Loveless #7

Świetny początek serii:) Manga zaczyna się , gdy pewna dziewczyna - Kae , która jest dość otyła obserwuję mecz koszyków chłopaków ze swojej klasy i podekscytowana patrzy na dwóch z nich - Igarashi i Nana i nagle Nana na Nią wpada i uderza w ścianę. Potem dziewczyna budzi się w szkolnym szpitalu i widzi obok siebie swoją przyjaciółkę - Amano i ta opowiada co się stało i z tej rozmowy dowiadujemy się , że obie mają obsesję na punkcie związków chłopaków i zawsze to sobie wyobrażają , ale Kae jest tym wręcz pochłonięta. I jest także Otaku. Nagle zjawia się młodszy o rok chłopak - Shinomiya i każę zwolnić łóżko , bo ktoś źle się czuję , a potem komentuję , że Kae nic nie jest , ale Amano staję w jej obronie. Jednak Kae mówi by dała spokój. Potem spotykają kolejnego chłopaka - Mutsumi i ten martwi się o Kae , a następnie Amano zauważa , że Kae przyciąga przystojniaków. Potem wchodzą do klasy i Igarashi od razu pyta czy wszystko w porządku i każę Nanie przeprosić , a ten przeprasza , a na pytanie dziewczyny czy jemu nic się nie stało to mówi , że nie , bo odbił się od niej , a ona jest jak materac. I Igarashi ma do niego pretensję , ale Kae mówi tylko , że cieszy się , że się na coś przydała , a chłopak się śmieję. Potem w domu Kae ogląda ulubione anime i nagle jej ulubiony bohater umiera i widzimy jak dziewczyna przestaję przychodzić do szkoły i nawet nie wychodzi z łóżka. Jej mama się o nią martwi i prosi syna by pomógł i chłopak z kopa otwiera drzwi i każe Kae wyjść z łóżka i nazywa grubasem , a gdy ściąga kołdrę On i ich mama są w szoku. Następnie dziewczyna idzie do łazienki i w lustrze widzi , że drastycznie schudła i teraz jest prześliczna i zaczyna krzyczeć. Następnie wraca do szkoły i wszyscy się na nią patrzą. W końcu spotyka Amano i dziewczyna rozpoznaję ją tylko po głosie. I nagle wszyscy ją otaczają i jest przerażona , ale niespodziewanie Igarashi ją odciąga i mówi by dali jej spokój , bo się boi. Widzimy też Nanę , który na nią patrzy zaskoczony , a potem jak zawsze żartuję i doprowadza ją do łez i jest przerażony , a Kae ucieka i wszyscy są na niego źli. Jednak , gdy dziewczyna biegnie przez korytarze okazuję się , że uciekła , bo Nana przypomina jej zmarłego ulubieńca z anime i nagle wpada na Shinomiyę i ten jej nie poznaję i jest nią oczarowany i zabiera ją do pielęgniarki , bo się zraniła , a tam spotykają Mutsumi , który jako jedyny ją rozpoznaję i Shinomiya jest w szoku i ucieka , a Mutsumi mówi , że może i trochę schudła , ale nadal jest miła. Potem po lekcjach czwórka chłopaków pojawia się przy Kae i proponują wyjście do kina , a ona nie wie co zrobić. Potem widzimy jak Amano pomaga jej wybrać ubranie i Kae mówi , że idą wszyscy , a przyjaciółka pyta czy robi sobie harem:D I uprzedza ją by nie mówiła , że jest Otaku. W końcu nadchodzi randka i idą do kina i dziewczyna podoba się chłopakom i idą na anime , a Nana usypia:D Po kinie Igarashi ją odciąga do budki ze zdjęciami i mówi , że chcę ją mieć dla siebie choć przez chwilę , a serce dziewczyny zaczyna bić szybciej , ale gdy zdjęcie miało się zrobić nagle zjawił się Nana i zaczął się wkurzać na Igarashiego i takie zdjęcie powstało. Następnie bohaterka ostatecznie nie wytrzymuję i pobiegła do sklepu z rzeczami anime , a gdy wyszła przeprosiła i już miała odejść , ale nagle Mutsumi pyta w czym problem i dodaję , że gdy jest sobą jej oczy lśnią. I dziewczyna jest szczęśliwa i nazywa go aniołem , a pozostali patrzą z zazdrością i od razu się wtrącają i mówią , że zgadzają się z Mutsumi i dziewczyna im dziękuję , a ich serca wariują i Kae ciągnie ich z powrotem do sklepu:D A następnego dnia w szkolę Nana zauważa , że Igarashi nosi breloczek z anime , który dziewczyna dała każdemu z nich i sam mówi , że nie ma zamiaru tego nosić , a Igarashi pyta czy rezygnuję i , że będzie jednego rywala mniej , a następnie patrzą jak Kae szybko gra na w-f i Nana nie rozumie czym wszyscy się jarają. Potem dziewczyny proszą ją by zastąpiła chorą dziewczynę podczas meczu piłki nożnej i Kae się zgadza mimo , że Amano jest przeciwna , bo wie , że Kae jest kiepska w nogę. Później dziewczyna siedzi z chłopakami i Mutsumi mówi , że będzie ją wspierać i Igarashi też o tym mówi , a Nana niby się nie angażuję w rozmowę , ale myśli sobie - Pogrywa skubany:D I po chwili ma spięcie z Kae , bo ta dziwnie mówi o piłce. I odchodzi. Potem na treningach Kae sobie nie radzi , a jakiś czas później Nana słyszy jak dziewczyny , które poprosiły ją o pomoc teraz ją obgaduję i je ochrzania , a potem wychodzi i widzi jak Kae trenuję , ale tak uderza piłkę , że ta do niej wraca:D I chłopak pyta jak Ona to robi i mówi , że powinna zrezygnować , ale Ona mówi , że nie ma zamiaru się poddać i nagle serce chłopaka przyśpiesza i zaczyna dawać jej lekcję i zjawia się też reszta chłopaków. W końcu nadchodzi dzień meczu i przygrywają jednym punktem , ale nagle Kae kopie tak jak kopała wcześniej , gdy piłka wracaa i dzięki temu trafia do bramki i wszyscy się cieszą , a Nana wybucha głośnym śmiechem. A następnie Igarashi zauważa , że Nana przypiął do telefonu breloczek od Kae i Nana patrząc na dziewczynę mówi , że zaczyna od początku. Następnie bohaterka nie może się doczekać wakacji , bo ma zamiar jechać na Comic Con , ale nauczyciel mówi , że przez swoją nieobecność jest zagrożona i Mutsumi mówi , że może ją pouczyć , a pozostali od razu mówią , że ich też ma uczyć i spotykają się w bibliotece , a Nana sugeruję by Shinomiya spadał , bo jest młodszy , ale On nie daję się wygonić , a nawet wytyka mu błąd w zadaniu i chłopak jest wściekły i zostają wygonieni , bo są za głośni. I ostatecznie idą do Kae do domu , a wcześniej dziewczyna ukrywa wszystkie rzeczy związane z Otaku , a gdy już u niej są Nana jest rozczarowany , że nie są sami. A matka dziewczyny szaleję , że przyszło tylu przystojniaków:D Nagle odkrywają ołtarzyka bohatera anime i zauważają , że przypomina Nanę i nawet się przed nim modlą by się przypodobać dziewczynie. Nagle zjawia się też brat Kae i próbuję ją upokorzyć i pokazuję wszystkie rzeczy mówiąc by się nie nabrali , bo jego siostra jest walnięta , ale Oni mówią , że wiedzą i Mutsumi każę mu wyjść , a chłopak się go boi:D Potem chłopaki wychodzą i Mutsumi daję jej szczęśliwy ołówek , a pozostali są zazdrośni o ich relację i nagle Mutsumi im też daję ołówki:D a brat Kae zostawia jej w pokoju czekoladki na przeprosiny i patrzy zza rogu czy je przyjmie i mu wybaczy:D A na koniec okazuję się , że egzaminy się udały i każdy z chłopaków zaprasza gdzieś bohaterkę , ale Ona stwierdza , że najpierw rusza na Comic Con:D I mamy koniec pierwszego tomu , który naprawdę jest świetny. Czytając nie można się nie zaśmiać. Bohaterowie również są świetni. Kae jest uroczo zakręcona , a chłopaki też świetni mimo , że zainteresowali się nią dopiero , gdy schudła. Najbardziej polubiłem Igarashiego. Nana też jest ciekawą postacią. Niby udaję , że ma wywalone na anime i Kae , ale słucha uważnie każdego słowa i powstrzymuję Igarashiego przed podrywem i ostatecznie pod koniec jak sam powiedział zaczyna od nowa by zdobyć Kae. Pozostała dwójka też na plus choć Mutsumi według mnie jest najsłabszy. Niby jako jedyny ją poznał po schudnięciu , ale mam wrażenie , że jest taki zamulony we wszystkim co robi. I jestem pewien , że będę kontynuować tą serię

"Hotarubi no Mori e" to naprawdę niezwykły i wzruszający film, który chwycił mnie za serce. Jak zobaczyłam tę mangę, od razu wiedziałam, że muszę ją mieć. A jakie było moje zaskoczenie, gdy okazało się, że jest zbiór kilku historii. Historii, które są dość średnie. Oczywiście oprócz "W stronę lasu świetlików", bo to był najlepszy one shot w tym zbiorze. Co prawda ekranizacja była znacznie lepsza, ale oryginał też był bardzo dobry. W pozostałych one shotach wątki romantyczne były nie najlepsze. Nawet wywołały u mnie lekkie zirytowanie, bo postaci były aż do przesady natarczywe.

Fabuła jest ciekawa do tego stopnia, że co roku od 4 lat robię powtórkę z pierwszego tomu. Jest to dla mnie sentymentalna seria dla tego mogę nie być obiektywna wobec niej jednak uważam, że jest świetna. Troche brakuje mi zajęcia się postaciami pobocznymi, które możemy zobaczyć w pojedyńczych scenach. Bardzo podobało mi się nawiązanie do realnych rzeczy jak instaphoto czy butella.

Sympatyczna manga o nietypowym fetyszu i grupce znajomych z liceum. Ładna kreska, pozornie bardzo oszczędna, ale z pięknymi detalami, np. oczu. Niezła fabuła i sympatyczne postacie. Co ciekawe, jak na yaoie, dużą rolę odgrywa siostra głównego bohatera i jest świetnie skonstruowana - charakterna, sympatyczna, nieoczywista. Takie kobiety rzadko kiedy goszczą w tym gatunku, więc tym większe brawa dla autorki. Bardzo fajnym dodatkiem było też jednostronicowe posłowie, w którym dosłownie w pojedynczych kadrach Beriko podsumowała losy naszych bohaterów. Zwykle brakuje takich dodatków. Polecam miłośnikom MLM, w wydaniu bardziej dla dorosłych.

Uważam że jest to z dziesięć razy lepsze niż pierwsza część, mimo że opinie przeczą. Tu już wchodzimy na pewien specyficzny poziom sci-fi połączonego z niezbyt wyjaśnionym fantasy z niedomówieniami o bohaterach. Topaz i Smite rozwijają swoje homoerotyczne tendencje i cała reszta dostaje lekkiej lobotomii i zmienia charaktery, ale myślę że nie przeszkadzało mi to na tyle żeby zrujnować mi odbiór.

Moje pierwsze spotkanie z mangą uważam za naprawdę udane. Czyta się ją błyskawicznie (mimo że od tyłu!),a fabuła jest ciekawa, pełna humoru i przeuroczych jenotów! Pewnie nie zapamiętam jej na długo, ale spędziłam z tym komiksem kilka naprawdę fajnych chwil, czego ani trochę nie żałuję. Nie wiem jeszcze, czy sięgnę po kolejne tomy, ale na pewno zrobię kiedyś kolejne podejście do tego gatunku :)

Czytając tą mangę miałam przebłyski deja vu i wydaje mi się, że niektóre fragmenty już czytałam wcześniej, lata temu, jednak teraz miałam okazję zaznajomić się z całością i nie żałuję. Manga jest na dobrym poziomie. Kreska kiepska, niedopracowana i amatorska, jednak fabuła, dialogi nadrabiają i powodują, że chce się to czytać i poznawać tą historię do końca. Dwóch głównych bohaterów z czasów liceum było parą, jednak ich relacja skończyła się burzliwie, po roku spotykają się ponownie kiedy odkrywają, że uczęszczają do tego samego uniwersytetu. Postanawiają zapomnieć o przeszłości i spróbować być przyjaciółmi na nowo, jednak nie udaje im się to, uczucia które do siebie żywili wciąż są i złączają ich na nowo. Problemem tej pary jest fakt, że są świetnymi przyjaciółmi, jednak kiedy zaczynają ze sobą chodzić kłócą się o każdy szczegół. Ich relacja na nowo staje się burzliwa. Czy uda im się przetrwać i zbudować trwała relację? Tomik kończy się dobrze i byłabym pewna, że to nawet one shot ale widzę że są jeszcze dwa tomy i już jestem ciekawa co autor jeszcze zaplanował dla tej dwójki.

ŻYCIE, ŚMIERĆ I MIŁOŚĆ Nie ma nic na pół – szybko po tym się ubierasz Jak kiedyś Yves Montand, jak Edith Piaf Żadne z nas już się na to nie nabiera Strachy na lachy „Half & half” to kolejna jednotomówka od Waneko, która tak naprawdę stanowi zbiorcze wydanie dwóch oryginalnych tomików. Rozwiązanie to dobre, bo w ręce czytelników trafia solidna cegiełka w cenie niewiele wyższej od standardowego tomiku. A to cieszy w szczególności, gdy czytelnik otrzymuje dobrą lekturę, a taką właśnie jest manga Koujiego Seo. Sympatyczna i bardzo przyjemna w odbiorze opowieść miłosna z nutą fantastyki i sporą szczyptą erotyki, choć z nie do końca wykorzystanym potencjałem. Zazwyczaj śmierć kończy wszystko, w tym wypadku wszystko od śmierci się zaczyna. Yuuki ma dość życia i postanawia popełnić samobójstwo. Wchodzi na wysoki budynek, skacze z niego i… Jak w „Amelii”, spada na przechodzącego poniżej Shin’ichiego. Oczywiście oboje giną, ale trafiwszy do czegoś w rodzaju czyśćca, ze względu na wyjątkowe okoliczności, otrzymują swoistą drugą szansę. Na tydzień wrócą do świata żywych, zmuszeni przebywać blisko siebie. Przez ten czas mają zdecydować które z nich po upływie tego czasu umrze, a które wróci do życia. Wybór wydaje się prosty, ale samobójstwo pozwoliło Yuuki spojrzeć na swój los z innej perspektywy i teraz wcale nie ma zamiaru opuszczać tego świata. Skazani na własne towarzystwo, dzieląc ze sobą wszystko – łącznie z odczuciami – zaczynają poznawać się coraz bliżej. A wraz z tym, zaczyna także między nimi iskrzyć. Tylko czy w ich sytuacji rodzące się uczucie ma w ogóle sens? Całość recenzji na moim blogu: https://ksiazkarniablog.blogspot.com/2019/02/half-half-kouji-seo.html

Tomik jak najbardziej w porządku, czytało się bardzo sprawnie i z zainteresowaniem, a przy szóstym tomie czasem ciężko utrzymać akcję i ciekawość czytelnika. Złe moce zostały rozwiane i wszystko się dobrze skończyło, miłosna para odnalazła siebie na nowo. Jedna uwaga tylko... Czemu kiedy nagle wszyscy bohaterowie założą okulary to są nie do rozpoznania i stają się brzydcy i niewidzialni ? Trochę to stereotypowe i mam nadzieję, że więcej mang w przyszłości będzie wprowadzało odwrotny stosunek do okularników.

I ostatecznie popełniłam ten błąd i kupiłam mangę która nigdy nie zostanie u nas zakończona... Jako początek serii świetnie spełnia swoją rolę. Wprowadza dających się lubić bohaterów, ciekawy świat z czyścicielami dusz. Zawiera też dużo humoru, który bawił mnie dużo bardziej niż ten z Dengeki Daisy. Do tego wyjątkowo dobrze poprowadzono tajemnice wokół przeszłości Fumi. Dodatkowo spełnia wartość motywacyjną - bohaterowie w tak piękny sposób mówią o sprzątaniu, że po lekturze wyczyściłam pół domu! Tylko, że w momencie gdy manga się rozkręca to... docieramy do ostatniej strony. I zostaje nam jedynie irytacja na wydawnictwo. Lub importy na które mnie na razie nie stać.

Pierwszą połowę bardziej przebolałam niż przeczytałam. Bardzo się z nią męczyłam i kilka razy już tą książkę odkładałam i zaczynałam od nowa. Natomiast w dalszej części historii o tej księżniczce (i innych tam) przestałam się już tak męczyć i wydała się ta historyjka nawet ciekawa. Ogólnie druga połowa mangi jest dużo lepsza od pierwszej. (Patrząc na to że samej pierwszej połowie dałabym mniej więcej ocenę 3/10) Szkoda jeszcze, że tak mało było tutaj tych malutkich tanukich - bo głównie na to liczyłam w tym tomie. Nie będę kupować dalej tomów. Jeszcze mała uwaga na koniec: skoro piersi - cenzurujemy, genitalia - cenzurujemy, to czemu jądra samców omijają cenzurę i u jednego są one większe od głowy i jeszcze sobie z tego żartujemy??? Nie ogarniam tej mangi.

Opowieść o tym jak pewien licealista w bardzo dziwnych okolicznościach spotyka równie dziwną dziewczynę. Z własnej woli zostaje jej ochroniarzem, gdyż dziewczyna jest poszukiwana przez nieco upiorną parkę, która wysysa życiową energię z ludzi. Mangę przepełnioną scenami epickich walk czyta się szybko - wręcz za szybko przez co ma się wrażenie, że niektóre wątki są pourywane, a liczne kwestie niewyjaśnione. Jednak autorka na końcu przyznaje , że manga powstała na podstawie light novelki, do której przeczytania również zachęca.

3 tom zaczyna się , gdy bohaterowie spotykają Shimę i odkrywają , że to dziewczyna i są w szoku , a dziewczyna bardzo szybko zaczyna zalecać się do Kae i proponuję by przyszły do niej i chłopaki od razu krzyczą , że też przyjdą i Shima się zgadza , ale mówi , że będzie miała prośbę i idą do niej i są oczarowani jej pięknym wielkim domem , a Kae jest w siódmym niebie , bo w pokoju Shimy jest mnóstwo rzeczy związanych z mangami i anime i wychodzi też na jaw , że Shima rysuję ukochane mangi Kae i ta jest pod wrażeniem rysunku ulubionego bohatera i zazdrosny Nana od razu rysuję bohatera , ale fatalnie mu wyszło. Jednak Kae go chwali i chłopak się cieszy , ale po chwili Igarashi i Mutsumi pokazują swoje rysunki i Kae jest oczarowana , a do Nany dociera , że spodoba jej się nawet najgorszy rysunek jej ulubionego bohatera. A po chwili Shima mówi o swojej prośbie , a konkretnie chłopaki mają jej pozować i ostatecznie się zgadzają , ale nie zgadzają się na jedną pozę(położenie głowy na kolanach) i Kae pokazuję na przykładzie swoim i Shimy jak to ma wyglądać(Shima leży na jej kolanach) i , gdy Kae zbliża do niej twarz i odsuwa się zarumieniona Shima mówi , że jest urocza i ją całuję , a chłopaki są w szoku i Nana szybko osłania Kae krzycząc jej , że to się nie liczyło:D Później Kae ciągle myśli o tym pocałunku , ale dochodzi do wniosku , że to nic nie znaczyło i znajduję w Internecie informację o konkursie walentynkowym i zwycięzca dostanie nagrodę z anime. Potem w szkolę mówi o tym bohaterom i zjawia się Shima , ale Nana nie chcę jej dopuścić do Kae i dziewczyny rozmawiają o konkursie i Shima proponuję by znów do niej przyszły i zaczęły ćwiczyć robienie czekolady. I Nana protestuję , ale ta mówi , że oni też mogą przyjść. Potem ćwiczą na konkurs i Shima jest mistrzem , a Kae nie wychodzi i ciągle się stara , a w trakcie ćwiczeń Shima podrywa Kae , a Nana ciągle protestuję i w pewnej chwili Shima wychodzi z pomieszczenia i mówi na głos , że nie rozumie Nany , bo przecież jest dziewczyną i to nic nie znaczy i po chwili mija Igarashiego , który to słyszał i mówi jej , że Nana się nie myli i Shima potwierdza , że lubi wszystko co słodkie i ładne i dlatego zainteresowała się Kae i Igarashi mówi jej , że chodzi jej tylko o wygląd Kae i ta odpowiada , że charakter też się liczy , a następnie przybliża się do chłopaka i mówi , że jeśli chodzi o jego uwagę o urodę Kae i zwracanie uwagi to Igarashi chyba mówi o sobie i chłopak jest w szoku. Później Kae i Shima pokazuję swoją czekoladę i rzeźba Kae jest fatalna i Shima proponuję by wysłała jej , która wyszła idealnie , ale Kae tego nie robi i jednak wysyła swoją , a później w szkolę daję czekoladki chłopakom i następnie widzimy jak Igarashi i Nana są na dachu i je jedzą i Igarashi patrzy w dal i myśli o słowach Shimy i dociera do niego , że faktycznie zwrócił uwagę na Kae z powodu jej wyglądu , ale jej charakter też jest wspaniały i chłopak dobrze się przy niej czuję , a po chwili widzimy Kae , która znów utyła i wszyscy są w szoku i ta tłumaczy , że zostało jej sporo czekolady i wszystko zjadła. I widząc Ją Nana mdleję , a Shinomiya tarci chwilowo rozum i myśli , że to koszmar:D Potem Nana , Shinomiya i Igarashi siedzą i rozmawiają o Kae i Nana stwierdza , że ją odchudzi i wracają do klasy , a tam widzą Shimę , która karmi Kae i jest szczęśliwa , że ta jest taka pulchniutka , a Nana zaczyna płakać:D A Kae mówi , że jej czekolada zdobyła specjalną nagrodę i Nana wykorzystuję to by odchudzić Kae mówiąc jej , że na odebraniu nagrody musi wyglądać super. I zaczyna się trening i Mutsumi pyta chłopaków czemu to robią , przecież Kae tylko lekko przytyła , a Oni mu każą iść do okulisty. I trening ciągle trwa , ale Kae nie chudnie. Jednak Nana się nie poddaję i w końcu Igarashi mówi mu by trochę odpuścił , a ten mówi , że Igarashi przecież też chcę by Kae schudła , ale chłopak nie odpowiada i po prostu patrzy w niebo zamyślony. A podczas kolejnego treningu Kae opada z sił i zostaję zabrana do pielęgniarki , a Shima mówi chłopakom , że muszą pogadać. I później są na dachu i dziewczyna ma do nich pretensję i kłóci się z Naną , ale Mutsumi przerywa kłótnie i mówi , że wszystko zależy od Kae. Później znów są w szkolę i Kae lepiej się czuję , a gdy zbliża się posiłek Igarashi łapię ją za rękę i idą na dach , a tam Kae mówi , że jest im wdzięczna za pomoc i naprawdę chcę schudnąć , a On słucha jej i jego serce biję i myśli o tym , że Kae zawsze jest miła , urocza i martwi się o innych i dociera do niego , że tak naprawdę wcale się nie zmieniła. Później siedzi razem z Naną i nagle mówi , że kocha Kae , a gdy Nana mówi , że wie to Igarashi dodaję , że zakochał się w niej od nowa dzisiaj i Nana jest w szoku , że zakochał się w grubszej wersji Kae i potrząsa nim , a Igarashi wygląda jak zakochany piesek biegający za Kae , a jego oczy błyszczą , gdy o niej mówi:) Później spotykają się wszyscy na Sali i Kae potwierdza , że chcę schudnąć i okazuję się , że Nana i Shinomiya wpadli na pomysł , że jeśli Kae schudnie określoną ilość kilogramów to oni zrobią jakąś romantyczną pozę we dwóch np: przytulenie i Kae jest podekscytowana i szybko ćwiczy , a Shima zauważa , że Igarashi zmienił swoje zachowanie i ten jej tłumaczy , że przez długi czas nie ogarniał swoich uczuć , ale gdy Kae znów przytyła zrozumiał , że ją kocha i chcę ją uszczęśliwić i Shima jest zaskoczona i go chwali , a ten nie ogarnia jej miłego charakteru. Później mija czas i Kae znów jest szczupła i dziękuję bohaterom i Ci się rumienią , a po chwili Shima mówi , że to jeszcze nie koniec , bo Igarashi obiecał , że zrobi wszystko by ją uszczęśliwić i sugeruję by zrobił coś romantycznego z Naną i ten się przysuwa do kolegi , a Nana panikuję , a dziewczyny są w siódmym niebie. I tak się kończy 3 tom. Tą część wygrał Igarashi. Już wcześniej był moim ulubionym bohaterem , ale teraz przebił wszystko. Ta scena , gdy dociera do niego , że kocha Kae nawet jeśli przytyję jest świetna. Mam nadzieję , że teraz Igarashi będzie jeszcze lepszą postacią i będzie miał super sceny z Kae. Co do reszty bohaterów to Nana trochę wkurzał , że tak męczył Kae , ale Ona też chciała schudnąć i godziła się na to. Na plus też troska Shimy o Kae. Widać , że jej zależy na dziewczynie. Jednak ten koniec , gdy kazała Igarashiemu świrować do Nany , bo przecież zrobi wszystko dla Kae rozwalił system:D No i ten początek , gdy Shima pocałowała Kae był świetny. Teraz czas na 4 tom

https://podrugiejstronieokladki6.blogspot.com/2019/10/manga-tez-ksiazka-niesamowite-opowiesci.html Wiesz, że obok ciebie żyją duchy? „Niesamowite opowieści pana Shiranui” to dość stara manga. No dobra, pierwsze polskie wydanie jest z 2016 roku, zatem dwuletnia, ale w natłoku mang wydawanych na polskim rynku, ta jest już stara. Sięgnęłam po nią z czystej ciekawości, bo nie miałam jeszcze do czynienia z mangą gatunku horror, kryminał. Tytułowy pan Shiranui to włóczęga, który zwiedza Japonię. Jest stosunkowo niegroźny i wygląda na dość sympatycznego jegomościa, aczkolwiek za każdym razem jak kogoś spotyka prosi go o opowiedzenie historii nawiązującej do folkloru, bądź posłuchanie podobnej, którą on sam opowie. Jest oddanym słuchaczem, a każda kolejna opowieść, czy to przerażająca, czy lekka przynosi mu wielką radość. Manga ta jest jednotomówką, która zawiera w sobie siedem oddzielnych opowieści, niełączących się ze sobą. Jedyne co jest w nich stałe i niezmienne to pan Shiranui, który w każdej z nich bierze udział. Opowiada je, bądź wysłuchuje. W środku tego tomiku można znaleźć najprzeróżniejsze historie, z których każda sięga do korzeni kultury japońskiej. Co ciekawe, w mandze tej mamy uczucie zwątpienia, przerażenia, ale nie ma tutaj żadnej jawnej przemocy. Każda historia wciąga w swój świat i za każdym razem można poczuć dziwne ciarki na plecach, kiedy się ją kończy. Nie da się ukryć, że atmosfera grozy jest tutaj niemalże namacalna, a niepewność w jakiej Kaoru Inai trzyma czytelnika jest niepozorna, ale bardzo odczuwalna. Nie jestem w stanie opisać Wam bohaterów, gdyż ciągle się oni zmieniają, a sam Shiranui jest tutaj mało rozwinięty. Fabuła tej mangi skupia się na opowieściach, które są przekazywane z ust do ust, co też uważam za bardzo ciekawy zabieg. Gdybym miała ocenić bohaterów, to zdecydowanie mogę stwierdzić, że są przekonujący i bardzo szybko można im uwierzyć, we wszystko, co powiedzą. Może i jest to manga na jeden raz, ewentualnie na odświeżanie jej sobie co pięć, czy dziesięć lat, ale nie miałabym nic przeciwko, gdyby pojawiło się spod ołówka pani Inai więcej takich opowieści u nas. Schludna i przejrzysta kreska, może nie rozbudza wyobraźni, ale za to nie męczy wzroku i pozwala dokładnie przyjrzeć się demonom, czy innym istotom nadprzyrodzonym. Czyta się ją bardzo przyjemnie i szybko, aczkolwiek to uważam, za minus, bo manga kończy się zdecydowanie za szybko. „Niesamowite opowieści pana Shiranui” to manga, która opowiada klasykę w nowoczesnym wydaniu. Historie potrafią zaskoczyć i zszokować, a atmosfera jest pełna napięcia podczas każdej kolejnej przygody. Jest to lekka manga, idealna na szybką podróż do pracy, albo do domu. Jestem też ciekawa, czy jako osoba, która nie przepada za horrorami, podczas czytania tej mangi w nocy odczułabym większy niepokój, niż za dnia, ale raczej długo będę dojrzewać do sięgnięcia po nią właśnie, kiedy niebo jest ciemne. Zatem jeżeli nie masz co ze sobą począć przez godzinkę, albo dwie i chcesz spróbować czegoś nowego, albo poczuć trochę strachu to historia pana Shiranui jest dla ciebie idealnym wyborem.

Totally Captivated to niezmiennie moja ulubiona seria z gatunku BL. Zakochałam się w kresce, w postaciach, w nieraz ciętym języku i liczbie zabawnych scen. Cóż mogę powiedzieć? Drugi tomik pozostawił swego rodzaju niedosyt, a w trzecim - proszę bardzo! Akcja wreszcie się rozkręca. Bardzo polecam! I czekam na następną część.

Creepy lolita z młotem, która rozpaczliwie chce mieć braciszka i siostrzyczką zostać. Ale tak bardzo bardzo rozpaczliwie. Tak TOTALNIE KURDE ROZPACZLIWIE ŻE NIE OGARNIESZ. Nie chcesz zostać jej braciszkiem? No to masz przesrane wręcz na wskroś. Bo to jest creepy lolita i w dodatku wypaczona fest. Trochę nie mogę z tej mangi a trochę mogę. Bo tak: jest tu ostro, miejscami serio mocno - jeśli horror'rowość Wypaczonej miarkować. Ale jednocześnie cała ta siostrzano-braciana otoczka wydaje mi się taka jakaś śmieszna. Chodzi o to, że typiara ma nasrane w baniaku, jest potworną miejską legendą no i jest świetnie napisana - jako postać, która czyni z tej mangi horror - wcale a wcale niezły. Mamy też młodego typka, którego czekają.. no niespecjalnie przyjemne gry i zabawy. I zrobiło mi się skrajnie przykro, jak wyjaśniać się zaczęło, ale zostałem zrobiony w wała fabularnym smaczkiem i już mi nie jest przykro. Wypaczona to przyjemniaczek mangowy. Wydana jako grubaska - jednotomówka, zawiera dwa tomiki oryginału oraz dwa bonusowe shorty, których Junji Ito by się nie powstydził. Zakończenie wywaliło mnie trochę z kapci. W sumie tak wywaliło z półtora kapcia. Bo dość przewidywalne motywy, którymi fabuła mknie, pozwoliły mi domniemywać, że również zakończenie będzie przewidywalne. A tu zonk. Jest grubo, ostro, zaskakująco ale z lekkim niedosytem. Wizualnie to nic specjalnego, ale oczy nie bolą. Wypaczona ma się czym pochwalić, w kilku momentach splash page's to naprawdę ładne arciki. Moim zdaniem ultra must have dla fanów horrorów mangowych czy też mangów horrorowych. Bawiłem się na tyle przednio, że minutę po lekturze piszę ten tekst, który właśnie przeczytałeś/łaś, Drogi Czytelniku/czko. Czuj się więc pozdrowiony/a, czytaj mangi i jedz dużo warzyw! Więcej na IG @znakiem_tego

Świetne. O wiele lepsza jest kontynuacja "Kolegów z Klasy". Tutaj ich uczucia są tutaj pokazane, a nie jak w pierwszej części, która była za mdła. Haracz dla mnie najlepszą postacią. Szkoda mi go. Uwielbiam Nakamurę i z wielką chęcią chciałabym przeczytać inne jej prace. Niestety w wydaniu są literówki. :(