Kornet, Klarnet i łysa ciocia Iza

Nad fenomenem Maszy i Niedźwiedzia zastanawiał się chyba każdy, kto ma w domu dziecko. Maszki zaatakowały nasze dzieci i atakują zewsząd: z tv, z półek sklepowych, atakują nawet nad morzem czy w górach (same spotkałyśmy Maszkę w Kołobrzegu tego lata)! Ale atak, choć trochę osłabł, działa nadal, chyba już podprogowo 😉 przynajmniej na moje dziewczyny. Dzięki Maszce przypomniałam sobie piosenkę, którą śpiewaliśmy po rosyjsku -„Zawsze niech będzie słońce” (a teraz Wy sobie pośpiewacie w środku nocy kiedy się zbudzicie ;)). Od tego momentu co jakiś czas Kasia prosi, żebym śpiewała na zmianę po rosyjsku Пусть всегда будет солнце i po niemiecku O Tannenbaum (i nieważne, że to jeszcze nie są święta…) Jednak sama przyznaję, że Maszka jest świetna, trochę „szyta” na miarę naszego poczciwego Wilka i Zająca, a nawet lepsza, bo bardzo dla dzieci, choć dorośli oglądają ją też nałogowo. Nic dziwnego więc, że co jakiś czas moje dziecko przynosi z biblioteki tę samą książkę. Świadomość tego, że już ją czytałyśmy, nie robi żadnej różnicy. Przyznam, że i dla mnie nie jest to problem ponieważ radość, która płynie z czytania historii Maszy i Niedźwiedzia jest zawsze taka sama i zawsze ogromna. Na dobranoc trochę śmiechu nie zaszkodzi, mięśnie twarzy się rozluźnią a dziewczynki będą planowały kolejny dzień z psotami – niczym Maszki :) „Kreska, kreska, oko z uchem…. wyszedł Niedźwiedź z wielkim brzuchem!” – salwa śmiechu – kurtyna! Tak wygląda kwintesencja szczęścia 🙂 A historie Maszy bywają niesamowite tak naprawdę, bardzo wesołe, pełne inteligentnego humoru, choć czasem bliskiego absurdowi ;),do tego ilustracje całkowicie pochłaniają dzieciaki, które wystarczy, że zobaczą Wilki, Wiewiórkę, mojego ulubionego Prosiaka czy Niedźwiedzia, po prostu piszczą z radości. Polecać nie trzeba myślę 🙂 wystarczy czytać 🙂

,,Maks i ciekawe pomysły" to jedno długie i drugie krótsze opowiadanie. Podczas ich lektury możemy poczytać co nieco o pracy malarza, stolarza i garncarza. Hipopotam Maks może popróbować każdego z tych zawodów. Jesteście ciekawi, który najbardziej przypadł mu do gustu? Książka uświadamia, że lepiej czasem posłuchać dorosłych, gdyż mają pewne doświadczenie w danych dziedzinach. Nie słuchając ich, sami sobie szkodzimy, o czym mógł przekonać się Maks.

W klasie Maksa była świnka morska, którą trzeba się było zająć na wakacje, bo pan woźny nie mógł tego zrobić. Każde dziecko miało dyżur, jednak tylko jedno mogło wziąć Petunię ze sobą do domu. Czy Maksowi się to udało? Druga opowieść dotyczy zbierania ślimaków z ogródka mamy, a następnie wyścigu ślimaków. Dzieci szybko przekonały się, że trzymanie ślimaków nie ma sensu, gdyż rano nie było już po nich śladu. Ostatnia opowieść dotyczy kijanek, które w końcu przekształciły się w żaby. Zanim jednak tak się stało mieszkały w domowym akwarium. Książeczka zawiera następujące morały - trzeba być obowiązkowym, gdy się na coś zdecydujemy, nawet gdy nam się znudzi, musimy dotrzymać danego słowa, nawet jeśli chodzi o zwierzątko. Niektóra praca jest bezcelowa, jednak trzeba ją wykonać mimo tego, że nie ma to żadnych efektów. Przyjaciele mogą wiele zmienić w naszym życiu, więc dobrze jest się nimi otaczać. Może dzięki nim będziemy mniej smutni. Podobało mi się też to, że pisarka zasugerowała, by zamiast coli, którą bardzo lubił Maks, napić się wody z cytryną.

MaleWielkieKsiazki.blogspot.com Jedziemy na wieś, przygotujcie się więc na życie sielskie, spokojne, ale i pełne codziennych obowiązków i zaskakujących sytuacji. Zwłaszcza, że bohaterami będą zwierzęta. Owszem, są pod dobrą opieką swoich gospodarzy; Babci i Dziadka, ale to jednak Balbina - krowa, Nestor - pies i Filip-kot są siłą napędową tej opowieści, zatem spodziewajcie się nietypowych pomysłów i rozwiązań. Krowa Balbina z pewnością jest niezwykła przedstawicielką krowiego rodu. Nie tylko potrafi mówić, myśleć, ale moi Kochani, ona ma w sobie całą gamę uczuć, które raz po raz ujawnia. Balbina dba o swoich mniejszych przyjaciół, martwi się, ma też swoje przemyślenia, a co więcej, zdarza się jej nawet płakać, jak choćby z powodu zakończenia lata i tego, że odlatują już sąsiedzi- bociany! Tak, ona płacze z żalu, płacze również ze wstydu, kiedy jest niesłusznie posądzana o zniszczenia na polu pełnym ziemniaków, albo gdy przez rozkojarzenie gubi się i samotnie ma spędzić noc w obcym miejscu. Nie myślcie jednak, że Balbina jest beksą! To były tylko przykłady na to, jak wielkie i czułe serduszko posiada. Poza tym nasza krowa potrafi być czasem nawet łobuzem. Próbuje kąpieli w małej podwórkowej wannie, co kończy się komiczną przygodą. Potrafi nazbierać w lesie poziomek dla małej Dorotki, ukochanej wnuczki gospodarzy. A jej jabłkowe obżarstwo i spotkanie z osą kończy się ...wielkim językiem. Jest jeszcze coś, czego z pewnością nie spotyka się zbyt często; Krowa Balbina daje rumiankowe mleko - najzdrowsze, najpyszniejsze mleko na świecie! Krowa bywa czasami też rozkapryszona i naburmuszona, ale rzadko. Nasza Balbina jest nieprzewidywalna, ale i przeurocza. Poznajcie ją i jej przyjaciół. Poznajcie gospodarstwo Babci i Dziadka, ich wnuczkę Dorotkę. Weźcie udział w sianokosach i wykopkach. Dowiedzcie się, jak wygląda codzienność na wsi, praca, obowiązki, ale i piękna, zdrowa i przyjazna natura. Zapraszam i polecam na wiele wieczorów, bo książeczka jest całkiem grubiutka. ;)

Doskonały zbiór wierszy dla dzieci. Niektóre książki o tej tematyce, aby zapewnić różnorodność i szeroki zakres tematów, są zbiorami z dziełami wielu autorów. Pani Agnieszka sama jedna napisała tak wiele świetnych wierszy, że warto było to wydać jako jeden tom. Jestem zdumiony i zachwycony.

Gdy moja córka słyszy słowo „wróżka” od razu krzyczy – „Dzwoneczek”. Do tej pory to właśnie ta malutka Cynka utkwiła jej głęboko w pamięci i chociaż zna już książeczki oraz bajeczki o niej na pamięć, to i tak za każdym razem czerpie z nich niesamowitą frajdę. Myślę, że właśnie to, w jakiś pokrętny sposób, skłoniło mnie do sięgnięcia w bibliotece po dwie książeczki z serii Mała wróżka Amelka i przedstawienie ich Nadusi. Oczywiście lektura spotkała się ze sporym entuzjazmem, co zaowocowało kilkakrotną lekturą i przerobieniem ich treści na codzienne zabawy. Zacznę może jednak po kolei… Mała wróżka Amelka. W krainie chochlików Amelka mieszka razem z mamą w pięknej krainie chochlików, z czego dziewczyna jest naprawdę zadowolona. Jednak ostatnio, zamiast cieszyć się i bawić z przyjaciółmi, jak robiła do tej pory, czuje się obolała. Szybko wychodzi na jaw, że przyczyną dolegliwości są rosnące skrzydełka na plecach… Amelka jest bowiem wróżką, a nie chochlikiem. Od tej pory dziewczynka pilnie uczy się nowych umiejętności na jakie składają się między innymi czary oraz latanie. Prowadzi to do kilku komicznych sytuacji przez co zabawa murowana :D Chciałam też zaznaczyć, że właśnie z tego powodu lektura tego opowiadanka nie jest odpowiednia na wieczór jako czytanka do poduszki. Wierzcie mi! Wiem co mówię. :D Obie z córką podśmiewałyśmy się przez dobre kilkanaście minut, w ciągu których Nadia powinna już raczej przysypiać :P Mała wróżka Amelka. Nocne strachy Dziewczyna po raz pierwszy spała w swoim nowym domku. Oczywiście towarzystwa dotrzymywał jej najlepszy przyjaciel – chochlik Gucio. Jednak nawet jego towarzystwo, ani koszyk wypełniony łakociami produkcji jej mamy, nie odpędziły nocnych strachów. Pojawiały się one z każdym dziwnym dźwiękiem rozlegającym się poza ścianami domu… Książeczka jest doskonała dla dzieci, które z jakiegoś powodu (najczęściej znanego tylko im) boją się ciemności. Tak było właśnie w naszym przypadku. Na szczęście sytuacja Amelki i jej późniejsze wyjaśnienie pomogły uświadomić Nadusi, że w nocy nie ma się czego bać, a już zwłaszcza gdy znajdujemy się we własnym bezpiecznym domku. Wiadomo, że strachu nie uda się odgonić od razu, ale tego typu historyjki krok po kroku zbliżają nas do tego. Jeżeli chodzi o wydanie obu książeczek, to muszę powiedzieć, że są one małymi perełkami. Twarde oprawy gwarantują, iż nie zniszczą się one zbyt szybko nawet kiedy będą oglądane i sprawdzane przez bardziej dociekliwych molików książkowych, mających tendencję do smakowania historyjek :D. Obrazki są naprawdę kolorowe i ciekawie wykonane. Zresztą widać na załączonych obrazkach :P. Polecam!

Książeczek o zwierzętach i owadach powstało wiele. Nie czytałam jeszcze takiej, w której biedronka przyjaźniłaby się z mrówką. W niczym to jednak nie umniejsza serii o Fionce i Podkówce, a wręcz jest ich atutem. Jak każdy z nas, mrówka miała swoje marzenie. Co prawda jej przyjaciółka Fionka nie wierzyła w jego realizację, jednak Podkówka postanowiła się nie poddawać i dążyć do tego, by je zrealizować. Czy jej się to udało? Marzenia warto mieć, a jeszcze lepiej, gdy będziemy dążyć do ich realizacji. Nie warto się poddawać i zaprzestawać je spełniać. Trzeba wierzyć w siebie i pokazać najbliższym, ze mimo wszystko my mieliśmy rację i udało nam się spełnić założone sobie cele. ,,Biedronka Fionka" to seria dość mało znana czytelnikom, jednak bardzo ładna pod względem ilustracji i treści. Język jest lekko rymowany, najmniej w ostatniej części, więc te kilkunastostronicowe książeczki czyta się płynnie i z zainteresowaniem. Ich niewątpliwym atutem jest przesłanie oraz ukazanie świata owadów od innej strony. Bajki będą doskonałe dla najmłodszych dzieci, choć starsze także odnajdą w nich wiele dla siebie. Ocena całości: 5,5/6

MaleWielkieKsiazki.blogspot.com Pierwsze spotkanie z księżniczką Balbinką całkiem udane. Wprawdzie początkowo skojarzenie było z księżniczką Lenką, wykreowaną przez polską autorkę, ale to tylko krótki moment. Balbinka jest zupełnie inna...i bardzo dobrze :) Wiecie jak to jest, gdy dziecko chce mieć zwierzaka w domu? Na pewno! Balbinka również o tym marzyła, ale nie dążyła uparcie do celu ani nie szukała specjalnie okazji, by uprzykrzać życie rodzicom ciągłymi prośbami. Zdarzyło się jednak coś, co sprawiło, że zwierzak sam wpadł w ręce naszej małej księżniczki. I jak tu nie mówić o cudownych zbiegach okoliczności? Mały kotek po prostu musiał zostać pupilkiem Balbinki. Nie obywa się oczywiście bez kłopotów, co nie dziwi, kiedy trzeba ukrywać zwierzaka w domu przed rodzicami. Kotek nie jest grzeczniutkim i miłym zwierzaczkiem, problemy mnożą się więc, wciąż zaskakując naszą bohaterkę. Z pewnością zapamiętacie nietypowy sposób kąpieli kotka Filutka, no i oczywiście niesamowitą zjeżdżalnię Balbinki. Poczytajcie! Ładne ilustracje, tekst napisany sprawnie i do tego odmienną czcionką od stosownych zazwyczaj. Humor i zabawne sytuacje sprawiają, że chce się szukać następnych przygód małej księżniczki Balbinki. My na pewno poszukamy przy najbliższej wizycie w bibliotece. :)

Zaczęły się wakacje, więc nie pozostaje nic innego jak zrobić sobie urlop. Spakować bagaże, wsiąść do auta i wyruszyć w drogę. Mówię niestety tylko o książeczce, którą dzisiaj Wam przedstawię. My narazie nie wybieramy się na żadne wakacyjne wyjazdy. Choć gdyby miała mnie spotkać taka przygoda jak naszą małą główną bohaterkę... W moment byłabym spakowana i gotowa do drogi ;) Podróż podróżą, ale co jeśli po drodze złapie się gumę i brak zapasowego koła, drogą kompletnie nic nie przejeżdża, nikt nie przechodzi? To wcale nie musi być wielką tragedią! Wystarczy wyruszyć tajemniczym kotkiem ścieżką prowadzącą do lasu, a tam... A tam może spotkać nas naprawde ogromne zaskoczenie, a może nawet szok! Coś takiego przeżyła nasza główna bohaterka i jej mama. Zuzia wraz z mamą wyjechały na wakacje, po drodze przydarzył się mały epizod ze złapaniem gumy. Dziewczyny wybrały się więc ścieżką wgłąb lasu. Podążały za kotkiem, który zdecydowanie chciał je dokądś zaprowadzić. Doszły do dużego budynku, który był kiedyś jakąś fabryką. Na pierwszy rzut oka wydawało się, że to zupełnie opuszczone miejsce, dookoła również pustki. Jednak po wejściu do środka dziewczyny przeżyły prawdziwy szok... Okazało się, że jest to hotel, jednak zdecydowanie nie należy on do zwyczajnych hoteli, ponieważ w recepcji siedzi najprawdziwsza gadająca krowa, boyem hotelowym jest gadający ser, w pokoju jest humorzaste lustro, a goście hotelowi również są zupełnie niezwykli! Poznamy tutaj Dżino Dzinna mieszkającego w kartoniku po mleku i piszącego wiersze, Ser Królewski czyli prawdziwego króla, którego koronę ciągle kradną koty, aby łowić szczury... Jest też miły duch, który przez pomyłkę ogromnie przestraszył Zuzię i jej mamę. Na poddaszu mieszka Argymir Wampirzycki czyli najprawdziwszy miły wampir. Jest także kilka czarownic, które zabierają Zuzię na swój niezwykle taneczny sabat. Pewna serowa para oszustów nieźle namiesza, a dziewczyny polatają na... patelni! To oczywiście nie wszystkie przygody, które je tutaj spotkają, ale tyle z pewnością wystarczy, aby przekonać Was jak niezwykłym miejscem jest Hotel Pod Twarożkiem, prawda :) ? Nowa seria książeczek "Zakręcone opowieści" już ogromnie przypadła nam do gustu! Jestem strasznie ciekawa kolejnych wydań, jeśli będą tak fajne jak to, to zdecydowanie jest na co czekać :) Ale oprócz ciekawej treści są tutaj także inne godne uwagi "rzeczy" do pochwalenia. Sztywna oprawa, zszywane śliskie strony, fajnej długości rozdziały, które czyta się szybko. Do tego trochę ładnych ilustracji. Kolorowych, przyciągających wzrok i przedstawiających nam to o czym czytamy ;) Ale fajne jest to, że książka nie jest tymi obrazkami, aż tak bardzo zasypana. Dzięki temu wyobraźnia naszego dziecka ma spore pole do popisu podczas czytania lub słuchania tej opowieści :) Nam bardzo się spodobało i jestem pewna, że Wy również polubicie ten niezwykły hotel i wesołą gromadkę w nim zamieszkującą... Polecam!

„Jak Rudy polubił Gwiazdkę” to książka z serii „Zaopiekuj się mną” wydawnictwa Zielona Sowa. Stosunkowo krótka (48 stron),ale z przesłaniem, a w dodatku ładnie ilustrowana (a ilustracji jest wiele). Celem tej książeczki jest uświadomienie dzieciom, że zwierzęta to nie zabawki i nie nadają się na prezenty gwiazdkowe (czasem mam wrażenie, że takie przesłanie jest bardziej potrzebne rodzicom niż dzieciom). Rudy jest szczeniaczkiem, który stał się właśnie takim prezentem gwiazdkowym, jednak bardzo szybko okazało się, że nigdy nie powinno tak się stać – nie wynikło z tego nic dobrego, ani dla Rudego, ani dla jego nowej rodziny (w zasadzie to bardziej właścicieli). Chłopiec, dla którego był prezentem, nie potrafił się z nim obchodzić i Rudy czuł się przez niego dręczony. Właściciele też nie byli zadowoleni, bo szczeniakiem trzeba było się zajmować – spacery szybko znudziły się chłopcu, nikt nie nauczył pieska sygnalizować, że potrzebuje wyjść za potrzebą, a w dodatku z czasem szczeniaczek urósł i stracił swój wcześniejszy urok. Aż wreszcie przyszły wakacje i kłopot z psem jeszcze się powiększył – skończyło się na tym, że Rudy został porzucony. Historia jakich zapewne wiele – na pewno niejednokrotnie o tym słyszeliście, ale dzieci zapewne jeszcze nie. Rudy spędził resztę lata i jesień w parku – dokarmiany przez dzieci z okolicznego przedszkola i szkoły. Jednak z nastaniem zimy zaczęły się problemy – z chłodem i głodem. Na szczęście akurat ta historia ma happy end, ponieważ Rudy znalazł nową rodzinę, kochającą i odpowiedzialną. Ale warto, aby dzieci poznały ta historię i dowiedziały się, jakie mogą być konsekwencje nieprzemyślanych i nieodpowiedzialnych decyzji, przez które ucierpieć mogą np. niewinne zwierzęta. Książka całkiem fajna, o wartościowej treści skłaniającej dzieci do przemyśleń (przynajmniej taką mam nadzieję).

http://www.nieperfekcyjnie.pl/2017/05/biblioteczka-jasia-4-nowosci-ksiazkowe.html Tytułowy bohater książki "Janek lubi się chwalić" jest bardzo dumny ze swojego taty pracującego w policji, zatem chwali się tym zawsze i wszędzie. Chłopiec opowiada kolegom o tym, że tata jest odważny, niczego się nie boi, ściga przestępców, a do tego posiada mundur, pas, czapkę z orzełkiem oraz tresowanego psa Brutusa. Przedszkolaki denerwują się przechwałkami Jasia, nazywając go przemądrzałym. Podczas wspólnej rozmowy, sprowokowanej przez panią, dzieci dowiadują się, że chwalenie się nie jest niczym złym, o ile nie przypomina to przechwalania się i robienia komuś przykrości. Zgodnie ze swoim wykształceniem, doskonale wiem, że dobry nauczyciel jest na wagę złota. To z nim dzieci spędzają dużą część swojego czasu, więc od jego podejścia zależy bardzo wiele. Pani Agnieszka jest wychowawczynią na medal - nie krzyczy, nie wyśmiewa i nie faworyzuje, ale wszystko wyjaśnia oraz upomina, że rozmowa opiera się na wzajemnym słuchaniu, a nie przekrzykiwaniu. Książki z serii 'Nasze przedszkole' zachwycą każdego przedszkolaka oraz młodego ucznia, ponieważ dzieci będą mogły utożsamić się z bohaterami, porównując ich do siebie czy swoich kolegów. W tę serię powinny zaopatrzyć się również nauczycielki, gdyż przedstawione historie idealnie nadają się do przeczytania i omówienia w grupie wychowanków, a zachowanie pani Agnieszki stanowi wzór do naśladowania. Na uwagę zasługuje także wydanie książki - twarda oprawa, śliskie strony, bogata kolorystyka, spora czcionka, a także ilustracje idealnie odwzorowujące zachowania oraz czynności przedstawianych bohaterów. Mam nadzieję, że wraz z Jasiem skompletujemy całą serię, ponieważ do takich historii warto wracać po wielokroć.

"Kuka Muka i Skrzat Nieład" jest naprawdę świetną propozycją dla rodziców posiadających kilkuletnie pociechy. Myślę, że już trzylatki zrozumieją przekaz litewskiej autorki o tym, że trzeba przed snem posprzątać pokój, bo przecież zabawki na swoich miejscach też chcą odpocząć. A i nasze otoczenie na czas snu wygląda znacznie lepiej... Historia o Skrzacie z wielkim workiem doskonale przemawia do wyobraźni dziecka. Skąd wiem? Widziałam pokój mojej córy po lekturze tej pozycji :) Była naprawdę przejęta faktem, że i ją może odwiedzić nieproszony gość i zabrać wszystko, co nie zostało odłożone na swoje miejsce... A przecież jest tyle ukochanych zabawek, bez których nie sposób się codziennie obejść... Opowieść o Kornelii i Skrzacie to historia, która dzięki zawartemu w niej morałowi ma pomóc rodzicom w przekonaniu dziecka do utrzymywania porządku. Jak długo magia Niełada będzie działać? Tego nie wiem. Zapewne zależy to od konkretnego przypadku, który wychowujemy w naszych domach, ale przecież bajkę można czytać co kilka dni, by przypomnieć o co w niej chodzi, prawda? :) Edukacyjna, intrygująca, niosąca ważne przesłanie, ale też zabawna i kolorowa - to najkrótsza charakterystyka tej książeczki, którą ja polecam z czystym sumieniem. całość recenzji: http://czytelnicza-dusza.blogspot.com/2016/09/lina-zutaute-kuka-muka-i-skrzat-niead.html

Macie może pomysł na doskonały prezent dla dziecka? Ale mam na myśli taki, którego nie rzuci w kąt po kilku dniach. Prezent, który przyczyni się do jego rozwoju i wzbogaci jego świat wyobraźni? Dla nie od wielu lat rozwiązanie jest proste - książka! Tym raz wybór padł na Amelkę. Jest to nasze pierwsze spotkanie z małą, rezolutną wróżką. "Mała wróżka Amelka. Detektyw z bajki", jest to zbiór 8 opowiadań o przygodach sympatycznej bohaterki. Są to opowiadanie pełne ciepła i bardzo wciągające. Dziecko, które już czyta może samodzielnie zmierzyć się z książką. Szkrabom, które jeszcze nie opanowały tej sztuki rodzice ze spokojem i bez obawy o utratę tchu, mogą przeczytać opowiadanie na dobranoc. Będzie to osiem, miłych wieczorów spędzonych wspólnie z książką. Dodatkowy plus daję za śliczne wydanie. Porządny papier oraz urocze ilustracje czynią ją idealnym prezentem dla dziecka. Oczywiście, książkę polecam dla dziewczynek, ale chłopiec myślę, że także nie będzie się z nią nudził. Polecam Wam Amelkę z czystym sercem :)

Seria o księżniczce Balbince była mi do tej pory nieznana. Nie jestem pewna, czy w ogóle kiedykolwiek o niej słyszałam. Cieszę się jednak, że postanowiłam się z nią zapoznać, gdyż postać głównej bohaterki jest naprawdę nietuzinkowa. Księżniczka Balbinka to na pewno nietuzinkowa młoda dama. Tego dnia postanowiła sprawdzić skąd kucharz przynosi produkty na potrawy. Idąc jego śladem natrafiła na chlewik, w którym spotkała małego prosiaczka. Razem z nim postanowiła potaplać się w błocie. Przesłanie tej książeczki ukazuje, że każdy z nas, nawet jeśli jest księżniczką, przez chwilę chce poczuć się normalnie i na przykład pobawić się w błotku. Rodzina jednak też jest dla nas ważna i po pewnym czasie tęsknimy za swoimi bliskimi. Pamiętajmy więc - zabawa zabawą, ale towarzystwo bliskich powinno być dla nas najważniejsze. ,,Księżniczka Balbinka" to jak na razie czterotomowa seria o dziewczynce, która łamie wszelkie stereotypy o księżniczkach. Treści jest tutaj dość sporo jednak czyta się ją szybko i przyjemnie. Ilustracje są naprawdę ładne - bardzo kolorowe, wyraziste, na całą stronę. Świetnie współgrają z treścią. Podobają mi się też ,,wstawki" z krótkimi zdaniami, które są też ciekawym dopełnieniem całości tekstu. Całość została dobrze wydana. Myślę, że jeśli Wasze dzieci lubią opowieści o księżniczkach, warto zapoznać się z tą serią.

Przepiękne bajki w przepięknym wydaniu. Bajki krótkie w sam raz dla najmłodszych. Jedna bajka to jedna strona i każda ubarwiona ślicznym obrazkiem. Wszystkie bajki niosą ze sobą ciepło. Delikatne, miłe, przyjemne i co najważniejsze dziecko bardzo zainteresowane.

Seria "Zaopiekuj się mną" traktuje o czworonożnych przyjacielach dzieci. Tym razem mamy do czynienia z bezdomnym kotkiem Groszkiem, którym postanowiły zaopiekować się siostry Zabielskie - Zuzia i Ola. Jedynym problemem była mama, która nie chciała się zgodzić na kota. A jak się zakończyła ta lektura? Zachęcam do przeczytania. To do czego nie mogę się przyzwyczaić to grafika. Zwykle obrazki w dziecięcych książkach mają bajkowe ilustracje. W tej serii ilustracje są bardzo realistyczne. Mam wrażenie jakbym patrzyła na zdjęcie a nie rysunek. Dziwnie to wygląda, ale nie przeszkadza w odbiorze książki. Historia jest krótka i ciekawa - losy bezdomnego kotka przyciągają i wzruszają a same siostry zaskakują swoją pomysłowością, rezolutnością i wiedzą. Dobra pozycja dla małych miłośników kotów.

Dziecko chore, a mama musiała wyjechać na szkolenie. Tata sam w domu! Alarm! Właśnie tak stało się w domu Zuzi. Tata musi sobie poradzić z opieką nad młodszym bratem Zuzi - Jakubem, do tego dziewczynka coraz bardziej kaszle, ma gorączkę i narzeka na ból gardła oraz katar. Trzeba pójść do lekarza. Na szczęście tata orientuje się we wszystkim, a przy tym świetnie radzi sobie i w kuchni i podczas przewijania małego Jakuba. Ma też ogromne wsparcie i pomoc nieodzownej w każdej rodzinie babci, która przyszła, by ugotować rosół i pograć z wnusią w chińczyka. Historia, jaka mogłaby wydarzyć się w każdym domu, jest bliska rodzicom i dzieciom. Choroba w domu, nawet takie przeziębienie sprawia, że rytm codzienności zostaje w pewien sposób zakłócony. Jak sobie poradzić? Każdy ma swoje sposoby, ale w tej opowieści mamy przykład zgranego zespołu rodzinnego. Przy okazji dzieci dowiedzą się, że herbatka z szałwii leczy chore gardła, kropelki do nosa nie są straszne, a rosół sprawia, że można zacząć lepiej oddychać podczas przeziębienia. No i ten skarb w postaci babci oraz oczywiście SuperTata, który naprawdę wspaniale sobie radzi podczas nieobecności mamy. Opowiada też piękne bajki-usypianki, kiedy w nocy Zuzię budzi gorączka i kaszel. Kolorowo, rodzinnie, przystępnie i z humorem. Jak zwykle u Zuzi. Poleca

Pierwsze dni w przedszkolu bywają bardzo trudne - zarówno dla dziecka, jak i rodzica. W takim czasie warto delikatnie oswajać przedszkolaka z nową rzeczywistością, na przykład sięgając po pomocne lektury, jak właśnie "Nie ma jak w przedszkolu". Jacek dopiero rozpoczyna swoją przygodę z przedszkolem, ale już chętnie dzieli się swoimi przemyśleniami z małymi czytelnikami. Dzieci mogą utożsamić się z chłopcem, jednocześnie dowiadując się, że przedszkole nie jest takie straszne, a wręcz przeciwnie - oferuje naprawdę wiele dobrego.

Zachęcenie początkującego czytelnika do książki jest bardzo trudno. Nie ma tu efektów dźwiękowych, czy dynamicznie zmieniających się obrazów, są litery, które mozolnie trzeba składać w słowa, a słowa w pełne zdania. By ułatwić dziecku nabycie biegłości w sztuce czytania, powstała cała seria książeczek, przeznaczonych właśnie dla tych, którzy dopiero odkrywają magię zaklętą w słowach. Grześ pewnego poranka znalazł na balkonie smoka, zwierzątko dopiero co się wykluło a, że wyglądało na głodne i niepocieszone, postanowił je przygarnąć. Mały Cudok wywarł ogromny wpływ na chłopca oraz otaczających go ludzi. Smoczątko jest dla nich pretekstem do wprowadzenia pozytywnych zmian w życiu, to dzięki niemu Grześ postanawia jeść nieco zdrowiem, a starsza pani z sąsiedzka przygarnia psa i kota, by pokonać samotność. Chłopiec jest typowym kilkulatkiem, z ogromnym zasobem szalonych pomysłów, które realizuje przy pomocy dwóch najlepszych kolegów. Posiada również sporo empatii, rozumie tęsknotę smoka za rodzicami i choć jego przyjaźń jest dla niego cenna, nie czuje żalu, gdy Cudok go opuszcza. Grześ potrafi wyciągać wnioski i gdy zdarza mu się postąpić głupio, wyciąga z tego nauczkę. Ciekawie została zaprezentowana różnica w postrzeganiu świata przez dzieci i dorosłych. Z pośród tych drugich, jedna tylko sąsiadka, starsza samotna pani widziała w Cudoku smoka, a nie super nowoczesną zabawkę. Zajęci i zapracowani rodzice chłopca do końca nie podejrzewali, że pod ich dachem mieszka smoczątko. Książka została napisana bardzo przystępnym językiem, z użyciem prostych, pospolitych słów, dzięki czemu bez problemu zrozumieją ją mali czytelnicy. Dobrze wyważone proporcje między dialogami a opisami przygód chłopca sprawiają, że opowieść o ich przygodach czyta się płynnie. Poszczególne historyjki przyciągają uwagę i wywołują emocje u dziecka, tym samym ucząc je empatii. Strona graficzna książeczki jest dość przeciętna, choć przyjemna dla oka. Kolorowych i dość prostych ilustracji jest niewiele i w większości wypadków nie zajmują zbyt dużo miejsca. Co ważne, nie przesłaniają tekstu i nie rozpraszają czytającego. Duża, czytelna czcionka pozbawiona zbędnych ozdobników sprawia, że dziecko bez problemu może przeczytać tę opowieść. Jest to warta uwagi pozycja przeznaczona dla małego czytelnika. Historia krótkiej przyjaźni między smokiem a chłopcem wciąga, a umiejętnie dobrane słowa sprawiają, iż dziecko bez większego problemu wyobrazi sobie, że na jego balkonie też może wylądować smok. Co niezmiernie ważne, książeczka ta nie tylko zachęca młodego czytelnika do samodzielnej lektury, ale również wzbudza w nim odpowiednie emocje, zmuszając je do myślenia i rozmowy o przeczytanej historii.