Prawo rzymskie a współczesność

Książka pt. „Powszechna historia prawa” pióra prof. Andrzeja Dziadzia w pełni spełnia się w roli podręcznika akademickiego, który w sposób przystępny, skondensowany i rzetelny przekazuje czytelnikowi niezbędną wiedzę na temat kształtowania się współcześnie istniejącego systemu prawa. W przedstawionej pozycji autor ukazał nam proces rozwoju prawa od czasów wczesnego średniowiecza, czy późnego antyku – jak kto woli – do współczesności. W ten sposób prof. A. Dziadzio prezentuje nam poszczególne ważniejsze źródła prawa i źródła poznania prawa, począwszy od prawa rzymskiego, prawa kanonicznego i zwyczajowego prawa germańskiego, przez wpływ humanizmu i oświeceniowego racjonalizmu, a także przybliża wielkie dziewiętnastowieczne kodyfikacje, aż do ich zmian w wyniku zaistniałej w XX w. laicyzacji i rewolucji kulturowej. Publikacja jest dogodna nie tylko dla prawników, ale również może okazać się przydatna dla historyków, czy pasjonatów nauki. Na marginesie wypada dodać, iż bardzo interesujące są wplecione przez autora w treść książki błyskotliwe dygresje na temat omawianych postaci, czy opisywanych wydarzeń (np. informacja dotycząca pominiętej w annałach historii współpracowniczki prof. J. Makarewicza, z którą konsultował projekt kodeksu prawa karnego ochrzczony jego imieniem).

Znienawidzony przez większość studentów podręcznik prawa rzymskiego, wydaje mi się jednak, że krytyka jest przesadzony. Fakt, podręcznik jest opasły i napisany ciężkim językiem, zawiera za to informacje niedostępne w pozycjach konkurencyjnych, m.in. rozwój dziejowy danych instytucji prawa rzymskiego. Przy uważnej nauce da się z niego opanować niezbędne na egzamin zagadnienia.

To jest bardzo dobry podręcznik. Admin jest nudny i zawiły, ale jakoś prof. Zimmermannowi udało się mnie przeprowadzić przez jego zakamarki bez uszczerbku na psychice. Wyjaśnia prosto i zwykle rzeczowo. Co więcej, ma o b r a z k i - magia! Rozdział o kontroli mnie natomiast zawiódł. Bardzo przegadany i więcej można się z niego dowiedzieć o prawie francuskim niż polskim. Jeśli szukasz okej podręcznika do admina, jesteś w dobrym miejscu.

„Prawo spadkowe” autorstwa Elżbiety Skowrońskiej-Bocian to bardzo zgrabnie napisany i to w miarę dość prostym językiem podręcznik poruszający tematykę prawa spadkowego (jak sam tytuł tej pozycji sugeruje). Wskazana niwa prawodawstwa (prawo spadkowe) reguluje sprawy związane z dziedziczeniem, z sukcesją praw i obowiązków, i wiąże się z dość przykrymi sytuacjami, które dotyczą każdego – aczkolwiek nikomu nie należy tego życzyć. Dlatego profilaktycznie warto zaznajomić się z poszczególnymi instytucjami konkretnej dziedziny prawa, które wśród zainteresowanych niejednokrotnie wzbudzają skrajne emocje. Odpowiednie oczytanie w zakresie prawa spadkowego z czasem może okazać się owocne m.in. uchroni przed nierozważnym podjęciem doniosłych prawnie decyzji.

Każdy student pierwszego roku wydziału prawa z pewnością zna ten podręcznik, który poprzez przystępny język pomaga opanować podstawowe instytucje rzymskiego prawa prywatnego. Budowa bazująca na "Instytucjach" Gaiusa pozwala na połączenie lektur obydwu dzieł naraz i zaliczenie wymagającego egzaminu na ocenę bardzo dobrą. Gorąco polecam wszystkim.

Podręcznik akademicki przeznaczony dla studentów I roku. Materia dość trudna do przyswojenia choć absolutnie niezbędna jeśli chce się zrozumieć jak jest zbudowany (polski) system prawny. Książka zawiera podstawową wiedzę wprowadzającą do głównych koncepcji prawa (prawo naturalne vs. Stanowione),wieloznaczności samego terminu oraz sposób jego badania. Zestawia przepis z normą prawną (zagadnienie, które do tej pory pamiętam ze swoich czasów studenckich) wprowadzając do systemu prawnego oraz opisując ramy jego obowiązywania. Najciekawsze jest część dotycząca funkcjonowania prawa, w szczególności tworzenia i stosowania. Dla mnie najbardziej przydatna była część poświęcona wykładni i regułom interpretacyjnym (elementy, które kiedyś pojawiały się dopiero na ostatnim roku studiów akademickich przy okazji przedmiotu o nazwie: Teoria prawa). Książkę, mimo że jest podręcznikiem, polecam jako że stanowi doskonałe wprowadzenie do prawoznawstwa.

Podręcznik „Zobowiązania – część ogólna" obejmuje tematykę uregulowaną w zakresie wskazanym w art. 353–534 Kodeksu cywilnego. Szczerze mówiąc podręcznik z części ogólnej prawa cywilnego był dla mnie dużo bardziej przyswajalny. Uważam, że samo uporządkowanie materiału w poszczególnych rozdziałach powodowało czasem zamieszanie, a sam język autora powodował, że często kilka razy musiałam przeczytać zdanie zanim zrozumiałam, że jest dobrze napisane. Niemniej jednak zakres materiału przyswoiłam, dziękuję bardzo :)

W podręczniku "Prawo cywilne - część ogólna" zostały opisane instytucje uregulowane w pierwszej Księdze Kodeksu cywilnego, w tym m.in.: przedmioty stosunku cywilnoprawnego, osoby fizyczne i osoby prawne, czynności prawne i inne zdarzenia cywilnoprawne, przedstawicielstwo ze szczególnym uwzględnieniem pełnomocnictwa i prokury. Przez wybory prezydenckie 2025 kompletnie zaniedbałam czytanie podręczników przygotowywując się do egzaminów... i to był błąd. Polecam wszystkim studentom, większość instytucji prawa cywilnego opisanych w sposób zrozumiały. Czasem autorzy rozwodzili się zbytnio nad oczywistościami, a czasem zabrakło mi dodatkowego wyjaśnienia, więc ucięłam dwie gwiazdki. Ostatecznie jutro okaże się, czy podręcznik zesłał na mnie jakiś talent do prawa cywilnego. Trzymajcie kciuki!

Jeden z najlepszych podręczników do prawa karnego. Dokładnie wyjaśnia poszczególne instytucje prawa karnego oraz wprowadza przeglądowy rys historyczny. Największym minusem jest jego nieaktualność, niektóre rozdziały (głównie ten o karach i środkach zabezpieczających) nie są zgodne z aktualnym k.k niemniej dają możliwość porównania nowych i starych instytucji. Warto dodać, że autorzy reprezentują w nim krakowską szkołę prawa karnego, więc zagadnienia dotyczące winy będą się w nim różnić od koncepcji prezentowanych w innych częściach Polski.

Naprawdę muszę zebrać w sobie ostatnie resztki silnej woli żeby oceniać tę książkę w oderwaniu od problematyki przez nią poruszanej, bowiem choć samo prawo prywatne międzynarodowe jest dziedziną ciekawą i stanowi interesujący obiekt badawczy, tak dla szeregowego studenta prawa stojącego w obliczu sesji może napsuć nieco krwi. Profesor Pazdan to nazwisko, które cieszy się - słusznym - szacunkiem w środowisku prawniczym i jest niekwestionowanym autorytetem. Jakość da się wyczuć także w podręczniku, który jest sygnowany jego nazwiskiem - kompleksowym jeżeli chodzi o formę, jak i treść. Nie ogranicza się w swoim wywodzie jedynie do obecnie obowiązującej ustawy (której nota bene jest autorem),czy rozporządzeń unijnych, ale poszerza wykład o szereg innych aktów międzynarodowych. Wygodną sprawą jest zamieszczenia na ostatnich stronach najważniejszych tekstów aktów prawnych. Mały minus za miejscami zbyt zawiłe wyjaśnianie poszczególnych kwestii oraz za to, że nie zdążono uaktualnić wydania - ostatnie, z 2012 r., nie uwzględnia m.in. Rzymu IV.

Podstawowy podręcznik akademicki do nauki reguł prawa między państwami. Wykorzystywany przede wszystkim uniwersyteckich wydziałach prawa i administracji, ale również na studiach podyplomowych kształcących z zakresu szeroko pojętej dyplomacji. Uczy jak powinno być choć w rzeczywistości tak zupełnie nie jest. To znaczy jest w teorii i warstwie retorycznej, natomiast w praktyce podstawową regułą funkcjonowania podmiotów międzynarodowych jest siła. Choć warto znać ten podręcznik by móc sprawie posługiwać się warstwą językową. Książka omawia podstawowe zagadnienia tej dziedziny, jej historię, źródła normatywne, podmioty prawa międzynarodowego, rolę organów państwa w stosunkach międzynarodowych, pojęcie terytorium oraz ludności oraz podstawowe elementy ochrony praw człowieka.

Wspomnienia studenckie powracają gdy pomyślę sobie o tej książce. Służyła mi jako podręcznik akademicki, w którym mogłem się rozsmakować w obszarze prawa cywilnego zwanym zobowiązaniami. Pochłonąłem obie książki prof. Radwańskiego: zarówno tą ogólną, jak i tą dotyczącą regulacji szczególnych. Podręcznik kompleksowo prezentuje wykład akademicki dotyczący zobowiązań. Omawia umowy dotyczące przeniesienia praw, z których najważniejszą jest sprzedaż (obok darowizny i zamiany),umowy związane z używaniem rzeczy (najem, dzierżawa, użyczenie, leasing),umowy odnoszące się do świadczenia usług (zlecenie, dzieło, skład, agencja, komis, przewóz),umowy dotyczące stosunków kredytowych (pożyczka, depozyt, rachunek bankowy),zabezpieczenie wierzytelności (poręczenie, gwarancja),umowy o funkcji alimentacyjnej (renta i dożywocie),  ubezpieczenia gospodarcze oraz przekaz i  papiery wartościowe. Komplet jeśli chodzi o szczegółowe stosunki zobowiązaniowe.

Genialny podręcznik do prawa karnego. Ja uczyłam się z 23. wydania, gdzie zostały uwzględnione i rozpisane ostatnie nowelizacje Kodeksu karnego, dotyczące części ogólnej, jak i szczególnej. Podręcznik jest podzielony na część ogólną i na część szczególną. W części ogólnej omówiono kwestie związane z: zagadnieniami wstępnymi z zakresu przedmiotowej dziedziny, nauką o przestępstwie, nauką o karze, środkach karnych i środkach zabezpieczających. Natomiast część szczególna przedstawia konkretne typy przestępstw, zgodnie z kolejnością w Kodeksie Karnym. Polecam wydrukować sobie Kodeks Karny i nanosić na niego notatki z części szczególnej. Książka wyjaśnia dylematy prawne oraz przytacza orzeczenia, dzięki którym można dany przepis poprawnie interpretować. Np. początek życia - kiedy? Czym się różni groźba karalna od groźby bezprawnej? Do Prawa Karnego poczułam miłość od początku, więc czytanie tego podręcznika było dla mnie czystą przyjemnością!

Książka Lecha Morawskiego pt. „Wstęp do prawoznawstwa” jest już nieco leciwym podręcznikiem, który jednak wciąż pozostaje nieoceniony i przydatny pod kątem zapoznania się z podstawami wiedzy na temat funkcjonowania prawa i jego fundamentalnych elementów. Pozycja jest napisana bardzo przystępnym językiem, treściwie i wyczerpująco. Niestety stan prawny, który został zaprezentowany w treści, jest już mocno zdezaktualizowany, aczkolwiek ambitny czytelnik jest w stanie wyczuć te niuanse i łatwo zapoznać się z aktualnie obowiązującymi przepisami. Niemniej ta kultowa książka-legenda wciąż jest warta uwagi.

Zdecydowałem się na studiowanie prawa bo bardzo lubiłem historię. Myślę zresztą, że to motywacja wielu prawników, choć szybko dość przychodzi rozczarowanie, że to jednak nie to samo. Na pierwszym roku były dwa przedmioty wydawać się mogły historyczne, jednym z nich była historia prawa powszechnego. Ta pozycja była niejako biblią i obowiązkowym podręcznikiem do kursu. Zabrałem się tak chętnie jak szybko straciłem zapał. Podręcznik który mnie pokonał. Nie mogę mu odmówić merytorycznej zawartości ale szczegółowość danych oraz sposób prezentacji był dla mnie niestrawny. Może dlatego, że miałem zbyt duże oczekiwania. No właśnie oczekiwałem książki o historii z polotem, a dostałem z polotem opis prawa dawnego. Niemniej jednak wspominam z nutką sympatii i nostalgii.