Kiedy coś tracimy, nie warto starać się to odzyskać. Lepiej wykorzystać powstałą przestrzeń i wypełnić ją czymś nowym. Teoretycznie z każdej straty wynika coś dobrego, ale w praktyce właśnie wtedy poddajemy w wątpliwość istnienie Boga i zadajemy sobie pytanie: czym ja sobie na to zasłużyłem?
Rany można wyleczyć tylko wtedy, kiedy spojrzy się na nie szeroko otwartymi oczami.
Jesteś więźniem przeszłości. Ja też nim jestem! Skoro w poprzednim życiu cię kochałam, to zawsze będę cię kochać! Nie mam już serca, ciała, duszy, niczego! Została mi tylko miłość. Wydaje ci się, że istnieję, ale to tylko złudzenie. To, co widzisz, jest czystą Miłością, która pragnie spełnienia, tylko czas i miejsce się przeciw niej sprzysięgły.
Życie to doświadczenie, a nie dumanie nad jego sensem.
Twoja praca i twoja obecność na ziemi są ważne, nawet jeśli w to nie wierzysz.
Przeciętność daje poczucie bezpieczeństwa, ale tylko podejmując ryzyko można spełnić swoje marzenia.
Miłość nie polega na tym, że ogarniasz uczuciem tylko dobrze części, a złe odrzucasz! Kochasz całego człowieka, bez wyjątków – albo nie kochasz wcale!
Będę kochać, choćby moja miłość pozostała nieodwzajemniona. Będę dawać, choćbym sama nic nie miała. Będę z zapałem pracować, choćbym napotykała przeszkody. Wyciągnę pomocną dłoń, choćbym była samotna i opuszczona. Osuszę swoje łzy, choćbym płakała. Nie stracę wiary, choćby inni przestali we mnie wierzyć.
Przebaczenie ma sens tylko wtedy, gdy potrafimy je przyjąć.
Człowiek odnajduje sens życia w swoich problemach.
Zdobywamy doświadczenie, ale nie to nas kształtuje. W przeszłości cierpieliśmy, kochaliśmy, śmialiśmy się i płakaliśmy, ale to nie przydaje się w teraźniejszości. Chwila obecna stawia przed nami inne wyzwania.
Jesteśmy jak dwie kostki lodu, które roztopiły się na słońcu i zlały w jedno...
To, co magicznie i niezwykłe, jest w zasięgu ręki każdego z nas, tylko często o tym zapominamy. Ktoś lub coś musi nam wtedy o tym przypomnieć, a by tak się stało, czasem trzeba przemierzyć wiele kontynentów.
Czas to nie kaseta magnetofonowa, którą można przesuwać w przód i w tył.
Czas to nie kaseta magnetofonowa, którą można przesuwać w przód i w tył.
W każdym z nas tkwi siła, która może uzdrowić świat.
Życie jest jak pociąg składający się z wielu wagonów. Raz jesteśmy w jednym, raz w drugim, a czasem przechodzimy z wagonu do wagonu.
Buntuje się. Decyduje. Zmieniam. Odnajduje siebie. Idę. Działam. Budzę się. Doświadczam. Podnoszę się. Marzę. Zwyciężam. Odkrywam. Wymagam. Myślę. Wierzę. Krzepnę. Rozwijam się. Pytam. Jestem.
Ja dzielę ludzi na tych, którzy mnie rozumieją i na tych, którzy mnie nie rozumieją. Ci drudzy niech się męczą, próbując zyskać moją sympatię.
Trzeba mieć siłę, żeby wyzwolić się ze wspomnień, a kiedy to się uda, odkrywamy, że stać nas na dużo więcej, niż nam się wydawało".
Pomogę ci. Kiedy jutro znajdziesz się na szczycie, spójrz przed siebie. Będę na sąsiedniej górze. Specjalnie dla ciebie spędzę tam noc i rozpalę ognisko. Wpatruj się w ogień i myśl o naszej przyjaźni. To cię ogrzeje i pomoże ci przetrwać noc. Kiedyś może ja poproszę cię o przysługę.
Chwile przed zaśnięciem przypominają śmierć. Wpadamy w odrętwienie i nie wiemy, kiedy nasze "ja" przyjmie inną formę. Sny to nasze drugie życie. Zawsze z lękiem przechodzę przez wrota prowadzące do niewidzialnego świata.
Jeżeli zrozumiem co dzieje się wokół, zrozumiem również co dzieje się we mnie.
Zmienisz swoją przyszłość tylko wtedy, gdy przeszłość przeniesiesz w świat teraźniejszy.
Słowa to zapisane na papierze łzy. Łzy to słowa, które trzeba uronić. Bez nich radość traci swój blask, a duszę przejmuje bezbrzeżny smutek. Dziękuję więc Panu za te łzy...
Zazwyczaj bardziej cenimy to, co przychodzi z zewnątrz, zapominając o tym, co mamy pod ręką.