– My z tym wszystkim nie mamy nic wspólnego. Czemu mielibyśmy mieć?
– Przeszłość i tak nas dogoni. Tak mawiała moja mama.
– Czemu?
– Bo historie są dla ludzi ważne. O tym, co kto zrobił, kto jest czyim potomkiem, kto ma jaką krew. To, co się wydarzyło, jest jak ciemna chmura, która zawsze nadejdzie, aby przesłonić słońce. Budda mówi, że wszyscy jesteśmy sumą tego, o czym myślimy. A ludzie myślą o przeszłości, wciąż nią żyją. Popatrz na Herr Obersta i towarzysza Frankego.
– Kiedyś w końcu umrą. – Machnąłem nożem ze swastyką, a potem ze złości rzuciłem nim z całej siły o ziemię, w którą się wbił.
– Ale ich myśli pozostaną w głowach ich dzieci. Ludzie lubią toczyć wciąż te same wojny, co ich przodkowie – powiedziała ponurym głosem i gwałtownie wstała.
– Zrobię te placki. Ile czosnku chcesz?

- [...] ludzi zawsze interesuje to, co ich dzieli, a nie to, co łączy. Ludzie zawsze chętniej szukają wrogów niż przyjaciół, a stare krzywdy pozostają wiecznie żywe. Łatwiej jest toczyć w kółko te same wojny niż budować coś nowego.

- Przeszłość i tak nas dogoni. Tak mawiała moja mama.
- Czemu?
- Bo historie są dla ludzi ważne. O tym, co kto zrobił kto jest czyim potomkiem, kto ma jaką krew. To, co się wydarzyło, jest jak ciemna chmura, która zawsze nadejdzie, aby przesłonić słońce.