Przykrywam nas kocem, załączając film dokumentalny.
– Zobaczymy, kto pierwszy zaśnie – mówi Aleks, na co szturcham go w ramię.
– Tylko spróbuj, a i tak cię obudzę – składam obietnicę, przybierając groźną minę.
W odpowiedzi słyszę cichy śmiech. Opieram głowę na ramieniu, czując jego zapach, a ciepłe ramię w przyjemny sposób mnie przytula.

Zasypiając po filmie, nie miałam pojęcia, że następnego dnia coś zupełnie zmieni moje plany.

Wracam do stolika, mimo że targają mną emocje. Myślałam, że po rozstaniu z Fabianem nigdy więcej się nie zobaczymy, ale jak to mówią – życie potrafi zaskakiwać w najmniej odpowiednich momentach.