Cytaty z tagiem "michał gołkowski" [13]

Ten świat zaprojektowano dla ludzi z normalnym widzeniem trójchromatycznym – wszystko jest przygotowane, wszystko przewidziane, wszystko oczywiste. Sygnalizacja świetlna, przyciski na urządzeniach mechanicznych... Zielony – start, czerwony – stop. Ale weź i spróbuj się w tym rozeznać, jeżeli nie wiesz, który przycisk jest czerwony, a który zielony!
No i dlaczego niby tak jest? Przecież daltonistów nie jest tak znowu mało – osiem procent mężczyzn i jakieś pół procenta kobiet na całej Ziemi cierpi na zaburzenia postrzegania kolorów. Tak, daltonizm to choroba prawdziwych mężczyzn – tak sobie żartuję, kiedy rozmówca zaczyna nade mną biadolić. Mnie waszego współczucia nie trzeba, lepiej przestańcie oznaczać przyciski czerwonym i zielonym!
Ale co komu po lamentach? Teraz wszędzie zaczynają budować przy schodach podjazdy dla inwalidów na wózkach, specjalnie dla nich windy robią z guzikami niżej i takie tam... a ile ich niby jest? No w żadnym razie nie osiem procent wśród mężczyzn. O nie – do naszych potrzeb jakoś świat się nie chce przystosować, on jest stworzony dla ludzi z widzeniem trójchromatycznym. Może dlatego właśnie w Zonie czuję się spokojniejszy? Tu wszystko jest szare, przygaszone, przybladłe – wieczna jesień.

Chłop­cy z po­cząt­ku byli lekko zszo­ko­wa­ni, ale ra­czej po­zy­tyw­nie – jak kiedy pierw­szy raz wej­dzie się na pe­wien spe­cy­ficz­ny ro­dzaj stron in­ter­ne­to­wych, kiedy czło­wiek naj­pierw jest spło­szo­ny, a potem za­czy­na mu się to po­do­bać.

Pra­co­wa­łem kie­dyś na noc­nej zmia­nie z jed­nym takim, co jak popił, to go na fi­lo­zo­fię brało. I miał taką teo­rię, że je­ste­śmy wszy­scy tylko snem Boga, a jak on się obu­dzi, to świat znik­nie. Więc może i ty mnie sobie wy­śni­łeś?

Mach­ną­łem de­spe­rac­ko rę­ka­mi i no­ga­mi, ale ewo­lu­cja to prze­cież nie­ry­chli­wa sucz i jakoś pióra wcale nie za­czę­ły mi wy­ra­stać.
To za­baw­ne, swoją drogą: czy jak­bym spa­dał od­po­wied­nio czę­sto, to któ­re­muś po­ko­le­niu moich dzie­ci wy­ro­sły­by pióra?

Pró­bu­jąc utrzy­mać spój­ność linii cza­so­wej, do­pro­wa­dzi­łem do jej kar­dy­nal­nej zmia­ny.
Nie ma co, cięż­ko jest być bo­ha­te­rem książ­ki, która też chce mieć co naj­mniej trzy tomy.

Moż­li­wo­ści, opcji i wa­rian­tów było tyle, że od my­śle­nia punk­to­wo, od razu roz­bo­la­ła mnie głowa. Za­wsze mnie bo­la­ła, jak pró­bo­wa­łem my­śleć... Dla­te­go ro­bi­łem to jak naj­rza­dziej.

Ale jeśli wam to nie prze­szka­dza, to jako wasz oj­ciec chrzest­ny ja wam nadam nu­mer­ki od razu: ty bę­dziesz Druga, ty Trze­ci, a ty Pierw­szy. W ten spo­sób mamy dru­ży­nę ide­al­ną.
– Bez sensu. – Cat wy­dę­ła po­licz­ki. – Dla­cze­go aku­rat tak?
– Ten mem jest z przy­szło­ści, nie zro­zu­miesz go, Ojcze Świę­ty.

Mówią, że ból się nie stop­niu­je. Że nie ma dla męż­czy­zny więk­sze­go bólu niż ude­rze­nie w sła­bi­znę. Po­wia­da­ją też, że ko­bie­ta od­czu­wa przy po­ro­dzie ból po­dob­ny do tego, jaki musie­li czuć Sło­wia­nie usi­łu­ją­cy bu­do­wać swoje pań­stwa z gówna i pa­ty­ków, zanim na ich zie­mie przy­by­li pierw­si Wi­kin­go­wie.

Ow­szem, byłem kie­dyś, dawno temu, ojcem – ale to żadna sztu­ka.
Sztu­ką jest być nie „ojcem”, a „tatą”. Zaś co do tego usły­sza­łem w życiu kilka gorz­kich słów, które za­pa­dły mi głę­bo­ko w duszę i nadal bo­la­ły.

- A mimo to chce pan ich ura­to­wać - ode­zwał się Reg­gie.
- Tak, bo sam fakt bycia by­dłem nie ozna­cza, że można ich bez­kar­nie szlach­to­wać. Da­waj­cie, prze­bie­raj­cie no­ga­mi, bo kawał świa­ta przed nami do przej­ścia.