Dziennikarze i politycy lubią koncentrować się na pijanych szoferach, rzekomym źródle wszelkiego zła na drogach. W rzeczywistości nietrzeźwi kierowcy odpowiadają za dziewięć procent śmiertelnych wypadków. Piesi - za dziesięć procent. Cała reszta to kierowcy zupełnie trzeźwi, zazwyczaj przekraczający prędkość lub w inny sposób łamiący przepisy.

Po­pła­kał się pan jak dziecko u pro­ku­ra­to­ra. Mu­sie­li aż prze­rwać prze­słu­cha­nie. Płakał pan nad sobą czy nad ofia­ra­mi?

Eksperci udowodnili, że kierowcy na całym świecie nie jeżdżą z prędkością, jaką wyznaczają znaki. Jeżdżą tak szybko, jak pozwala im droga. Odgradzając się od pieszych za pomocą barierek, budując szerokie miejskie arterie, inżynierowie ruchu wysyłają kierowcom jasny sygnał: jest bezpiecznie, możesz cisnąć, gaz do dechy! Efekt: kierowcy zabijają czterokrotnie więcej pieszych na szerokich drogach w podmiejskich ulicach niż na wąskich uliczkach w centrum.

(...) psycholożka transportu z Zurychu z wieloletnim doświadczeniem w studiowaniu podobnych przypadków. Stwierdziła, że panowie pasują do typowego profilu fanów miejskich wyścigów: to młodzi mężczyźni o kiepskich perspektywach życiowych, do tego mający problemy z samooceną.

W pierwotnej wersji tego wstępu chciałem napisać, że kierowca z pomarańczowego bmw jest zabójcą drogowym.
Zdanie to musiałem wykreślić, bo przegrałbym z Kamilem proces o zniesławienie w każdym sądzie. W Polsce ten, kto jedzie sto dwadzieścia sześć kilometrów na godzinę w terenie zabudowanym nie jest zabójcą. A więc kim?

Co się zmieni w moim życiu, że dojadę trzy minuty szybciej? No nic".

Po­wie­dzieć o nich, że przeciwieństwa się przy­cią­ga­ją, to nic nie po­wie­dzieć.

Nie­waż­ne, czym jeź­dzisz i ile to kosz­to­wa­ło. Ważne, żebyś wkła­dał w to pasję.

Z badań wynika, że najczęściej przepisy łamią mężczyźni w wieku dwadzieścia pięć - czterdzieści lat.