Cytaty z tagiem "maria stuart" [4]

Otóż Maria, królowa Szkotów, miała pieska, skye terriera, bardzo do niej przywiązanego. Tuż po tym, jak ją ścięto, świadkowie zobaczyli, że spódnica królowej się porusza. Myśleli, że to ciało bez głowy próbuje stanąć na nogi, ale okazało się, że ukrywał się tam piesek, którego przemyciła ze sobą aż na szafot. Podobno Maria Stuart zniosła swoją egzekucję z gracją i odwagą (włożyła tego dnia czerwoną koszulę na znak męczeństwa), ale nie sądzę, by zdobyła się na aż tak dzielną postawę, gdyby w sekrecie nie tuliła do siebie pieska, nie czuła jego ciepłej, jedwabistej sierści przy rozdygotanym ciele.

Była królową przypływów, wszechwładną jak moc księżyca, nie do powstrzymania.

Na tym polega fatum Marii Stuart, że losy jej są wplątane w grę intrygi i kalkulacji. Nigdy nie będzie jej dane być sobą, beztrosko kierować się własną wolą, zawsze wikłana w matnię polityki, będzie wciąż obiektem dyplomacji, igraszką cudzej woli, zawsze tylko królową lub pretendentką do tronu, sojuszniczką lub wrogiem.

Rzadko kiedy los rozpętuje taki czar śmierci wokół jakiejś jednej postaci kobiecej: jak ponury magnes wciąga wszystkich mężczyzn ze swego otoczenia w fatalny krąg. Kto przetnie jej drogę, bez względu na to, czy przychylny, czy nieprzychylny dla niej, ten ściągnie na siebie nieszczęście i gwałtowną śmierć. Nienawiść do Marii Stuart nie przyniosła nikomu szczęścia. Ale jeszcze ciężej odpokutowali ci, którzy odważyli się ją pokochać.