Jego plecy są teraz proste, a w oczach kryje się pogodny błysk. Wiele przeszedł i nieraz sięgnął dna, ale te wszystkie doświadczenia wyryły się na jego twarzy w postaci widocznej mądrości. Wygląda nieco inaczej niż na początku tej historii i bez wątpienia stał się zupełnie innym człowiekiem.

Jeśli życie było szafką pełną rozmaitych smaków i aromatów, on bez przerwy otwierał tylko jedną z szuflad. Tę, w której mieściły się wściekłość, irytacja, wzburzenie, gniew, przygnębienie i frustracja. Nim się zorientował, nie był już w stanie dotrzeć do pozostałych. Do szczerej radości. Szuflada po brzegi wypełniona trudnymi do opisania emocjami pozostawała szczelnie zamknięta, a on nie miał nawet pojęcia, gdzie się znajduje.

Jeśli życie było szafką pełną rozmaitych smaków i aromatów, otwierał tylko jedną z szuflad. Tę, w której mieściły się wściekłość, irytacja, wzburzenie, gniew, przygnębienie i frustracja. Nim się zorientował, nie był już w stanie dotrzeć do pozostałych. Do szczerej radości. Szuflada po brzegi wypełniona trudnymi do opisania emocjami pozostawała szczelnie zamknięta, a on nie miał nawet pojęcia, gdzie się znajduje.

Nigdy nie uda ci się za jednym razem osiągnąć wszystkiego, o czym marzysz. Świat nie jest aż tak wyrozumiały i hojny. Ale to nie znaczy, że masz się od razu poddać. Nawet jeśli coś nie idzie po twojej myśli, musisz przeć dalej, póki nie dojdziesz do końca.

Łatwiej udzielać rad innym, niż samemu wziąć się do działania.

Czło­wiek nie po­tra­fił się zmie­nić. Jasne, dla dzie­ci czy na­sto­lat­ków, a nawet i mło­dych do­ro­słych nie­dłu­go po dwu­dzie­stych uro­dzi­nach ist­nia­ła jesz­cze szan­sa. Ale lu­dzie na dobrą spra­wę dzia­ła­li ni­czym stałe funk­cje, da­ją­ce nie­zmien­nie usta­lo­ny z góry wynik, nie­za­leż­nie od wpro­wa­dzo­nych da­nych.

Mam wrażenie, że wszystko już dawno poszło w złym kierunku. Moją ścieżkę z góry ustalono i choćbym się naprawdę starała, koniec końców na nią wracam. Czuję się jak produkt na linii w fabryce. Etykieta, jaką mi przykleją, już dawno została wybrana, a taśma ciągnie się daleko i ciągle zakręca, dając złudne poczucie nadziei, która na końcu i tak idzie się walić. Bo nie da się uciec od czekające na mnie etykiety.

Suk­ces wcale nie musi być rów­no­znacz­ny z osza­ła­mia­ją­cy­mi re­zul­ta­ta­mi. Za dużo od niego ocze­ku­je­my, a to budzi w nas je­dy­nie lęk. Wy­star­czy zro­bić jeden mały krok, by zy­skać siłę do dal­szej wę­drów­ki. Już samo to może być po­strze­ga­ne jako suk­ces.

Życzliwość rzuca na człowieka cierpienie, a to prowadzi do porażki. Ona zaś pozwala wyeliminować najsłabsze elementy.

Kim Seong-gon Andrea stopniowo zapomniał, jak podziwiać rzeczy i odczuwać zaskoczenie, jak patrzeć na świat spokojnie, bez głębszego celu. Ktoś, kto stracił te zdolności, nie potrafił uśmiechać się szczerze.