Przewlekły stres może doprowadzić do rozwoju depresji a szczególnie podatne na jej rozwój są te osoby, które y dzieciństwie rozwinęły poza bezpieczny typ więzi i nie uwewnętrzniły w swoim umyśle reprezentacji dobrego, wspierającego obiektu.

O stresie mówimy codziennie. Słyszymy zwroty zestresowałam się; to było stresujące". Często za pomocą tych określeń mówimy o naszym stanie emocjonalnym. Nazywamy tak niepokój, strach, lęk, zdenerwowanie czy ekscytację. Innym razem w ten sposób opisujemy reakcje i doznania pojawiające się w naszym ciele.

Pamiętajmy, że stres jest nam potrzebny, bo chroni na przed przeróżnymi zagrożeniami. To wbudowany system adaptacyjny, który reaktywuje się natychmiast w oblicz zmian i ma na celu zwiększać nasze szanse na przeżycie.

Żeby zrozumieć dlaczego takie a nie inne zmiany fizjologiczne zachodzą w naszych ciałach, gdy transakcję z otoczeniem oceniliśmy jako stresującą, musimy zajrzeć do budowy naszego mózgu i układu nerwowego. Nasz układ nerwowy, zwany inaczej ośrodkowym układem nerwowym (OUN), składa się z mózgu i rdzenia kręgo częściami układu nerwowego - czuciową, autonomiczną i somatyczną.

Warto zapamiętać, że emocje są integralnie związane z ciałem. Każda emocja, którą przeżywamy, stanowi efekt pracy mózgu, czuciowego, autonomicznego, somatycznego układu nerwowego i naszego umysłu.

To, w jaki sposób działa nasz umysł pod wpływem stresu, zależy od jego zawartości i sposobu, w jaki z niej korzystamy.

Często spotykamy się z określeniem, że sport to zdrowie. Trudno się z tym nie zgodzić, jednak nadmiar częstych i silnie obciążających treningów będzie odnosił skutek odwrotny do zamierzonego.

Kiedy sytuację stresową oceniamy pozytywnie, jako sprzyjającą nam, traktujemy ją jak wyzwanie i mobilizujemy się, do czynienia żeby osiągnąć spodziewane korzyści, to mamy nią z eustresem. Taka sytuacja motywuje nas do działania wzbudza nadzieję i entuzjazm. Wierzymy, że możemy sobie z nią poradzić, jeśli włożymy dodatkową energię.

Stres, jak każda sytuacja dnia codziennego, angażuje nas w pełni, nasze ciało i nasz umysł.

Stres jest zjawiskiem adaptacyjnym, uruchamiającym natychmiastowa odpowiedź organizmu w obliczu stresora. Ma nam pomagać przetrwać, choć sam w sobie może szkodzić, gdy trwa przewlekle lub oddziałuje zbyt intensywnie za często.

Nasza reakcja na stres wiąże się z oceną sytuacji stresowej, ta natomiast zachodzi w umyśle. Jeśli brakuje współpracy ciała z umysłem, będziemy mieć do czynienia z problemami natury psychosomatycznej.

Przywracanie równowagi allostatycznej, gdy działa stresor, przypomina grę w szachy. Przestawienie jednej figury zmienia cały porządek gry i wymaga nowej strategii.

Warto mieć na uwadze, że stresory, które zwiększają prawdopodobieństwo rozwoju IBS, mogą występować w naszym życiu znacznie wcześniej niż diagnoza zespołu jelita drażliwego.

Przewlekły stres rozregulowuje układ hormonalny i wpływa niekorzystnie na naszą aktywność seksualną. Stres i idąca za nim aktywacja układu współczulnego uznawane są za istotny czynnik hamujący pożądanie i reaktywność seksualną.

Pod wpływem nadmiernego stresu nasz sen rozregulowuje logiczną. Sen pełni bardzo ważną funkcję fizjologiczną i psychilogiczną.

Konsekwencje niespania są dotkliwe. W bardzo długiej perspektywie doprowadzają do śmierci, w krótszej zmniejszona ogólna ilość snu i ilość snu głębokiego powoduje problemy z pamięcią i uczeniem się.

Depresja to choroba, która wymaga leczenia. Często jest mylona ze zwykłym przygnębieniem, smutkiem, z naturalnie obniżonym nastrojem, które przeżywa każdy z nas. To wprowadza sporo zamieszania i odbiera powagę chorobie. Niestety presja społeczna, by wieść życie w szczęśliwej baśni, wypacza pojęcie smutku, a wręcz go dyskryminuje.

Ostra reakcja na stres to przemijające zaburzenie lękowe, które pojawia się w odpowiedzi na gwałtowny, nagły i bardzo silny stresor zagrażający naszemu zdrowiu, życiu czy bezpieczeństwu lub stanowiący takie zagrożenie dla po zadziałaniu silnego naszych bliskich.

Dzięki amnezji tracimy łączność ze świadomą częścią sie. bie, ale takie niemożliwe do pomyślenia i przeżycia doświadczenia nie znikają.

Świadomość, że nie jesteśmy sami, obniża nasz lęk. Emocjonalne wsparcie, zrozumienie, obecność i życzliwość to naprawdę dużo, gdy traci się wiele albo gdy istnieje zagroże nie, że wiele się straci.

Poczucie przynależności i bliskości działa jak kaftan bez pieczeństwa. Ktoś nas w naszym umyśle zawsze złapie, gdy pod naporem trudnych sytuacji i przeżyć przechwyci nas egzystencjalny lęk naruszający poczucie bezpieczeństwa.

Zaburzenia lękowe to bardzo szeroka grupa problemów których wspólnym spoiwem jest lęk.

Czynniki, które warunkują naszą odporność na stres, kształtują się nawet wcześniej niż w relacji przywiązaniowej w okresie wczesnodziecięcym, bo już w okresie życia prenatalnego.

Jeśli nasz mikrobiom jest słabej jakości, to stajemy się podatni i na szkodliwą dla naszego zdrowia aktywność wrogich mikroorganizmów, takich jak wirusy, bakterie, pasożyty, grzyby, pierwotniaki. Aktywność szkodników wywołuje stany zapalne, które osłabiają układ odpornościowy.