Cytaty z tagiem "casanova" [4]

Nigdy nikomu nie mógł powiedzieć, że to nie on wybierał, lecz zawsze wybierano jego, nie mógł pisać ani mówić o tym, że kobiety innego były mniemania o cnocie i sekretach miłosnych wyborów, niż to głoszono w urzędach i z kościelnych ambon, nie mógł opowiedzieć nikomu, ba, nawet samemu sobie wyznawał to jedynie w rzadkich chwilach samotności, że to on był wykorzystywany w miłosnych zapasach, on był porzucany, on był ofiarą.

Od tego czasu stale asystowałem przy rannej toalecie króla, przy czesaniu. Mówiliśmy o wszystkim, prócz Ariosta. Król dobrze rozumiał po włosku, ale nie mówił. Ilekroć pomyślę o budzących szacunek wielkich zaletach tego wspaniałego władcy, trudno mi pojąć, jak mógł on popełnić tak olbrzymie błędy, z których wcale nie najmniejszym jest ten, że przeżył swoją ojczyznę.

Lody mórz i śniegi planet
Krzepną nad szaleństwem królów
Dalej nie ma już gdzie jechać

My przetrwamy ból i zamęt
Wypełnieni sobą czule
Zasłuchani w chórów echa.

Czym było słońce, które zgasło w życiu Casanovy? [...] Tą samą gwiazdą, która nie świeci nad ekranami komputerów i otwierających drzwi do świata wirtualnego gogli. Pustym miejscem po centrum każdego ze wszechświatów rozsypujących się na tysiące krążących bezładnie planet: dni, twarzy i decyzji niezwiązanych ze sobą żadnym prawem ani regułą.