-
Artykuły
Nowa powieść Wojciecha Chmielarza - przeczytaj fragment!
LubimyCzytać1 -
Artykuły
Alfabet pisarza: Adam Przechrzta
LubimyCzytać4 -
Artykuły
„Kosmiczna kuźnia. Bastion Boga”: co kryje niebo?
LubimyCzytać4 -
Artykuły
Wielka sztuka, zakazane miłości i biblioteka pośród ruin. Nowości pod patronatem Lubimyczytać.
LubimyCzytać2
Cytaty z tagiem "biały kruk" [4]
Kiedy trafia się okazja przeczytać prawdziwego białego kruka, trudno się oprzeć.
Atapaskowie mają mit tłumaczący, dlaczego kruk jest czarny, a świat zły. Powiadają, że w czasach przed pojawieniem się ludzi, w młodości świata, Kruk (indywiduum) miał barwę śniegu. Był stworzycielem gór i miłośnikiem życia, którego duszę napełniały światło i piękno. Całe to dobro wzbudzało zawiść w jego złym i czarnym bracie bliźniaku, który w końcu zabił białego brata siekierą. Odtąd świat jest niedoskonały, a kruk czarny.
Buty rozsznurowane, piżama rozchełstana, piórko trzymam w dłoni, a w drugiej klucze i telefon. Pewnom i rozczochrany. I co mu tłumaczyć? A bo to uwierzy, że z domu tak wyleciałem, bo goniłem kruka albinosa?
- Uważa pan, że stolyca Warszawy jeszcze nie gotowa na światową modę? - zapytałem niewyraźnie, żeby w razie czego móc zmienić na co innego.
-Po co ci w takim razie ta księga?
Hedaard uśmiechnął się kącikiem ust. Zdjął bażanta z rożna, ułożył na przygotowywanym wcześniej płaskim kamieniu i zaczął zręcznie dzielić nożem.
- Szczerze? - zapytał, oblizując palce z tłuszczu.
- Szczerze.
- Bo kolekcjonuję białe kruki.
Maja o mało się nie zadławiła.