Toczy się zacięta walka, jedyna, jaka przystoi pisarzom, walka o nową myśl poetycką. Oczywiście, teoria to nie wszystko. Dowcipnie sformuował to Cocteau: "Dobry poeta mało troszczy się o poezję. Tak samo ogrodnik nie perfumuje swych róż." Ale skądinąd wiadomo, że troszczył się o swoją poezję, niekiedy nawet za bardzo. Zatroszczmy się i my o naszą.

Angelika Kostrowicka przez dłuższy czas "pracowała" w Kasynie w Monaco. Na czym ta praca polegała? Niektórzy z apollinarzystów określają funkcję tę w sposób dość lapidarny: entraîneuse. Wierzymy, że rola matki poety ograniczała się do tzw. "zachęcania" gości Kasyna do gry, ale gdyby nawet było jeszcze gorzej... Pewne światło na stosunek poety do matki rzucają słowa Apollinaire'a z jego wstępu do wydanych przezeń w "Bibliothèque des Curieux" dzieł "boskiego Aretina". Aretino, jak wiadomo, był również dzieckiem nieślubnym i również dzieckiem szlachcica i kobiety o niewyraźnej przeszłości. Otóż poeta pisze o nim: "Aretino mógł kochać swoją matkę z całego serca i duszy, nawet gdyby była prostytutką".