Palenie to wspaniała rzecz – pomyślał Zajcew – daje świetny pretekst do rozmowy. A czasem jeszcze lepszy do milczenia.

Kiedy inni wokół ciebie grają zbyt natarczywie, chytrze i pokrętnie, najlepiej jest działać otwarcie i najprościej jak można.

Byłem oficerem. Ale nie wszyscy to rozumieją! My naprawdę walczyliśmy. Nie sztabowcy, nie ci, co kradli na tyłach, nie generalicja, która tylko łoiła wódkę, ale my. My wszyscy byliśmy za rewolucją. Za władzą radziecką. Za nowym światem czy jak to się teraz mówi. Tamtego świata nie dało się już uzdrowić. Za późno. Można było tylko zrównać go z ziemią. Posłać do diabła.

Epoka odsuwa od siebie to, czego nie rozumie [...] Ale my rozumiemy! I jeśli epoka nie chce się z tym pogodzić, my jej to narzucimy. Dla jej własnego dobra.

Na placu boju w ogóle działają tylko instynkty, a nie rozum, towarzyszu Zajcew. Instynkt ataku, instynkt ocalenia, instynkt zniszczenia, instynkt życia.