Cytaty z tagiem "dark romance" [9]

But I’m not the same girl you left behind either”.
„Oh yeah?” I smirk running my tongue over my bottom lip. „How so?”
„I have teeth now.” She shoves past me.

Even at the risk of losing it all, I would fall for her. For if I were Icarus and she were the sun, I would still fly to her with my waxen wings. Her beauty would be worth the pain that I would feel just to reach her.

– Wiesz, Dafne… – zaczął powoli, przesuwając dłonią po moich nagich plecach w zamyśleniu. – Kiedyś jedynym, co czułem, była złość. Od momentu, w którym oddałaś mi siebie, obudziłaś we mnie emocje, do jakich wcześniej nie byłem zdolny… Jakbym przez cały ten czas był uśpiony, a ty, w trzeciej dekadzie mojego życia, podarowałaś mi człowieczeństwo.

Byliśmy jedną, wielką rozsypką. Puzzlami wyrzuconymi z tekturowego pudełka z napisem „milion elementów”. Nie starczyłoby wieczności, by ułożyć z nas kolorowy obrazek. Zostaliśmy skazani na życie w świecie, do którego nigdy nie będziemy pasować.

Czu­łem ogrom­ną chęć, by wy­znać jej mi­łość, ale to nie był dobry mo­ment. Pra­wie to po­wie­dzia­łem wczo­raj przy śnia­da­niu i dzień wcze­śniej, kiedy przy­ła­pa­łem Aly na śpie­wa­niu Ma­riah Carey pod prysz­ni­cem. Jed­nak choć byłem pra­wie w pełni prze­ko­na­ny, że moje uczu­cia są od­wza­jem­nio­ne, odro­bi­na nie­pew­no­ści spra­wia­ła, że gry­złem się w język. Nie cho­dzi­ło o to, że nie uwa­ża­łem się za god­ne­go mi­ło­ści – po pro­stu nie mo­głem uwie­rzyć, że mam tyle szczę­ścia, by to aku­rat ona mnie po­ko­cha­ła.

Dalej dostrzegał tylko mrok, ból i żal, bo nie ma gor­szego piekła niż miejsce we własnej głowie, w którym tkwią stracone sz­anse.

Tylko że zem­sta nie okazała się drogą do wybawienia. Wręcz prze­ciwnie, wiodła prosto do piekła. A stamtąd nie było już powrotu. Więc skoro musiał w nim zostać, wstąpił na dobrze opłacaną służbę.
Diabeł w ludzkiej skórze, ra­sowy przed­staw­iciel mocy piekiel­nych.
Nikolaj.

– Zrobiłem coś bardzo złego, Dafne. – Jego twarz przybrała odległy, smutny wyraz, kiedy przesuwał palcami po mojej.
W środku mnie coś zadrżało; mięsień nadal intensywnie pompował krew.
– Daj mi więcej czasu, bym mógł ci udowodnić, jak bardzo jestem oddany.
– Żebym nigdy nie chciała odejść?
– Dokładnie tak, skarbie. Jesteśmy sobie przeznaczeni i żadne z nas nie ma prawa tego zniszczyć.

Niech opowie mi, jak dotykał jej ciała, jak wiła się pod jego dłońmi. Jak krzyczała jego imię, gdy korzystał z zaproszenia jej rozchylonych nóg. Niech nie boi się przyznać, że czerpał zysk z rozpaczliwego pragnienia szczerego uczucia, jakim darzyła go ta dziewczyna.