Każdy rodzaj miłości ma w sobie nieuniknioną rozpacz. Kochać to nic innego jak czekać na nieunikniony ból ,bezgraniczne cierpienie, ponieważ prędzej czy później tracimy kogoś, kto znaczy dla nas tak wiele, więcej niż cokolwiek na tym świecie. Prędzej czy później tracimy grunt pod stopami, tracimy część naszego świata. Bezpowrotnie tracimy część samych siebie.

- Dlaczego czas tak szybko upływa? Dlaczego wskazówki nie mogą zatrzymać się w miejscu?
-Bo wtedy człowiek nie doceniałby daru,jakim jest życie, oraz chwil, które nie dzieją się dwa razy.

Los był panem i władcą.
Był królem słynącym ze swojej nieprzewidywalnej natury.
Był magikiem potrafiącym sprawnie tasować karty życia każdego człowieka.
Był głównym nadzorcą decydującym o sukcesach li porażkach.
Był zegarmistrzem trzymającym w dłoniach cenny czas.

Wówczas sądziła, ze pożegnanie bliskiej osoby to najgorsza, rzecz w życiu człowieka. Teraz wiedziała, ze jest coś znacznie gorszego - trwanie pośród wspomnień i pragnien, które nie miały prawa powrócić. Trwać i żyć dalej.
Każdego dnia musiała na nowo mierzyć się z rzeczywistością i z ciężarem bycia po tej stronie. Musiała przyjmować kolejne ciosy, podnosić się z kolan i powtarzać cały proces od nowa, kiedy noc ustępowała miejsca dniu, a dzień - nocy.
Każdy, kto traci ukochaną osobę, musi przejść przez ten brutalny proces i ma tylko dwa wyjścia : przetrwać to lub się poddać".

Czas. (…) Nieważne, czy jesteś młody, czy też stary, zawsze uważasz, że masz jeszcze czas. Myślisz, że zdążysz zrobić jeszcze tak wiele, przeżyć miliony chwil. Pewnego dnia ten czas nagle dobiega końca, a ty, zaskoczony tym faktem, masz wyrzuty sumienia, że zmarnowałeś tyle okazji.

Nieważne, czy jesteś młody, czy też stary, zawsze uważasz, że masz jeszcze czas. Myślisz, że zdążysz zrobić jeszcze tak wiele, przez miliony chwil. Pewnego dnia ten czas nagle dobiega końca, a ty, zaskoczony  tym faktem, masz wyrzuty sumienia, że zmarnowałeś tyle okazji".