określony sposób, to prawdopodobnie nie zrozumieliśmy treści tej książki.
Szukamy ofert...
4786 
1095 
OPINIE i DYSKUSJE o książce Biegnąca z wilkami
bardzo dobra
bardzo dobra
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toBardzo masywna książka, którą ciężko się czyta. Czytałam ją ponad rok, robiąc co jakiś czas przerwy. Uważam, że zawiera w sobie wiele mądrości, aczkolwiek z pewnością udałoby się ją skrócić o co najmniej połowę... Często nie mogłam się już doczekać, aż po prostu przebrnę przez tę cegłę i ją skończę.
Interesującym zabiegiem było z pewnością przypominanie legend/opowiadań i następne ich wyjaśnianie, natomiast bardzo się to ciągnęło.
Ciągle przewijające się tematy archetypów Dziekiej Kobiety/La Que Sabe było po prostu męczące.
Ponadto, spora ilość przypisów, które znajdują się z tyłu książki, po raz kolejny sprawiała, że czytanie nie było przyjemnością a bardziej męką, by co chwilę przerzucać kartki w jedną i drugą stronę.
Bardzo masywna książka, którą ciężko się czyta. Czytałam ją ponad rok, robiąc co jakiś czas przerwy. Uważam, że zawiera w sobie wiele mądrości, aczkolwiek z pewnością udałoby się ją skrócić o co najmniej połowę... Często nie mogłam się już doczekać, aż po prostu przebrnę przez tę cegłę i ją skończę.
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toInteresującym zabiegiem było z pewnością przypominanie legend/opowiadań i...
Brak mi słów, aby opisać, co ta książka ze mną zrobiła. Czytałam ją przez rok. Zdecydowanie trzeba dać sobie czas na przyswojenie całej zawartej w niej mądrości.
Polecam każdej kobiecie, której dusza rozpaczliwie próbuje wyrwać się z niewoli. Każdej, która czuje się zagubiona. Pokonana. Za bardzo oswojona.
Brak mi słów, aby opisać, co ta książka ze mną zrobiła. Czytałam ją przez rok. Zdecydowanie trzeba dać sobie czas na przyswojenie całej zawartej w niej mądrości.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toPolecam każdej kobiecie, której dusza rozpaczliwie próbuje wyrwać się z niewoli. Każdej, która czuje się zagubiona. Pokonana. Za bardzo oswojona.
"Biegnąca z wilkami" pomaga wrócić do samej siebie, swoich pragnień, intuicji, prawdziwej, dzikiej natury. Odkryć to, co zapomniane, uzdrowić rany, wzruszyć się. To książka, dzięki której nabrałam odwagi do życia i bycia tym, kim naprawdę pragnę.
"Biegnąca z wilkami" pomaga wrócić do samej siebie, swoich pragnień, intuicji, prawdziwej, dzikiej natury. Odkryć to, co zapomniane, uzdrowić rany, wzruszyć się. To książka, dzięki której nabrałam odwagi do życia i bycia tym, kim naprawdę pragnę.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toNie tylko o naturze, ale i o kobiecej sile. Mądra, symboliczna i głęboka książka, która daje poczucie połączenia z dziką stroną życia. Czyta się jak współczesny mit.
Nie tylko o naturze, ale i o kobiecej sile. Mądra, symboliczna i głęboka książka, która daje poczucie połączenia z dziką stroną życia. Czyta się jak współczesny mit.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toPolecam każdej kobiecie. Mam tylko tyle do powiedzenia. Dbajcie o siebie i szukajcie swojej ścieżki. <3
Polecam każdej kobiecie. Mam tylko tyle do powiedzenia. Dbajcie o siebie i szukajcie swojej ścieżki. <3
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toMasa, ogromny potok słów.
Aby wydobyć co cenniejszego, to trzeba przebrnąć przez tego typu treści: "Wyrwij trzy włosy ze swego wysiłku, rzuć je na ziemię. Tam staną się jak sygnał pobudki. Padając na ziemię wywołają dźwięk w psychice, rozdzwonią się, wzbudzą w duszy pobudzający do działania rezonans. Odgłos odrzucanych idei ogłosza nastanie ery nowych możliwości."
Potencjał w książce jest, bo opowieści są ciekawe. Jednak interpretacja tych opowieści to często droga przez mękę...
Przecież nie trzeba było tylu słów, aby wyłowić kilka czy kilkanaście spostrzeżeń z danej opowieści.
Masa, ogromny potok słów.
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toAby wydobyć co cenniejszego, to trzeba przebrnąć przez tego typu treści: "Wyrwij trzy włosy ze swego wysiłku, rzuć je na ziemię. Tam staną się jak sygnał pobudki. Padając na ziemię wywołają dźwięk w psychice, rozdzwonią się, wzbudzą w duszy pobudzający do działania rezonans. Odgłos odrzucanych idei ogłosza nastanie ery nowych...
Jest to jedna z tych książek, do których powracam w innym momencie życia. Intrygująca, tajemnicza i wymagająca. To nie jest pozycja na szybko, ale czasochłonna. Mam wrażenie, że im jestem starsza, tym lepiej rozumiem treści w niej zawarte. Tajemnica kobiecości, archetypów i dzikości, która jest w nas.
Jest to jedna z tych książek, do których powracam w innym momencie życia. Intrygująca, tajemnicza i wymagająca. To nie jest pozycja na szybko, ale czasochłonna. Mam wrażenie, że im jestem starsza, tym lepiej rozumiem treści w niej zawarte. Tajemnica kobiecości, archetypów i dzikości, która jest w nas.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to# Przypisy póki co sobie podarowałam. Kiedyś na pewno do nich wrócę.
Jest to książka, którą dostałam w prezencie. Usłyszałam, że Autorka ma podobny styl pisania do mojego. Zaciekawiło mnie to od razu i nie zastanawiałam się dłużej, czy zacząć ją czytać.
Pochłanianie tej grubej lektury zajęło mi rok. Miałam w międzyczasie długie przerwy - żeby przetrawić to, co przeczytałam. Z powodu natłoku obowiązków, spraw losowych, braku nastroju na taką tematykę.
Nie żałuję, że przeplatałam fragmenty ,,Biegnącej z wilkami" z innymi dziełami literackimi.
Clarissa Pinkola Estes dotyka wielu kwestii życiowych, z perspektywy kobiety. Rozpracowuje płeć żeńską pod każdym aspektem. Dzięki historiom z życia wziętym, przypowieściom i mitom, łatwiej było mi się odnaleźć w tym, co Autorka chciała przekazać Czytelnikom.
Niewątpliwie jest to pozycja, którą dodałam do listy ,,Książki mojego życia". Pozwoliła mi zbliżyć się do samej siebie i zrozumieć, że mam prawo postępować tak a nie inaczej w konkretnych sytuacjach. Mam prawo się mylić, popełniać błędy.
Uważam, że nauczyła mnie również asertywności, by nie przekraczać swoich i tak daleko postawionych granic. Czuję się pewniej ze świadomością, że mam prawo do odmowy, do pójścia własną drogą. By znaleźć swoje miejsce, każdy powinien kierować się intuicją własną a nie tym, co każą nam inni. Bo tylko My wiemy, co jest dla Nas dobre. Mimo że się czasem dopuszczamy pomyłek i błądzimy.
Błądzenie jest zjawiskiem normalnym i powszechnym. Dziś to wiem. Nie wstydzę się przyznać, że się zgubiłam. Że czegoś nie wiem, nie rozumiem lub nie chcę.
Jeśli ktoś chce zrozumieć to, jak postępuje człowiek, czym się kieruje, co chce osiągnąć poprzez konkretne działania, powinien sięgnąć po ,,Biegnącą z wilkami". To nie jest łatwa książka, nie zawsze jest na nią odpowiedni czas. Do tego trzeba emocjonalnie dojrzeć, by potem za jej sprawą, stać się jeszcze dojrzalszym. Ale warto, mimo wszystko. Mimo tego, że czasem czułam wkłuwające się w serce szpileczki, ponieważ uświadomiłam sobie, że czytam o sobie, swoją historię. Bardzo mi to pomogło w utwierdzeniu się w przekonaniu, że wielokrotnie postąpiłam słusznie, choć nie zawsze wedle życzeń innych ludzi.
Liczne moje zaznaczenia cytatów pokazują, że znalazłam coś, co bardzo ze mną rezonuje. Nie zawaham się tego użyć w odpowiednim czasie...
# Przypisy póki co sobie podarowałam. Kiedyś na pewno do nich wrócę.
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toJest to książka, którą dostałam w prezencie. Usłyszałam, że Autorka ma podobny styl pisania do mojego. Zaciekawiło mnie to od razu i nie zastanawiałam się dłużej, czy zacząć ją czytać.
Pochłanianie tej grubej lektury zajęło mi rok. Miałam w międzyczasie długie przerwy - żeby przetrawić to, co...
Właśnie skończyłam i chyba zacznę od początku. W tej książce jest wszystko. Niewesołe, jak się uczciwie popatrzy na siebie. Ale to potrzebne. Dzika Kobieta wzywa do zmiany.
Właśnie skończyłam i chyba zacznę od początku. W tej książce jest wszystko. Niewesołe, jak się uczciwie popatrzy na siebie. Ale to potrzebne. Dzika Kobieta wzywa do zmiany.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to