Iker Casillas. Skromność mistrza

Jak na moment kariery Messiego w którym powstała ta książka bardzo dobrze opowiada o jego życiu od dzieciństwa do momentu kończenia pisanie jej. Dużo informacji, wątpię żeby następny autor podczas pisanie książki po zakończeniu przez Messiego kariery (książki na którą chętnie czekam) zmieścił tak obszerny opis okresu życia którego dotyczy ta książka. Bardzo szybko i przyjemnie czyta się tę biografię.

Początek był trudny, ale z czasem się wkręciłem, jedności Hiszpanom możemy pozazdrościć i patrząc przez pryzmat czasu i ostatnią wygraną 6:0 z Niemcami, Hiszpanie mimo już nie tak wielkich nazwisk dalej mogą spokojnie patrzeć w przyszłość na kolejnych wielkich imprezach - pokoronawirusowych.

Mini - "encyklopedia" wiedzy o jednej z najlepszych klubowych drużyn świata. Do tego nierzadko grającej taki futbol, że ręce same składają się do oklasków... Olbrzymie znaczenie dla przyszłej historii Barcy miały wczesne lata 70-te zeszłego wieku. Wtedy to do katalońskiego klubu zawitał Johan Cryuff. Fenomenalny Holender, jeden z najlepszych graczy, jaki kiedykolwiek biegał z piłką po światowych boiskach - odchodził właśnie z Ajaxu Amsterdam. Miał przejść do Realu Madryt, ale transfer był dopinany trochę "za plecami" samego zainteresowanego. Więc ten ostatni - znany już z mocnego, a także kapryśnego charakteru - postanowił zagrać wszystkim na nosie. I ostatecznie zasilił FC Barcelonę... W stolicy Katalonii Cryuff, wespół z rodakami - trenerem Michelsem oraz boiskowym kompanem, Neeskensem - wprowadzali nowy (totalny) model futbolu. Gdzie każdy gracz potrafił zagrać na dowolnej (no, oprócz bramki) pozycji, bez osłabiania potencjału drużyny. A sam pomysł na grę był taki, by samemu ją kreować, a nie czekać na to, co wymyśli przeciwnik. Posiadanie piłki było więc w tym wszystkim kluczowe... Różnie to na początku wyglądało, jeśli chodzi o wyniki. Ale ofensywny, ładny dla oka styl gry zjednywał coraz to większe rzesze fanów. A po latach, gdy po zawieszeniu piłkarskich butów na kołku - Cruyff został trenerem Barcelony - jego pomysł na futbol wprowadzono do wszystkich grup wiekowych Barcy. Od tych najmłodszych włącznie... Oczywiście sam pomysł, choćby i był najlepszy, niewiele będzie znaczył (nie tylko w sporcie, zresztą) bez odpowiednich wykonawców. Ale ci w stolicy Katalonii - byli na ogół (co najmniej) "niczego sobie". Bo w barwach Barcy na zielonej murawie błyszczały - na przestrzeni lat - największe gwiazdy światowej piłki. O "pionierach" z Holandii już wspomniałem, później pojawiali się kolejni giganci futbolu. Tacy, jak fenomenalny snajper z Austrii - Hans Krankl. Czy błyskotliwy Duńczyk Laudrup. Albo duet wspaniałych napastników - Stoiczkow i Romario, będący postrachem każdej praktycznie defensywy. W ich ślady poszli później Kluivert i Rivaldo... Czasy Ronaldinho, u boku którego piłkarsko "dorastali" najbardziej znani wychowankowie Barcy - Xavi i Iniesta - są już na tyle współczesne, że prawie każdy je pamięta. Podobnie jak i "erę Messiego"... Ostatnimi czasy "Duma Katalonii" nie miała może najlepszej passy. Jednak po zatrudnieniu człowieka z "barcelońskim DNA w sercu" - Xaviego, na stanowisku trenera - wszystko zdaje się wracać na właściwe tory. Czyli grę Barcelony znowu ogląda się z przyjemnością...

Chaotyczna lecz zawierająca niesamowite rozmowy, fakty, ciekawostki z życia najlepszego piłkarza na świecie. Autor dotarł do osób, które wydają się nie ważne w życiu Leo jednak to one obserwowały go, a często wpływały na niego jeszcze przed wielką karierą. Każdy fan piłki nożnej powinien ją przeczytać. Ukazuje inną twarz piłkarza i wyjaśnia jego zachowania.

Piłka nożna jest bodaj najpopularniejszym i najbardziej znanym sportem na świecie. To ten rodzaj zmagań drużynowych i zespołowych w sporcie, po części również osobniczych, i ten rodzaj wysiłku fizycznego, które mają prawo być wszędzie. A dlaczego? Dzieje się to od wielu, wielu lat, głównie za sprawą bezbrzeżnej, wszechobecnej kultury masowej: szybkiemu rozwojowi mass mediów, łatwemu i stosunkowo taniemu dostępowi do internetu, także za pośrednictwem iście prężnego, globalnego rozwoju gospodarczego. Nie ma to tamto, piłka nożna ,,wciśnie się” po prostu wszędzie. Czy to dzieciak z brazylijskich faweli, czy chłopak z blokowiska z warszawskiej Pragi, czy mieszkańcy wysoko położonego nepalskiego Katmandu, a także dzieci z afrykańskich wiosek kopiące stary, zużyty bukłak na wodę, zmieniony na piłkę, napompowany i owinięty taśmą, jako pamiątka po starym misjonarzu, który pierwszą piłkę i wiadomość o tym sporcie przyniósł do wioski kilka pokoleń temu. Nie ma znaczenia kto, kiedy, gdzie i czym tak naprawdę gra w piłkę nożną. Najważniejsze, aby wybrać i zaznaczyć pole gry, ustawić obszar prowizorycznych bramek, znaleźć zawodników do gry, no i piłkę, którą ludzie potrafią stworzyć prawie że z niczego: zlepić z kuli zwiniętej taśmy, garści śmieci etc. Na koniec zostaje tylko ustalić rozsądne zasady gry dla obu drużyn, a potem zacząć grać. Sprawa załatwiona, czyż nie? Duch rywalizacji w serca graczy od razu zostaje wtłoczony, nabierając odpowiedniego rytmu, tętna i smaku.Jak widać piłka nożna potrafi rodzić przyjaźnie, rozwiązywać spory, a także być zwykłą aktywnością, która da organizmowi nieco adrenaliny, przyjemnie zmęczy i poprawi nastrój. Tak właśnie wygląda ta istotna, jednak drugorzędna i można rzec ,,fanowska”, od ,,kuchni kibica” postać jednej z najbardziej poważanych, mających multum wielbicieli i chyba największą ilość amatorów ją uprawiających na świecie, dziedziny zmagań sportowych. Dyscypliny, która ma w sobie element sympatii, towarzystwa, która – i nietrudno to stwierdzić - utkwiła w pamięci jej sympatyków, nie inaczej, miłośników piłki nożnej na całe pokolenia w przód. Jednak popularny football to z perspektywy profesjonalnego sportowca ciężka, wyczerpująca fizycznie praca, także element światowego dziedzictwa sportu zawodowego. To jedna z tych odmian sportu drużynowego, która na pierwszą myśl każdej osoby, która słyszy o piłce nożnej przychodzi określenie ,,profesjonalny, zawodowy sport”. Owszem piłkarze nożni w najlepszych, głównie ulokowanych w Europie, Ligach świata zarabiają naprawdę olbrzymie pieniądze. Są to miliony, często wśród najlepszych piłkarzy o niebotycznym poziomie umiejętności i doświadczenia nawet dziesiątki milionów złotych dolarów czy euro rocznie; dodajmy do tego kontrakty z producentami z branży przemysłu sportowego, a wystarczy rok gry takiego zawodnika, aby ,,ustawić” siebie i z dwa pokolenia swojej rodziny w przód, na całe życie. Pieniądze pieniędzmi, jednak aby osiągnąć tą odpowiednią wysokość kontraktu sportowego, aby grać w od średnich do najlepszych i najbardziej poważanych klubach piłkarskich, trzeba nie tylko próbować to osiągnąć, ale to zrobić: wyjść poza granice fizycznych i mentalnych możliwości organizmu. Osobiście spotkałem się z niezbyt przychylną opinią, że nie ma znaczenia, jak dobry i na jakim poziomie jest piłkarz, oraz w jakim gra zespole i w jak zaawansowanej lidze piłkarskiej, bo nie ma to tamto i tak się ,,nie namęczy, bo trochę pobiega po boisku, trochę przejdzie”, i na tym jego rola się kończy... A tłum ludzi, jemu i jego drużynie, wciąż ,,bezsensownie” kibicuje, chodząc na mecze i wydając na te zachcianki niemałe pieniądze. Nie chcę wejść w zbytnią krytykę takiego punktu widzenia, ani z drugiej strony go bronić. Najlepiej jest postawić się na miejscu człowieka, który musi sprostać wymaganiom kolegów z drużyny, kibiców na stadionie i przed telewizorami, wymaganiom trenera, sponsorów i rodziny. Dla profesjonalnego piłkarza każdy mecz to nie tylko wysiłek fizyczny, do którego przecież jest przygotowywany, pasja i coś, co buduje wewnętrznie jego samego. To również zawodowy obowiązek i masa presji atakującej zawodnika z każdej strony. Bo przecież każdy coś od ciebie chce, ale sam niewiele daje lub nie wie, jak wygląda sytuacja, której ty, profesjonalny zawodowy sportowiec, musisz sprostać. Dlatego choćby i taki oto reprezentant sportu: czy to piłkarz nożny, koszykarz, piłkarz ręczny, golfista – zarabiał miliony milionów, a dom miał niczym pałac ze złota, nosił przy tym najdroższe i najmodniejsze ubrania, i tak będę miał do takiej osoby olbrzymi, nie mający skali porównania, wręcz bezcenny, szacunek; przecież takiego majątku, statusu celebryty i gwiazdy sportu, nie osiąga się, nie robiąc nic. Żaden sponsor, żadna nie wiadomo jak ,,bogata” drużyna (obecnie najlepsze teamy piłkarskie, koszykarskie, czy z innych dyscyplin sportowych funkcjonują jak wielomilionowe, niekiedy miliardowe korporacje),,,nie rozdaje” milionów w danej walucie od niechcenia i za darmo. Jak to w życiu bywa ,,coś za coś”; sport to talent, ciężka praca i żelazna psychika, a przyjemności muszą poczekać, przyjdą wraz z rezultatami. Pomyślmy, zastanówmy się, potem dopiero wyrażajmy swoje zdanie. Bo tak naprawdę być powinno, nie tylko w sporcie, ale i w życiu. Zawiść, zazdrość i pycha, najszybciej potrafią zniszczyć , psychicznie rozczłonkować stałość człowieka. Cały mój powyższy wywód nie jest bez znaczenia, stanowi część recenzji tudzież przedłużonej opinii odnośnie pewnej dość znanej, w niektórych kręgach uważanej za nieco o kontrowersyjnej linii charakteru, osobistości świata sportu, jednej z żywych legend, prawdziwych bogów sportu zstępujących z niebios i żyjących pośród zwykłych śmiertelników. Mistrzem rzemiosła sportu w dziedzinie piłki nożnej, o którym mowa - perfekcjonistą w najczystszej postaci, który przez swoją ciężką pracą sięga dużo dalej, poza krawędź marzeń, jest Cristiano Ronaldo, obecnie reprezentant Juventusu Turyn, kiedyś piłkarz Manchesteru United, niedawno wielki gracz Realu Madryt. O Ronaldo, w swej publikacji dość dokładnie, z uwzględnieniem drogi życiowej piłkarza, także sportowej – od przeciętniaka do mistrza w swej dziedzinie opowiada nam Luca Caioli. W biografii z elementami wstawki dziennikarskiego reportażu, Caioli uwypuklił nam cały ocean informacji potrzebnych miłośnikom ikonicznych postaci sportu i fanom piłki nożnej, o Cristiano, portugalskim magiku piłki. Informacji, które powinniśmy znać, aby móc dopiero wyrazić swoje przekonania i jak najbardziej obiektywne zdanie o jego osobie. Mimo iż ów autor, dziennikarz sportowy z doświadczeniem, na łamach niniejszej publikacji zdaje się nie przejawiać oznak bycia wybitnym pisarzem, płynnie, składnie i wyraziście przekazującym treść swej pracy – bo trochę tej szarpaniny językowej było, i nie jest to wina tłumaczenia i korekcji polskiego wydawcy – to jednak "Obsesja doskonałości" okazała się tą jedną z najlepszych biografii tudzież opracowań do 2012-13 roku (w szczególności od nowego millenium aż do daty wydania dzieła Caioli),jakie się ukazały, na temat życia sportowego i prywatnego danego zawodowego, znanego na płaszczyźnie dziedziny sportu, mediów i popkultury w ogóle, sportowca, obalając nieco z tych informacji, z drugiej strony wiele spośród nich potwierdzając. Da się zaakceptować, zrozumieć to, że Caioli nie jest jakimś dziennikarskim celebrytą czy Bogiem, że nie miał on dostępu do wszystkich, tych ,,naj” z najbardziej tajemniczych materiałów, opisów, wywiadów: tych zza kulis wśród kulis kariery piłkarskiej Ronaldo, także tych z dziejów jego życia: od małego do etapu zakończenia prac nad biografią ,,CR7’’. Mimo to "Obsesji doskonałości" czegoś brakowało, np. wytłuszczenia podejścia Ronaldo do samego fizycznego aspektu treningu, analizy fizjologii Cristiano: parametrów pojemności płuc czy pracy serca wraz z konfrontowaniem tego w stosunku do innych sportowców z multum dyscyplin sportowych. Jednak ta opinia wynika być może z tego, iż od 2012 roku - data wydania książki w Polsce - do chwili obecnej Anno Domini 2020, Portugalczyk, co zaskakujące, dopiero odniósł te największe sukcesy w swej karierze piłkarza: zdobędzie jeszcze 4 razy Złotą Piłkę, również 4-krotnie wraz z Realem Madryt wygra Ligę Mistrzów, w tym trzy razy z rzędu w obszarze czasowym 2016-2018, również zdobędzie mistrzostwo Europy z Portugalią. Patrzenie przez tego rodzaju wszechpotężny, obrodzony niczym nieskończonym pasmem sukcesów, punkt widzenia dokonań sportowych ,,CR7", na to jak Luca Caioli stworzył i obudował w treść swoją książkę, zabiera publikacji trochę z jej stylu, z tej pisanej jej ,,doskonałości”. Niniejsza biografia Cristiano Ronaldo, to solidny wykład o jego mentalności, życiu prywatnym i sportowym, przywarach i zaletach, jako jednego z najlepszych sportowców w dziejach cywilizacji i kultury sportu, w tym jej zawodowego oblicza. Będąc wyczynowym sportowcem, ale nie profesjonalnym – nie pobierającym za to pieniędzy – przykładając się do swej pasji długodystansowego biegania i pływania z niewielkimi sukcesami na polu krajowym, tak że pasja ta przekłada się u mnie do formy zaangażowania w ciężką fizyczną pracę, po wchłonięciu publikacji Caioli, opisującej to kim jest, jaki jest i dlaczego jest Cristiano Ronaldo, zaczynam wyrażać do portugalskiego gwiazdy footballu jeszcze większy szacunek niż było to przedtem, mimo iż "Obsesja doskonałości" nie ukazała ostatnich 7 lat zawodowego i prywatnego życia piłkarza. Ronaldo, jak on sam, nie patyczkuje się pośród innych sportowców i mediów, otwarcie mówiąc, iż ,,zawsze trzeba wyznaczać sobie cel (…)Akceptuję niewielkie zniżki formy, ale nie spadki”. Tak, Cristiano jest multi-obsesyjnym perfekcjonistą, wręcz przesadnym, ale w tym tkwi jego naturalność i geniusz przekładające się na mistrzowski poziom osiągnięty w sporcie. Jego zachowanie i mentalność, o których sam wspomina ukształtowały jego fizjologię, stosunek do sportu, jako do sportu - bo pieniądze pójdą na drugi plan - a także do stylu, techniki i specyficznego stosunku do własnego ciała. Gdyby nie ,,obsesje doskonałości’’, których listę otwierała fiksacja na punkcie perfekcyjnego utrzymywania kondycji fizycznej i masy mięśniowej, a kończyło nazwisko Leo Messiego, które na zawsze utkwi mu w głowie, Ronaldo by nie istniał; sam Cristiano zresztą twierdził, że gdyby nie to kim jest wewnętrznie, co doprowadziło go do stania na czele piłkarskiego świata, byłby jakimś pracownikiem fizycznym, nauczycielem w-fu, a może lekarzem. Dziennikarsko-reportażowo-sportowe dzieło Caioli, to wspaniała historia skromnego portugalskiego chłopaka, urodzonego 5 lutego 1985 roku w Funchal. Człowieka, który jako sportowiec nigdy nie zapomniał o rodzinie, znajomych, potrzebujących, który zawsze potrafi docenić innych atletów, i który jako przepełniony miłością do footballu młodziak potrafił grać na prowizorycznej piłce skleconej ze zwiniętych skarpetek, gdy sytuacja materialna czy inne okoliczności nie pozwalały na nic więcej.

Czytam książkę w momencie przejścia Mourinho z Fenerbahce Stambuł do Benfiki Lizbona i przyjemnie jest przypomnieć sobie kilka faktów z trenerskiej ścieżki jednego z najlepszych, a na pewno jednego z najoryginalniejszych trenerów piłki nożnej. Treść nie ukazuje wielkich sekretów piłkarskich treningów pod wodzą Portugalczyka ale mimo wszystko dobrze jest powrócić do starszych czasów jego kariery.

Mówisz Real Madryt myślisz Galacticos ( Ronaldo, Beckham , Figo ). Lata sukcesów i triumfów na arenie międzynarodowej o której słyszał każdy nawet przeciętny zjadacz chleba który kiedykolwiek zetknoł się z Piłką nożna. Książka Brytyjskiego autora pomaga nam zrozumieć fenomen Hiszpańskiego giganta oraz przedstawia jego początki od dnia założenia po historie kilka dni sprzed finału Ligi Mistrzów w 2013 roku gdzie drużynie prowadzonej przez Carlo Ancelottiego przyszło zmierzyć się z lokalnym rywalem Atletico Madryt. W książce tej poznamy wiele ciekawostek jak chociażby historię Pucharu Miast Targowych - poprzednika Pucharu UEFA, nazwe jaka przed zmianą nosiło Atletico Madryt oraz tryb życia Di Stefano, poglądy polityczne Santiago Bernabeu oraz wiele innych. Na podstawie przedstawionych historii i wynikow meczów w okresie powstawania Pucharu Króla oraz początków Ligi Mistrzów można by rzecz że mecze przypominały kopaninę a gracze bardziej niż o swój stan zdrowia i formę dbali i dobre samopoczucie i dobra zabawe. Zabawę na dobre rozpoczoł Santiago Bernabeu, kontynuował ja Alfredo Di Stefano po nim przysłowiową pałeczke przejol Sęp i jego słynna Piątka, otrzymaliśmy talent czystej wody czyli Raula i wytwór cieżkiej tytanicznej pracy CR7 teraz przyszła pora na Mbappe ale żadnen z nich nie jest ponad instytucja jaka są królewscy bo każdego z nich można zastąpić jak robiono to przez ponad 100 lat. Piłkarze przychodzą i odchodzą ale żadne nie jest ponad klubem, zwłaszcza pokroju Realu Madryt. Real Madryt w swojej 122 letniej historii miewał wzloty i upadki, gorsze i lepsze momenty ale zawsze powstawał niczym Feniks z popiołów czego świadectwem jest bez wątpienia pietnaste trofeum Ligi Mistrzów wywalczone w sezonie 2023/2024. Możesz ich kochać albo nienawidzić ale nie przejdziesz obok tego klubu obojętnie. Polecam wszystkim fanom futbolu zwłaszcza Realu Madryt.

Książka napisana przez Patricka Barclaya, która analizuje filozofię i podejście José Mourinho do futbolu oraz zarządzania drużynami. Wnikliwa biografia rzuca światło na życie i karierę Mourinho, ukazując jego podejście do trenowania, strategii i wygrywania, jednocześnie ukazując zarówno jego sukcesy, jak i kontrowersje w piłkarskim środowisku.

Przyjemnie czytało mi się biografię wybitnego piłkarza. Bardzo lubię Xaviego, ogólnie mam słabość do pomocników, a zwłaszcza tych, którzy odgrywają kluczowe role w swoich zespołach. :) Niestety dzisiaj Xaviego nie ma w zespole, ale kwestią czasu pozostaje jego powrót na Camp Nou w roli trenera.

Dziwnie patrzy się na pierwszy tom autobiografii Rooneya mając świadomość, że jego kariera sportowa powoli zmierza do końca. Gwiazda Evertonu i Manchesteru United, piłkarz który pobił rekord ilości goli w reprezentacji Anglii należący do Roberta Charltona. Cóż, wtedy zapewne nie przewidywał, jak trwale jego nazwisko zapisze się w historii futbolu. Być może był to zbyt wczesny moment na podsumowanie kariery? Z drugiej strony gracz niepokorny, konfliktowy, z trudem trzymający nerwy na wodzy, sprawiający sporo problemów na boisku i poza nim. Może dlatego trudno uważać go za sympatyczny wzór do naśladowania czy uwielbienia, pomimo jego niepodważalnych sukcesów. W książce jego sylwetka jest kreowana jako osoba, która zdaje sobie sprawę ze swoich mankamentów czy słabości, nie stara się ich ukryć (może za wyjątkiem problemów małżeńskich). I chyba dlatego ta pozycja z oferty wydawnictwa SQN wydaje się bardziej interesująca od rzeszy pozostałych biografii, stanowiących najczęściej zbiór pochwał pod adresem konkretnego zawodnika. Inna rzecz, że na rynku wydawniczym brakuje w sumie książek sportowych, które byłyby liniowym podsumowaniem przebiegu kariery piłkarskiej opatrzonym stosownym załącznikiem ze statystykami.

Czytając tę książke nie wiele wiedziałem o Ryanie. Do przeczytania książki skłoniła mnie jego wierność klubowi i młodość. Była to pierwsza książka kupiona przeze mnie. Nie zawiodłem się ;) Kopalnią wiedzy nie była ale znalazło się wiele interesujących wątków. Poza tym dla kibica MU i/lub Giggsa pozycja obowiązkowa.

Andres Iniesta Rok w Raju to książka o skromnym piłkarzu jakim niewątpliwie jest Hiszpan. Główny bohater przedstawia fakty oraz wydarzenia jakie miały miejsce w sezonie 2008/2009. Możemy się dowiedzieć m.in co czuł Iniesta i jak przeżywał swoje kontujze, jak wspomina niesamowity mecz na Santiago Bernabeu z Realem Madryt oraz czy bramka strzelona na Stamford Bridge w półfinale Ligi Mistrzów to jego najpiękniejszy moment w zawodowym futbolu. Iniesta ukazany jest w książce jako normalny człowiek, a nie gwiazda, mimo że zarabia miliony. Nie chce nawet zmieniać swojej fryzury, bo nie ma zamiaru się wyróżniać. Książka, a raczej autobiografia Iniesty nie jest wielkim dziełem, ale na pewno dobrym. Kluczowe zdania padają pod koniec książki " Zawsze starałem się i będę się nadal starał, by w życiu zachować równowagę. Ani wcześniej, ani tym bardziej teraz nie miałem i nie mam zamiaru stać się osobą, która przestanie doceniać to, co posiada"

Ciężka opinia do napisania, bo autor to legenda mojej ukochanej drużyny. Legenda obok mojego idola Gigiego Buffona. Oczekiwania spore, po lekturze lekki niedosyt, choć dość przyjemnie się czyta i widać,że autor chciał pokazać swą historię jak chciał. Wyszła całkiem przyjemna i szybko mijająca opowieść, którą polecam przeczytać

To książka przede wszystkim dla fanów Arsenalu. W rewelacyjny sposób przedstawia całą organizację tego klubu i to jak go zmienił Arsen Wenger. Autorzy nie skupiają się przy tym tylko na kwestiach czysto sportowych, a więc związanych bezpośrednio z pierwszym składem, lecz pokazują również otoczenie ekonomiczne, jak zapadają najważniejsze decyzje i kto na nie ma realny wpływ. Dlaczego prowadzona jest taka, a nie inna polityka w kwestiach transferowych, szkoleniowych itp. Jednak pozycja ta jest godna uwagi również i dla fanów innych zespołów, gdyż wiele wnosi do wiedzy na temat funkcjonowania nowoczesnego klubu piłkarskiego i Premiership jako całości. Pokazane jest to wszystko bez stronniczości i w bardzo przystępny sposób. Warto przeczytać.

Już tytuł wskazuje na to, że nie będziemy mieli do czynienia z typową biografią. Luca Caioli w swojej książce nie trzyma się chronologii, każda chwila z tytułowych stu dziesięciu minut finału MŚ 2006 roku, jest pretekstem do przywołania jakiegoś istotnego momentu z życia prywatnego i kariery sportowej Zidana, także losy francuskiego mistrza poznajemy wlaściwie od końca (od pożegnalnej konferencji prasowej zawodnika przed opuszczeniem Realu Madryt, aż po dzieciństwo spędzone przez piłkarza na marsylskich blokowiskach) całość uzupełniona jest krótkimi wywiadami trenerami, działaczami a nawet z jednym socjologiem. Książka kończy się wraz z odejściem Francuza ze stanowiska trenera Realu Madryt w 2020 roku. Caioli skleja z licznych anegdot portret piłkarza i człowieka, szeroko rozpisuje się o jego wpływie tak na piłkę nożną, ale wykracza również daleko poza świat sportu. Całość czytało mi się świetnie, jak już wspominałem nie jest to typowa biografia, tak jak jej bohater nie był "zwyczajną" gwiazdą piłki nożnej.

Książka o herosie współczesnego sportu, człowieku z żelazną etyką pracy jak i ogromną pasją do pływania. Michael gdy był mały bał się wejść do wody, jak już przełamał się potem zaczął stopniowo osiągać niesamowite wyniki na coraz to ważniejszych zawodach aż po Igrzyska Olimpijskie.

Historia FC Barcelony oglądana przede wszystkim przez pryzmat jej roli w utrzymywaniu katalońskiej tożsamości narodowej - wiele tu polityki, bo Burns stara się połączyć (skutecznie) losy klubu z historią regionu i Hiszpanii. Widzimy zatem Barcę bardziej od strony dyrektorskich gabinetów, niż z perspektywy murawy. Nie oznacza to, że Burns pomija aspekt sportowy - nic z tych rzeczy - wielką wartością tej pozycji jest to, że autor przepytuje piłkarzy, trenerów czy działaczy kręcących się wokół klubu jeszcze w latach 40 i 50 (pierwsze wydanie książki to 1999 rok, kolejne wersje to po prostu aktualizacje). Ostatecznie wyszło jak w tytule: wielopłaszczyznowa opowieść o życiu, pasji i ludziach związanych z klubem, napisana przez prawdziwego kibica, z reporterskim sznytem i swadą, chociaż gdy Burns zagłębia się w meandry działaczowskich przepychanek bywa nużąco.

Marcin Prus był pierwszym moim siatkarskim wzorem do naśladowania. Podobała mi się jego ekspresja na boisku, pasja wkładana w grę, kontakt z publicznością, a wyróżniały czerwone (przeważnie) włosy. Szkoda, że tak wcześnie musiał skończyć karierę... Napisał za to świetną autobiografię, w której szczerze opowiada o swoim życiu i nie raz doprowadza do wybuchów śmiechu. Świetna pozycja, którą szczerze polecam.

Piłka nożna, czyli gra która elektryzuje miliony ludzi na całym świecie. Piłkarze zarabiają niebotyczne pieniądze, ktoś stwierdzi że przesadzone, być może (w przypadku polskich ligowców, z całą pewnością). Tak jak na czele Kościoła stoi Watykan, tak i piłka nożna ma swoją organizację, która nie przejmuje się przepisami prawa, kręci wałki, stanowi swoiste państwo w państwie. Jest to swego rodzaju tajemnica poliszynela, każdy o tym wie, jednak instytucje które mają narzędzia do tego, aby położyć temu kres, dziwnym trafem nie są w stanie, albo nie chcą tego zrobić. O tym właśnie jest ta książka, o różnego rodzaju machinacjach, korupcji, szwindlach, jednym słowem szambo. Przerażająca sprawa.

Mimo, że nienawidzę Manchesteru United, a samego Fergusona także nie darzę sympatią to zdecydowałam się przeczytać tę biografię. Jest napisana solidnie i obiektywnie. Przedstawia dobre i złe strony tego wielkiego trenera. I to od jego najmłodszych lat. Lektura warta przeczytania i potrafiąca zainteresować nawet kibiców innych klubów.