Ta autostrada, którą jedziemy, to trochę jak życie: z tyłu w lusterku zostaje przeszłość, której już nie zmienisz. Przed tobą jest przyszłość, której nie znasz. A stacje benzynowe to takie nasze postoje – chwile, żeby złapać oddech, zatankować siłę i ruszyć dalej. Jak rodzina, przyjaciele, te wszystkie momenty, które nas zatrzymują, zanim znów będziemy pędzić.

W tym życiu tak łatwo coś przegapić. Bo ciągle odkładamy na to później to, co najważniejsze, jakbyśmy mieli gwarancję, że to ,,później” w ogóle nadejdzie.