Łączy jej jedno. Tu i teraz. Bo na zawsze i na wieczność to po prostu suma chwil tu i teraz.

W książkach takie gesty często są wyolbrzymione, żeby wzbudzały więcej emocji, bo o to chodzi w tego typu literaturze. O emocje. Ale w prawdziwym życiu liczą się zwykłe gesty. Pokazanie, ze się pamięta i myśli o drugiej osobie.

Mrugnął, wsunął między wargi mojego lizaka, po czym odwrócił się na pięcie i ruszył w swoją stronę. Tak po prostu.
A ja nadal stałam w tym samym miejscu i mokłam.

Zamarłam jednak w pół kroku, gdy zauważyłam cztery ubrane na czarno osoby przeskakujące przez ogrodzenie szkoły.

Chłopak spojrzał na mnie i puścił oczko. Zapamiętał. Zapamiętał także szczegóły z luźnej rozmowy, którą toczyliśmy miedzy pocałunkami w jego pokoju.

- Nie jesteś słodki, ale za to jesteś jak mieszanka wszystkich moich ulubionych smaków".

- Mała... Nie chcę dłużej kupować od ciebie wspomnień. Chcę, żebyś dobrowolnie je ze mną tworzyła - szepnął. - Chcesz tego? Chcesz, żebyśmy razem tworzyli wspomnienia dlatego, że oboje tego pragniemy?".