Człowiek jest z przyrodzenia samotny i należy mu współczuć i kochać go, i smucić się z nim. Ludzie pewno lepiej rozumieliby się i bardziej kochali, gdyby pojęli, jak są samotni, jak smutni w swej nieśmiałej, bojaźliwej tęsknocie i wątłych nadziejach.

Nie ma nic bardziej zrozumiałego i naturalniejszego od śmierci.
Człowiek powinien spotykać śmierć tak samo, jak każde zjawisko, które przychodzi we właściwym czasie.

Człowiek jest przede wszystkim istotą, która wzniosła się ponad wszystko na ziemi.