Najnowsze artykuły
Popularne wyszukiwania
Polecamy

Rodzina Corleone

Okładka książki Rodzina Corleone autora Edward Falco, Mario Puzo, 9788376598345
Okładka książki Rodzina Corleone
Edward Falco, Mario Puzo
7,9 / 10
Wydawnictwo: Albatros Cykl: Ojciec Chrzestny (tom 7) kryminał, sensacja, thriller
576 str. 9 godz. 36 min.
Kategoria:
kryminał, sensacja, thriller
Format:
papier
Cykl:
Ojciec Chrzestny (tom 7)
Tytuł oryginału:
The Family Corleone
Data wydania:
2012-11-07
Data 1. wyd. pol.:
2012-11-07
Liczba stron:
576
Czas czytania
9 godz. 36 min.
Język:
polski
ISBN:
9788376598345
Tłumacz:
Andrzej Szulc
Średnia ocen
7,9 7,9 / 10
20 opinii 249 ocen
Oceń książkę
i
Dodaj do biblioteczki
Reklama

Kup Rodzina Corleone w ulubionej księgarnii

Porównywarka z najlepszymi ofertami księgarń
W naszej porównywarce znajdziesz książki, e-booki i audiobooki z najpopularniejszych księgarń internetowych. Niektórzy partnerzy przygotowują dla użytkowników naszego serwisu specjalne rabaty, dlatego warto kupować książki przez lubimyczytać.pl.
Oferty są prezentowane w trzech kategoriach: „Oferta dnia” (promocje partnerów),„Polecane księgarnie” (sprawdzeni partnerzy handlowi, z którymi współpracujemy na podstawie umów) oraz „Pozostałe”. W każdej kategorii kolejność prezentacji zależy od ceny produktu przekazanej przez księgarnie lub dostawcę porównywarki.
Lubimyczytać.pl nie prowadzi sprzedaży i nie uczestniczy w procesie zakupowym po przekierowaniu na stronę sklepu. Mimo że dokładamy starań, aby wszystkie linki i informacje były aktualne, nie mamy wpływu na ewentualne nieścisłości cenowe, błędne przekierowania lub zmiany w ofertach księgarni. Jeśli zauważysz nieprawidłowość, prosimy o zgłoszenie jej na adres: admin@lubimyczytac.pl. Dzięki Twojej informacji możemy jeszcze lepiej dbać o jakość działania naszej porównywarki.
Ładowanie Szukamy ofert...

Polecane przez redakcję

Więcej
więcej

Opinia społeczności i

Rodzina Corleone

Gosia
Gosia
książek na półce przeczytane 4889 napisanych opinii 1342

Oceny książki Rodzina Corleone

Średnia ocen
7,9 / 10
249 ocen
Twoja ocena
0 / 10
 
10
28 ocen
9
51 ocen
8
77 ocen
7
62 ocen
6
26 ocen
5
3 ocen
4
1 ocen
3
1 ocen
2
0 ocen
1
0 ocen

OPINIE i DYSKUSJE o książce Rodzina Corleone

avatar
429
188
AleksandraK
16.02.2026
6 / 10
Na półkach:
Przeczytane

Prequel 'Ojca chrzestnego' - widać ogrom pracy jaką wlożył Falco zbierając informacje na temat bohaterów 'Ojca' ze wszystkich napisanych ręką Puzo cześci. Jest to próbe zrekonstruowania ciągiem wydarzeń, które są delikatnie zaznaczone w serii Mario Puzo, albo tylko wspomniane pojawieniem się dodatkowych bohaterów dalszoplanowych. Praca była ogromna, dokładna, tego nie można Falco odmówić. Ale... to nie Puzo. Mimo iż widać starania autora, atmosfera powieści budowana przez zachowania bohaterów, rekacje, wewnętrzne monologii oraz brak tej szczegółowości, którą miał Puzo opisując fizjologię zbrodni, czuć, że mamy do czynienia z kimś innym.
Jako samodzielną pozycję zapewne oceniłabym dużo wyżej, ale jako prequel jest po prostu dobra.

Prequel 'Ojca chrzestnego' - widać ogrom pracy jaką wlożył Falco zbierając informacje na temat bohaterów 'Ojca' ze wszystkich napisanych ręką Puzo cześci. Jest to próbe zrekonstruowania ciągiem wydarzeń, które są delikatnie zaznaczone w serii Mario Puzo, albo tylko wspomniane pojawieniem się dodatkowych bohaterów dalszoplanowych. Praca była ogromna, dokładna, tego nie można...

więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo to
avatar
121
10
Arturo
07.01.2026
7 / 10
Na półkach:
Przeczytane

Ciekawa, dla miłosników tematyki jedna z pozycji godnych przeczytania

Ciekawa, dla miłosników tematyki jedna z pozycji godnych przeczytania

Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to
avatar
96
96
Conan_Bibliotekarz
29.12.2025
8 / 10
Na półkach:
Przeczytane

Lepsza niż Sycylijczyk, ale gorsza niż Ojciec Chrzestny dlatego ocena 8,5/10. Falco naprawdę świetnie emulował styl Puzo. Całość to bardzo dobry kryminał gangsterski, których dzisiaj już nie piszą. Chciałbym żeby nasi tępi politycy wzięli kilka myśli i koncepcji prowadzenia imperium od Vita i wdrożyli je. A przecież postać fikcyjna.

Lepsza niż Sycylijczyk, ale gorsza niż Ojciec Chrzestny dlatego ocena 8,5/10. Falco naprawdę świetnie emulował styl Puzo. Całość to bardzo dobry kryminał gangsterski, których dzisiaj już nie piszą. Chciałbym żeby nasi tępi politycy wzięli kilka myśli i koncepcji prowadzenia imperium od Vita i wdrożyli je. A przecież postać fikcyjna.

Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to

Poznaj innych czytelników

3471 użytkowników ma tytuł Rodzina Corleone na półkach głównych
  • 1 743
  • 1 701
  • 27
682 użytkowników ma tytuł Rodzina Corleone na półkach dodatkowych
  • 511
  • 76
  • 34
  • 22
  • 17
  • 11
  • 11

Tagi i tematy do książki Rodzina Corleone

ojciec chrzestny corleone Mario Puzo Mafia

Inne książki autora

Więcej
więcej
Mario Puzo
Mario Puzo
Prozaik amerykański urodzony w Nowym Jorku w niezamożnej rodzinie włoskich imigrantów. Debiutował w 1955 roku powieścią Mroczna arena. Jego najbardziej znaną książką jest wydany w 1969 roku Ojciec Chrzestny – saga o amerykańskiej rodzinie mafijnej, sprzedana w USA w nakładzie ponad 20 milionów egzemplarzy, przetłumaczona na kilkadziesiąt języków. Głośną, nagrodzoną Oscarami, filmową adaptację powieści z wielkimi kreacjami Marlona Brando i Ala Pacino, zrealizował Francis Ford Coppola. Na kanwie książki powstały także filmy Ojciec Chrzestny II i Ojciec Chrzestny III, do których Puzo napisał scenariusze. Dorobek literacki pisarza obejmuje ponadto powieści Dziesiąta Aleja, Czwarty K, Głupcy umierają, Sycylijczyk, Ostatni don, Sześć grobów do Monachium, wydane pośmiertnie książki Omerta i Rodzina Borgiów oraz scenariusze do cyklu filmów o Supermanie. W latach 2004 i 2006 ukazały się dwie kontynuacje Ojca Chrzestnego: Powrót Ojca Chrzestnego i Zemsta Ojca Chrzestnego, napisane przez Marka Winegardnera w uzgodnieniu ze spadkobiercami pisarza. W 2012 roku na listy bestsellerów weszła powieść Rodzina Corleone, powstała na kanwie odnalezionego scenariusza autorstwa Maria Puzo.
Zobacz stronę autora

Czytelnicy tej książki przeczytali również

Sześć grobów do Monachium Mario Puzo
Sześć grobów do Monachium
Mario Puzo
Celem życia głównego bohatera staje się zemsta. Prosta narracja, brak zbędnych opisów. Mimo tego, że powieść ma tylko 255 stron, akcja książki jest bardzo szybka , intensywna i trzyma w napięciu aż do końca. W mojej opinii bardzo dobra powieść z elementami thrillera, kryminału i sensacji. Ciekawe zakończenie. 7/10.
Pawel - awatar Pawel
ocenił na71 miesiąc temu
Omerta Mario Puzo
Omerta
Mario Puzo
Według wydawcy „Omerta” powinna być czytana jako czwarta część serii o mafijnym świecie, jednak opowieść ta dzieje się poza rodziną Corleonich i można ją czytać całkowicie niezależnie. To mnie uspokoiło, bo zaczęłam od końca serii i obawiałam się, że coś przegapiłam — na szczęście nie chodziło o brak treści, a jedynie o wcześniejszą chronologię wydarzeń. Książka została wydana po śmierci autora. Utrzymuje wysoki poziom, do jakiego nas przyzwyczaił Puzo. Fabuła rozwija się niespiesznie, po czym splata wszystkie wątki w odpowiednim momencie, ukazując życie mafijnego świata od środka. Śledzimy losy Astorre’a Violi, bratanka don Raymonda Aprile, którego historia toczy się w USA. Puzo mistrzowsko ukazuje skorumpowany świat agentów federalnych, urzędników i struktur władzy, pokazując jak cienka granica dzieli legalność od przestępstwa. Autor jest prawdziwym geniuszem w kreowaniu mafijnego świata – jego zasad honoru, lojalności i rodzinnej tożsamości. Choć „Omerta” opowiada o zupełnie innej rodzinie niż Corleoni, czyta się ją z przyjemnością, a opisy i konflikty działają na wyobraźnię. Dodatkowo pozwala lepiej poznać kulturę rdzennych Sycylicjan i problemy, z jakimi się zmagają. Po lekturze mam ogromną ochotę wyruszyć na Sycylię i zobaczyć miejsca, które zainspirowały twórczość autora – takie doświadczenie literacko‑podróżnicze jest bezcenne! 🤗
Judyta Kowal - awatar Judyta Kowal
ocenił na1017 dni temu
Powrót Ojca Chrzestnego Mark Winegardner
Powrót Ojca Chrzestnego
Mark Winegardner
To niezła, a miejsca wręcz dobra historia mafijno-obyczajowa. Niestety korzysta na dorobku książek rewelacyjnych i wyjątkowych, dlatego musi być do nich porównana. A w porównaniu do "Ojca Chrzestnego" czy "Sycylijczyka" przegrywa sromotnie. Przede wszystkim brak w niej intymnego stylu jakim charakteryzuje się Mario Puzo. Postaciom brakuje tego autentycznego klimatu omerty. Autorowi zaś wyczucia w prezentowaniu niuansów, przez to taki Michael Carleone traci na charyzmie i jest zupełnie niewyróżniającą się postacią. Przejmujący od niego pałeczkę i wybijający się na główną postać Nick Geraci, daje radę - dawanie rady to jednak jak na wymagania tego świata, troszeczkę za mało.
Konrad - awatar Konrad
ocenił na61 rok temu
Zemsta Ojca Chrzestnego Mark Winegardner
Zemsta Ojca Chrzestnego
Mark Winegardner
Winegardner uczy się na błędach - "Zemsta" bardziej przypadła mi do gustu niż "Powrót". Nie ma tak dużo wulgarności jak to miało miejsce w prequelu tej książki, a powieść Amerykanina gładko mi poszła, aczkolwiek czasami przysypiałem nad nią. Sagę Ojca Chrzestnego uważam za skończoną...
mrna9 - awatar mrna9
ocenił na710 lat temu
Ojciec chrzestny. Lucky Luciano i tajemnice amerykańskiej mafii Przemysław Słowiński
Ojciec chrzestny. Lucky Luciano i tajemnice amerykańskiej mafii
Przemysław Słowiński
Biografia legendarnego gangstera, ktory zainspirowal Puzo do napisania 'Ojca Chrzestnego'. Charles'a Luciano, a wlasciwie Salvatore Lucanie poznajemy jako malego chlopca, ktory przybywa z Sycylii do Ameryki wraz z rodzicami w poszukiwaniu lepszego zycia. I znajduje je, choc zapewne nie tak jak sobie jego rodzice wyobrazali. Ksiazka opisuje jego droge od drobnego przestepcy, az po zdobycie wladzy w calym gangsterkim swiatku owczesnej Ameryki. Poznajemy nie tylko struktury i sposoby zarzadzania wloskiej Mafii, ale takze aspekty spoleczne i problemy tamtego swiata. Jest tez sporo ciekawostek o wprowadzeniu prohibicji, pierwszej i drugiej wojnie swiatowej oraz zalazkach rewolucji seksualnej. Bardzo ciekawa i swietnie napisana.
tasiemiec - awatar tasiemiec
ocenił na93 lata temu
Chłopcy z Ferajny Nicholas Pileggi
Chłopcy z Ferajny
Nicholas Pileggi
Jak to często bywa, pierwszy był film. Do tej pory oglądałem go... sam nie wiem ile razy, ale nigdy mu nie przepuszczę, jak się na niego gdzieś w TV " napatoczę ". Co tu dużo mówić, jeden z lepszych o tematyce mafijnej !!! Po filmie trudno, żebym odpuścił książce. Nie byłem rozczarowany. W pakiecie, 9 gwiazdek, książka trochę zaniżyła ocenę. POLECAM !!!
ando - awatar ando
ocenił na96 miesięcy temu
Prawdziwy gangster. Od żołnierza mafii do kokainowego kowboja i tajnego współpracownika władz Evan Wright
Prawdziwy gangster. Od żołnierza mafii do kokainowego kowboja i tajnego współpracownika władz
Evan Wright Jon Roberts
„Prawdziwy gangster…” to jedna z tych książek, do których podchodziłem kilkakrotnie – i za każdym razem musiałem na chwilę ją odłożyć. Mimo to muszę przyznać, że lektura jest niezwykle ciekawa, a momentami wręcz szokująca. Przedstawia życie Jona Robertsa – prawdziwego gangstera, który bez najmniejszych skrupułów wspinał się po szczeblach świata przestępczego. Książka ukazuje również, jak na przestrzeni lat rozwijał się rynek kokainowy na Florydzie. To, co zrobiło na mnie największe wrażenie, to absolutny brak wyrzutów sumienia u Jona. Roberts wielokrotnie podkreśla, że niczego nie żałuje. Jego życie – poza kilkoma brutalnymi epizodami – przypomina niemal sielankę, choć nieustannie przewijają się przez nie mafiosi, członkowie karteli i skorumpowani politycy. Trzeba przyznać, że Roberts to postać nietuzinkowa. W okresie swojej największej potęgi miał swobodny dostęp do senatorów i kongresmenów w USA. Co ciekawe, to jego ojciec – mafioso – po raz pierwszy wprowadził go w świat zbrodni, zabijając człowieka na jego oczach. Później, służąc w Wietnamie, Jon sam nauczył się zabijać. Po wojnie wielu weteranów zasilało szeregi mafii – Roberts nie był wyjątkiem. W ciągu życia poznał zarówno gwiazdy Hollywood, jak i „gwiazdy” świata przestępczego, w tym samego Pabla Escobara. Choć po aresztowaniu groziło mu nawet 300 lat więzienia, udało mu się pójść na układ z władzami – dziś żyje spokojnie w luksusowej rezydencji. Jedno trzeba przyznać: dzieciństwo i życiowe doświadczenia ukształtowały go na „idealnego” przestępcę – bez cienia empatii. Sam uważa, że każdy dostaje to, na co zasłużył. Muszę szczerze przyznać, że chwilami można poczuć wobec niego pewną sympatię – ale wystarczy jeden opis, jak spuszcza z łańcucha tresowane psy, by zaatakowały przypadkowego mężczyznę, by przypomnieć sobie, z kim mamy do czynienia. To książka o człowieku, który nigdy nie wstydził się tego, co robił. Był wierny swoim ideałom – choć niektóre z nich były mocno wypaczone. Czytajcie!
mikroczytelnia - awatar mikroczytelnia
oceniła na78 miesięcy temu
Casino Nicholas Pileggi
Casino
Nicholas Pileggi
Zaskoczyło mnie, jak bardzo książka pokrywa się z filmem, a widziałem go lata temu. Fabuła praktycznie idzie krok w krok, różnice są raczej drobne i dotyczą bardziej rozbudowania bohaterów. Najbardziej wciągnęło mnie to, że całość czyta się jak relację kogoś, kto faktycznie widział ten światek od środka. Tempo jest dobre, autor nie rozwleka poszczególnych scen. Bohaterowie są wyraziści, czasem nawet trochę odpychający, ale przez to łatwiej uwierzyć w tę historię. Konkretna książka, Nicholas Pileggi wiedział, o czym pisze.
aliiensuperstar - awatar aliiensuperstar
ocenił na84 miesiące temu
Księgowy mafii Roberto Escobar
Księgowy mafii
Roberto Escobar David Fisher
Ciekawe jak punkt widzenia zależy od punktu siedzenia. Książka jest najciekawsza w pierwszej części kiedy brat Pablo opisuje w jaki sposób przemycali kokaine do Stanów i w jaki sposób ukrywali pieniądze w Kolumbii. Historia bardzo stronnicza ale uważam, że tym bardziej ciekawa. Oczywiscie jesli podejsc do niej z dystansem.
Pikassiak - awatar Pikassiak
ocenił na64 lata temu
Monachium. Zemsta George Jonas
Monachium. Zemsta
George Jonas
Lata 70-te to niesamowity okres pełen aktów terrorystycznych, zamachów bombowych, porwań organizowanych w Europie i na Bliskim Wschodzie przez np. Czarny Wrzesień, Baader-Meinhoff, OWP czy al-Fatah. Książka to ciekawy i dość szczegółowy zapis akcji agentów Mossadu ścigających organizatorów zamachu na izraelskich sportowców podczas Igrzysk w Monachium w 1972 roku. Fragmentami to wręcz podręcznik o tym jak być agentem i przy okazji egzekutorem. Na kanwie książki powstał film Stevena Spielberga.
hajnel29 - awatar hajnel29
ocenił na72 lata temu
Gomorra. Podróż po imperium kamorry Roberto Saviano
Gomorra. Podróż po imperium kamorry
Roberto Saviano
Historię Roberta Saviano znam od lat, czasami sprawdzam, co się z nim dzieje. Obejrzałam film "Gomorra" a książka dopiero teraz wpadła w moje ręce. Podziwiam odwagę autora i jednocześnie bardzo przeżywam to, co się dzieje na południu Włoch - jak miejsce urodzenia determinuje przyszłość tylu młodych, niewinnych ludzi, którzy nie mają innego wyboru, jak stać się członkiem jednego z klanów. Straszne, jak światem rządzą pieniądze i jak niewiele omożemy faktycznie z tym zrobić. Przepiękne tereny są niszczone przez wywóz śmieci, ludzie jedzą warzywa zatrute metalami ciężkimi... można tak wyliczać bez końca. Książka bardzo przygnębiająca, choć została napisana już prawie 20 lat temu.
BetiFiore - awatar BetiFiore
ocenił na74 miesiące temu
Rosyjska ruletka Marian Zacharski
Rosyjska ruletka
Marian Zacharski
Lekturę wspomnień Mariana Zacharskiego zacząłem nietypowo, bo od drugiej części. Polski superszpieg opowiada w niej o swoim życiu po powrocie z USA, a więc m.in. o pracy w zarządzie Peweksu oraz pracy dla wywiadu już w realiach "odnowionej Rzeczpospolitej" na odcinku rosyjskim z naciskiem na głośną w latach 90. aferę "Olina". Oczywiście, jak to w przypadku tego rodzaju memuarów bywa, ile w tym prawdy, wie tylko sam autor. Jednak drobiazgowa pamięć Zacharskiego do szczegółów, dat, nazwisk itp. każe wierzyć w słuszne intencje autora, który "w imię zasad" musiał opuścić nasz piękny kraj. "Rosyjska ruletka" jest więc ciekawą lekturą dla miłośników szpiegowskich klimatów i tych kilku osób, którzy zapomnieli już jak cudownie żyje się z lewicą u władzy.
Bullshit_detector - awatar Bullshit_detector
ocenił na62 lata temu
Mike Tyson. Moja prawda Larry Sloman
Mike Tyson. Moja prawda
Larry Sloman Michael Tyson
Mimo, że książka momentami jest chaotyczna i napisana dość prostym językiem (prawdopodobnie Lary Sloman po prostu spisał i tylko wygładził nieco literacko opowieść Tyson'a),to ma w sobie głęboki wgląd w ludzką naturę. Sam bohater jest pełen skrajności i przeciwieństw. Ma w sobie zło i dobro, okrucieństwo i empatię, próżność i pokorę, miłość i nienawiść. Życie Mike'a Tyson'a było szaleńczą jazdą bez trzymanki, a on sam opowiada o wszystkim z dziecięcą niemal szczerością i niebywałą samoświadomością. Warto przeczytać.
Baskerville - awatar Baskerville
ocenił na81 miesiąc temu
El Narco. Narkotykowy zamach stanu w Meksyku Ioan Grillo
El Narco. Narkotykowy zamach stanu w Meksyku
Ioan Grillo
Jeśli w "El Narco" brakuje informacji o jakimś kartelu, grupie itd to jest tak tylko dlatego, że książka została wydana w 2012 roku, a mapa przestępczości w Meksyku zmienia się z roku na rok. Co rusz powstają nowe twory, które albo rosną w siłę albo są eliminowane tudzież wchłaniane przez większe kartele. Ktoś napisał o Autodefensas. Z tego co wiem to te grupy (kiedyś działające w dobrej wierze) powstawały w czasie, kiedy książka została wydana, a bodajże w 2014 roku niektóre z bojówek oficjalnie zalegalizowano. Autodefensas działali początkowo na bardzo małym obszarze, więc nawet jeśli już zaczynali raczkować, kiedy autor prowadził swoje dziennikarskie śledztwo to mógł mieć prawo ich istnienie przeoczyć albo uznać, że jest za wcześnie by wspominać o nich w swojej książce. Nie rozpisując się już nadto, stwierdzam, że El Narco to kawał dobrej dziennikarskiej pracy i świetny reportaż.
Vermilion - awatar Vermilion
ocenił na85 lat temu
Gangster. Prawdziwa historia agenta FBI, który przeniknął do mafii Joaquin Garcia
Gangster. Prawdziwa historia agenta FBI, który przeniknął do mafii
Joaquin Garcia Michael Levin
Sam fakt przeniknięcia do struktur mafijnych zasługuje na wielkie brawa. Jednak jest tu jakaś niekonsekwencja: mam wrażenie, że gość polubił osoby, które wsypał. Pisze o nich tak, jakby je lubił, a na koniec kwituje, że są źl i tak opisuje ich proces, że ich normalnie robi się człowiekowi szkoda. I to mimo, że nie należę do panienek zachwycających się mafią. Mam za duży kontakt z przestępcami, żeby ich lubić. Przeciwnie uważam ich za wstrętnych i obrzydliwych, a całą tę modę na mafię za dziecinadę i nie rozumienie świata. Najbardziej w książce mnie wkurzało dziecinne podejście do sądów i prokuratorów. Widać, że autor wychodził z siebie i stawał obok, żeby nie obrażać wymiaru sprawiedliwości, a ja nie znoszę takiej politycznej poprawności. To co najbardziej mną wstrząsnęło po lekturze to fakt, że kiedy już policjant wgryzł się w struktury mafijne na tyle, że mógł doprowadzić do zapuszkowania góry łącznie z ojcem chrzestnym, to przyszedł rozkaz, aby natychmiast kończyć sprawę. Próbował z tym walczyć i odwoływać się, ale miał tylko z tego powodu nieprzyjemne konsekwencje, a sprawie i tak ucięto łeb i zamknęli jedynie dość nisko w hierarchii umiejscowionych mafiozów, do tego będących już stetryczałymi dziadami, stojącymi na progu śmierci. Mam czasem wrażenie, że w Polsce żyje się nam bezpieczniej niż w bardziej rozwiniętych krajach. Mniejsze pieniądze to i mniejsze grupy przestępcze. Same zaś mafie są nie do wytępienia, bo zawsze tam gdzie są pieniądze są ludzie władzy, którzy zapewniają ochronę. W książce opisano kilka schematów podobnych na całym świecie (np. powiązania z ulubioną branżą mafii to jest budownictwem). Bardzo mi się podobały opisy odżywiania się mafiozów i ich zamiłowanie do kuchni (uwielbiam podejście Włochów do jedzenia :)). Świetne też są opisy manicure ludzi mafii. Forma średnia. Rozwleczone to zostało do granic możliwości i przegadane. Za dużo też zdań o sobie samym. Tyle, że tu nie chodzi o formę ale o treść, a ta chyba warta poznania.
Sagittaire - awatar Sagittaire
ocenił na67 lat temu
Spalony Krzysztof Stanowski
Spalony
Krzysztof Stanowski Andrzej Iwan
Andrzej Iwan świetny piłkarz ale też człowiek, który miał wiele problemów życiowych począwszy od kontuzji do których doprowadził go Piechniczek wystawiając w meczach kadry przez hazard gdzie zaczynał grać będąc piłkarzem Wisły Kraków skończywszy na alkoholu, który toczył się przez jego życie. Postać tragiczna bądź co bądź polskiej piłki nożnej ale w tym tragizmie był też osobą wesołą, śmieszną potrafiącą rzucać świetne teksty typu reklamowanie przez Luke Modricia Jastrzębi z Zoo! Ajwen z Krzyśkiem zrobili świetną książkę nie mogłem od niej oderwać się choćby na pięć minut i przeczytałem ją w ciągu dwóch dni (dziwne jak na mnie). Książka sama w sobie to spowiedź z tych wszystkich tragicznych spraw potraktować ją trzeba bardziej jako pamiętnik niż autobiografie. Czytając ją czułem się jak na kolejce w wesołym miasteczku wygląda tak bardzo jak rollercoaster emocjonalny, że bardziej się nie da. Kilka razy poleciała mi łza, bo pamiętam jego programy w Weszło gdzie świetnie analizował mecze czy to Ekstraklasy, czy to Reprezentacji w Piłce Nożnej. Kupiłem ją dawno temu dokładniej 3/4 lata temu przeczytałem ją teraz było warto szkoda mi tylko, że nie kupiłem z autografem Pana Andrzeja. Myślałem, że będzie spotkanie autorskie wraz z Krzysztofem i Andrzejem ale niestety takiego spotkania nie było bardzo teraz żałuję, że nie kupiłem z autografem. Wracając do samej książki jak przedstawiłem wyżej książka jest spowiedzią z alkoholu, prób samobójczych (które w tej książce się pojawiły),hazardu oraz życia piłkarza TOPOWEGO piłkarza jak na tamte czasy. Świetnie została napisana, a Epilog, który się w tej książce pojawił chwyta za serce. Wywiady przeprowadzone też pokazują, że problem główny Ajwena był bagatelizowany czyli ten wstrętny alkohol. Miał pomoc od rodziny Bartka Iwana (syna),córki i Pani Basi. Szkoda, że tak to się potoczyło ale niestety... Ajwen zapadnie w mojej pamięci z tego tekstu o tym Jastrzębiu (najlepsza jego wypowiedź). Książkę oceniam na 10/10
Damien - awatar Damien
ocenił na109 miesięcy temu
Kompania braci. Od Normandii do Orlego Gniazda Hitlera. Kompania E 506 pułku piechoty spadochronowej 101 Dywizji Powietrznodesantowej Stephen E. Ambrose
Kompania braci. Od Normandii do Orlego Gniazda Hitlera. Kompania E 506 pułku piechoty spadochronowej 101 Dywizji Powietrznodesantowej
Stephen E. Ambrose
Mam ogromny sentyment do tej historii przez serial, który widziałam lata temu. Ambrose nie tylko opisał szlak bojowy, on oddał głos ludziom, których odwaga i więź są po prostu nie do opisania. Płakałam, czułam lęk i dumę razem z nimi. To jedna z ważniejszych książek o wojnie, jaką kiedykolwiek miałam w rękach.
Poczytalna - awatar Poczytalna
oceniła na102 miesiące temu
Druciarz, krawiec, żołnierz, szpieg John le Carré
Druciarz, krawiec, żołnierz, szpieg
John le Carré
Le Carré’a, jest królem powieści szpiegowskiej i zasługuje na to, aby być czytanym. Napisał on powieść sensacyjną "Druciarz, krawiec, żołnierz, szpieg" inspirowana aferą Philby'ego, który wydał na śmierć setki ludzi. Philby donosił między innymi na autora powieści. Książka jest kolejną z cyklu o George Smileyu, wybitnym pracowniku brytyjskiego wywiadu. Brytyjski rząd otrzymuje poruszającą informację, że wśród wysokich rangą oficerów wywiadu działa podwójny agent. Ponieważ każdy jest potencjalnie podejrzany, do łask wraca as brytyjskiego wywiadu, George Smiley, przed laty zmuszony do przejścia na emeryturę. Rozpoczyna śledztwo, które ujawni największy skandal w historii MI6. Świetny jest szczegółowy opis dochodzenia Smileya do odkrycia tożsamości kreta, żmudna to i trudna praca, zwraca uwagę znakomity opis pułapki, w którą wpadł agent sowiecki. W trakcie śledztwa dowiadujemy się o wielu wydarzeniach z przeszłości. Po miesiącach ciężkiej i wyczerpującej pracy Smiley tworzy listę czterech podejrzanych. Książka wbrew pozorom nie jest łatwą lekturą, za dużo tam nazwisk, pobocznych wątków a barokowy styl le Carré'a nie ułatwia czytania, ale to absolutna klasyka powieści szpiegowskiej. Jednym słowem znakomita literatura.
Stefan Horn - awatar Stefan Horn
ocenił na81 rok temu
Bankier mafii Ken Rijock
Bankier mafii
Ken Rijock
Hej! To dobra książka do poczytania, nie nabrania wiedzy. Jest przyjemnie napisana, bardzo mocno osadzona w osobie autora, skupia się na jego doświadczeniach co jest miłe pod względem percepcji autentyczności. Osoby szukające podręcznika dla swoich pomysłów raczej się zawiodą ;)
Andy_PL - awatar Andy_PL
ocenił na85 lat temu
Papillon Henri Charrière
Papillon
Henri Charrière
Wciągająca historia skazańca zesłanego na wieloletnie więzienie na innym kontynencie. Sama siła woli, determinacja i ilość ucieczek bohatera z różnych placówek powoduje, że książkę czyta się lekko i przyjemnie. Książkę charakteryzuje ciągła zmiana i mnogość zdarzeń. Część historii wręcz brzmi nieprawdopodobnie ale nie szukałbym tutaj wiernego oddania faktów.
Kvmikvze - awatar Kvmikvze
ocenił na71 miesiąc temu

Cytaty z książki Rodzina Corleone

Więcej
Mario Puzo Rodzina Corleone Zobacz więcej
Mario Puzo Rodzina Corleone Zobacz więcej
Mario Puzo Rodzina Corleone Zobacz więcej
Więcej