cytaty z książki "Done and Dusted"
katalog cytatów
Owszem, ciekawią mnie twoje powody, ale jedyną osobą, która ma dobrze się czuć z decyzjami dotyczącymi twojego życia, jesteś ty sama, Emmy.
Dobrze wiedziałem, że z nią to jest igranie z ogniem. Ale chętnie wskoczyłbym dla niej w płomienie.
Z radosnym uśmiechem na ustach.
– Wiesz. Jeśli nie podoba ci się ścieżka, po której kroczysz, możesz zawsze wytyczyć nową.
– Kto to powiedział? Robert Frost?
Brooks uśmiechnął się i pokręcił przecząco głową.
– Dolly Parton.
Czy głupio zrobiłam, pozwalając mu stąd iść? To mógł być jeden z tych szczególnych momentów. Tych, kiedy z pozoru drobne zdarzenie nieoczekiwanie rozwija się w coś ważkiego. Tych, które potrafią odmienić bieg życia, skierować na nową ścieżkę.
Chciałam tego. Nowej ścieżki.
Jego chciałam.
Dawniej myślałam, że Meadowlark mnie przytłacza, ale w gruncie rzeczy chyba robiłam to ja sama, wiecznie goniąc za jakąś kolejną pozycją na liście spraw. Ciężko jest czuć się wystarczająco dobrą, kiedy człowiek nie potrafi doznać satysfakcji z żadnego ze swoich osiągnięć.
Patrzyłam w te oczy, a on mnie pocałował. Jak w filmach akcji, kiedy bohater i bohaterka całują się zaraz przed bitwą i nagle wstępuje w nich moc, by pokonać obcych, zmutowane potwory czy cokolwiek innego.
Właśnie zrozumiałam, o co w tym chodzi.
Ta myśl mnie jakoś przeraziła, zarazem wzbudzając we mnie poczucie ogromnego szczęścia. Nie za bardzo wiedziałem, co się robi z tym całym zakochaniem, ale wiedziałem, że chcę dzielić z nią wszystko. Powolne tańce w kuchni, nocne imprezy z piciem shotów, przejażdżki w górach, namiętny seks, popołudniowe drzemki, jazdę autem z otwartymi oknami.
Pragnąłem tego wszystkiego.
Chciała, żebyś tu przyszedł. Prosiła o to. A ona nigdy nie prosi o nic. Po prostu staje do walki i tylko sobie znanym sposobem, analizując sprawy w swojej głowie, jakoś sama daje sobie radę. Ale ciebie tu chciała.
– Kocham cię – usłyszałem.
Nieważne, ile razy mi to już mówiła. Te słowa nieustannie działały, rozgrzewały mnie od wewnątrz, dokładnie tak samo jak wtedy, kiedy powiedziała mi to pierwszy raz.
Jej powrót do Meadowlark to najlepsza rzecz, jaka mi się w życiu przytrafiła. Kiedy przyjechała, nie spodziewałem się nawet, że się choćby zaprzyjaźnimy. Już nie mówiąc o zakochaniu. Całe swoje życie orbitowaliśmy gdzieś wokół siebie, na obrzeżach. Ale teraz była w centrum mojego świata.
I used to think Meadowlark made me feel small, but in reality, I think I made myself feel that way by always chasing the next thing to mark it off my list. It was hard to feel good enough when you never celebrated what you'd achieved.
– Ogarniesz to. Zawsze tak jest.
W tym rzecz. Zawsze tak bywało, ale teraz znalazłam się na rozdrożu. Nie wiedziałam, jak to ogarnąć – jak odpuścić część siebie samej, jak zacząć od początku.
To mógł być jeden z tych szczególnych momentów. Tych, kiedy z pozoru drobne zdarzenia nieoczekiwanie rozwijają się w coś ważkiego. Tych, które potrafią odmienić bieg życia, skierować na nową ścieżkę.
Chciałam tego. Nowej ścieżki.
Jego chciałam.
Najlepszy przyjaciel to cenna sprawa w życiu. Nie znajduje się tego na ulicy.
Ciężko jest czuć się wystarczająco dobrą, kiedy człowiek nie potrafi doznać satysfakcji z żadnego ze swoich osiągnięć.
Jeśli skrzywdzisz moją najlepszą przyjaciółkę, utnę ci pindola i cię nim nakarmię.
Jeśli nie podoba ci się ścieżka, po której kroczysz, możesz zawsze wytyczyć nową.