Osiągnąć sto zwycięstw w stu bitwach nie jest szczytem umiejętności. Szczytem umiejętności jest pokonanie przeciwnika bez walki.

Kto pragnie pokoju, a nie stawia żadnych warunków, przygotowuje podstęp.

Poznanie innych i poznanie siebie to zwycięstwo bez ryzyka. Poznanie otoczenia i poznanie sytuacji to zwycięstwo całkowite.

Niewielu jest przygotowanych do walki, większość jest przygotowana na to że będą walczyć inni.

Kto zna wroga i zna siebie, nie będzie zagrożony choćby i w stu starciach.
Kto nie zna wroga, ale zna siebie, czasem odniesie zwycięstwo,
a innym razem zostanie pokonany.
Kto nie zna ani wroga, ani siebie, nieuchronnie ponosi klęskę w każdej walce.

Najwyższym osiągnięciem jest pokonać wroga bez walki.

Bitwę da się przetrwać dzięki sile, a można ją wygrać dzięki duchowi.

Spośród wielu planów, jeden może się powieść, a pozostałe nie. Może też powieść się kilka planów, a ten jeden (na który się postawiło) może
zawieść. Z pewnością ten, kto w ogóle nie robi kalkulacji, zaprzepaszcza szansę zwycięstwa. Z tego powodu, zawsze dokładnie analizuję sytuację,
aby warunki konfrontacji były zupełnie jasne.

Gdy ludzie nastawią swe umysły na zwycięstwo, nie widzą nic prócz wroga.
Gdy ich umysły są pełne strachu, nie widzą nic prócz strachu.

Wojna jest Tao wprowadzania w błąd. Jeśli zatem jesteś zdolny, udawaj mało zdolnego. Gdy podrywasz swoje wojska do działania, udawaj bierność. Jeżeli twój cel jest bliski, zachowuj się tak, jakby był odległy. A gdy jest odległy, udawaj, że jest bliski.

Prawdziwym szczytem osiągnięć jest podbicie armii wroga bez walki.

Podbijaj panów feudalnych, grożąc im wyrządzeniem krzywdy, przysparzaj im pracy sprawiając wiele problemów i skłaniaj ich aby gonili za korzyściami.

Wojna jest dla państwa sprawa najwyższej wagi, sprawa życia lub śmierci, drogą wiodącą do przetrwania lub upadku. Dlatego też
należy poświęcić jej poważne studia.

Kto wie, kiedy może walczyć, a kiedy nie może, odnosi zwycięstwo.

Ten, który jest gotów na śmierć może zostać zabity.

Pośród chaosu jest też szansa.

Wierz w siebie i wzbudzaj grozę w nieprzyjacielu. Jego miasta da się zająć, a jego kraj można podbić.

Osiągnąć sto zwycięstw w stu bitwach nie jest szczytem osiągnięć. Najważniejszym osiągnięciem jest pokonać wroga bez walki. Dlatego sprawą najwyższej wagi w wojnie jest rozbicie strategii wroga.

Jeśli znasz siebie i swego wroga, przetrwasz pomyślnie sto bitew.
Jeśli nie poznasz swego wroga, lecz poznasz siebie, jedną bitwę wygrasz, a drugą przegrasz.
Jeśli nie poznasz ni siebie, ni wroga, każda potyczka będzie dla ciebie zagrożeniem.

Zajmując się swoimi sprawami, ludzie często niweczą sukces tuż przed jego osiągnięciem. Lecz postępując rozważnie na początku i cierpliwie na końcu, nie można niczego zniszczyć. - Tao Te Ching.

Jeśli w armii panuje nieład i w jej szeregach nie ma zaufania między oficerami i żołnierzami, przywódcy sąsiednich państw będą odnosić sukcesy.[...]Jeśli nie liczysz się ani z siłą wroga, ani też nie znasz własnej siły, możesz być pewny, że poniesiesz klęskę.

Gdy panuje porządek, czekaj na rozprężenie. Gdy panuje spokój, czekaj na zgiełk. Oto sposób kontroli umysłu.
###
Czekaj w pobliżu, aż przyjdą z daleka. Czekaj z wypoczętymi na zmęczonych. Czekaj z najedzonymi na głodnych. Oto sposób kontrolowania siły.

Przewidywanie zwycięstwa, które może przewidzieć każdy, nie jest szczytem doskonałości.

Zwycięstwa znakomitych generałów nie były pokazem ich waleczności ani nie przyniosły im rozgłosu. Wygrywali, nie popełniając błędu. A dlatego że nie popełnili błędu, czegokolwiek się podjęli, prowadziło do zwycięstwa, bo oni zwyciężali już pokonanego. Wprawni wojskowi zajmują więc pozycję, na której nie mogą przegrać, nie tracąc jednocześnie okazji do pokonania wroga. Dlatego też przyszły zwycięzca najpierw wygrywa, a potem walczy, przegrany zaś najpierw wdaje się w walkę, a potem stara się wygrać.

Nie licz, że przeciwnik nie nadejdzie, tylko czekaj z przygotowanymi środkami, które pozwolą ci go odeprzeć.

Gdy armia widzi sposobność, a mimo to jest opieszała, gdy nadchodzi czas, a mimo to panuje w niej zwątpienie, gdy stosuje wybiegi, a nie umie wykorzystać rezultatów - oto jest Tao powstrzymywania. (...) Jeżeli stosujesz Tao powstrzymywania, wtedy Niebo i Ziemia nie są w stanie spowodować, abyś rozkwitał. Jeżeli stosujesz Tao wznoszenia, wtedy nawet Niebo i Ziemia nie są w stanie stanąć ci na przeszkodzie.

Zajmując się swoimi sprawami, ludzie często niweczą sukces tuż przed jego osiągnięciem. Lecz postępując rozważnie na początku i cierpliwie na końcu, nie można niczego zniszczyć.