Z więzienia do WDZIĘCZNOŚCI

Genialna książka ukazująca Prawdziwą Boskość Jezusa Chrystusa. Ilośc cudów ukazanych w tych przekazach przewyższ te ukazane w Biblii dziesięciokrotnie. Gdyby te cuda dotarły do większej ilości chrześcijan ludzie uwierzyliby w Moc Świętości Jezusa Chrystusa. Oczywiście pozostaje też kwestia prawdziwości przy tego typu przekazach. To kwestia wiary. Nic jednak nie wskazuje na to, że prawdziwa Dobroć Jezusa, Jego Moc, Jego Potęga były wymysłem na potrzeby czytelnika.

Książkę polecił mi przyjaciel i po dwóch latach od polecenia wreszcie po nią sięgnąłem. Potężna lektura i to nawet nie w sensie objętości, ale treści. Mocny krok na drodze ku duchowemu wzrostowi i wolności. Mi pod wieloma względami pomogła, ale jestem świadomy jak niełatwa jest to jednocześnie droga.

Kolejna publikacja o.Józefa Witko. Autor zinterpretował w tej książce relacje w rodzinach Abrahama, Izaaka oraz Jakuba na przestrzeni lat, w których pojawiały się te same błędy. Głównym zamysłem książki jest uzdrowienie międzypokoleniowe, otóż nasze grzechy nie biorą się z powietrza a zawsze mają jakąś przyczynę. Autor podkreśla, że możemy związać się chorobą SŁOWAMI np. mam cały dom na głowie, krew mnie zaleje, zaraz oszaleję i inne. Świadectwa zawarte w tej książce również pokazują nam jaki wpływ na życie współczesnego człowieka mają jego przodkowie i więzi z nimi. Także czytajmy wszyscy tę publikację i nie rezygnujmy z niej. Polecam i pozdrawiam.

Szukanie woli Bożej rozpoczyna się od odnalezienie dobrego obrazu Boga i zakorzenieniu się w pierwszym przykazaniu: będziesz miłował Pana Boga swego. Problemem w szukaniu woli Bożej są nieuporządkowane emocje, więc należy najpierw się nimi zająć. Uświadomić sobie wszystkie swoje słabości by móc w dojrzały sposób podejmować decyzje.

Trudno mi ocenić tą książkę, bo w moim życiu zrobiła tyle dobrego, dała mi siły na wiele trudnych momentów i pozwoliła zachować w nich radość, natomiast zdaję sobie sprawę, że dla osoby niewierzącej, będzie jedynie lekko napisanymi wspomnieniami pastora zachęcającymi do modlitwy uwielbienia.

"Jest taki rodzaj wypowiedzi, którą nazywamy kerygmatem (od greckiego [i tu jest to słowo] - głoszę, krzyczę). Nie jest to spokojna katecheza, nie jest to nauka rekolekcyjna - nie każde pouczenie apostolskie jest kerygmatem. Kerygmat polega na tym, że staje się przed ludźmi ze świadomością, że trzeba coś wykrzyczeć, że ma się do powiedzenia coś absolutnie najważniejszego." bp. G.Ryś Ta króciutka książeczka, rozważania nad trzema fragmentami PŚ, które łączą się w logiczną całość, pozwala zastanowić się nad tym co tak naprawdę jest moim bogactwem i gdzie znajduje się jego źródło.

Doskonale przybliżenie Jezusa w realnych miejscach, jego charyzmy oczami amerykańskiego jezuity. To dzięki tej książki stał się dla mnie On Kimś konkretnym, a nie tylko umarlakiem na krzyżu w kościołach. Po kilku latach z satysfakcja przeczytałam drugi raz. Świetna i piekna ksiazka, subtelna a mocna.

Moim zdaniem ta książka jest na prawdę bardzo dobra. Można ją przeczytać powierzchownie i uznać, że w sumie to nic nowego, ale można oddać się uczciwej lekturze próbując wprowadzać przeczytane treści w życie. I wtedy okazuje się, że to perełka, która ma moc wprowadzić Cię na nowe tory. Spróbuj!

Moja ocena to 6. Stawiam 10, bo irytują mnie użytkownicy typu kociolek, Eltrecht, czy semantycznenaduzycie, którzy stawiają 1 każdej katolickiej książce. Widziałam nawet, że potrafią postawić 1nki trzem różnym edycjom tej samej, byle zaniżyć ocenę. Nie wierzę, że ktoś przeczytał 3 razy tą samą książkę, albo że jak jedna mu się "spodobała" na 1nkę, to brnie i czyta wszystkie książki danego katolickiego autora. Zgłoszenie sprawy zespołowi lubimyczytac nic nie dało.

Dostałam na Gwiazdkę i rozpoczęłam z nowym rokiem. Na pierwszym miejscu stawiam Słowo Boże z czytań danego dnia. Niemniej zaczęłam w ciągu dnia dodatkowo posiłkować się duchowo rozważaniami z książki. Wpisała się idealnie w aktualne wydarzenia. Zachęcam do zakupu.Kończy się styczeń,pozostało 11 miesięcu.Warto.

Bardzo dobra książka. Czytając ją często można odnieść wrażenie inności przeżyć które towarzyszą ludziom gdy czyta się coś skrajnie wielopoziomowego w znaczeniach i rozumieniu, jednym z takich książek jest pismo święte, a przez to uniwersalniającego dane doświadczenie. Zdecydowanie właśnie taka jest ta książka. Polecam każdej osobie.

Już od dawna nie identyfikuję się z kościołem katolickim, ale duchowość jest dla mnie ogromnie ważna i żywa - książka Marcina Zielińskiego jest co prawda osadzona w wierze katolickiej, ale myślę, że cuda wychodzą daleko poza nią, więc książkę bardzo polecam! Wrażenie na mnie zrobiło to, co jest możliwe, gdy wierzymy. Książeczka jest cieniutka, ale pełna mocy :)

„…Lekceważymy pokorę i dmuchamy w pychę – rana się otwiera, pęknięcie pogłębia…” Najlepiej czyta się w wolnych chwilach i wieczorami. We wspomnianej ciszy dostrzegamy elementy zadumy i refleksji. Przed Wami dla mnie (książka - zagadka) z cyklu krakowskich nowości. Bardzo jestem ciekawa Waszych spostrzeżeń. Czym „…właśnie jest wiara”? Kiedy zobaczyłam w mediach nowe wydanie książki kardynała Grzegorza Rysia pt. „Skandal Miłosierdzia” zastanawiałam się nad tym, jak publikacja zostanie odebrana przez to młodsze pokolenie, które nie zawsze chodzi do kościoła, to uważające rozwody za coś normalnego, to które teraz ucieka, a nie rozmawia. Chowa się w swojej skorupce, boi się, ale milczy. Miłość i miłosierdzie to też nowe określanie życia. Miłość to wszak uczucie – relacja. Miłosierdzie pozostaje wielką tajemnicą Boga i wielkim skandalem w oczach ludzi. Zawiera w sobie to, z czym mamy największe trudności: współczucie, przebaczenie, nawrócenie. Miłosierdzie – to akt współczucia wyrażający się w konkretnym bezinteresownym działaniu, na rzecz innych. Trudności, współczucie, przebaczenie i nawrócenie. Na czym polega przymierze Boga z człowiekiem? Gdzie tu nieograniczona miłość? Naprawdę nie jest prosto. Miłosierdzie nie stawia warunków, nie zna żadnych granic. Czym jest duchowa pomoc? Wszak nie każdy rozumie, co i jak się mówi. A ty Drogi Czytelniku rozumiesz? Kardynał Grzegorz Ryś przypomina, że modlitwa ogarnia całego człowieka: postawę, miejsce, gesty i słowa. Modlimy się sami, w Kościele i w rodzinie. W Starym Testamencie odnajdziemy dwa terminy hased – wierność, i rahamim – miłość rodzicielska. Ten drugi termin, pierwszy raz usłyszałam na krakowskich Łagiewnikach, od pewnej uśmiechniętej zakonnicy. Rahamim – odsyła nas do kobiecej wrażliwości, pochodzi od słowa określającego „miłość matczyną”. Matka daje dziecku tyle, ile potrzebuje. Przejawami miłosierdzia są: - pomoc materialna – wsparcie finansowe - pomoc duchowa – słuchanie, dzielenie się wiarą - przebaczenie – odpuszczenie uraz, nawet jeśli to trudne. To czasami przychodzi Nam z wielkim trudem. - modlitwa - życie zgodne z wartościami chrześcijańskimi. W pewnym sensie coś uzdrawiamy, pocieszamy, troszczymy się. Czym jest dobra nowina? Miłosierdzie to temat radykalny. Przewodnikiem po miłosierdziu jest w Nowym Testamencie św. Łukasz. Jak zatem kształtuje się codzienność? Czytelnik, szczególnie ten wymagający szuka poszlak i źródeł. Jak zaś wygląda osoba, która szuka miłosierdzia? Wewnętrzne zobowiązanie także kształtuje się nieco inaczej. Odwołujemy się do przypowieści o zaginionej owcy i do kobiety, która zgubiła jedną ze swoich dziesięciu drachm. Bóg ponoć zna każdego i zaprasza do relacji z sobą. Wspomnimy o tej Dobrej Nowinie, Księdze Rodzaju, a także o Edycie Stein, św. Karmelitance, patronce Europy. Celnicy zaś zyskali opinię złodziei, ponieważ otrzymując z Rzymu głodowe pensje, egzekwowali od mieszkańców wyższe kwoty niż te ustawowe. Tym sposobem napełniali własne kieszenie. Nasuwa się pytanie – Kim jest dla Nas Bóg? Miłość: - czeka - pragnie - nie kontroluje - wspiera, ale też płacze, gdy tego nie docenia. Miłość może też pokonać śmierć. Jak to jest z przebaczeniem? Kiedy to, co stare umiera, a człowiek rodzi się na nowo. To nawrócenie i swoista wolność. Na sam koniec tekstu zwrócę uwagę na słowa, które głęboko zostaną w mojej świadomości. Zostają one skierowane do kobiety i mężczyzny: „…Wspomnij na miłosierdzie Twe, Panie, na łaski Twoje, co trwają od wieków”(Ps 25 [24], 6). Gorąco polecam Katarzyna Żarska https://zarska18.blogspot.com/ Wydawnictwo WAM Premiera: 25.06.2025 r. Oprawa: twarda Liczba stron: 208 (nowość wydawnicza) w mojej prywatnej biblioteczce

„O naśladowaniu Chrystusa” to rodzaj duchowego przewodnika, który jest równocześnie prosty i skomplikowany. Już objaśniam o co chodzi. Prosty, ponieważ przekazane w niej prawdy są jasne, proste i klarowne a skomplikowany, bo niekiedy człowiekowi pogubionemu duchowo niełatwo wprowadzić je w życie. Czasami na drodze może stać własna pycha, egoizm bądź jakiś inny grzech. Moim zdaniem warto jednak czytać takie dzieła, gdyż pomagają oddzielić ziarno od plew a mianowicie wskazać co jest ważne w duchowym rozwoju a co powinniśmy odrzucić. Nie jest tajemnicą, że człowiek pochłonięty przez sprawy tego świata oddala się od Boga, kiedy jednak postawi Go na pierwszym miejscu wtedy wszystko będzie miało właściwy porządek i wszystko się ułoży. Nie da się całkowicie zrezygnować z doczesności, to jasne, ale można próbować szukać duchowej równowagi w tym zwariowanym świecie. Książka posiada bardzo cenne wskazówki dla osób już wierzących a niewierzących może wręcz nawrócić, bo taka jest jej siła. Polecam. Ocena maksymalna (arcydzieło).

Historia życia niezwykle skromnego zakonnika ukazana na tle biedy na Sycylii. Wspomnienia z dzieciństwa, okrutny ojciec, potem młodość i dojrzałość, samotne pomieszkiwanie w bardzo trudnych warunkach, dręczące Go choroby i przeogromna miłość do ludzi, swojego miasta i kraju. Jego sposób radzenia sobie z tym wszystkim to modlitwa, nieustanna modlitwa. Myślę, że warto poznać historię życia tego oddanego Bogu człowieka, którego siła modlitwy pokonywała wszystkie trudności. Człowieka o pięknej duszy i bezwzględnej życzliwości do ludzi wokół. Podróżując do Włoch można bowiem przypadkiem trafić do sycylijskiego kościoła, gdzie jest pochowany ojciec Dolindo Ruotolo. Załącznikiem do tej książki jest piękne przesłanie, które z pewnością nie pozostawi żadnego wrażliwego czytelnika obojętnym po tej lekturze.

Niepozorna książeczka. Tytuł też wskazuje na kolejny już poradnik o rozwoju osobistym. Nic jednak bardziej mylnego. Jest to piękny przewodnik o uczuciach jakie dotykają każdego z nas, tych przyjemnych i tych które w jakiś sposób mogą zaboleć. Traktuje integralnie o naszej emocjonalności. Napisana przez świetnego rekolekcjonistę, Jezuitę, o. Józefa Augustyna. Stąd zawiera w sobie bardzo popularną metodę ignacjańską jako sposób na poznawania i oswajanie uczuć. Książeczka bardzo pomocna – zwłaszcza dla tych którzy dopiero odkrywają swój świat emocji.

Ktos ponizej napisal, ze wszystko w tej ksiazce jest odrealnione. Na pierwszy rzut oka tak. Ale ja mialem to szczescie, ze przed przeczytaniem tej ksiazki bylem u Jezuitow na rekolekcjach ignacnajnskich, a o samych Jezuitach i o sw. Ignacym wiedzialem tyle co nic. I dopiero po tym doswiadczeniu wzialem ksiazke do reki. No i tak... to zupelnie inna perspektywa. Trudno tu o jakas literacka ocene, bo to zapis przezyc. Ale sama wartosc ksiazki na dyche. Bez 2 zdan.

Ciekawa pozycja traktująca o uproszczeniu życia (o wyborze rzeczy naprawdę ważnych; o czerpaniu radości z tego, co posiadamy; o trosce o sprawy duchowe) w zestawieniu z przesłaniem Pisma Świętego. Autor wskazuje na praktyczny aspekt Słowa Bożego i odnosi je do codziennego życia (czasu na pracę i odpoczynek, stosunku do pieniędzy ...) Rekomenduje, aby wybrać ważny dla nas cytat z Biblii i kierować się nim w życiu. Pisze o ważnych budujących duchowość człowieka wartościach. Całość godna uwagi. Tekst lekki w lekturze. Skłania do refleksji.

"Celem tej małej książeczki nie jest "konkurs" na najskuteczniejsze i najpiękniejsze wezwanie. Każdy bowiem ma swoje ulubione modlitwy, które otwierają jego własne serce na działanie Boga". Dla mnie największą wartość z tego tekstu mają: przekaz Pana Jezusa skierowany do ludzkości poprzez osobę księdza Dolindo Ruotolo oraz treść modlitwy nazwanej "Jezu, Ty się tym zajmij" będącej aktem zawierzenia Jezusowi Chrystusowi.