Umiejętność milczenia świadczy o pewności siebie.

Porządek powinien brać przykład z bałaganu i robić się sam.

To smutek, Annie. I to jest w porządku. Smutek, ten wredny sukinsyn, nie ma określonego czasu ani zasad. Uderza, kiedy chce.

– To smu­tek, Annie. I to jest w po­rząd­ku. Smu­tek, ten wred­ny su­kin­syn, nie ma okre­ślo­ne­go czasu ani zasad. Ude­rza, kiedy chce. Nawet mnie. Cza­sa­mi czuję się wy­le­czo­na, a potem przy­pad­ko­wo czuję za­pach, który pach­nie jak woda ko­loń­ska mo­je­go męża, i gubię go w alej­ce skle­po­wej. Smu­tek nie jest lo­gicz­ny.

— Zwykle nie jesteś uczuciowa, prawda?
— Nie powiedziałabym, że nie jestem uczuciowa. Po prostu nigdy nie miałam nikogo, z kim mogłabym być uczuciowa. Wydaje mi się, że przez przypadek musiałam uruchomić niewidzialne pole siłowe, które mówi ludziom, że nie chcę być dotykana. I to jest zbyt niezręczne, żeby nagle to zmienić po tak długim czasie.

Ale skutkiem ubocznym bycia tą, która słucha i pociesza, jest to, że ludzie rzadko oferują mi wysłuchanie i pocieszenie. Żyję w ten sposób od tak dawna, że nie jestem pewna, czy byłabym dobra w wyrażaniu siebie, nawet gdybym została o to poproszona.

udawaj, aż ci się uda. Jeśli czegoś chcesz, udawaj, że jesteś osobą, która się tego nie boi.

Im dłużej patrzę na Annie, tym bardziej pragnę zniszczyć człowieka, który sprawił, że zwątpiła w siebie.

Jeśli jakiś dupek nie poświęci czasu, by przedrzeć się przez warstwy nerwowości, aby dowiedzieć się, kim naprawdę jest, nie zasługuje na to, by ją mieć, kiedy jest zupełnie swobodna.

Jeśli nigdy nie zechcesz niczego romantycznego, w porządku. Ale nie mogę przejść przez życie, nie znając ciebie, nie rozmawiając z tobą i nie trzymać cie za rękę, kiedy wyruszam na przygodę, ponieważ obiecałeś. Bo nigdy z nikim nie czułam tego co czuje przy tobie.

Kąpiemy się w niekomfortowej ciszy. To skłoniłoby większość ludzi do powiedzenia czegoś - czegokolwiek - ale nie mnie. Popadam w jeszcze większe odrętwienie. Ciężar prowadzenia rozmowy jest zbyt duży dla moich barków.
W mojej rodzinie jest tą cichą. Tą z nosem zawsze w książce, ponieważ wolę świat, w którym nie muszę wchodzić w interakcje z ludźmi. O wiele łatwiej jest czytać o związkach niż je pielęgnować. To także mniej niebezpieczne.

Racja - mówi uprzejmie, ponieważ po raz kolejny zamknęłam wszelkie możliwości dalszej konwersacji. Dlaczego taka jestem? Muszę rozmawiać. Zadawaj mu pytania! Dlaczego nie mogę wymyślić żadnego? Mój mózg to biała tablica wypolerowana do czysta.

Ale rzecz o cichych ludziach polega na tym, że jesteśmy cisi tylko dlatego, że nasze mózgi są tak zajęte analizowaniem wszystkiego.

Ten facet nie zasługuje na dalsze życie po tym, jak sprawił, że czujesz się tak gównianie.