Jestem człowiekiem zbędnym, człowiekiem, któremu brak gruntu pod nogami, rozbitkiem życiowym - bez planów i projektów. Większość moich znajomych sądzi, że ja sam ponoszę winę za zmarnowanie swego życia. Ja jednak sądzę, że winę ponoszą inni, że winne jest coś, czemu nie zapobiegłem lub prawie nie starałem się zapobiec.

Żyjemy w tak dziwnej epoce, że ludzie, którzy pragną być niezwykłymi, ludzie, którzy, według wyrażenia Seneki, chcą przeskoczyć przez własny cień, wydają się nam śmiesznymi, zaś ci, którzy, jak wierni giermkowie, wiodą swój cień za sobą, uchodzą za ludzi przeciętnych.

Mam w sobie więcej z orła wegetarianina niż z mięsożernego gołębia.