Wiedział przecież, że logiki nie ma. Istnieją tylko niejasne wybory, problemy, które można kontemplować, ale nie można ich rozwiązać, obszary jednolitej szarości, o których można subiektywnie przynudzać (gdyby te problemy dało się rozwiązać nad czym zastanawiałyby się przyszłe roczniki studentów?). Nawet kiedy już dokonało się jakiegoś wyboru i rozważyło problemy, świat pozostawał całkiem taki sam, jak był: wkurzający i bez sensu.