Rafael Bielecki: Pół sensu bezsensu

Po skończeniu tomy drugiego poczułam, że właśnie straciłam przyjaciela. Był on, co prawda, niezbyt rozgarnięty i miał kiepski gust co do facetów ale był mój i już za nim tęsknię.

Po skończeniu tomy drugiego poczułam, że właśnie straciłam przyjaciela. Był on, co prawda, niezbyt rozgarnięty i miał kiepski gust co do facetów ale był mój i już za nim tęsknię.

Tej książki nie ocenia się pod względem artystycznym, a pod względem tego, do czego służy - a służy do śmiania się i bardzo dobrze tę funkcję spełnia. :)

Tej książki nie ocenia się pod względem artystycznym, a pod względem tego, do czego służy - a służy do śmiania się i bardzo dobrze tę funkcję spełnia. :)

Książka rewelacyjna równie jak pierwszy tom. Choć jest wyraźnie krótsza nad czym ubolewam, to mimo wszystko akcja nadrabia te braki.
Co by tu powiedzieć..? No Bielecki oczywiście przechodzi samego siebie i na dodatek zauważa swoje nowe umiejętności, które go wręcz wpędzają niekiedy w niezłe tarapaty.
Mafroy to mój idol. Uwielbiam tą postać, tą jego władczą postawę. No po prostu geniusz.
Ogólnie ich związek bardzo do mnie przemówił. To są pierwsze książki o homoseksualistach jakie przeczytałam i tak mnie wciągnęły.
Złowrogie bliźniaczki oczywiście także zajęły swoje miejsce w tej historii.
Podsumowując: intryga, kłamstwa, tarot i sex a to wszystko z domieszką magii i humoru.
Polecam

Książka rewelacyjna równie jak pierwszy tom. Choć jest wyraźnie krótsza nad czym ubolewam, to mimo wszystko akcja nadrabia te braki.
Co by tu powiedzieć..? No Bielecki oczywiście przechodzi samego siebie i na dodatek zauważa swoje nowe umiejętności, które go wręcz wpędzają niekiedy w niezłe tarapaty.
Mafroy to mój idol. Uwielbiam tą postać, tą jego władczą postawę. No po...

"Rafael Bielecki: Pół sensu bezsensu" to druga część "Rafael Bielecki – Pół roku bez wyroku". Ciąg dalszy przygód Rafaela Bieleckiego w szkole walki bardzo różni się od przygód z pierwszej części. Książka nadal jest zabawna, lecz już nie aż tak bardzo. Jest poważniejsza, mniej w niej absurdu, a druga jej połowa świadczy o odejściu od parodii "Harry'ego Pottera". Po przeczytaniu pierwszej części spodziewałam się po drugiej czegoś innego, jednak z chęcią przeczytam część trzecia...jeśli w końcu wyjdzie -.-

"Rafael Bielecki: Pół sensu bezsensu" to druga część "Rafael Bielecki – Pół roku bez wyroku". Ciąg dalszy przygód Rafaela Bieleckiego w szkole walki bardzo różni się od przygód z pierwszej części. Książka nadal jest zabawna, lecz już nie aż tak bardzo. Jest poważniejsza, mniej w niej absurdu, a druga jej połowa świadczy o odejściu od parodii "Harry'ego Pottera". Po...

Zbyt chaotycznie poprowadzona historia. Za dużo "nowomowy", za dużo przekleństw.

Zbyt chaotycznie poprowadzona historia. Za dużo "nowomowy", za dużo przekleństw.

Moim zdaniem pierwsza część była dużo lepsza. Tom pierwszy przeczytałam w dwa dni, a tą część męczyłam przez ponad tydzień. To, że okładka i strony były dość sztywne też czytania nie ułatwiało.

Moim zdaniem pierwsza część była dużo lepsza. Tom pierwszy przeczytałam w dwa dni, a tą część męczyłam przez ponad tydzień. To, że okładka i strony były dość sztywne też czytania nie ułatwiało.

Kolejna świetna część parodii HP. Pełna akcji, specyficznego humoru i rzucania mięsem. Rafael po raz kolejny pokazał niezły szoł. Nie mogę doczekać się na część trzecią :D

Kolejna świetna część parodii HP. Pełna akcji, specyficznego humoru i rzucania mięsem. Rafael po raz kolejny pokazał niezły szoł. Nie mogę doczekać się na część trzecią :D

Książkę męczyłam długo... I jak bardzo pierwsza część przypadła mi niesamowicie do gustu tak z drugą 'wojowałam'.
Nie wiem czy tylko mój egzemplarz jest taki czy wszystkie, ale... strony są grube przez co przez całą lekturę musiałam 'walczyć' o otwartą książkę. Dlaczego nie mogły być takie jak te w pierwszej części? Bo byłaby cieńsza? :<
Tak więc jakość czytania pozostawała wiele do życzenia a i odejmowała przyjemność z czytania.
Teraz sama nie wiem czy książka jest słaba czy to ten dyskomfort zniweczył dobrą książkę?
Nie ma co tu mówić, że pierwsza część była zdecydowanie lepsza, ale co tu się dziwić, gdyż była pisana przez około 5 lat...
Druga hmm była dobra, szczególnie końcówka bardzo mnie zaciekawiła.
A, i za mało seksów było xD

Książkę męczyłam długo... I jak bardzo pierwsza część przypadła mi niesamowicie do gustu tak z drugą 'wojowałam'.
Nie wiem czy tylko mój egzemplarz jest taki czy wszystkie, ale... strony są grube przez co przez całą lekturę musiałam 'walczyć' o otwartą książkę. Dlaczego nie mogły być takie jak te w pierwszej części? Bo byłaby cieńsza? :<
Tak więc jakość czytania...

Książka ciekawa, jednak uważam, że pierwsza część została napisana lżejszą ręką.

Książka ciekawa, jednak uważam, że pierwsza część została napisana lżejszą ręką.

Przyjemna książka. Ciągle wydaje mi się, że Rafael idealnie pokazuje ciapowatość Polaków. Nie da się również nie zauważyć, że główny bohater zmienia się z każdym kolejnym rozdziałem. Staje się mniej debilem, ale zawsze nim będzie, więcej myśli. Byłam pod wrażeniem, że autorka przemyślała całą sprawę z Lupsinem i Raf sprytnie ukrywał się przed karzącą ręką Mafroya - zwykle prawda natychmiast wychodzi na jaw, a biorąc pod uwagę charakter Bieleckiego...wow, naprawdę, tego bym się po nim nie spodziewała. Jednak nie mogę się pozbyć myśli, że Lucjusz nie nadaje się na chłopa dla naszego Rafa. Czy tylko ja uważam, że chemia między nimi gdzieś powoli znika? Niby jest troska i te sprawy... Cóż, może tak ma być, nie wiem.
Będę cierpliwie czekać na kolejną część. 8/10 to na pewno zasłużona ocena.

Przyjemna książka. Ciągle wydaje mi się, że Rafael idealnie pokazuje ciapowatość Polaków. Nie da się również nie zauważyć, że główny bohater zmienia się z każdym kolejnym rozdziałem. Staje się mniej debilem, ale zawsze nim będzie, więcej myśli. Byłam pod wrażeniem, że autorka przemyślała całą sprawę z Lupsinem i Raf sprytnie ukrywał się przed karzącą ręką Mafroya - zwykle...