Cytaty z tagiem "rozliczenia" [3]

Brak znajomości historii pozwala tworzyć z niej ideologiczne wykładnie pod z góry założoną tezę. Tylko że takie rozliczenie jest wyłącznie swoją karykaturą.

– W samej rzeczy – podchwycił Pokrzywka. – Jeśli diaboł ma rozum, znaczy kradnie ziarno wedle rozumu. To wy, panie wiedźmin, dowiedzcie się, o co jemu chodzi. Przecież on tego ziarna nie żre, wżdy nie tyle. To po co mu ziarno? Na złość nam czyni, czy jak? Czego on chce? Dowiedzcie się i wypędźcie go z okolicy jakimś wiedźmińskim sposobem. Zrobicie to?
– Spróbuję – zdecydował się Geralt. – Ale...
– Ale co?
– Wasza księga, drodzy moi, jest przestarzała. Rozumiecie, do czego zmierzam?
– Tak po prawdzie – burknął Dhun – to nie bardzo.
– Wytłumaczę wam. Otóż, mości Dhun, mości Pokrzywka, jeśli liczyliście, że moja pomoc będzie was kosztowała srebrny grosz albo półtorak, toście się cholernie pomylili.

Z historią nie można się rozliczyć, nie jest ona ani wydarzeniem ani osobą. Kto podejrzewa, że w tego rodzaju historii czai się jego najgorszy wróg, może przeżyć swe życie w łagodnej, retrospektywnej paranoi i znajdzie tam wszystko, czego potrzebuje, przede wszystkim odpowiednią, konieczną do życia miarę strachu i miłości własnej. Ale z pewnością nie znajdzie tam żadnego poczucia rzeczywistości ani szczęścia.

[wersja niem.].