Cytaty z tagiem "struktura miłości" [1]

Czym sistemati wokół mnie mogą wzbudzić moją zawiść? Z czego jestem, gdy ich widzę, wyłączony? Nie może to być „marzenie”, „sielanka”, „połączenie”: zbyt dużo słyszy się od „ustawionych” skarg na ich system, a marzenie o połączeniu tworzy inną figurę. Nie, bardzo skromne jest to, co w systemie tym fantazmatycznie mnie pociąga (fantazmat tym bardziej paradoksalny, że pozbawiony blasku): po prostu chcę, pragnę struktury (na dźwięk tego słowa niegdyś zgrzytały zęby: widziano w nim szczyt abstrakcji .) Z pewnością szczęście struktury nie istnieje, ale cała struktura nadaje się do zamieszkania, i może nawet to jest jej najlepsza definicja. Z powodzeniem mogę mieszkać w tym, co nie przynosi mi szczęścia; mogę skarżyć się i jednocześnie trwać; mogę odmawiać strukturze, której doświadczam, sensu i zarazem bez przykrości przeżywać niektóre jej codzienne cząstki (przyzwyczajenia, drobne przyjemności, małe bezpieczeństwa, rzeczy ledwie znośne, przelotne napięcia), i ten wygląd struktury (który sprawia, że nadaję się ona do zamieszkania) może nawet perwersyjnie mi smakować: Szymonowi Słupnikowi bardzo dobrze żyło się na kolumnie: uczynił z niej (choć rzecz to przecież trudna) strukturę.