Cytaty z tagiem "ponurak" [4]

Wyglądało to, jakby ziemię otulił czarodziejski koc. Wszystko stawało się miękkie i białe i nawet Shaunee ze śnieżnego Connecticut, zamieszkałego przez ponuraków, śmiała się i na wysunięty język próbowała łapać płatki śniegu.

Z reguły ci, którzy na scenie są zabawni, w domu bywają ponurzy. Z Panem jest podobnie?

Nie uważam się za wesołą osobę. Nigdy nie lubiłem brylować w towarzystwie, tak jak potrafią to inni. Ja raczej stoję z boku i słucham. Czasem zdarzy mi się coś powiedzieć, jeśli już uznam, że to będzie dość mądre, ale w domu raczej milczę.

Ponurak mrugnął do niego porozumiewawczo i posłał mu całusa. Jego małe pulchne ciałko wygięło się w kpinę zalotnej pozy. Kokieteryjnie odrzucił drobne warkoczyki zakończone ozdobnym kamykiem, które okalały jego łysinę, do tyłu wyginając powabnie szyję.
- Wiesz ja też nie jestem wybredny.

Lepiej umrzeć niż być ponurakiem.